ลีโอใช้เวลาราว 20 นาทีในการหาทางไปยังโรงเตี๊ยมที่ใกล้ที่สุด
ในหมู่บ้านซิลเวอร์ไพน์นั้น โรงเตี๊ยมเกือบทั้งหมดกระจุกตัวอยู่บนถนนเส้นเดียว ซึ่งเป็ส่วนหนึ่งของย่านบันเทิงของหมู่บ้าน
เช่นเดียวกับโรงแรมบนโลก ก่อนที่ภัยพิบัติทางธรรมชาติจะเกิดขึ้นบ่อยครั้ง โรงเตี๊ยมในโลกแฟนตาซีนี้ก็ใช้ป้ายสีสันสดใส เพื่อดึงดูดลูกค้าและแจ้งให้ทราบว่าสถานที่แห่งนี้เปิดให้พักค้างคืน
โรงเตี๊ยมที่ดึงดูดความสนใจของลีโอมีชื่อว่า 'Hill-Side Tavern' เนื่องจากภายนอกของมันดูหรูหรากว่าโรงเตี๊ยมอื่นๆ บนถนนเดียวกัน
[ อัตราค่าเข้าพักโรงเตี๊ยม Hill-Side Tavern ]
→ พัก 1 คืน (ไม่รวมอาหาร) - 2 เหรียญทองแดง
→ พัก 1 คืน (รวมอาหารทุกมื้อ) - 4 เหรียญทองแดง
→ พัก 1 สัปดาห์ (รวมอาหารทุกมื้อ) - 20 เหรียญทองแดง
→ เข้าพักแบบกำหนดเอง (ต่อรองได้) - เฉพาะผู้ที่พัก 3 คืนขึ้นไป
ลีโออ่านป้ายราคานอกโรงเตี๊ยมก่อนจะตัดสินใจเดินสำรวจโรงเตี๊ยมอื่นๆ ในบริเวณนั้นเพื่อเปรียบเทียบราคา
หลังจากสำรวจเสร็จ เขาพบว่าโรงเตี๊ยมส่วนใหญ่คิดราคาประมาณ 1-1.5 เหรียญทองแดงต่อคืนโดยไม่รวมอาหาร และ 3 เหรียญต่อคืนหากรวมอาหารทุกมื้อ
แม้ว่า Hill-Side Tavern อาจจะดูแพงถ้าพักเพียงคืนเดียว แต่ราคากลับพอๆ กับโรงเตี๊ยมอื่นๆ หากพักเต็มสัปดาห์ ซึ่งตรงกับแผนที่ลีโอตั้งใจไว้พอดี
เมื่อเข้าไปในโรงเตี๊ยม เขาเดินไปยังชายชราที่เคาน์เตอร์ต้อนรับ และขอเข้าพักเป็เวลา 1 สัปดาห์
"ทั้งหมด 15 เหรียญทองแดง" ชายชรากล่าวพร้อมโค้งคำนับอย่างสุภาพ ทำให้ลีโอสงสัยว่าทำไมราคาถึงแตกต่างจากที่เขาเห็นบนป้ายข้างนอก
"แต่ป้ายข้างนอกเขียนไว้ว่า 20 เหรียญนี่" ลีโอกล่าวด้วยน้ำเสียงแปลกใจเล็กน้อย
ชายชรารีบอธิบายทันที "เรามีส่วนลดมาตรฐาน 25% สำหรับเ้าหน้าที่ของทางการ ทั้งการเข้าพักและเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ครับ ท่านนายทหาร"
"ขอบคุณนะ" ลีโอกล่าวขณะยื่นเหรียญทองแดง 15 เหรียญให้ชายชรา ก่อนจะเดินไปที่บาร์ในโรงเตี๊ยม โดยหวังว่าจะได้ข้อมูลบางอย่างเกี่ยวกับโลกนี้จากการฟังบทสนทนาของเหล่าพวกนักดื่มในบาร์...
"อุ๊ยตาย ทหารจากหน่วย Virex" หญิงสาวที่สวมชุดเหมือนกับชายชราที่เคาน์เตอร์กล่าว ขณะพาลีโอไปยังโต๊ะที่ใกล้ที่สุดในบาร์
"จะรับอะไรดีคะ คุณทหาร? อาหารจากโรงอาหารรวมอยู่ในแพ็คเกจของท่านแล้ว แต่ขอแจ้งให้ทราบว่าแอลกอฮอล์ที่ดื่มในบาร์นี้ไม่ได้รวมอยู่ด้วยนะคะ ท่านต้องจ่ายเพิ่มเอง"
พนักงานเสิร์ฟในโรงเตี๊ยมกล่าว ลีโอพยักหน้าอย่างสงบก่อนตอบว่า
"ขอเบียร์ที่หมักในท้องถิ่นนี้"
"หนึ่งเหรียญทองแดงค่ะ เดี๋ยวฉันจะนำมาให้ทันที" พนักงานกล่าวขณะรับเหรียญทองแดงหนึ่งเหรียญจากลีโอ
[การประกาศถึงผู้เล่นทั่วโลก - ผู้เล่น 'Dark Emperor' ได้ปลดล็อกคลาสของตนเป็คนแรกในเกม Terra Nova Online
ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น 'Dark Emperor']
จู่ๆ ก็มี การประกาศทั่วโลก ปรากฏขึ้น ทำให้ลีโอขนลุกไปทั้งตัวเมื่ออ่านข้อความดังกล่าว
“ให้ตายสิ! มีคนปลดล็อกคลาสได้แล้วงั้นเหรอ? เรายังไม่เข้าใจกลไกเกมส่วนใหญ่ด้วยซ้ำ แล้วนี่เราดันมานั่งอยู่ในบาร์ เพื่อดื่มเบียร์อีกต่างหาก!” ลีโอคิดในใจด้วยความตกตะลึง...
“แบบนี้ไม่ไหวแน่—ถ้าฉันต้องเล่นบทเป็ขาใหญ่ ฉันจำเป็ต้องมีทักษะอะไรสักอย่างมาเสริมบทบาทนี้บ้าง” ลีโอคิดในใจขณะมองไปรอบๆ ห้อง
เขาสังเกตเห็นว่าผู้เล่นคนอื่นในบาร์ดูเหมือนจะไม่พอใจกับการประกาศนี้เช่นกัน
ในบาร์นั้นมี NPC หลายคน และผู้เล่นอีกสองคนที่นั่งอยู่พร้อมกับลีโอ และในขณะที่ NPC ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ กับการประกาศนี้ แต่ผู้เล่นกลับดูไม่ชอบใจนักที่ต้องถูกทิ้งไว้เื้ั
เนื่องจาก Terra Nova Online เพิ่งเริ่มต้น ยังไม่มีใครจำกัดความทะเยอทะยานส่วนตัวของตัวเอง ซึ่งทำให้พวกเขายังไม่พร้อมที่จะเห็นใครคนใดคนหนึ่งก้าวหน้าไปไกลกว่าตัวเอง
อาจเป็ไปได้ว่า หลังจากที่โลกในเกมถูกสำรวจจนสมบูรณ์ และผู้เล่นที่มีพร์โดดเด่นขึ้นมาเหนือคนอื่นๆ การแจ้งเตือนทั่วโลกแบบนี้อาจได้รับการยอมรับมากขึ้น
แต่ในตอนนี้ การแจ้งเตือนแบบนี้กลับเป็ทั้ง สิ่งรบกวนใจ และ สิ่งที่น่าหงุดหงิด
อย่างไรก็ตาม สำหรับลีโอ การแจ้งเตือนนี้กลับกลายเป็คำเตือนจากความเป็จริง ที่จำเป็อย่างมาก
แม้ว่าเขาจะไม่คาดคิดเลยว่า จะมีคนปลดล็อกคลาสได้อย่างไรภายในชั่วโมงแรกของเกม แต่เขาก็ตระหนักได้ว่าเขาไม่สามารถผ่อนคลายหรือปล่อยตัวได้เลย หากเขา้ารักษาบทบาทและการปลอมตัวของเขา
ภารกิจช่วยหมู่บ้านซิลเวอร์ไพน์ในการแก้ปัญหาหมาป่า อาจจะเกินความสามารถปัจจุบันของเขา
แต่อย่างไรก็ตาม มันก็เป็โอกาสสำคัญที่จะเพิ่มเลเวลอย่างก้าวะโ และปลดล็อกคลาสของเขาได้...
เนื่องจากลีโอยังขาดข้อมูลพื้นฐานเกี่ยวกับคลาส ความยากในการปลดล็อกคลาส และความยากในการเพิ่มเลเวลในเกม เขาจึงทำได้แค่เพียงสันนิษฐานว่า รางวัลที่ระบุไว้สำหรับภารกิจอันยากลำบากนี้น่าจะเป็สิ่งที่เป็ประโยชน์ต่อเขา ซึ่งเป็เหตุผลที่เขาตัดสินใจไม่หนี แต่เลือกที่จะทุ่มเทให้กับภารกิจนี้อย่างเต็มที่
"เราต้องเสียเจอร์รี่ให้กับหมาป่าเมื่อวาน—ตอนนี้แม้ว่าเ้าพวกหมาป่าตัวใหญ่จะหลับจำศีลในฤดูหนาว แต่ดูเหมือนเ้าหมาป่าที่อายุน้อยกว่าจะยังคงเฝ้าถ้ำอยู่ เราต้องหาทางกำจัดพวกมันก่อน เพื่อให้เหมืองปลอดภัย"
นักผจญภัยหัวโล้นที่นั่งอยู่ที่โต๊ะข้างๆ ลีโอพูดขึ้นด้วยเสียงดังพอสมควรจนลีโอได้ยินบทสนทนานี้
"ใช่ เจอร์รี่เป็นักสอดแนมที่ไร้เดียงสา เขาเป็คนดี แต่ก็ไร้เดียงสาเกินไป เราบอกให้เขาอยู่ห่างจากปัญหาแล้ว แต่เขากลับดันเข้าไปในถ้ำนั่นเสียนี่"
นักผจญภัยอีกคนที่มีผมหยิกหยอยและรอยแผลเป็เต็มตัว พูดตอบนักผจญภัยหัวโล้น
ในตอนแรก ลีโอไม่ตั้งใจจะเสี่ยงอะไรในเกมเร็วขนาดนี้ และเขาก็ไม่อยากเข้าไปพัวพันกับการบุกโจมตีหมาป่า จนกว่าจะเข้าใจผลกระทบของการ 'ตาย' ในเกม
แต่หลังจากเห็นการประกาศทั่วโลก เขารู้สึกไม่สบายใจ และตัดสินใจจะเสี่ยงเล็กน้อย
"ขอโทษนะครับ ท่านสุภาพบุรุษ—พวกท่านกำลังพูดถึงปัญหาหมาป่าในหมู่บ้านนี้หรือ?”
“ขอโทษที่เสียมารยาท แต่ผมได้ยินว่าพวกท่านอาจกำลังวางแผนโจมตีเพื่อกำจัดหมาป่า”
“ผมเป็ทหารของทางการ ที่ได้รับมอบหมายภารกิจเดียวกัน ไม่ทราบว่าพวกท่านจะอนุญาตให้ผมเข้าร่วมด้วยได้ไหม?"
ลีโอกล่าวด้วยเสียงทุ้มลึก ขณะที่เขาเห็นนักผจญภัยทั้งสองคนสะดุ้งเล็กน้อยและตัวสั่นเมื่อมองไปที่หน้ากาก Virex ของเขา