บนถนน...
เสียงเพลงยุคเก่าบรรเลงไปตามทาง เด็กสาวร่างบางนั่งยิ้มแป้นมองไปยังตึกราบ้านช่องด้านนอก ลุงแท็กซี่ได้แต่ชำเลืองมองผ่านกระจกหลัง รูปร่างเพรียวบางแต่มีหน้าอกอวบอูมทำเอาเกียร์กระปุกใต้ง่ามแข็งไม่หยุด ไอ้พรชัยเป็ชายอายุห้าสิบกลางๆ มันไม่เคยแต่งงาน...หากแต่มีประสบการณ์โชกโชนเกินกว่าใครจะจินตนาการถึง!
“หนูมาเที่ยวคนเดียวหรอ” ลุงแก่เริ่มถาม
“ใช่ค่ะ นี่เป็ครั้งแรกของหนูเลย”
“หือ? ครั้งแรกที่ได้เที่ยวหรอ”
“เปล่าหรอกค่ะ…คือ…มันเป็ครั้งแรกที่หนูได้เที่ยวคนเดียว แบบไม่ต้องมีใครคอยติดตามตลอดเวลา”
“ถ้าเป็อย่างนั้นคงอึดอัดมากเลยใช่มั้ย”
“ก็…ไม่เท่าไรหรอกค่ะ ครอบครัวของหนูคงรักหนูมาก…อาจจะ…มากเกินไปนิดหน่อย”
เมื่อพูดถึงเื่ครอบครัว ใบหน้างดงามก็หุบยิ้มทันที ไอ้พรชัยเห็นเช่นนั้นมันก็เริ่มมีหวัง ั้แ่ที่มันลงไปช่วยคุณหนูยกกระเป๋านั้น ลุงเฒ่าก็ได้เห็นส่วนสูงและรูปร่างที่แท้จริงของเด็กสาว เธอผิวขาวราวกับไม่เคยโดนแสงแดดสาดส่อง กลิ่นหอมๆจากน้ำหอมราคาแพงไม่มีทางที่เงินทั้งเดือนของลุงแท็กซี่จะซื้อได้
ไอ้พรชัยเริ่มซักถามประวัติและที่มาที่ไปของเด็กสาว และเชอร์ลีนนั้นก็ตอบออกไปทุกอย่างจนลุงโชว์เฟอร์รู้ถึงไส้ถุงพุงเลยทีเดียว!
“ได้ยินแบบนั้นลุงล่ะสงสารหนูจริงๆ”
“อย่าเลยค่ะ อย่างน้อยหนูก็ได้ใช้ชีวิตดีกว่าคนทั่วไปหลายเท่าเลย”
“ก็ใช่นะ…แล้วมันจะมีความหมายอะไรถ้าไม่ได้ใช้ชีวิตเป็ตัวของตัวเอง”
“….ค่ะ หนูก็ว่าอย่างนั้น”
เชอร์ลีนกลับมายิ้มอีกครั้ง การสนทนากับลุงแท็กซี่ไปตลอดทั้งทางทำให้เด็กสาวมีชีวิตชีวาขึ้นมาได้บ้าง ใบหน้าและรูปร่างของไอ้พรชัยไม่ต่างอะไรอะจากคนขับรถของที่บ้านเท่าไหร่นัก หากแต่ใบหน้าของมันมีรอยเหี่ยวย่นและดูโเี้กว่าเท่านั้นเอง
ไอ้พรชัยทำงานขับรถมานาน มันเคยขับรถเดินทางมาหลายแบบ ั้แ่รถบัส รถตู้ รวมถึงเคยเป็คนขับรถให้กับเหล่าคนรวยทั้งหลาย แต่หลังจากที่มันถูกจับได้ว่าแอบกินตับกับคุณนาย ไอ้พรชัยก็ถูกไล่ออกจนมาใช้ชีวิตเป็คนขับรถแท็กซี่ในบ้านเกิดของตัวเอง
มันเป็ชายรุ่นลุงที่ร่างใหญ่โตกว่าคนวัยเดียวกัน พุงใหญ่ๆล้นหน้ากลมป่องแต่ก็ไม่ถึงกับอ้วนเกินไป ศีรษะตรงกลางล้านแต่ก็มีเส้นผมสีดำและสีขาวขึ้นแซมระหว่างใบหู หนวดเคราดกหนาเต็มริมฝีปากเหมือนไม่ได้โกนมานานหลายเดือน จมูกโด่งใหญ่มีรอยฝ้าด่างดำเต็มไปทั่ว ริมฝีปากดิบๆม่วงคล้ำจากการสูบบุหรี่ ไม่ต่างอะไรจากสีผิวอันไหม้เกรียมดำเมี่ยมั้แ่หัวจรดเท้า
“แล้วทำไมถึงไม่ชวนแฟนมาด้วยล่ะ”
“หนูไม่มีแฟนหรอกค่ะ ถ้าเกิดพ่อแม่รู้คงฆ่าหนูตายแน่ๆ”
“โห สวยขนาดนี้ไม่มีแฟนได้ไง ตอนแรกลุงนึกว่าหนูเป็ดาราเอ…เป็นางเอกในละครซะอีก”
“ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ”
ไอ้พรชัยเป็คนช่างพูดช่างจาแถมปากหวานเ้าเล่ห์ บวกกับตัณหาแสนโรคจิตวิปริตและลีลาเด็ดดวงมาั้แ่เกิด ทำให้ตกคุณหญิงคุณนายของบรรดาเศรษฐีพันล้านมาได้หลายคน แม้ใบหน้าโฉดชั่วอัปลักษณ์ของมันจะไม่น่ามองเท่าไหร่นัก แต่พอหญิงวัยกลางคนที่สามีเอาแต่ทำงานได้ลิ้มลอง พวกเธอก็มองไอ้พรชัยประดุจดั่งเทพบุตรสุดหล่อและยอมแหกขาเป็ทาสกามของมันคาเตียง
แต่ลุงแท็กซี่คนนี้ไม่ได้ใช้วิชามารทางกามอารมณ์มานานนับสิบปีแล้ว มันเริ่มรื้อฟื้นทักษะวาจาของตัวเองอีกครั้ง และหนูทดลองครั้งนี้นั้น...ก็กำลังนั่งไขว้ห้างโชว์เนินน่องขาขาวๆทางด้านหลังนั่นเอง!
“ลุงถามเยอะไปหรือเปล่า ไม่รำคาญลุงใช่มั้ย”
“ไม่เลยค่ะ หนูต้องขอบคุณลุงมากกว่าที่ยอมรับหนูไปรีสอร์ท”
“งั้น…ลุงขอถามไปเรื่อยๆก็แล้วกัน จะได้ไม่ต้องนั่งเงียบทั้งทาง”
“ยินดีมากเลยค่ะ”
ตลอดระยะเวลาการพูดคุย ทำให้ลุงแท็กซี่และคุณหนูเชอร์ลีนได้แลกเปลี่ยนชื่อเสียงเรียงนาม ทั้งสองรู้อายุอานามของกันและกันอย่างหมดเปลือก เวลาเดินทางผ่านไปยังจุดหมายอาจจะใช้เวลานานถึงสองชั่วโมง ถ้ารวมเื่รถติดและเื่ความคดเคี้ยวของูเา อาจจะใช้เวลาทั้งหมดถึงสามชั่วโมงเลยก็ว่าได้
“เป็เด็กดีจริงๆ…น่าสนใจมาก ไม่ได้ชิมน้ำหวานๆของสาวรุ่นนี้มานานแล้ว” ลุงเฒ่าบ่นพึมพำ
“คุณลุงว่าอะไรนะคะ”
“อ้อ เปล่าๆ ลุงแค่….อยากจะเปลี่ยนน้ำหอมเครื่องปรับอากาศน่ะ ลองกลิ่นนี้ดูนะ”
ไอ้พรชัยยิ้มเ้าเล่ห์ มันใช้่ที่รถจอดติดไฟแดงเปลี่ยนน้ำหอมเครื่องปรับอากาศที่ติดอยู่กับช่องลมแอร์ตรงหน้า เชอร์ลีนไม่รู้ว่ากลิ่นนั้นคืออะไรกันแน่ แต่หลังจากที่ลมแอร์โชยพัดมาด้านหลัง เด็กสายก็สูดดมกลิ่นสมุนไพรอ่อนๆเข้าเต็มปอด
กลิ่นของมันคล้ายเครื่องเทศอินเดีย บางทีก็คล้ายน้ำหอมสมัยโบราณ ระหว่างที่กำลังนั่งครุ่นคิดอยู่นานว่ากลิ่นนั้นคืออะไร เชอร์ลีนก็ไม่รู้เลยว่าแก้มทั้งสองข้างมันแดงฉานขนาดไหน เหงื่อไคลที่ไม่ควรจะไหลในอุณหภูมิเย็นเฉียบกลับฟดเดือดขึ้นมาตามผิวราวกับน้ำต้มสุก!
2K
