ความเงียบงันที่เข้าปกคลุมลานฝึกหลังจากเสียงคำรามปริศนาสงบลงนั้น ช่างเป็บรรยากาศที่น่าอึดอัดใจอย่างยิ่ง เหล่าทหารราบเกราะหนักต่างกระชับอาวุธในมือแน่น สายตาคมกริบของพวกรุ่นเก๋ากวาดมองไปทางทิศใต้ของปราสาทด้วยสัญชาตญาณระวังภัยที่ถูกขัดเกลามานับปี
"นั่นไม่ใช่เสียงของมนุษย์... และไม่ใช่แค่เสียงของก็อบลินด้วย" ครูฝึกพึมพำผ่านใต้หน้ากากหมวกเหล็ก "เหมือนจะมีบางอย่างจากป่าลึกเริ่มเคลื่อนไหว"
เดรสมอนด์ยืนนิ่งอยู่กลางวงล้อม ไอความร้อนยังคงคุกรุ่นออกมาจากร่างกาย และหยาดเหงื่อที่ไหลท่วมร่างก็ยังไม่ทันเหือดแห้ง แต่จิตใจของเขากลับตื่นตัวเต็มที่ เขารู้จักเสียงนั้นดี... มันคือเสียงของสัตว์ั์ระดับภัยคุกคามสูงที่ในเกมมักจะปรากฏตัวเพื่อแจ้งเตือนว่า 'ฤดูกาลแห่งการล่า' กำลังจะเริ่มต้นขึ้น
ทว่า... ในขณะที่บรรยากาศกำลังมาคุถึงขีดสุด เงาสีเขียวสายหนึ่งก็พุ่งโฉบผ่านน่านฟ้าเหนือลานฝึกอย่างรวดเร็ว กลิ่นจางๆ ของพงหญ้าและเสียงปีกสั่นะเืดัง "พึ่บพั่บ!" เรียกสายตาทุกคู่ให้แหงนมองขึ้นไป
*ฟุ่บ!*
ร่างสีเขียวมรกตนั้นร่อนลงแตะยอดกำแพงหินอย่างแ่เบา มันคือสิ่งมีชีวิตที่มีโครงสร้างร่างกายคล้ายตั๊กแตนั์ สูงประมาณเด็กประถม ซึ่งมีขนาดตัวไม่ต่างจากเดรสมอนด์มากนัก ร่างกายปกคลุมด้วยเปลือกแข็งสีเขียวมันเงาแวววาว มันยืนตระหง่านด้วยขาหลังคู่ยาวที่แข็งแรงอย่างมั่นคง ส่วนขาหน้าคู่บนมีลักษณะคล้ายมือที่มีนิ้วสั้นๆ ซึ่งถูกหุ้มด้วย 'นวมสีแดงสด' ขนาดใหญ่
ที่เอวของมันมีนวมสำรองอีกคู่ผูกไว้ด้วยเถาวัลย์อย่างประณีต ปีกคู่บางใสที่เพิ่งพับเก็บไปเมื่อครู่ยังคงสั่นไหวเล็กน้อย เ้าของร่างนั้นขยับคอไปมาพลางส่งเสียง "กิ้ววว! กิกๆๆ!" มันคือบั๊กกี้ พูกิลล์ ตัวแสบประจำถิ่น
พริบตาที่ 'สัตว์ั์ระดับภัยคุกคามสูง' ปรากฏโฉม บรรยากาศตึงเครียดที่ถูกปั้นแต่งขึ้นเมื่อครู่ก็อันตรธานหายไปทันที บรรดาทหารทั้งหมดต่างะเิเสียงหัวเราะและผิวปากกันอย่างครึกครื้น ทิ้งให้เดรสมอนด์ยืนทำหน้าเหลอหลากระพริบตาปริบๆ อย่างทำอะไรไม่ถูก เมื่อเพิ่งรู้ตัวว่าโดนคนทั้งลานฝึกรวมหัวกันเล่นละครหลอกเสียสนิท
"ฮ่าๆๆ ดูกี่ทีก็ตลกหน้าเด็กใหม่ที่เพิ่งเคยเจอเ้านี่จริงๆ!" ทหารคนหนึ่งที่กำลังเช็ดเหงื่อจากการกลั้นขำพูดกลั้วหัวเราะ "ว่าแต่เ้าตัวกวนประสาทนี่มาอีกแล้วรึ? ครั้งที่แล้วมันเพิ่งทำทหารใหม่ร้องไห้กุมเป้า กลับไปหมู่บ้านแทบไม่ทัน"
เ้าตั๊กแตนนักมวยไม่รอช้า มันกางปีกออกอีกครั้งแล้วพุ่งทะยานร่อนลงมากลางลานฝึกอย่างสง่างาม สร้างกระแสลมกรรโชกจนฝุ่นตลบ มันเดินโยกไหล่ส่ายไปมาเข้าหาเดรสมอนด์ด้วยท่าทางยั่วประสาท นวมแดงคู่โตถูกยกขึ้นมากระทบกัน "ปั่ก! ปั่ก!" เพื่อข่มขวัญ
"กิ้ว!" มันใช้นวมชี้มาที่หน้าของเดรสมอนด์ ก่อนจะเอื้อมมือไปปลดนวมสำรองที่ผูกไว้ข้างเอวลงมา แล้วโยนลงบนพื้นดัง 'ตุ้บ' ตรงหน้าเด็กหนุ่มอย่างท้าทาย
ทว่าความยวนยั่วยังไม่จบเพียงเท่านั้น เมื่อนวมสำรองแตะพื้น เ้าบั๊กกี้ก็หันหลังกลับไปหาเหล่าทหารที่ยืนล้อมรอบลานฝึก มันยืดอกสีเขียวมรกตขึ้นจนสุดความสูง แล้วชูหมัดนวมสีแดงทั้งสองข้างขึ้นเหนือหัวพร้อมกับหมุนตัวไปรอบๆ เหมือนแชมป์มวยระดับโลกที่กำลังเรียกเสียงเชียร์จากแฟนมวยในสนาม
"กิ้ววว! กิ้วววว!" มันส่งเสียงร้องแหลมสูงอย่างลำพองใจ พลางยืดพุงของมันแล้วชกนวมเข้าหากัน "ปั่ก! ปั่ก!" ตามจังหวะราวกับกำลังเต้นระบำฉลองชัยชนะล่วงหน้า
"เฮอะๆ! ดูมันทำเข้าสิ! เ้าบั๊กกี้มันกำลังประกาศว่าชัยชนะน่ะอยู่ในกำมือมันแล้ว!" ทหารคนเดิมะเิเสียงหัวเราะอย่างสะใจ "ขนาดมอนสเตอร์ยังรู้เลยว่านายน้อยเดรสมอนด์คือ 'เหยื่ออันโอชะ' ที่สุดในลานฝึกวันนี้!"
[ติ๊ง! ระบบตรวจพบเหตุการณ์พิเศษ]
[ติ๊ง! เควสท้าดวล: การปรากฏตัวของนักมวยตัวน้อย]
[เงื่อนไข: ยอมรับการท้าทายจากบั๊กกี้ พูกิลล์ และเอาชนะในการดวลหมัด]
[รางวัลเมื่อชนะ: ได้รับทักษะ Synchronization (ระดับ 31) (passive) ]
[เงื่อนไขเมื่อแพ้: ได้รับทักษะ Synchronization (ระดับ 1) (passive) ]
[บทลงโทษเพิ่มเติมเมื่อแพ้: HP จะลดลงเหลือ 50 และได้รับสถานะ 'ผู้พ่ายแพ้อย่างน่าสมเพช' ชั่วคราว]
ั์ตาของเดรสมอนด์เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อเพ่งมองรายละเอียดของทักษะที่ระบบเสนอให้ 'Synchronization' งั้นเหรอ? ตลอดเวลาที่เขาเป็แชมป์โลกใน Eternal Throne เขาไม่เคยได้ยินชื่อสกิลนี้มาก่อน มันไม่ใช่ทักษะที่มีอยู่ในฐานข้อมูลของเกม แต่มันคือสิ่งที่ 'ระบบ' ลึกลับนี้สร้างขึ้นเพื่อเขาโดยเฉพาะ!
[ข้อมูลทักษะ: Synchronization (Passive) ]
[คำอธิบาย: กระบวนการถ่ายโอนข้อมูลดิบจากสภาวะจำลองสู่ระบบประสาทสั่งการในโลกความเป็จริง โดยทำการเชื่อมต่อความทรงจำของกล้ามเนื้อและการประมวลผลการตอบสนองเชิงกลยุทธ์ผ่านโครงสร้างจิตสำนึก ทำให้ขีดจำกัดทางกายภาพในโลกจริงสามารถเลียนแบบทักษะระดับสูงจากโลกเสมือนได้อย่างแม่นยำ]
'นี่มัน... กุญแจสำคัญที่จะปลดล็อกขีดจำกัดของร่างกายนี้นี่นา!'
เดรสมอนด์พยายามเพ่งมองไปยังบรรทัดที่ระบุถึงรางวัลระดับ 31 ราวกับจะเจาะลึกเข้าไปในโค้ดของระบบ จนกระทั่งตัวอักษรจางๆ ที่ซ่อนอยู่ค่อยๆ ปรากฏชัดขึ้นในสายตาของเขาเพียงคนเดียว
[ระดับ 31: ทำให้เกิดผลเบื้องต้น สามารถใช้ทักษะนอกบัญญัติได้...]
'ทักษะนอกบัญญัติ!' หัวใจของเดรสมอนด์เต้นระรัว
ในโลกของ Eternal Throne ทักษะนอกบัญญัติ คือเทคนิคที่ไม่ได้ถูกโปรแกรมไว้ในระบบอาชีพทั่วไป แต่มันเกิดจากการผสมผสานความแม่นยำและการควบคุมจนระบบของโลกต้องยอมรับ หากเขาได้สกิลระดับ 31 มา ร่างกายอายุ 14 นี้จะสามารถสำแดง 'กระบวนท่า' ของแชมป์โลกออกมาได้ทันที แม้ค่าสเตตัสจะยังไม่ถึงก็ตาม!
'เราต้องชนะ... รางวัลระดับ 31 นี้แหละที่จะเปลี่ยนชีวิตเราจากหน้ามือเป็หลังมือ!'
เดรสมอนด์กวาดสายตามองไปรอบๆ ลานฝึก ทหารนับสิบนายต่างยืนกอดอกรอชมเื่สนุก หลายนายกำลังหาที่นั่งเพื่อรอดูความบันเทิงที่กำลังจะเกิดขึ้น บางคนยังส่งเสียงเยาะเย้ยเพื่อกดดันเขา
"ว่าไงนายน้อย? จะสวมนวมหรือจะวิ่งหนีกลับไปกินนมในปราสาทดีล่ะ?"
เดรสมอนด์ไม่ได้สนใจเสียงนกเสียงกา เขาเดินไปหยุดตรงหน้านวมสีแดงคู่ที่ดูนุ่มนิ่มแต่แฝงไปด้วยความกวนโทสะ เขาค่อยๆ ก้มลงหยิบมันขึ้นมาสวมเข้ากับมือทั้งสองข้างอย่างช้าๆ
"กิ้ววว! กิ๊กๆๆ!" เ้าบั๊กกี้พูกิลล์ะโโลดเต้นเหมือนลิงได้แก้ว มันทำท่าแย็บหมัดลมโชว์ความไวอย่างบ้าคลั่งจนเกิดเสียงฟึ่บฟั่บในอากาศ
เดรสมอนด์ยืนตั้งการ์ดหมัดแบบมาตรฐานที่เขาจำได้จากอดีต แต่อย่างที่เขาเคยรู้สึก... ร่างกายนี้ยังเตี้ยกว่าที่เคยเป็ แขนขาสั้นกว่า และมวลกล้ามเนื้อยังน้อยเกินไป
"เริ่มได้!" ครูฝึกคนหนึ่งะโสั่งการเป็สัญญาณเริ่มการประลอง
สิ้นเสียงคำสั่ง เ้าตัวเขียวก็ดีดตัวพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วที่เหนือความคาดหมาย! มันไม่ได้วิ่งแบบมนุษย์ แต่มันใช้ขาหลังที่ทรงพลังดีดตัวพุ่งเลียดไปกับพื้น นวมสีแดงคู่โตพุ่งเข้าใส่ลิ้นปี่ของเดรสมอนด์เป็อันดับแรก
เดรสมอนด์มองเห็นวิถีหมัดนั้นชัดเจนในหัว ราวกับเวลารอบตัวถูกทำให้ช้าลงด้วยสัญชาตญาณแชมป์โลก สมองของเขาสั่งให้ร่างกายเอียงไหล่เพียงเล็กน้อยเพื่อปล่อยให้หมัดนั้นเฉียดผ่านไป แล้วเตรียมสวนกลับด้วยหมัดฮุกซ้ายเข้าที่ลำตัวของมัน... ทว่าความจริงกลับโหดร้าย
ร่างกายของเขาขยับเชื่องช้าราวกับถูกพันธนาการด้วยโซ่ตรวนที่มองไม่เห็น ขาที่เพิ่งผ่านการฝึกหนักสั่นกระตุกจนเสียจังหวะ แทนที่จะเบี่ยงหลบได้พ้น เขาทำได้เพียงแค่ขยับไหล่หลบไปไม่กี่เิเ
*ปั่ก!*
"อึ่ก!" แรงกระแทกจากนวมนุ่มๆ แต่แฝงไปด้วยความหนักหน่วงส่งตรงเข้าสู่ชายโครงจนเดรสมอนด์เสียหลัก
เ้าบั๊กกี้ไม่ปล่อยให้เหยื่อได้ตั้งตัว มันหมุนตัวกลางอากาศดุจนักเต้นเท้าไฟ ปีกใสสั่นรัวจนเกิดเสียงวี้ๆ ขาหลังของมันดีดตัวสลับซ้ายขวาอย่างรวดเร็วจนสายตามองแทบไม่ทัน มันรัวหมัดใส่หน้าอก หน้าแข้ง และหัวไหล่ของเด็กหนุ่มจนเกิดเสียง "ปั่กๆๆๆ!" ต่อเนื่องกันเหมือนเสียงกลองรัว
เดรสมอนด์กัดฟันข่มความเ็ป เขาพยายามใช้ฟุตเวิร์คขั้นสูงที่จำได้จากอดีตชาติเพื่อเว้นระยะห่าง แต่ขาสั้นๆ ของร่างกายอายุ 14 นี้กลับก้าวขัดกันเอง เขาเหวี่ยงหมัดสวนออกไปทุกครั้งที่เห็นช่องโหว่... หมัดฮุกซ้ายที่ควรจะส่งคู่ต่อสู้ลงไปนอนกลับวาดผ่านอากาศไปอย่างว่างเปล่า เพราะเ้าบั๊กกี้เพียงแค่ย่อตัวต่ำลงจนเปลือกมรกตแทบจะจูบพื้นดิน ก่อนจะดีดตัวกลับขึ้นมาพร้อมกับงัดหมัดอัปเปอร์คัทเข้าที่กลางคางของเขาอย่างจัง!
6K
