บุษบา ในกรงมาเฟีย

   มาร์คทำได้แค่ตัดกรามและกำหมัดแน่น ตอนนี้ความโมโหภายในร่างกายของเขามันอยากจะออกมาเต็มทีแล้วแต่ด้วยความที่กล้อง 3 ตัวนั้นกำลังจับตามองพฤติกรรมของเขาอยู่ เขาจึงพยายามข่มอารมณ์ไว้ให้ใจเย็นๆและยอมทำตามที่มะลิบอกแต่โดยดี มะลิรู้สึกขำในใจ ที่วันนี้เป็๲วันที่เธอจะเอาชนะมาร์คได้ แน่นอนว่าเธอจะใช้เวลาที่เธอพักรักษาตัวในโรงพยาบาลนี้ ให้คุ้มค่าที่สุด เวลาผ่านไป 1 ชั่วโมง มาร์คกลับมาพร้อมกับพิซซ่า 1 ถาดและน้ำส้มอีก 1 ขวด เมื่อเขาเปิดประตูเข้ามาก็เห็นว่าพยาบาลกำลังยกถาดข้าวออกจากเตียงของมะลิพอดี มาร์คมองหน้ามะลิที่กำลังนั่งเช็ดปากอยู่อย่างมีความสุขนั้น เขารู้ได้ทันทีว่ามะลิตั้งใจแกล้งเค้านั่นเอง หลังจากที่พยาบาลยกถาดเข้าออกไปแล้วปิดประตูเสร็จเรียบร้อย มาร์คก็เดินไปล็อกประตูอีกครั้งแล้วเดินทำหน้าโมโหเข้ามาหามะลิใกล้ๆ

     "นี่มันอะไรกัน…นี่เธอตั้งใจจะแกล้งให้ฉันออกไปใช่ไหม?"

     "เปล่านะ..ฉันก็แค่อยากกินพิซซ่าจริงๆกับน้ำส้มจริงๆ"

     "แต่ที่ฉันเห็นคือเธอกินข้าวไปแล้ว แล้วเธอก็กินน้ำเปล่าด้วย!แบบนี้แล้วเธอจะแก้ตัวว่ายังไง?!"

     "ก็ตอนแรก ฉันก็รอกินพิซซ่ากับน้ำส้มที่คุณซื้อมานั่นแหละ แต่คุณพยาบาลบอกว่าร่างกายของฉันยังไม่แข็งแรงมากนักก็เลยให้กินข้าวต้มกับน้ำเปล่าไปก่อนนะ ต้องขอโทษด้วยนะ"

     "แล้วทำไมเธอไม่โมรบอกฉันก่อน ฉันจะได้ไม่ต้องเสียเวลาขับรถออกไป เวลานี้มันเป็๞เวลาของคนเลิกงานรถมันติดมากเลยนะรู้ไหม!!"

     "อ้าวหรอ? ก็ฉันไม่มีเบอร์ของนายนี่ แล้วฉันจะโทรบอกนายได้ยังไง เอาเถอะหน่า..ถือซะว่าคุณขับรถออกไปเล่นยังไงล่ะ"

     "สนุกมากใช่ไหม..ฉันรู้นะว่าเธอกำลังเอาคืนที่ฉันแกล้งเธออยู่"

     "รู้แล้วก็ดีจะได้เตรียมตัวรับมือได้ เพราะฉันไม่อยากทำร้ายคนที่ไม่มีทางสู้เหมือนที่ นายทำกับฉันคืนนั้น!!"

    "อ๋อ..ในที่สุดเธอก็ประกาศตัวแล้วสินะ ว่าจะเป็๞ศัตรูกับฉันคิดดีแล้วใช่ไหม?"

    "ฉันคิดดีแล้วเพราะถ้าฉันยังปล่อยให้นายมาข่มเหงฉันอยู่แบบนี้ ฉันคงจะใช้ชีวิตต่อไปอย่างไม่มีความสุขแน่ ต่อไปนี้ฉันจะไม่ยอมอะไรนานอีกแล้ว เตรียมรับมือฉันไว้ดีๆเถอะ!!"

    "เออดี..ฉันจะได้รู้ไว้ว่าฉันไม่ควรทำดีกับคนอย่างเธอ"

    "คงจะเป็๲ไปไม่ได้หรอกนะ เพราะถ้านายคิดจะทำอะไรฉันอีกล่ะก็คุณลุงก็ต้องรู้ทุกอย่างหมดแน่ๆ เพียงแต่ว่านายจะยอมทำตามที่ฉันบอกแต่โดยดี ฉันถึงจะขอร้องคุณลุง ลดโทษให้นาย"

    "ลดโทษนั้นหรอ เธอต่างหากล่ะที่จะต้องขอร้องฉันลดโทษให้กับเธอ เพราะความผิดของเธอ ฉันจะสะสมไว้เรื่อยๆแล้วรอวันจัดการกับเธอครั้งเดียว!!ยังไงเธอก็ไม่มีวันเอาชนะฉันได้หรอก"

     "แล้วมาคอยดูกัน ว่าคนอย่างฉันจะเอาชนะคุณได้หรือเปล่า" ทั้งสองคนใช้สายตาประสานกันอย่างดุเดือด ทั้งคู่จ้องกันอย่างไม่ละสายตา เพราะ๻ั้๹แ๻่นี้ต่อไปมะลิจะไม่ยอมให้มาร์คแกล้งเธออยู่ฝ่ายเดียวแน่ๆ เวลาล่วงเลยมาจนถึงกลางดึก

    "วันนี้ฉันขอกลับบ้านก่อน แล้วเดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันจะมาใหม่ เตรียมตัวรับมือไว้ให้ดีเถอะ ยัยมะลิเน่า"

    "ช้าก่อนค่ะคุณมาร์ค คุณลุงบอกให้คุณมาดูแลฉัน 24 ชั่วโมงไม่ใช่หรอคะ"

    "ก็ใช่ไง แต่เวลานี้มันดึกมากแล้ว ฉันต้องกลับไปนอนเอาแรง เพื่อที่จะตื่นมารับมือกับเธอ ในวันต่อไปยังไงล่ะ"

    "ไม่ใช่แล้วค่ะ..คำว่า 24 ชั่วโมงของคุณลุงก็คือคุณต้องอยู่ที่นี่ในห้องนี้กับฉันตลอด 24 ชั่วโมง ซึ่งนั่นก็หมายความว่าคุณต้องนอนที่โซฟานั่นโดยที่ไม่มีผ้าห่มค่ะ"

    "นี่เธอพูดบ้าอะไรของเธอ นอนโซฟาเนี่ยนะ ใครจะไปนอนได้ล่ะผ้าห่มก็ไม่มี แอร์ก็เปิดฉันไม่ต้องนอนหนาวตายแย่หรือไง"

    "ก็ฉันไง..จำไม่ได้หรอคุณเคยแย่งที่นอนของฉันและฉันก็ต้องลงไปนอนโซฟาข้างล่างโดยที่ไม่มีผ้าห่มเหมือนกับที่คุณกำลังจะเจอในวันนี้ไง อย่าพูดมาก ล้มตัวลงแล้วนอนเงียบๆ ไม่งั้นฉันจะฟ้องคุณลุงว่าคุณแอบหนีกลับบ้าน!!"

     "นี่ได้ทีเอาคืนฉันใหญ่เลยนะ!!"

     "ช่วยไม่ได้ ก็คุณอยากแกล้งฉันไว้เยอะทำไมล่ะ คุณเองก็ต้องโดนเอาคืนซะบ้างจะได้หายกันไง"

    "นี่ฉันต้องนอนบนโซฟาเน่าๆนี่ทั้งคืน โดยที่ไม่มีผ้าห่มเลยจริงๆงั้นหรอ เธอบ้าไปแล้วหรือเปล่าเนี่ย"

    "ณ จุดนี้ ฉันก็ต้องบอกกับคุณเลยว่าเป็๲ความจริง 100% เลยล่ะค่ะ ตอนนั้นฉันยังนอนได้เลย คุณเป็๲ผู้ชายแท้ๆทำไมจะนอนไม่ได้ เอ้ะ? หรือว่าคุณไม่ใช่ผู้ชาย!!"

    "เอ้อ!!นอนก็นอนวะ!! เธอก็เหมือนกันรีบนอน..จะได้รีบหาย ฉันจะได้ออกไปจากห้องนี้ได้สักที ฉันเบื่อขี้หน้าเธอเต็มที่แล้ว!!"

    "ทั้งนี้มันก็ขึ้นอยู่กับ การดูแลของคุณนะคะ ฉันจะหายเร็วหรือหายช้ามันก็ขึ้นอยู่กับความเอาใจใส่ที่คุณมีต่อชั้นนั่นแหละค่ะ เอาเป็๲ว่าคืนนี้ขอให้คุณนอนหลับอย่างสบายนะคะ คุณมาร์ค ฝันดีค่ะ" มะลิยิ้มเยาะเย้ยก่อนจะดึงผ้ามาห่มและพลิกตัวนอนหลับไป มาร์คเองทำได้แค่ยืนกำหมัดเพราะเขาต้องอยู่ในห้องนี้ 24 ชั่วโมงนั่นก็หมายความว่าเขาจำใจที่จะต้องนอนบนโซฟานี้โดยที่ไม่มีผ้าห่มนั่นเอง มาร์คถอดเสื้อนอก รองเท้าและพยายามยัดตัวให้นอนลงพอดีกับรูปร่างของโซฟาแต่ด้วยความที่เขาตัวสูงมันจึงทำให้เขาอาจจะนอนลำบากและพลิกตัวยากไปนิดนึง มะลิรู้ดีว่าความรู้สึกนั้นมันเป็๲ยังไง เธอแอบลืมตามองมาร์คที่กำลังหงุดหงิดกับที่นอนใหม่ของเขาอยู่ ทำให้เธออดขำออกมาร์คไม่ได้ ความยุกยิกของมาร์คนั้นทำให้เธอลอบแอบมองมาร์คนอนพลิกตัวไปมาทั้งคืนจนเผลอหลับไป เวลาล่วงเลยมาจนถึงเช้ามะลิลืมตาตื่นขึ้นมาอีกทีก็รู้สึกแปลกๆ เธอรู้สึกว่าเตียงที่เธอกำลังนอนอยู่นั้นมันแข็งขึ้นกว่าปกติ เธอขยี้ตาและพยายามดันตัวลุกขึ้นและตอนนั้นเองเธอก็เห็นว่าเธอนอนอยู่บนโซฟาและคนที่นอนอยู่บนเตียงแทนเธอนั้นก็คือมาร์ค เขานอนห่มผ้าอย่างสบายใจ ในขณะที่มะลินอนขดอยู่บนโซฟาจนปวดหลัง๻ั้๹แ๻่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ 

      "หนอย!!อีตาบ้า นี่ถึงขั้นสลับที่นอนกันเลยหรอ มันจะมากไปแล้ว!!" มะลิพยุงตัวเองลุกขึ้นแล้วเดินไปที่เตียงของผู้ป่วย ซึ่งตอนนี้มาร์คยังคงนอนหลับปุ๋ยอยู่บนเตียงของเธอ

      "นี่คุณ ตื่นเดี๋ยวนี้นะ!! คุณมาร์คตื่น!!"

      "เอะอะโวยวาย อะไรของเธอแต่เช้าเนี่ย ช่างกำลังนอนหลับฝันดีเลย"

     "นอนหลับฝันดีนะหรอ แล้วนี้ฉันไปนอนอยู่ที่โซฟาได้ยังไง?"

     "อ๋อ..ฉันเป็๞คนอุ้มเธอไปไว้ที่โซฟาเองแหละ ก็เธอตัวเล็กเหมาะที่จะนอนโซฟา ส่วนฉันตัวใหญ่นอนโซฟาแล้วมันอึดอัดไม่สะดวก ฉันก็เลยเปลี่ยนกับเธอในตอนที่เธอหลับอยู่ยังไงล่ะ เข้าใจแล้วใช่ไหม งั้นฉันนอนต่อนะ" มะลิทำได้แค่ยืนกำหมัดและฉุนกับการกระทำของมาร์คเอามากๆ มาร์คใช้เวลาในตอนที่เธอหลับ อุ้มเธอไปนอนไว้ที่โซฟา ส่วนตัวเขาก็มานอนอยู่บนเตียงผู้ป่วยอย่างสบายใจ ศึกครั้งนี้ถือว่ามาร์คชนะไปอย่างราบคาบ แต่มะลิไม่มีวันหยุดเพียงเท่านี้หรอก เธอจะต้องหาทางเอาคืนมาร์คอีกให้ได้ มาเอาใจช่วยน้องมะลิใน EP ต่อไปนะคะ