(นิยายแปล) สะใภ้หนุ่มแสนดี พบคุณผีประจำบ้าน

    ตอนที่ 21 พวกเราอาบน้ำด้วยกัน (2)

    ตอนที่ 21 พวกเราอาบน้ำด้วยกัน (2)

            ลี่หนานเสวียนคีบกุ้งแดงตัวเล็ก แกะเปลือกออกแล้ววางลงในชามของลู่โจว มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่ทำให้ลู่โจวทานอาหารมื้อนี้ได้อย่างราบรื่น

            เผยฝานและคนอื่นๆ เห็นดังนั้นก็เชื่อแล้วว่าลี่หนานเสวียนชอบลู่โจวจริงๆ เพราะถ้าไม่ชอบก็คงไม่ดูแลเอาใจใส่กันขนาดนี้

            เวลาผ่านไปจนถึงสามทุ่ม กู่ซู่ที่ต้องเข้าห้องผ่าตัดพรุ่งนี้ก็ขอตัวลาทุกคนแล้วออกไปก่อน

            คนที่เหลือเห็นว่าขาดไปหนึ่งคน บรรยากาศก็ไม่สนุกคึกคักเหมือนเดิม จึงตกลงกันว่าไว้ค่อยนัดเจอกันใหม่ จากนั้นก็พากันออกจากห้องรับรองจินอวี้ถัง

            ลี่หนานเสวียนเหลือบมองไปทางห้องรับรองฝั่งตรงข้าม ก่อนจะโอบลู่โจวเดินออกไป

            เหลิ่งเยี่ยนซึ่งอยู่ในห้องรับรองฝั่งตรงข้ามเห็นพวกลี่หนานเสวียนเดินออกไป มุมปากเหยียดยิ้ม มองตามจนกระทั่งพวกเขาออกจากสวน ทันใดนั้นก็เหมือนจะเห็นอะไรบางอย่าง สีหน้าพลันเปลี่ยนไปแล้วลุกพรวดขึ้นทันที

            เขาขยับตัวแรงจนทำให้แก้วเหล้าบนโต๊ะล้มระเนระนาด คนในห้องพากันมองเขาเป็๞ตาเดียว

            “ลูกพี่เหลิ่งเป็๲อะไรไป”

            คนที่ใจกล้าหน่อยเอ่ยหยอกล้อ “หรือว่าลูกพี่เหลิ่งเมาจนอยากไปเข้าห้องน้ำปลดทุกข์”

            เหลิ่งเยี่ยนไม่มีเวลามาสนใจพวกเขา รีบวิ่งออกจากห้องรับรองตามพวกลี่หนานเสวียนออกไปทันที

            คนอื่นๆ คิดว่ามีเ๹ื่๪๫เกิดขึ้นจึงรีบตามไปเช่นกัน

            เมื่อคนทั้งกลุ่มพากันวิ่งออกจากประตูหน้าภัตตาคาร ก็เห็นรถหลายคันทยอยแล่นผ่านหน้าพวกเขาออกไป

            “ลูกพี่ เกิดอะไรขึ้นครับ” ลูกน้องของเหลิ่งเยี่ยนถาม

            เหลิ่งเยี่ยนจ้องมองรถที่กำลังแล่นผ่านไปจนลับสายตา ก็พลันได้สติกลับมา ขยับมือนวดหว่างคิ้วแล้วตอบว่า “ไม่มีอะไร ฉันคงตาฝาดไปเอง”

            ทางด้านลี่หนานเสวียนที่ขับรถออกจากภัตตาคารก็ดึงสายตาที่จับจ้องเงาในกระจกมองหลังกลับมา แล้วเร่งความเร็วมุ่งหน้ากลับคฤหาสน์ตระกูลลี่

            เมื่อถึงหน้าประตูบ้านหยางเหมิน ลู่โจวก็ถามว่า “คุณอยากไปที่เรือนข้างไหม ดูว่าเซียงอี้กลับมาหรือยัง”

            ลี่หนานเสวียนเอ่ย “คืนนี้เธอไม่กลับ”

            “คุณรู้ได้ยังไง”

            ลี่หนานเสวียนไม่ได้ตอบ

            ลู่โจวจึงกล่าว “งั้นผมไปดูที่เรือนข้างแป๊บเดียว เดี๋ยวกลับมา”

            เขาเดินเข้าไปในเรือนข้าง มองไปที่ห้องของเก่อเซียงอี้ เห็นว่าไฟยังมืดสนิท จากนั้นก็รีบวิ่งไปยังห้องของพวกผานม่อ เมื่อเปิดประตูเข้าไปก็๷๹ะโ๨๨ขึ้นไปกลิ้งบนเตียงของพวกผานม่อด้วยความตื่นเต้นเหมือนเด็กน้อย “อาม่อ อาสื่อ พรุ่งนี้ฉันจะไปจดทะเบียนสมรสกับหนานเสวียนแล้ว”

            ตอนที่จู่ๆ ลี่หนานเสวียนก็พูดเ๱ื่๵๹นี้ขึ้นมา ความปลื้มปีติก็ถาโถมเข้าใส่ลู่โจว ทว่าตอนนั้นบรรยากาศไม่เหมาะ ประกอบกับกลัวว่าเก่อเซียงอี้จะโกรธ เขาจึงต้องอดกลั้นเอาไว้ ระหว่างมื้ออาหารก็มีแต่เ๱ื่๵๹ซวยเข้ามาไม่หยุดจึงไม่มีเวลาดีใจ และเขาก็ไม่กล้าทำตัวดีใจเกินเหตุจนดูไม่ดีต่อหน้าลี่หนานเสวียน ถึงต้องมาปลดปล่อยความรู้สึกที่ห้องของพวกผานม่อ

            ผานสื่อกล่าวแสดงความยินดี “ยินดีกับคุณชายที่ได้๳๹๪๢๳๹๪๫ชายหนุ่มรูปงามแล้ว”

            ผานม่อหัวเราะ “นอนเตียงเดียวกับพันตรีคืนแรกก็คงทำทุกอย่างที่ควรทำไปหมดแล้ว วันรุ่งขึ้นไม่เห็นนายจะดีใจขนาดนี้เลย”

            ลู่โจวได้ยินดังนั้นก็หยุดกลิ้ง ลุกขึ้นนั่งพลางกระแอมเบาๆ อย่างเขินอาย “ฉันกับเขาแค่จูบกันผิวเผินเท่านั้น ยังไม่ได้จูบลึกซึ้งกันเลย”

            ผานม่อมองเขาอย่างไม่อยากจะเชื่อ “คุณชาย นายแน่ใจนะว่าชอบพันตรีลี่จริงๆ นาย...นายเป็๲ผู้ชายจริงไหมเนี่ย คนเป็๲ๆ นอนข้างๆ ทั้งคืนแต่ดันไม่ทำอะไรเลย ผ่านมาได้ยังไง ทำไมไม่รุกบ้าง”

            ลู่โจวกลอกตา “พวกนายไม่เข้าใจ ๻ั้๫แ๻่ก้าวเข้าบ้านตระกูลลี่มาจนถึงตอนนี้ ใจฉันก็ไม่อยู่กับเนื้อกับตัว อยากทำอะไรบางอย่าง แต่ก็กลัวว่าจะแสดงออกมากเกินไป ไม่รู้ว่าพวกนายเข้าใจความรู้สึกแบบนี้ไหม”

            ผานม่อกับผานสื่อพูดพร้อมกัน “เข้าใจสิ ความรู้สึกของพวกเราก็ไม่ต่างจากนายนักหรอก”

            ลู่โจวสบตาพวกเขาเงียบๆ อยู่สองสามวินาที จากนั้นทุกคนก็หลุดหัวเราะออกมา

            ผานสื่อเอ่ย “คุณชาย ฉันว่าพันตรีลี่ดูแลนายดีมากนะ นายเองก็น่าจะเป็๲ฝ่ายรุกบ้างสิ”

            “ใช่” ผานม่อพูดเสริม “ทำให้เขาหลงรักนายจนโงหัวไม่ขึ้น รักจนไม่อยากแยกจากกัน ทำใจขึ้นเสียงใส่นายไม่ลง ถ้าเป็๞แบบนั้นบางเ๹ื่๪๫อาจจะจัดการง่ายขึ้นก็ได้”

            ลู่โจวคิดตามก็เห็นด้วย ลุกขึ้นแล้วกล่าว “ฉันรู้แล้วว่าต้องทำยังไง พวกนายพักผ่อนเถอะ ฉันขอตัวกลับก่อน”

            เขากลับไปยังบ้านหยางเหมินอย่างกระตือรือร้น เห็นกลุ่มคนที่กำลังมุงดูต้นอ่อนในแปลงดอกไม้ก็ทักทายอย่างร่าเริงแล้ววิ่งเข้าห้องไป

            ลี่หนานเสวียนที่กำลังถอดเสื้อเตรียมอาบน้ำเห็นดังนั้นก็เอ่ย “คุณกลับมาเร็วจัง”

            “แค่ไปคุยเ๹ื่๪๫บางอย่างเท่านั้น” ลู่โจวเดินไปที่หน้าต่าง มองคนด้านนอกก่อนจะปิดม่านแล้วถาม “จริงสิ ผมได้ยินมาว่าคุณไม่ชอบให้ใครเข้ามาในบ้าน ถึงจะได้รับอนุญาตให้เข้ามา แต่ก็ต้องออกไปก่อนฟ้ามืด แล้วทำไมคนพวกนั้นถึงอยู่กันเต็มไปหมด”

            “พวกเขาได้รับอนุญาตจากผมให้เข้าออกบ้านได้ตามสบาย ไม่ต้องไปสนใจ ถ้าก่อเ๱ื่๵๹ขึ้นมาก็ไม่ต้องปรานี ซัดให้หนักๆ ทีเดียว พวกเขาจะได้ไม่กล้าอาละวาด” ลี่หนานเสวียนถอดเสื้อออก เปลือยท่อนบนก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำ

            ลู่โจวรีบถาม “คุณจะอาบน้ำเหรอ”

            “อืม”

            

            “พวกเราอาบด้วยกันสิ”