แสงจันทร์สาดส่องลอดหน้าต่างไม้เข้ามาเป็ลำแสงอ่อน ลี่อินซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม หัวใจยังเต้นแรงจากเื่ราวที่เพิ่งเกิดขึ้นในหัวของเธอ
เมื่อเธอหลับตาลง จิตใจก็ไหลลื่นเข้าสู่โลกของความฝันอย่างไม่รู้ตัว...
ในฝันนั้น เธอยืนอยู่กลางห้องโถงหรูในคฤหาสน์โบราณ กลิ่นกำยานอ่อน ๆ ลอยล่องอยู่ในอากาศ และตรงหน้าคือชายหนุ่มร่างสูง ใบหน้าหล่อเหลาราวเทพสลัก ดวงตาคมเข้ม สายตาเขาจับจ้องมาที่เธอไม่ละสายตา
เขาสวมชุดผ้าไหมจีนหรูหราแต่เปิดอกพอให้เห็นแผ่นอกแน่น ๆ แววตาร้อนแรงจนลี่อินในฝันยังต้องกลืนน้ำลาย
“เ้ารู้หรือไม่…ข้ารอเ้าในฝันนี้มานานเท่าไรแล้ว” เสียงเขาทุ้มต่ำ หัวใจเธอเต้นแรง
ร่างของเธอในฝันไม่ใช่หญิงวัย 37 ปีอีกต่อไป แต่คือหญิงสาววัย 18 ในร่างใหม่ ผิวพรรณเปล่งปลั่ง หน้าอกอวบอิ่ม เอวบาง สะโพกกลมกลึง ร่างงามสมบูรณ์ในทุกส่วน
เขาเดินเข้ามาใกล้ช้า ๆ ใช้ปลายนิ้วแตะปลายคางเธออย่างแ่เบา ก่อนจะก้มลงจูบริมฝีปากเธออย่างลึกซึ้ง มือเขาสอดเข้าที่เอวเธอรวบตัวเข้าหา ร่างทั้งสองแนบชิดจนได้ยินเสียงหัวใจของกันและกัน
เขาพาเธอถอยหลังไปยังเตียงไม้ใหญ่ กลิ่นดอกไม้หอมอวล เธอรู้สึกได้ถึงความร้อนจากร่างกายเขาที่ััแนบกับเธอทุกจุด ทุกจังหวะลมหายใจ
เขาปลดเสื้อผ้าเธอออกอย่างนุ่มนวล ราวกับทะนุถนอมของล้ำค่า และจูบตามเนินอกลาดไหล่ เธอขนลุกซู่ด้วยความวาบหวิว ความฝันนี้เหมือนจริงจนเธอหายใจตามจังหวะไม่ทัน
“เ้าช่างงดงาม…และข้าอยากเป็คนแรกของเ้า” เขากระซิบที่ข้างหู ก่อนจะเธออย่างเต็มที่
ลี่อินครางในฝันด้วยความสุขสม ร่างกายเคลื่อนไหวอย่างเร่าร้อนตามแรงรักของเขา ทุกััเหมือนมีเปลวเพลิงไหลวนใต้ผิว เธอััได้ถึงแรงอารมณ์ทุกวินาที
เธอกระตุกเบา ๆ ในฝันเมื่อถึงจุดสูงสุดของความปรารถนา ก่อนจะรู้สึกว่าร่างลอยออกจากเตียง…
และลืมตาขึ้นมาช้า ๆ ในเช้าวันใหม่
เธอนอนอยู่บนฟูกผ้าฝ้าย กลิ่นชาโชยมาเบา ๆ ทางหน้าต่าง ลี่อินหายใจช้า ๆ แล้ว...
ยิ้มกว้างจนตาหยี “โอ๊ย...ฝันอะไรของฉันเนี่ย” เธอหัวเราะเบา ๆ กับตัวเอง “แต่ก็…ไม่เลวนี่นา”
ก่อนจะกลิ้งตัวลงกับหมอนแบบเขิน ๆ ฟิน ๆ คนเดียวทั้งหน้าแดงทั้งอาย ทั้งอมยิ้มไม่หยุด