ผมออกจากห้องครัวและเดินไปที่ห้องสต็อคหลังร้านหลังจากที่หยิบมาแล้วผมก็ได้ยินเสียงเหมือนมีคนทะเลาะกัน
“แล้วก็ไม่ต้องติดต่อมาล่ะ”
เสียงหวานๆ ของผู้หญิงดังลอดผ่านมา
“....................”
และมีเสียงพึมพำของผู้ชายเบา ๆ ผมคิดว่ามันคงเป็การทะเลาะเล็ก ๆ ของคู่รักละมั้ง และกำลังจะเดินกลับไปทางเดิม
“ปล่อยนะฉันเจ็บ”
แล้วเสียงของเธอก็ทำให้ผมเดินไปฝั่งตรงข้ามอย่างเลี่ยงไม่ได้
“เอ่อ.....ขอโทษครับ พอดีผมต้องผ่านไปทางนี้น่ะ”
ผมพูดพลางมองหญิงสาวสูงโปร่งหุ่นดีผิวขาว ผมยาวสีทองจนถึงกลางหลังที่ถูกชายหนุ่มดวงตาสีเขียวมรกต ผมสีดำจับแขนเอาไว้
“ปล่อย!!”
ผมยืนมองแผ่นหลังของเธอที่พยายามดิ้นให้หลุดจากการจับกุมของเขาและทันทีที่เธอหลุดออกมาเธอก็เกือบจะชนกับผมผมจึงประคองเธอไว้เหมือนมือเธอจะสั่นเล็กน้อยและแขนของเธอก็มีรอยช้ำแดง ๆทั้งสองข้าง เธอก้มหน้าก้มตาพูดขอโทษ ก่อนที่จะรีบวิ่งออกไปอย่างรวดเร็วเหมือนกระต่ายที่กำลังหนีสุดชีวิต
“จิ!!ขัดจังหวะจริง”
เขาสถบ
“....................”
ผมเดินออกมาและเข้ามาในครัว
“ยุนว่างไหมมาช่วยเก็บโต๊ะหน่อย ดูเหมือนลูกค้าโต๊ะใหญ่เขาจะกลับกันแล้ว”
ลูกของคุณป้าเ้าของร้านถาม
“ว่างพอดีครับ”
ผมตอบก่อนจะเดินออกไปพร้อมเขา
“เหมือนพวกเขาจะลืมช่อดอกไม้ไว้นะ”
ลูกของคุณป้าเ้าของร้านพูดเมื่อเห็นช่อดอกกุหลาบวางอยู่บนโต๊ะ
“เอาไปคืนหน่อยสิพวกเขาน่าจะยังจ่ายเงินกันอยู่”
เขาส่งช่อดอกกุหลาบนั้นมาให้ผม
“ครับ”
ผมตอบก่อนจะวิ่งออกมา
“เอ่อคุณครับ!! พวกคุณลืมช่อดอกไม้ไว้ที่โต๊ะครับ”
ผมบอกชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งผมสีดำสนิทแต่กลับมีั์ตาสีฟ้าน้ำทะเลที่กำลังจ่ายเงิน
“เอ่อ.....อะ!!เอาไปให้ผู้ชายคนนั้นแล้วกันครับ”
เขาหยุดคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะชี้ไปที่ชายหนุ่มที่เดินไปตรงโต๊ะที่พวกเขาเพิ่งลุกออกมา
“อ่า....ครับ”
ผมตอบรับทำไมต้องเป็เขานะ ผมคิดพลางเดินกลับไปที่โต๊ะ
“เอ่อคุณครับ!! ผมกลัวว่าพวกคุณจะลืมไว้ครับ”
ผมบอกเขาพลางยื่นช่อดอกกุหลาบคืนให้
“ลืม?”
เขามองดอกไม้ก่อนจะรับไปถือ
“เฮอะ!!จะเอาไปทิ้งที่ไหนก็ช่าง”
เขาหัวเราะในลำคอก่อนจะปาช่อดอกกุหลาบใส่ชายหนุ่มที่ยื่นให้เขาแล้วเดินออกไปอย่างหัวเสีย
“ยุนเื!!”
ลูกของคุณป้าเ้าของร้านทำสีหน้าใ
“บ้าเอ๋ย!! ไร้มารยาทชะมัด โดนเทแล้วจะมาพาลใส่คนอื่นเขาทำไม”
ลูกของคุณป้าเ้าของร้านบ่นพร้อมกับเดินเข้ามาหาผม
“เอานี่ปิดไว้ก่อนแล้วเข้าไปทำแผลในร้านซะเดี๋ยวฉันจัดการตรงนี้เอง”
เขาบอกพร้อมกับยื้นผ้าเช็ดหน้าผืนบางมาให้
“ขอบคุณครับ”
ผมรับผ้ามาปิดตรงที่รู้สึกแสบก่อนจะเดินเข้าไปในร้าน
“ตายแล้วหนูยุนลูก ไปโดนอะไรมา”
คุณป้าเ้าของร้านใที่เห็นหนุ่มน้อยาเ็
“มานั่งนี่เดี๋ยวป้าไปหากล่องพยาบาลมาให้แปปนึง นี่มาดูเพื่อนหน่อย!!”
เธอบอกก่อนจะเรียกเพื่อนของผมให้มาหาแล้วเดินหายออกไป
“วันนี้นายกลับไปพักก่อนเลยเดี๋ยวกลับไปฉันจะเอาไก่ทอดไปด้วย
เขาบอกพลางแตะไหล่เพื่อนของตัวเองอย่างเห็นใจ
“พรุ่งนี้ลูกค้าไม่เยอะดังนั้นไม่ต้องมา เข้าใจ๊!!”
ลูกของคุณป้าเ้าของร้านสั่งหลังจากที่เขาจัดการโต๊ะด้านนอกเสร็จแล้ว
“ครับเข้าใจแล้ว”
ผมตอบรับอย่างว่าง่าย
หลังจากนั้นผมก็ทำแผลเบื้อต้นมาและได้ลาพักก่อนเวลาเลิกงานพร้อมกับวันลาของพรุ่งนี้อีก1 วัน
...............................................................................................................
ณ ปัจจุบัน
รถโรงพยาบาลก็มารับตัวหญิงสาวและชายหนุ่มที่ประคองเธอไว้ก็ขึ้นรถไปด้วย
ส่วนชายอีกคนกับผู้สูงอายุก็แยกไปขึ้นรถตำรวจสงสัยเขาคงจะไม่ปล่อยผู้สูงอายุคนนั้นไปง่าย ๆ แน่ ๆ ก็นะ....ดูเหมือนพวกเขาจะรักและเป็ห่วงเธอมากถ้าฉันมีน้องสาว ฉันก็คงจะเป็ห่วงแบบนั้นเหมือนกันสินะ
“ขอบคุณนะครับนี่นามบัตรผม ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็ติดต่อมานะครับ ผมขอบคุณจริง ๆ”
ชายหนุมรูปร่างสูงหุ่นล่ำ ผมเป็สีทองซีด และมีั์ตาเป็สีเขียวอมฟ้าพูดก่อนที่รถตำรวจจะขับออกไปทิ้งไว้ให้เหลือแค่นามบัตรกับกลิ่นเืจาง ๆ
...............................................................................................................
783
