อึก!
“เ้าดํา!’’ จางเจิ้นหน้าถมึงทึง ตัวสั่นด้วยความโกรธ เขาเผลอสําลักมันเข้าไปจนได้
บัดซบ! ซวยอะไรอย่างนี้!
บอกได้ว่าถึงจางเจิ้นจะไม่คิดว่าโพชั่นนี้จะอันตรายถึงชีวิต แต่เขาก็ไม่ได้เชื่อ 100% ว่ามันจะไม่มีผลกระทบหรือสร้างความเสียหายอะไรให้แก่เขา
จางเจิ้นกังวล สองตามองไปยังแมวสีดําตัวน้อย ที่ร้องเมี๊ยวๆอย่างไม่รู้เื่ ก่อนมองพื้นดินตรงหน้าที่ถูกชโลมไปด้วยของเหลวสีทองที่เปล่งประกายด้วยความเสียดาย
“ไม่รู้ว่ามันจะได้ผลหรือเปล่า’’
เขาตั้งใจจะค่อยๆเทมันให้ทั่วถึง ตอนนี้ที่พลาดโอกาสนั้นไปจึงทําให้เขากังวลไม่น้อยว่ามันจะไม่ได้ผล
เมี๊ยว!
แมวตัวน้อยสีดํากวักมืออย่างชอบใจ มันมองชายหนุ่มด้วยความสนุกสนาน
“เฮ้อ เ้าดํานิสัยของแกนี่มันไม่เปลี่ยนไปเลยจริงๆ’’ จางเจิ้นที่เห็นก็อดถอนหายใจยาวไม่ได้
เ้าดําเป็แมวที่คุณลุงข้างบ้านเลี้ยงเอาไว้ และมันสนิทกับจางเจิ้นเป็อย่างมาก แต่ทุกๆครั้งที่มันเล่นกับชายหนุ่ม มันจะเล่นอะไรพิเรนๆเสมอ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้จึงไม่แปลกอะไร
ทว่าครั้งนี้กลับทําให้จางเจิ้นรู้สึกโมโหกับจังหวะที่มันเข้ามาเล่นกับเขาเป็อย่างมาก เนื่องมาจากเขายังไม่มั่นใจว่าโพชั่นที่ได้ลงท้องของเขาไป จะมีผลอะไรกับเขาไหม?
“ไปเลยนะ ฉันไม่เล่นกับแกด้วยแล้ว’’ จางเจิ้นโบกมือไล่ เห็นได้ชัดว่าเขาอารมณ์ไม่ดีสุดๆ
แมวตัวน้อยสีดําที่ได้ยินก็ดูเศร้าไป มันไม่คิดเลยว่าชายหนุ่มจะโกรธ เพราะทุกครั้งที่เล่นกัน อีกฝ่ายจะหัวเราะให้กับมันเสมอ
“ฮึ่ม’’ จางเจิ้นแค่นเสียงอย่างเ็า และหยิบขวดโพชั่นที่ว่างเปล่าขึ้นมา ก่อนนําไปทิ้ง
“ดูเหมือนว่าฉันคงจะคิดมากเกินไป…’’ หลังจากเดินกลับมาที่เดิม จางเจิ้นก็พึมพํามองพื้นดินตรงหน้า แรกเริ่มเขากังวลว่าสิ่งนี้จะเป็อันตรายต่อตัวเขาเล็กน้อย แต่ตอนนี้เมื่อไม่มีอะไรเกิดขึ้น และไม่รู้สึกถึงอะไร เขาก็ยกยิ้มอย่างสบายใจ
เมี๊ยว!
เ้าดําเองก็ดูจะสบายใจขึ้น มันที่เห็นว่าชายหนุ่มเริ่มหายโกรธแล้ว ก็ผงกศรีษะด้วยความรู้สึกผิดเป็การขอโทษ
จางเจิ้นสนิทกับมันมากจึงรู้ดีว่ามันสํานึกผิดไปแล้ว เขาจึงหัวเราะออกมา
“ฉันหายโกรธแกแล้ว แต่คราวหน้าแกห้ามเล่นอะไรแบบนี้อีก!’’
เ้าดําผงกศรีษะแล้วร้องเมี๊ยวๆเป็การบอกว่ามันเข้าใจแล้ว
จางเจิ้นพยักหน้าอย่างพึงพอใจ อย่างน้อยเ้าดําก็ฉลาดกว่าแมวทั่วไปมาก เขาจึงชอบเล่นกับมันก็เพราะแบบนี้
โดยไม่รอช้า จางเจิ้นให้ความสนใจกับพื้นดินตรงหน้าอีกครั้ง เขามองของเหลวสีทองที่ค่อยๆไหลซึมลงไปด้วยความคาดหวัง
“หวังว่ามันจะทําให้ฉันได้เห็นอะไรดีๆนะ’’
ชายหนุ่มไม่รู้ว่ามันต้องใช้เวลานานเท่าไหร่ ผลลัพธ์ถึงจะปรากฏ ดังนั้นเขาจึงทําอะไรไม่ได้นอกจากเฝ้ามองมัน และเตรียมกลับไปนอน
อย่างไรก็ตามในตอนที่เขากําลังหมุนตัวเตรียมจากไปนั้น…
ราวกับเทพแห่งความฉิบหายมาเยือน ความคันมากมายที่ไม่อาจจินตนาการ ได้ปะทุขึ้นมาและแล่นไปทั่วทั้งร่างของชายหนุ่ม
เฮือก!
จางเจิ้นที่รู้สึกได้ถึงสิ่งที่เกิดขึ้นพลันสูดหายใจเข้าเฮือกใหญ่ ตัวสั่นสะท้านในทันที
“หรือว่า...’’
เ้าดําก็ดูจะประหลาดใจ มันไม่เข้าใจว่าชายหนุ่มเป็อะไร
ทันใดนั้นเอง…
“อ๊ากกกก…’’ จางเจิ้นกรีดร้องออกมาด้วยสภาพน่าอดสู ใบหน้าบิดเบี้ยวอย่างเห็นได้ชัด ก่อนตัวทรุดลงไปคุกเข่ากับพื้น สติแทบประคองเอาไว้ไม่อยู่
ความคันนี่มันอะไรกัน?
ทรมารจะตายอยู่แล้ว!
ทั่วทั้งร่างกายของชายหนุ่มได้เผชิญหน้ากับความคันที่ไร้ที่สิ้นสุด มันเป็สิ่งที่ตัวเขาไม่เคยพบเจอมาก่อน ชนิดที่ว่าเขาแทบขาดใจตายเลยก็ว่าได้
สามวินาทีผ่านไป
ความคันทั้งหลายที่ราวกับตกนรกทั้งเป็ได้มลายหายไป กลับกัน บนร่างของจางเจิ้นเต็มไปด้วยเหงื่อมากมาย เสมือนว่าเขาเพิ่งอาบนํ้าเสร็จอย่างไรอย่างนั้น
“บัดซบ! ไอ้เด็กนั่นมันทําอย่างที่ฉันคิดเอาไว้จริงๆด้วย!’’ สีหน้าของจางเจิ้นซีดเผือดกัดฟันกรอด แววตาเผยความโกรธและเริ่มพยายามลุกขึ้นยืนอย่างยากลําบาก บอกได้เลยว่าตอนนี้หากใครเดินผ่านเขา คนๆนั้นจะต้องััได้ถึงความโกรธที่ตัวเขามีอย่างแน่นอน
จางเจิ้นโกรธมากๆ แค่หนึ่งหยดก็ทําให้เขาแทบคลั่งราวคนบ้าแล้ว หากดื่มไปทั้งขวดมันจะเป็เช่นไร?
ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเขาต้องเข้าสู่สภาวะยํ่าแย่อย่างแน่นอน!
ทางด้านของเ้าดําก็ดูมีท่าทีใไม่ใช่น้อย มันไม่เคยพบเห็นชายหนุ่มโกรธขนาดนี้มาก่อนเลย
เมื่อครู่นี้มันเกิดอะไรขึ้น?
ทันใดนั้นเ้าดําก็เริ่มรู้สึกผิดอย่างบอกไม่ถูก มันไม่ใช่แมวโง่ อย่างน้อยมันก็มองออกว่าของเหลวที่ชายหนุ่มได้กลืนลงไป เป็อันตรายอย่างแท้จริง
เมี๊ยว!
โดยไม่รอช้า เ้าดําเดินเข้าไปนัวเนียรอบๆตัวชายหนุ่ม แววตาของมันเผยให้เห็นถึงความรู้สึกผิด
เห็นอย่างนั้นจางเจิ้นก็ทําใจโกรธมันไม่ลง เขาจึงส่ายหัว
“แกไม่ผิดหรอก’’
ถึงเ้าดําจะมีส่วนผิดอยู่บ้าง แต่ตัวการที่แท้จริงไม่ใช่มัน ดังนั้นจางเจิ้นจึงตัดสินใจทันทีว่าเขาจะใช้เหตุการณ์ครั้งนี้ทําประโยชน์ให้คุ้มค่ามากที่สุด
ปัญญาประดิษฐ์ A.R.O.N...คอยดูเถอะว่าฉันจะแก้เผ็ดนายยังไง!
ทันทีที่ตัดสินใจได้ จางเจิ้นจึงบอกลากับเ้าดําแล้วเดินเข้าบ้านไป
สามวินาทีแห่งความคันที่ไม่อาจจินตนาการ ได้ทําให้ชายหนุ่มราวกับตกนรกทั้งเป็ ร่างกายที่เต็มไปด้วยเหงื่อของเขา จึงต้องไปอาบนํ้าเพื่อทําให้มันสะอาดอีกครั้ง
ท้ายที่สุดจางเจิ้นก็ต้องเข้านอน และเคลิ้มหลับไปในทันที
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่…
ฝนได้ตกลง ทําให้ทั่วทั้งซูโจวเปียกแฉะไปหมด
ระหว่างนี้เองที่สวนหลังบ้านของจางเจิ้นก็ได้เกิดการเปลี่ยนแปลงบางอย่างขึ้น พื้นดินรอบๆที่เคยถูกชโลมไปด้วยโพชั่นสีทอง ได้แปรเปลี่ยนไปอย่างช้าๆ
พริบตา เวลาก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว
เช้าวันรุ่งขึ้น ความมืดมิดได้ถูกขับไล่ออกไป และแทนทีด้วยแสงสว่างยามเช้าที่บริสุทธิ์ และแม้ว่าอากาศจะยังชื้นอยู่บ้าง พนักงานที่ต้องตื่นไปทํางานก็ไม่ได้ใส่ใจ พวกเขาออกจากบ้านด้วยรอยยิ้ม
จางเต๋อถือเป็หนึ่งในคนเ่าั้ เขายิ้มบอกลาภรรยาสุดที่รักของตัวเอง แล้วเตรียมไปทํางานอย่างมีความสุข
แต่ว่า…
“อะไรกัน?’’ เสียงร้องใของภรรยาเขาดังขึ้นซะก่อน ทําให้เขาต้องกลับเข้าไปในบ้านอีกครั้ง
สวนหลังบ้าน
ฉู่อวี้เหยียนมองภาพตรงหน้าด้วยความใ ขณะที่สีหน้าของเธอฉายให้เห็นถึงความตกตะลึง
“เกิดอะไรขึ้นที่รัก?’’ จางเต๋อที่มาถึงก็รีบถามด้วยความเป็ห่วง เขากลัวว่าเธอจะได้รับาเ็อะไร
ฉู่อวี้เหยียนไม่ได้ตอบ สองตาของเธอยังคงมองภาพตรงหน้าด้วยความไม่อยากเชื่อ
ท้ายที่สุดจางเต๋อก็อดมองตามสิ่งที่ภรรยาของเขามองไม่ได้
พริบตา เขาก็ต้องตกตะลึง
นี่มันอะไรกัน!
ทําไมสวนหลังบ้านของพวกเขาถึงได้เต็มไปด้วยหลานฮวา?
2K
![[Mid ULaLaYaYaYa]กำเนิดทายาทอนันตบุรุษ ผู้เปลี่ยนแปลงทุกสิ่ง](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/62e88e4614d16d813b5216a5d7d47277.webp)
