โคโรนาซอมบี้

เวลาผ่านไปได้ไม่นานเท่าไรนัก โจตื่นขึ้นมาด้วยอาการมึนงง เขากะพริบตาปริบๆมองท้องฟ้าที่เมฆกำลังเคลื่อนตัวไปอย่างช้าๆ โจมองไปยังแขนของตัวเองที่มีผ้าพันเอาไว้ เหมือนว่าใครคนใดคนหนึ่งทำแผลให้กับเขาในตอนที่เขาสลบ เขาลุกขึ้นมานั่ง และปรับสติของตัวเองเล็กน้อย ก่อนที่จะมีเสียงเอ่ยทักทายเขา“นายฟื้นแล้วเหรอ... โอ้ใจเย็นใจๆก่อน พวกเรามาจากตึก B ข้างๆนี่เอง พวกเราเป็นคนช่วยพวกนายเอาไว้..” หญิงสาวคนหนึ่งกล่าวขึ้นมากับเขา แน่นอนว่าหลังจากนั้นกลุ่มสาวๆเองก็เข้ามาอธิบายให้กับโจได้ฟังถึงเรื่องที่เกิดขึ้น โจถอนหายใจก่อนที่จะกล่าวขอบคุณพวกเขาอย่างเป็นทางการ“ไม่เป็นไรหรอก นายเองก็ช่วยพวกเราเอาไว้มากเหมือนกัน.. เอาเถอะ ก่อนอื่นพวกฉันขอแนะนำตัวเองก่อนก็แล้วกัน ฉันชื่อ ‘เจน’ ส่วนผู้ชายคนนี้แฟนฉันเองชื่อ ‘นพ’ ส่วนเด็กน้อยตรงนั้นเป็นน้องชาย และน้องสาวฝาแฝดของฉันเอง ชื่อ ‘ชาย’ กับ ‘หญิง’ นะ ชื่อเชยใช่ไหมล่ะ พ่อแม่ของพวกเราก็แบบนี้แหละ ขี้เกียจหาชื่อให้แฝดทั้งสองล่ะนะ..”เจนกล่าวแนะนำตัวเองกับคนในกลุ่มของเธอให้กับโจฟัง เจนเป็นผู้หญิงที่ดูสดใส และออกจากห้าวๆนิดหน่อย แต่ก็ยังถือว่าดูเป็นผู้หญิงมากกว่าน้องมายด์ล่ะนะ เพราะเธอมีหน้าอกที่เป็นจุดขาย ส่วนแฟนของเจนที่ชื่อนพ มองไปแล้วให้อารมณ์เหมือนเด็กเรียนใส่แว่น แต่ที่ไหนได้เมื่อรู้จักกันจริงๆ ดันเป็นโอตาคุซะอย่างนั้น แต่เขาก็ไม่ได้หื่นหรือลามก โอตะจริงแล้วมันมีหลายความหมาย อาจจะเป็นพวกที่ชื่นชอบการ์ตูนเฉยๆอย่างนพก็เป็นได้ ส่วนแฝดชายหญิงที่แต่งตัวคล้ายๆกัน อายุพอๆกับน้องมายด์เลย แต่พวกเขาทั้งสองชอบทำหน้านิ่งๆและตอบแบบนิ่งๆเหมือนกับหุ่นยนต์ ทั้งสองคนเหมือนกันอย่างกับแกะ ก่อนหน้านี้แฝดชายก็เถียงพี่สาวออกมาว่าให้เรียกตัวเองว่า ‘แมน’ แทนที่จะเรียกว่าชาย ส่วนแฝดหญิงก็ให้เรียกว่า ‘เลดี้’ มันก็ถือว่าเป็นสีสันในชีวิตได้อีกอย่าง จากนั้นกลุ่มของโจก็เริ่มแนะนำตัวเองบ้าง แล้วทั้งหมดก็มานั่งล้อมคุยกันเรื่องที่จะทำต่อไป“โจ นายมีแผนจะทำอะไรต่อล่ะ ผมว่าพวกมันยังมีเหลืออยู่ตามห้องพักอีกนิดหน่อยล่ะนะ ..” นพกล่าวออกมาพร้อมกับเสียงของแฝดชายหญิงกล่าวเสริม ‘ใช่ๆ ผม/หนู เห็น’ โจหันไปมองที่ชาย และหญิงก่อนจะเอ่ยขึ้นมา“จริงๆมันก็มีแผนอยู่.. แต่พวกเราจะต้องใจแข็งกันหน่อย เราไม่สามารถไล่มันออกไปได้แล้ว เพราะที่นี่ได้ปิดตายลงไปแล้ว จะมีก็แต่ต้องฆ่าพวกมันให้หมดเท่านั้น.. เตรียมใจกันไว้หรือยังล่ะ” โจกล่าว และเขาก็สังเกตเห็นสีหน้าของแต่ละคนที่ทำสีหน้าแตกต่างกันออกไป โฟร์และเมย์ทำสีหน้าเคร่งเครียด น้องมายด์และเจนทำหน้ายิ้มๆเหมือนกำลังจะมีเรื่องสนุกเกิดขึ้น นพทำหน้าตื่นกลัวเล็กน้อย ส่วนแฝดสองทำหน้านิ่งๆเหมือนมันเป็นเรื่องปกติ แต่ทุกคนก็ตกลงที่จะทำมันด้วยดี โจยิ้มเล็กน้อยก่อนที่จะเล่าแผนการของตัวเองออกมา “ก่อนอื่นเลย เราจะต้องไปเอาอาวุธจากห้องของพี่ชัยก่อน พี่ชัยแกชอบสะสมพวกอาวุธโบราณเอาไว้ น่าจะพอมีอะไรให้เราใช้ได้บ้าง ห้องของแกอยู่ชั้นสาม ข้างห้องของฉัน..” โจยังคงอธิบายแผนการของตัวเองไปเรื่อยๆ จนเวลาล่วงเลยผ่านไปจนถึงช่วยบ่ายมันก็เป็นเวลาปฏิบัติการของพวกเขา โจและเจนเดินตีคู่กันมา และหยุดลงที่หน้าห้องของพี่ชัย แต่ก่อนหน้านั้นเขามองไปยังประตูห้องของตัวเองที่แตกออกเป็นเสี่ยงๆอย่างเสียดาย เขามองไปที่ลูกบิดที่เขาเพิ่งเสียเงินเปลี่ยนมันเมื่อสองวันก่อนอย่างเศร้าใจ เขาไม่น่ารีบเปลี่ยนมันเลยจริงๆ“เฮๆ นายเป็นอะไรหรือเปล่า เห็นมองห้องของตัวเองอยู่ได้ เราจะเริ่มกันเมื่อไหร่ล่ะ..” เจนกล่าวออกมาด้วยอาการตื่นเต้น เธออยากจะสู้กับซอมบี้ตัวเป็นๆแล้ว เห็นอย่างนี้เธอก็เรียนศิลปะการต่อสู้มาบ้าง และที่ถนัดมากที่สุดคงจะเป็นดาบคาตานะ ถึงจะเคยใช้แต่ดาบไม้ก็ตามทีเถอะ“โทษทีๆ พอดีนึกเสียดายลูกบิดที่เพิ่งซื้อมาเปลี่ยนนิดหน่อยนะ ถ้ายังไม่เปลี่ยนแล้วตอนนั้นตัดสินใจซื้อมาม่าแทนแล้วล่ะก็.. เห้อ.. ช่างเถอะ มาเริ่มกันเถอะ..” โจทำการสะเดาะกลอนห้องพี่ชัยในทันที แล้วหันไปทางเจนที่เตรียมพร้อมปะทะ ในมือของเธอถือทูรไรเดอร์ของโจอยู่ข้างหนึ่ง เนื่องจากโจเจ็บแขนเขาจึงถือได้ข้างเดียวอยู่แล้ว ตอนนี้มันเลยอยู่ที่เจนหนึ่งอัน ก่อนที่เขาจะหันไปทางพวกที่เหลือที่หลบอยู่ไม่ไกล พวกเขาพยักหน้ากลับมาทางโจ “เอาล่ะนะ... 3... 2... 1...” โจเปิดประตูอย่างรวดเร็วก่อนจะมาถือทูรไรเดอร์ด้วยมือขวาทันที และภาพแรกที่เขา และเจนได้เห็นนั้นก็คือภาพของพี่ชัยที่อยู่ในชุดเกราะซามูไรสีแดง และพี่ชัยแกดูเหมือนว่าจะโชคไม่ค่อยดีตอนนี้กลายเป็นซอมบี้ไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว และเหมือนจะเป็นโชคร้ายของพวกเขาด้วยเช่นกันที่พี่ชัยแกสวมเกราะเต็มยศอย่างนั้น แล้วพวกเขาจะฆ่าซอมบี้ตัวนี้อย่างไรดีล่ะ“แย่แล้ว เกราะเต็มตัวขนาดนี้....” โจกล่าวออกมา แต่ไม่ทันทีเขาจะพูดอะไรต่อ เจนก็เข้าจู่โจมกับซอมบี้พี่ชัยเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เธอนำส่วนปลายแหลมๆของทรูไรเดอร์ปักเข้าไปที่หน้าของพี่ชัยอย่างจัง แน่นอนว่ามันส่งผลให้ซอมบี้พี่ชัยตายคาทีเลยทีเดียว โจนิ่งอึ้งเล็กน้อย“ก็ไม่ยากเท่าไรนี่เนอะ..” เจนหันกลับมาเอ่ยกับโจ แต่โจยังไม่ทันได้ตอบอะไร เขาก็พุ่งเข้าไปใช้อาวุธในมือปักเขาไปที่หัวของซอมบี้อีกตัวที่อยู่ในห้องต่อจากเจนทันที โจดึงทูรไรเดอร์ออกจากหัวของซอมบี้ผู้หญิงก่อนจะหันไปพูดกับเจน“ฉันตกใจเล็กน้อยที่เธอใจกล้า แต่ก็อย่าประมาทไปซิ.. ไม่คิดว่าพี่ชัยจะเอาแฟนเด็กมานอนด้วย..” และมันเป็นเหตุว่าทำไมเขาถึงให้เจนมาคู่กับเขา แทนที่เขาจะมาคนเดียว เพราะเขาเองก็ไม่แน่ใจในเรื่องนี้ ในคืนก่อนนั้นเขาอาจจะเมาไปหน่อย บวกกับการที่เขากลับอพาร์ทเม้นท์มาดึกจึงทำให้รู้และไม่แน่ใจ แต่ถ้าเขาไม่เมาแล้วล่ะก็ เสียงห้องของพี่ชัยนี่แหละที่จะทำร้ายคนโสดอย่างเขาในคืนที่แกเอาแฟนเด็กมานอนด้วย“ก็ใครจะไปรู้ล่ะว่ามีอีกตัว แต่ก็ขอบใจนายมากนะ ..” เจนกล่าวและยังทำสีหน้าเริงร่าอยู่เหมือนเดิม“ช่างเถอะ.. เรารีบขนย้ายอาวุธกันก่อนดีกว่า..” โจกล่าวพร้อมกับส่งสัญญาณให้กับคนที่เหลือให้มาช่วยกันขนย้ายของที่จำเป็น พวกที่เหลือเห็นซอมบี้นอนตายตรงหน้าก็มีความรู้สึกที่หลากหลาย นพกลัวจนแข้งขาอ่อนไปหมด น้องมายด์ ชายและหญิงต่างก็พูดออกมาในทำนองคล้ายๆกันว่าครั้งต่อไปพวกเธอจะเป็นคนจัดการมันเอง ส่วนโฟร์และเมย์ไม่ได้กลัวอะไร พวกเธอที่ผ่านช่วงเวลาที่เลวร้ายมาแล้ว แค่ศพมันเป็นอะไรที่เบสิคสำหรับพวกเธอแล้ว อาวุธในห้องของพี่ใช้มีเยอะพอสมควรเลย มันมีตั้งแต่หอกยาว ดาบยาวมือเดียว คาตานะ อาวุธลับของพวกนินจา มีดสั้น โล่ของอัศวินตะวันตกแกก็มี นับว่าเป็นคนที่บ้าสงครามพอตัว ทุกๆคนไปเลือกอาวุธหลักของตัวเองมาใช้ก่อนที่จะค่อยๆขนไปอย่างช้าๆ และเบาเสียงที่สุด โจได้เลือกใช้มีดสั้น และของเจ้าพวกอาวุธลับ เมย์ถือดาบคาตานะ โฟร์เลือกที่จะใช้หอกที่มีปลายเป็นครึ่งเสี้ยวคล้ายกับของเทพเจ้ากวนอู น้องมายด์เลือกเป็นอาวุธระยะประชิดอย่างกระบองสองท่อนสองอัน แล้วก็สนับมือ โจที่เห็นอย่างนั้นจึงให้เธอถือมีดสั้นเอาเผื่อไว้อีกด้วย นพใช้ธนูตามคำแนะนำของแฟนตัวเอง โดยเจนให้เหตุผลว่านพนั้นมีความแม่นยำสูง และเธอเลือกที่จะใช้ดาบมือเดียวเข้าต่อสู้ ส่วนสองแฝดเลือกโล่ไม้เล็กๆ และดาบสั้นกันทั้งคู่ ซึ่งก็ถือว่าครบองค์พอดี “เอาล่ะ.. ต่อไปเราก็จะเริ่มแผนหลักกันแล้ว ทุกคนพร้อมหรือเปล่า..” ...โจกล่าวถาม

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 9

นิยายแนะนำ

โคโรนาซอมบี้

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 9

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้