แบมไม่พูดอะไรพอถึงห้องก็เข้าห้องน้ำทันทีชินได้แต่ยืนพูดคำขอโทษเป็สิบๆครั้งหน้าห้องน้ำ หลังจากแบมเปิดประตูออกมาชินก็ต้องตกตะลึงอีกครั้งเพราะเธออยู่ในชุดนอนวาบหวามที่มองเห็นด้านในจนหมดสิ้นเธอเดินมาที่เตียงและเรียกให้ชินลงมานอนข้างๆ
“มานั่งตรงนี้สิ”
ชินเดินตามมานั่งข้างๆแบมดึงคอเสื้อเขาเข้าไปใกล้ๆและยื่นหน้ามาจะจูบเขา ชินผลักเธอออกและพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“พี่แบมครับ.....จะบอกได้รึยังว่าทำแบบนี้ทำไมเหงาเหรอครับ หรือ้าประชดใคร พี่แบมที่ผมรู้จักไม่ใช่ผู้หญิงแบบนี้นะครับ”
แบมทำหน้าเสียอารมณ์และถอยห่างออกจากชินทันทีเธอถอนหายใจเฮือกใหญ่และตอบกลับไปว่า
“นึกว่าชินจะเข้าใจเื่นี้มากที่สุดซะอีกไม่รัก แต่ก็ไม่อยากเสียไป เวลาที่มีใครคลั่งรักเรามากๆเราก็อยากให้เขาคลั่งเราต่อไป ไม่อยากเพิ่มความสัมพันธ์ เพราะกลัวว่าเขาจะเบื่อและเลิกรักเรา”
แบมเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าและหยิบเสื้อผ้ามาใส่
“ก็เหมือนชินกับนานานั่นแหละทั้งที่ปากบอกไม่รักเขา แต่กลับเป็ห่วงเป็ใยเขาตลอดเวลาแบบนั้นมันไม่ต่างจากให้ความหวังหรอกนะ.....กลับเถอะ หมดอารมณ์แล้ว”
แบมเก็บกระเป๋าและออกจากห้องทันทีทั้งที่ตั้งใจจะมาทำเื่อย่างว่า แต่ชินกลับไม่เป็เหมือนที่คิดตลอดทางที่ขับรถกลับเธอไม่ยอมคุยกับชินเลยจนมาถึงหน้าคอนโดของเธอ
“อย่าบอกนะครับว่าพี่แบม หึงชินกับนานา”
แบมหัวเราะออกมานิดหน่อย ก่อนจะหันมามองชินที่นั่งอยู่ข้างๆและตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่เ็า
“ชินไม่ได้สำคัญกับพี่ขนาดนั้นหรอก ลงไปเถอะพี่เหนื่อยแล้ว”
ชินลงจากรถด้วยสีหน้าที่เป็กังวลเขาไม่เคยเห็นแบมเป็แบบนี้มาก่อน แต่พอคิดถึงเื่ที่เธอพูดถึงนานาเขาก็ยิ้มออกมาเล็กน้อย เพราะนั่นอาจเป็สัญญาณแห่งความหวังของเขา แบมอาจจะกำลังหึงเขาขึ้นมาบ้างแล้วก็เป็ได้
เริ่มงานวันจันทร์อีกครั้งกรีสั่งกาแฟให้มาส่งเหมือนเดิม แต่กลับเป็ฟ้าที่เอามาส่ง“นึกว่าจะดีกับชินแล้วซะอีก” กรีคิดแบบนั้น แต่นานาก็ยังคงให้ฟ้ามาส่งแทน นั่นอาจเป็เพราะเธอไม่อยากทำให้ชินรู้สึกไม่สบายใจก็เป็ได้ฟ้าเดินไปหากรีในห้องและกระซิบบอกบางอย่าง
“วันนี้พี่นานาชวนฟ้าไปวิ่งที่สวนสาธารณะค่ะตามไปมั้ยคะ?”
กรีทำหน้างงที่ฟ้ามาบอกเื่นี้กับเขาหรือว่านานาให้มาชวน เขารู้สึกใจเต้นตึกตัก แต่ก็พูดแบบแบ่งรับแบ่งสู้
“อืม....ไม่แน่ใจว่าจะไปได้รึเปล่านะต้องดูว่างานเสร็จทันรึเปล่า”
ฟ้ายิ้มและตอบกลับไปว่า “ปิดร้าน 1 ทุ่มค่ะว่างก็ตามไปนะคะ”
ชินยืนมองที่ฟ้ากระซิบกระซาบกับกรีแล้วเกิดความสงสัยพอฟ้าเดินออกจากออฟฟิศไป ชินเลยเดินเข้าไปหากรีทันที
“คุยอะไรกันเหรอครับ?”
“นิชิน....แกแอบชอบฉันรึเปล่าวะส่องจังนะว่าฉันทำอะไรคุยกับใครบ้าง ไม่รู้บ้างไม่ได้เหรอไง”
“ก็พี่ทำตัวน่าสงสัยนิครับ แถมยังชอบมีลับลมคมในอีกตกลงจะบอกไหมครับว่าคุยเื่อะไรกัน”
กรีเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะหันไปทำงานต่อและพูดลอยๆออกไปว่า
“ฟ้าบอกว่าจะปิดร้านเร็วเพราะจะไปออกกำลังกายกับนานาแค่นั้นแหละ”
“ที่ไหนครับ?”
“ไม่รู้สิไม่ได้ถาม.....”
นานากับฟ้าปิดร้านและออกไปที่สวนสาธารณะที่ห่างออกไปอีก3 กิโล ก่อนหน้านี้กรีพาเธอมานั่งคุยที่นี่ เธอรู้สึกสบายใจและผ่อนคลายจนอยากมาอีกและคราวนี้เธอตั้งใจจะมาออกกำลังกาย นานากับฟ้าเริ่มวอร์มร่างกายยืดเส้นยืดสายก่อนจะเริ่มออกวิ่ง สักพักกรีก็วิ่งมาทัก
“นานา....มาออกกำลังเหรอ?”
“อ่าวพี่กรี มาได้ไงคะเนี้ย”
กรีทำเหมือนเป็เื่บังเอิญที่ได้เจอกัน และในตอนนั้นนานาเหลือบเห็นชินเดินตามมาข้างหลัง กรีสงสัยว่านานามองใครจึงหันไปดู ก็เห็นชินเดินยิ้มมาแต่ไกล
“อ่าวพี่กรี บังเอิญจัง มาวิ่งเหมือนกันเหรอครับ”
ไก่เห็นตีนงู งูเห็นนมไก่อาจเป็สุภาษิตที่อธิบายการกระทำของสองคนนี้ได้ชินรู้ว่ากรีจะต้องแอบมาหานานาที่นี่คนเดียวและกรีก็รู้ว่าชินมาที่นี่เพื่อขัดขวางเขาแน่ๆ ทั้งที่เขาไม่ได้บอกว่าจะไปที่ไหนแต่ชินรู้ได้อย่างไรว่าเป็ที่นี่ ฟ้ายืนมองกรีกับชินจ้องหน้าและยิ้มแบบมีเลศนัยใส่กันแล้วก็เริ่มสนุกหลังจากนี้คงได้เห็นอะไรมันๆอีกเยอะแน่ๆ เธอคิดในใจว่า
“มีผู้ชายสองคนมารุมจีบแบบนี้พี่นานานิโคตรฮอตเลย”
นานาเริ่มวิ่งต่อส่วนกรีและชินก็วิ่งตามกรีพยายามวิ่งข้างๆนานา แต่ชินก็วิ่งขึ้นมาแทรก ทั้งคู่ทำแบบนี้ตลอดทางวิ่งเบียดกัน ดันกัน แย่งกันวิ่งข้างๆนานา แต่พอผ่านไป 1 รอบทั้งสองที่ไม่เคยออกกำลังกายมาก่อนก็เหนื่อย และต้องยอมนั่งพักส่วนนานากับฟ้าก็วิ่งเหยาะๆไปเรื่อยๆ บรรยากาศในสวนสาธารณะนี้ค่อนข้างดีประดับไฟสวยงาม มีเก้าอี้ให้นั่งพัก มีต้นไม้ร่มรื่น นานารู้สึกสบายใจมากทำให้วิ่งได้ไม่เหนื่อยส่วนกรีกับชินที่นั่งพักก็เริ่มคุยกัน
“มาทำอะไรวะไอ้ชิน”
“พี่นั่นแหละมาทำอะไร อย่าบอกนะว่าจะจีบนานา”
“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับแก ชอบแบมไม่ใช่เหรอ?”
“พี่คงไม่ได้คิดจะจีบนานาประชดพี่แบมหรอกใช่มั้ยครับ”
กรีอึ้งไปพักหนึ่งเขาไม่รู้ว่าชินรู้เื่เขากับแบมแล้ว
“ประชดงั้นเหรอ?มันเป็การกระทำที่พี่เกลียดที่สุดเลยว่ะ ไปหาอีกคน เพื่อให้อีกคนหึง เื่ที่คนโง่ๆชอบทำกัน”
กรีไม่ถามด้วยซ้ำว่าทำไมชินถึงคิดแบบนั้นสีหน้าแววตาตอนที่พูดถึงเื่นั้นของกรี มันดูน่ากลัวจนชินต้องหันกลับ
“เล่าได้มั้ยครับว่าเลิกกันเพราะอะไร”
มันเป็เื่ที่กรีไม่อยากจะเล่าแต่ในเมื่อเื่มาถึงขนาดนี้แล้ว บอกชินไว้น่าจะดีกว่า เขาเอาหลังพิงเก้าอี้หยิบน้ำมาดื่มราวกับว่าจะต้องพูดอีกยาว
“พี่กับแบมคบกันั้แ่สมัยเรียนแบมเป็คนที่คอยช่วยเหลือ อยู่เคียงข้าง และดีกับพี่เสมอ พี่จริงจังกับแบมมากหลังเรียนจบก็พยายามทำงานเก็บเงินเพื่อขอเธอแต่งงาน นิสัยแบมเป็คนเข้ากับคนง่ายตลอดเวลาเธอมีผู้ชายมาข้องแวะด้วยตลอด แต่เธอไม่เคยสนใจใครเลย พี่มั่นใจและไว้ใจในตัวแบมมากจนวันที่พี่ขอแบมแต่งงาน แบมกลับปฏิเสธบอกแค่ว่าไม่พร้อมจะมีครอบครัวในตอนนี้......แน่นอนว่าพี่เจ็บพี่เลยขอห่างสักพักเพื่อทำใจ แต่แบมกลับไปคบกับผู้ชายคนอื่น พอพี่จับได้ก็โกหกว่าเป็เพื่อน ทั้งคุยโทรศัพท์ ไลน์คุยกัน แม้กระทั่งโพสต์รูปคู่กันในอินสตราแกรมแบบนั้นมันเหมือนเพื่อนตรงไหน และมันก็ไม่ได้มีแค่ครั้งเดียวยิ่งแบมทำแบบนั้นพี่ก็ยิ่งห่างออกมา และเธอก็มีคนใหม่ และก็คนใหม่อีกจนพี่ทนไม่ไหว เราตกลงเลิกกัน โดยแบมทำเหมือนไม่แคร์พี่เลยสักนิดพี่รู้ว่าสิ่งที่แบมทำคืออะไร เธอ้าประชด “เธอไม่ได้สำคัญกับฉันขนาดนั้นหรอก”เป็คำที่แบมชอบพูดเสมอ..... จากนั้นพี่ก็เข็ด ไม่อยากรักใคร ไม่อยากจริงจังกับใครทุกครั้งที่รู้สึกว่าเริ่มถลำลึก พี่ก็จะถอยออกมา ไม่อยากต้องเ็ปกับมันอีก(หัวเราะ) พี่ถึงได้ประทับใจนานาๆไง เธอทนความเ็ปรักแกมาได้ไงตั้งหลายปีแบบนี้ฉันอาจจะอยากเป็แกล่ะมั้ง อิจฉายังไงไม่รู้วะ”
ชินกับกรีนั่งคุยกันจนนานากับฟ้าวิ่งเสร็จสุดท้ายทั้งคู่ก็วิ่งได้แค่รอบเดียวก็ต้องกลับ กรีขับไปส่งนานากับฟ้าที่ร้านก่อนชินเดินลงมาส่งนานาหน้าร้าน
“ปิดร้านดีๆนะ”
นานาได้แต่เขิน และพยักหน้า
“วันนี้ชินดูแปลกจัง เพราะอะไรกันนะ”
นานาคิดในใจแบบนั้นกรีที่นั่งอยู่ในรถเห็นสายตาของนานาที่จ้องมาที่ชินแล้วก็รู้สึกอิจฉาเขาส่ายหัวไปมาเพื่อไม่ให้ตัวเองรู้สึกแบบนั้นแต่รอยยิ้มที่ไม่ค่อยจะได้เห็นของนานาเวลาที่อยู่กับชินนั้นมันน่ามองจนอยากให้เธอยิ้มกับเขาเหมือนที่ยิ้มให้กับชินบ้าง
“จีบงั้นเหรอ?....ถ้าเธอเปิดใจให้ฉันบ้าง...ฉันก็อยากจะลองดูสักครั้งเหมือนกันนะ..ไอ้ชิน”
427
