หมื่ความแค้นไม่แม้นจดจำ

    ปล่อยข้าไป

    “ปล่อยข้าไปนะปล่อยข้าเดี๋ยวนี้”หนิงอันเอียงตัวใช้สีข้างกระแทกประตูจนหมดแรง“คุณหนู พอเถอะเจ้าค่ะข้างนอกตอกแผ่นไม้ปิดแน่นหนา ไม่มีทางออกไปได้”“เฉินหยวน เฉินหยวนฮ่องเต้ปล่อยข้าไปเดี๋ยวนี้ ข้าไม่อยากอยู่ที่นี่ ข้าอยากหนีไปเสียให้พ้นจากท่านจากคนใจร้ายพวกน...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ