เช้าวันใหม่กับความรู้สึกที่สุดแสนตื่นเต้นของชายหนุ่มเมื่อเรดาร์ของเมืองตรวจพบเจอกองกำลังอสูรพุ่งเข้ามาทุกช่องทาง
ชายหนุ่มลอยตัวอยู่กลางฟ้าดินแล้วกวาดตามองทั่ว เขาสูดหายใจเข้าลึกเพราะอสูรที่มานั้นขั้นต่ำก็คืออสูรระดับสอง
“ แผนการรบยกระดับขึ้นแล้วเพราะเอ็ง “ ผู้กองเอ่ย
“ ผมรู้ “ ปราบเอ่ย
“ มันก็ดีไม่ใช่เหรอที่ชีวิตจะได้ตื่นเต้นบ้าง “ ปราบเอ่ย
“ ถ้าไม่ตายก่อน “ ผู้กองเอ่ย
“ ผมจะเข้าสกัดมันไว้ก่อน “ ปราบเอ่ย
“ อย่าตายเสียล่ะ “ ผู้กองเอ่ย
“ หึ “ เขายิ้มออกแล้วทะยานร่างพุ่งทะยานเข้าหาอสูรร้ายที่กรูเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง
กระบี่สีดำของเขาวาดเหวี่ยงไปมา ยามที่คมกระบี่กระทบแสงมันเปล่งประกายวาววับ
ชายหนุ่มวาดกระบี่ตัดขวางออก “ ฝุบ “ เสียงคมกระบี่กรีดผ่ามวลอากาศแยกออกเป็สองตรงเข้าหากองกำลังอสูรที่วิ่งหน้าตั้งเข้ามา
“ ครืนน “ ผืนพาราสั่นะเือย่างรุนแรงเมื่อคมกระบี่เคลื่อนผ่าน
“ โฮกก “ อสูรสามตาตัวใหญ่ั์ร้องคำรามลั่น
“ เปรี้ยงงง “ ผลแม่นปืนะเิะุจากปืนดัดแปลงของชายหนุ่ม
“ ตูมม “ ดวงตาที่สามของมันะเิออกพร้อมกับร่างั์ของมันล้มตึงแดดิ้นในทันใด
“ ตูมม “ คมกระบี่ของชายหนุ่มะเิร่างของอสูรร้ายตกตายลงนับสิบในคราเดียว
“ แม่เ้า อสูรระดับสองก็มิคณนามือรึ “ ผอ.ยิ่งร้องลั่น
“ ไอ้หนูไปอยู่ที่นั่นเก่งกาจยิ่ง “ ชายชราสงเอ่ย
“ แข็งแกร่งเกินบรรยายแล้ว “ รองผอ.เอ่ย
คนของสำนักสิบสี่ต่างก็เฝ้ามองร่างสูงของชายหนุ่มที่โจนทะยานเข้าสะบั้นหัวของอสูรร้ายอย่างรวดเร็ว ก้าวย่างของเขานั้นว่องไวเสมือนภูตผีที่เคลื่อนย้าย คมกระบี่ที่กรีดผ่าคมกริบสะบั้นหัวของมันแลมวลอากาศแยกออกเป็สอง
ชายหนุ่มโจนทะยานร่างราวกับร่ายระบำท่วงท่าที่งดงามของเขานั้นทำเอาสาวๆส่งเสียงกรี้ดกร้าดเป็การใหญ่ ทั้งใบหน้าที่จริงจังขึงขังที่สำแดงออกได้สะกดหัวใจสาวน้อยใหญ่ลงมากมาย
ปราบใช้เวลาราวหนึ่งชั่วโมงในการโค่นอสูรระดับสองนับร้อยตัวลง เขาสูดหายใจเข้าลึกแลกวาดตามองพวกมันที่อยู่ในแนวป่า
ชายหนุ่มเรียกโอสถฟื้นฟูปราณออกมาแล้วกรอกลงไปจนหมดขวด
ผู้คนที่พบเห็นพลันร้องลั่นเพราะโอสถฟื้นฟูปราณหนึ่งขวดนั้นมันมากมายจนอาจทำให้หัวใจล้มเหลวได้ แต่เขากลับกลืนมันลงไปทั้งหมดในคราเดียว
“ ไม่บ้าคงทำไม่ได้ “
“ ใช่ มีแต่คนบ้าเท่านั้นที่ทำแบบนี้ “
“ ช่างมัน ปล่อยมันตายๆไปซะ พวกเราจะได้ไม่ถูกกดดันให้ฝึกบ้าๆอย่างมัน “
เหล่านักล่าของหลายสำนักต่างส่งเสียงะโลั่น เพราะพวกเขาต้องเข้าโปรแกรมฝึกตามแบบฉบับของชายหนุ่ม มันทำเอาพวกเขาเกือบตายเพราะมันโหดร้ายยิ่งนัก
แต่ก็ยังมีนักล่าอีกกลุ่มหนึ่งที่สามารถทนได้ แลเมื่อพวกเขาฝึกฝนมันจนเชี่ยวชาญพวกเขาสามารถสังหารอสูรระดับหนึ่งลงได้อย่างง่ายดาย
“ พี่ปราบ ฆ่าอย่าให้เหลือ “ เหล่านักล่าสายเืใหม่ร้องะโลั่น
ชายหนุ่มเดินเข้าหาร่างั์แล้วเก็บลงไป เขามองจ้องเข้าไปในป่าลึก
“ หนอนผีเสื้อ “ เขาเอ่ย
“ มันเป็ตัวการชักนำอสูรเหล่านี้เข้าจู่โจมเรา “ ปราบเอ่ย
“ เป็มันจริงๆ “ ผอ.ศูนย์เอ่ย
ปราบะเิพลังแล้วแทงกระบี่ออกสุดแรง “ เปรี้ยงง “ แสงสังพุ่งทะยานเข้าผืนป่า
“ หญิงสาวคนนั้นมาจากที่ไหน “
“ ไอ้สัตว์ปราบมึงจะฆ่านางรึ “
“ ไอ้เหี้ยกูไม่อยากจะเชื่อเลยว่ามึงเป็คนแบบนี้ “
นักล่าที่เกลียดชังชายหนุ่มร้องะโลั่น
“ กรี้ดด “ หญิงสาวกรีดร้องออกสุดเสียงพร้อมกับทิ้งร่างลงนั่งมิขยับเขยื้อน
“ ไม่ “
“ ไอ้สัตว์นรก “
“ ไอ้ปราบมึงกลับมากูจะฆ่ามึง “
เหล่านักล่ารุ่นเก๋าต่างร้องเสียงหลง พวกเขาให้เสียดายหญิงสาวที่งดงามทั้งกายแลใบหน้า หากพวกเขาได้เชยชมนาง พวกเขาคงขึ้น์ในทันใด
“ ตูมม “ แสงสังหาระเิร่างของหญิงสาวแหลกเป็ผุยผง
เหล่านักล่าที่มองผ่านจอต่างแผดจิตสังหารออกอย่างบ้าคลั่ง พวกเขามิอาจทนได้กับพฤติกรรมของชายหนุ่ม พวกเขาต่างร้องะโออกอย่างบ้าคลั่ง
ผอ.ยิ่งให้สงสัย
“ มันต้องมีอะไรที่ไอ้หนูปราบรู้จึงได้สังหารหญิงสาวคนนั้น “ เขาเอ่ย
“ ผอ.ไม่แน่ว่าหญิงสาวคนนั้นอาจเป็อสูรหนอนผีเสื้อ “ ชายชราสงเอ่ย
“ ใช่ “ ผอ.ยิ่งเอ่ย
“ คิดกันดูอีกทีมันจะมีผู้หญิงที่ไหนเดินตัวเปล่าในดงอสูร “ เขาเอ่ย
“ ใช่ มันเป็เช่นนั้น “ รองผอ.เอ่ย
“ มันเป็ไม่ได้ที่หญิงสาวที่ไม่มีวรยุทธจะเดินแก้ผ่าอยู่กลางป่าอสูร ทั้งรายรอบของนางหญิงสาวยังมีอสูรระดับสามอีกหลายตัว “ รองผอ.เอ่ย
“ เกือบเข้าใจไอ้หนูผิดไปแล้ว “ ผอ.ยิ่งเอ่ย
“ แต่ภาพเมื่อครู่มันฉายออกไปทั่วโลกแล้ว เวลานี้ไอ้หนูกำลังกลายเป็ตัวร้ายที่หลายคนเคียดแค้น “ ชายชราสงเอ่ย
“ ไว้จบเื่นี้ค่อยออกแถลงการณ์ “ ผอ.ยิ่งเอ่ย
“ อืม “ รองผอ.พยักหน้า
ปราบเดินเข้าไปในป่าพร้อมกับะเิพลังสังหารอสูรระดับสองอย่างบ้าคลั่ง
ทุกกระบี่ที่ทิ่มแทงล้วนมีหนึ่งศพที่ร่วงหล่น ทุกก้าวที่ออกเดินล้วนมีหนึ่งร่างที่ะเิ
ทุกหนึ่งฝ่ามือต้องมีหนึ่งร่างที่ตกตาย หนึ่งลมหายใจพลันมีหมอกเืคละคลุ้ง
ปราบใช้เวลาราวสามชั่วโมงจัดการกับอสูรระดับสองนับพันตัว เขาสูดหายใจเข้าลึกเมื่อมองลงมาจากูเาซากศพอสูร
เขาในเวลานี้ราวกับเทพาที่ออกไล่ล่าสังหารอสูรอย่างเหี้ยมโหด ทั่วร่างของเขานั้นเต็มไปด้วยหยาดเือสูร ทั้งยังเต็มไปด้วยกลิ่นอายของเพชฌฆาตเหี้ยมโหด
“ ฟู่ว “ เขาเป่าปากอย่างแรงแล้วเก็บร่างเ่าั้ลงไป
ชายหนุ่มทะยานร่างขึ้นสูงเพื่อมองหาอสูรระดับสามเพราะเมื่อมีอสูรระดับสามตัวเดียวที่ตกตาย เขาจึงไม่อยากให้เกิดปัญหาจึงเร่งเข้าสะสางให้จบสิ้น
ภาพที่ปรากฏไปทั่วโลกนั้นเป็ภาพที่ทำเอาผู้คนมากมายต่างตื่นเต้น เพราะพวกเขานั้นพบเห็นร่างของอสูรร้ายล่องลอยไปตามแรงะเิ ทั้งยังเืสาดกระจายไปทั่ว พวกเขาต่างส่งเสียงเชียร์ดังลั่น
ราวหนึ่งชั่วโมงทุกอย่างจึงสงบ ชายหนุ่มทะยานร่างออกมาด้วยสภาพที่เต็มไปด้วยาแ แต่เขากลับยิ้มร่าให้กับมัน
ผู้คนมากมายต่างสูดหายใจเข้าลึกกับวีรกรรมที่ยิ่งใหญ่ของชายหนุ่ม
“ ยอดเยี่ยม “
“ หากเรามีนักล่าเช่นนี้มากๆ เราก็จะสามารถพลิกกลับสถานการณ์ในเวลานี้ได้ “ นักล่าชาวฝรั่งเศสเอ่ย
“ พวกเราไม่กล้าเหมือนักล่าจากไทย เพราะพวกเรากลัวตาย “ นักล่าอีกคนเอ่ย
“ ทุกครั้งที่สู้กับอสูรพวกเรานั้นล้วนสวมชุดเกราะ เพราะมันช่วยให้พวกเราฆ่าอสูรเ่าั้ได้ “ ชายผมทองอีกคนเอ่ย
“ ไม่ใช่พวกเราคิดผิดรึที่พึ่งพาชุดเกราะมากเกินไป “ ชายหนุ่มคนแรกเอ่ย
“ นักล่าจากไทยนั้นไม่สวมชุดเกราะทั้งยังใช้อาวุธโบราณ เขากลับไปสู่ยุคสมัยแรกเริ่มของการฝึกฝน หากผลลัพธ์มันยอดเยี่ยมเช่นนี้ ข้าว่าเราควรลองดู “ นักล่าชาวญี่ปุ่นเอ่ย
“ อืม “ เหล่านักล่าที่ประชุมทางวีดีโดคอนเฟอร์เรนซ์ต่างพยักหน้า
496
![[จบ] ระบบเปลี่ยนแปลงพรสวรรค์](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1713442419_37788776.webp)
