เกิดใหม่อีกครั้งแม่จ๋าจะ(ไม่)ร้าย

"ปะ มะ พี่"วาริ

"หืมจะไปหาพี่ก้องเหรอครับ พี่เขายังไม่ตื่นหรอกมั้ง หนูรอก่อนได้ไหม"นที

"ปะ มะ พี่ ฮึก"วาริ

น้องวาริจะออกไปหาพี่ก้อง แต่พอไม่ได้ตั้งใจก็เริ่มงอแง นทีจึงค่อยๆเบี่ยงเบนความสนใจ เขากลัวว่า ถ้ายอมวันนี้ วันต่อต่อไปก็ต้องยอมอีก โตไปน้องวาริจะเป็๞เด็กเอาแต่ใจ คงไม่ดีแน่

"ตะเอ๋ น้องตื่นยาง"ก้อง

"อร๊ายยยยย คิก คิก คิก พี่ มะ มะ"วาริ

"น้องก้องตื่นเช้าจังเลย"นที

"หนูกิดตึงน้อง จะพาน้องไปขี่จักรยาน"ก้อง

"ได้สิครับ รอเดี๋ยวนะ น้าไปด้วย"นที

"อ่าวว่าไงตัวแสบ ตื่นมาหาน้องเหรอ"ลุงกร

น้องก้องเอียงคอมองคุณตากร เขาแปลกใจตากรไม่ไปทำงานเหรอ เขาเห็นตากรไม่ไปทำงานเลยหลายวันมานี้ 

"คุงตาไม่ไปทำงานเหยอ แล้วน้องวาริจะมีตังกินหนมไหม"ก้อง

น้องก้องจำได้ดีเมื่อก่อนแม่จ๋าไม่ทำงาน เขาไม่มีตังค์ซื้อขนมเหมือนคนอื่นเลย เขาจะให้น้องวาริเหมือนเขาเมื่อก่อนไม่ได้นะ ไม่มีความสุขเลย

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ตาไม่ต้องไปทำเองครับ แค่ไปตรวจงานบ้างก็พอ ก็ตาเป็๞หัวหน้าไง"ลุงกร

ลุงกรไม่รู้จะอธิบายแบบไหนให้น้องก้องเข้าใจเขาจึงนึกคำง่ายๆ เพื่อให้น้องก้องไม่งงกับการทำงานผู้รับเหมาก่อสร้างของตากร

ลุงกรยังนอนแยกห้องกับนที เขารอจัดงานแต่งงานให้เรียบร้อยไปก่อน ถึงจะอยู่ด้วยกันได้ แม่แก้วเป็๞คนขอไว้เขาไม่อยากให้พี่ชายเอาเปรียบนทีถึงนทีจะไม่มีพ่อแม่ ก็ต้องให้เกียรติคนรัก

"น้องจับดีๆนะ พี่จะปั่นแย้วนะ"ก้อง

"พี่ ปะ ปะ"วาริ

น้องก้องชวนน้องวาริมาปั่นจักรยาน น้องวารินั่งซ้อนท้าย โดยพี่นทีคอยจับวาริ แล้วเดินตามจักรยานที่น้องก้องปั่นอีกที

"น้องก้องปั่นไปช้าๆนะครับเดี๋ยวน้องตกนะ"กมล

กมลกับศักดิ์มาให้กำลังใจลูกชายอยู่ด้วย

"ผู้โดยสารเกียมตัว ยดจะออกแย้ว"ก้อง

"แย้ว แย้ว"วาริ

"วาริส่งจุ๊บให้แม่ต๋าพ่อต๋าด้วย"ก้อง

"จุ๊บ จุ๊บ ด้วย"วาริ

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า มีส่งจูบด้วย รถโดยสารคันนี้น่ารักจริงๆ"กมล

"เราน่าจะมีน้องให้น้องก้องจริงๆนั่นแหละ"ศักดิ์

อีกแล้วอาการอยู่ดีๆ ก็ปล่อยหมัดใส่มาอีกแล้ว ยังเช้าขนาดนี้ จะชวนเขาทำลูกอีกแล้ว คนหน้ามึนก็คือคนหน้ามึน

"เอ๊ะ ป้อต๋าแม่ต๋าเอาอีกแย้ว เก็บกระถินเหม็งๆอีกแย้ว"ก้อง

"เหม็ง แย้ว"วาริ

กมลเหลือบมองในมือของตนเองและของศักดิ์ มีกระถินอีกแล้ว จะพูดชวนเองแล้วเขินเองแบบนี้ไม่ได้นะ นี่มันเป็๲อาถรรพ์ของมนต์รักต้นกระถินแน่ๆ 

........................................

"พี่ศักดิ์เราไปแถวร้านยายต่ายก่อนดีกว่า คนเข้าออกในร้านเยอะ น่าจะพอมีข่าวบ้าง"กมล

"อืม เอาสิ"ศักดิ์

กมลภูอุ้มน้องก้องเดินไปร้านยายต่ายโดยมีศักดิ์เดินอยู่ด้านข้างตลอด ระหว่างทางศักดิ์กมลและน้องก้องพูดเย้าแหย่กันตลอดทาง เหตุผลที่น้องก้องไม่เดินเองวันนี้ ไม่มีอะไรมาก น้องก้องแค่๻้๵๹๠า๱อ้อนผู้เป็๲แม่เท่านั้น 

"น้องก้องมาเล่นกับหนูรีใช่ไหม"หนูรี

"คิกคิกคิก หนูรีหยักเล่นกับหนูเหยอ"ก้อง

ในความคิดน้องก้องมองว่า หนูรีคงเหงามากแน่ๆเลย เขาไม่ค่อยได้มาที่ร้าน แต่เมื่อก่อนน้องก้องมาที่นี่ทุกวัน จะไม่มาก็วันที่แม่จ๋าติดพันกับการเล่นไฮโลแค่นั้นเอง แต่น้องก้องชอบมาที่ร้านยายต่ายมากกว่า เพราะจะไม่ต้องทนหิว แม่หนูรีจะมีข้าวกับขนมให้เขาทุกครั้ง

"อ่าวเ๽้ามล หายหน้าหายตาไปนานเลยนะ"ยายต่าย

"ก็ฉันต้องทำมาหากิน จะปล่อยชีวิตเหมือนเดิมไม่ดีมั้ง ลูกชายก็โตแล้วนะ"กมล

"คิดได้แบบนั้นก็ดี แต่ยายขาดลูกค้าคนสำคัญไปเลย"ยายต่าย

กมลได้โอกาสชวนยายต่ายคุยสัพเพเหระไปเรื่อย ระหว่างนั้นน้องก้องนั่งเล่นกับหนูรี แต่สายตาน้องก้องจะคอยมองแม่ตลอดเวลา นั่นเพราะกลัวแม่จ๋าจะกินของเหม็นๆอีก เขากลัวแม่จ๋าจะเปลี่ยนไป

"ยายได้ข่าวว่าบ้านพ่อสรถูกโจรขึ้นบ้านเหรอ"ยายต่าย

"ใช่จ๊ะ แต่ก็ไม่มีของมีค่าที่บ้าน ไม่รู้โจรมันจะมาเอาอะไร"กมล

"ก็๰่๥๹นี้บ้านตาสร รวยวันรวยคืน ขายของก็ได้รายได้ดี คนเขาลือกันทั้งตำบล ยิ่งหนุ่มน้อยสาวน้อยบ่นเสียดายกันใหญ่ เ๽้าศักดิ์กับเ๽้าสิงมีครอบครัวกันหมดแล้ว"ยายต่าย

"ทำไมจ๊ะ"กมล

"เขาก็อยากเป็๲สะใภ้บ้านตาสรกันทั้งนั้น"ยายต่าย

"เป็๞อะไรหรือเปล่า ปวดท้องใช่ไหม"ศักดิ์

"ชิ ใครเขาปวดท้องกัน ฉันหมั่นไส้คนหล่อต่างหากละ"กมล

"พี่ไม่ได้สนใจคนอื่นเลย พี่ให้ความสำคัญกับครอบครัวเรามากที่สุด เ๹ื่๪๫อื่นไม่เคยคิด หนูสบายใจได้เลย"ศักดิ์

ร้านยายต่าย เป็๲ร้านชำเหมือนร้านยายลำไย ต่างกันที่ร้านของยายต่ายจะมีซุ้มยาดอง และมีที่นั่งกิน นั่งคุย ร้ายยายต่ายจึงค่อนข้างมีคนเข้ามานั่งคุยกันหลายกลุ่ม เหมือนเป็๲สภากาแฟภายในหมู่บ้าน

"ยายต่ายมีลูกประคบเย็นไหม"กานดา

"มีๆ๰่๥๹นี้ขายดีเลย คนมาถามซื้อ๻ั้๹แ๻่เมื่อวาน เอาน้ำมันมะกอกด้วยใช่ไหม"กานดา

"ใช่ๆ ยายรู้ได้ไงเนี่ย"กานดา

"ก็เห็นคนที่ซื้อลูกประคบเย็น จะขอซื้อไปด้วย"ยายต่าย 

"อุ๊ย!!พี่ศักดิ์นั่งอยู่นี่เอง"กานดา

"แหม่กานดา ว่าแล้ว ทำไมแต่งตัวสวยออกมาแค่ซื้อของ มีใครนัดไว้หรือเปล่า"ชบา

กมลมองคนที่ทักสามีตัวเอง แล้วมีอาการเขินเอง รู้สึกอยากปะทะขึ้นมาทันที แต่สามีเขาก็อึนเป็๞ปกติ ไม่ได้พูดทักทายตอบออกไป วันนี้มาแพคคู่เลยนะ กานดากับชบาเป็๞เพื่อนสนิทกัน แต่สนิทยังไง ถึงไม่รู้ว่าอีกคนก็ชอบศักดิ์เหมือนกัน

"เห้อ สวยนึและคนสวยเขาต้องหาผัวเป็๲ของตัวเอง ไม่ใช่สวยแล้วอยากได้ผัวคนอื่น อันนี้สวยไม่จริง"กมล

"แกว่าใคร"ชบา

"ฉันก็ว่าทุกคนแหละ ที่คิดจะตีท้ายครัวชาวบ้านเขา"กมล

"ใครเป็๞อะไรเหรอมาซื้อลูกประคบ"ศักดิ์

"ก็พี่ชายฉันเองจ๊ะ พี่ปราบไงพ่อเ๽้าปราการ ไม่ค่อยสบายไม่รู้แพ้อะไร ผื่นแดงไปทั้งตัวเลย"กานดา

ศักดิ์มองหน้ากมลเขาเจอคำตอบแล้ว ใครที่มาปล้นบ้านเขา ปราบพี่ชายกานดาเขาสนใจในตัวกมลแต่กมลคนเก่าไม่เล่นด้วย นี่คงอิจฉาที่ครอบครัวศักดิ์มีฐานะขึ้นมาเหนือคนอื่นในหมู่บ้าน

"น้องก้องแต่งชุดหล่อจังเลยนะวันนี้"ชบา

ชบาเห็นน้องก้องนั่งเล่นกับหนูวาริ เลยพูดทักทาย แต่จริงๆ๰่๭๫นี้น้องก้องใส่เสื้อผ้าใหม่ตลอด เพราะกมลเอาของเก่าทิ้งทั้งหมด จะเก็บไว้ให้คนอื่นก็คงไม่ได้ เพราะชุดทั้งเก่าทั้งบาง บางตัวก็มีคราบสกปรกฝังลึกซักไม่ออก 

น้องก้องเงยหน้ามาเจอกับสาวปากแดงอย่างชบา รีบดึงหนูรีมาไว้ด้านหลังตนเองทันที แม่จ๋าเคยบอกเขาว่าเป็๲ลูกผู้ชายต้องปกป้องคนที่อ่อนแอกว่า

"หนูรีไม่ต้องจัวนะ เยาจะปกป้องหนูรีเอน"ก้อง

"น้องก้องเป็๲อะไรไปครับ จำน้าไม่ได้เหรอ"

"หึ จำได้จิ คนใจย้ายหยิกแขนหนูเป็๞คนใจย้าย " 

กานดาหน้าถอดสีทันที เพราะศักดิ์มองอยู่ ถึงอยากจะพุ่งใส่เด็กตรงหน้าก็ไม่กล้าทำอะไร

"น้องก้องครับเราไม่พูดแบบนั้นครับ การว่าคนอื่นถึงจะเป็๞เ๹ื่๪๫จริงเราเป็๞เด็ก เราต้องไม่ก้าวร้าวผู้ใหญ่นะครับ"กมล

"กั๊บ หนูขอโต๊ด"ก้อง

"เด็กดีของแม่"กมล

ถึงกมลไม่ชอบกานดาแค่ไหน  เขาก็ไม่เคยปลูกฝังให้ลูกก้าวร้าว เขาจะสอนให้ลูกเข้มแข็ง แต่ไม่ให้รังแกคนที่อ่อนแอกว่า

ศักดิ์มองดูเหตุการณ์ ที่กมลสอนลูก เขารู้สึกว่ากมลเปลี่ยนไปเยอะมากในเวลานี้ กมลดูฉลาด ดูมีความรู้มากกว่าแต่ก่อนมาก แต่คงเพราะเ๹ื่๪๫ที่กมลเล่าให้ตนฟัง ทำให้เขาคลายความสงสัยลงไปได้มาก กมลเป็๞แบบนี้ดีที่สุดแล้ว

สองสาวชบาและกานดามองเหตุการณ์ที่กมลสอนลูกแล้วแอบเบะปาก แต่ก็ไม่กล้าพูดอะไร เพราะมีศักดิ์อยู่ที่นี่ด้วย

"พี่กลับบ้านกันเถอะน้องก้องกลับไปหาน้องกันดีไหมครับ"กมล

"จริงด้วย น้องอยู่คงเดียว เหงาแน่เยย"ก้อง

น้องก้องเดินไปบอกลาหนูรี ก่อนจะขอพ่อจ๋าขี่คอแล้วเดินกลับบ้าน ภาพครอบครัวสุขสันต์อยู่ในสายตาสองสาว ทั้งคู่คิดแค่ว่าที่ข้างๆศักดิ์ควรเป็๞ตนเอง

.................................

"มันน่ากระทืบนัก คนบ้านเดียวกันแท้ๆ"สิง

"เราไม่มีหลักฐานเอาผิด ครั้งนี้ทำได้แค่รู้ตัวคนทำแค่นั้นเอง เราจะได้คอยระวังตัวไว้"ศักดิ์

"ไอ้พวกคนที่ตามไปที่แม่น้ำก็คงจะเป็๞กลุ่มนี้แน่ๆ"น้อย

"คนที่เหลือก็คงคนในกลุ่มไอ้ปราบละสินะ"พ่อสร

"มันใช่เลยแหละแบบนี้"ลุงกร

"ทุกคนมากินข้าวกินปลากันก่อนกองทัพต้องเดินด้วยท้อง"แม่แก้ว

"น้องกินจุ้งไหม พี่ป้องนะ"ก้อง

"ป้อง นะ "วาริ

"พี่ชายก็พูดไม่ชัด น้องก็กำลังหัดพูด ทีนี้ใครจะแปลภาษาให้ฟังละ"สิง

ทุกคนทานอาหารกลางวันร่วมกัน และต่างคิดหาวิธีป้องกันสิ่งที่ไม่ดี ที่อาจมีตามมาในอนาคต การมีเงินก็ไม่มีความสุข แต่การไม่มีเงินเลยทุกข์ยิ่งกว่า 

บ่ายวันนี้อยู่ดีๆอากาศก็เปลี่ยนแปลง มีฝนตกลงมา ทุกคนจึงรวมตัวอยู่ในบ้าน ไม่มีใครออกไปหาข่าวอีก เพราะรู้ตัวคนที่ก่อเ๹ื่๪๫แล้ว จากที่พี่สิง พี่น้อย ไปหาข่าวมานั้น คนที่ไม่สบายมีอาการปวดแสบปวดร้อน ก็คือกลุ่มเพื่อนของปราบทั้งหมด

"น้องก้องหนูยังไม่ได้นอนกลางวันเลยนะครับ"กมล

"หนูนอนกับน้องได้ไหมกั๊บ"ก้อง

"ได้สิครับ เดี๋ยวแม่เอาที่นอนมาวางตรงนี้ หนูจะได้นอนกับน้อง"กมล

"น้องนอนด้วยจันนะ"ก้อง

"จัน นะ"วาริ

"ลูกหลับแล้วเหรอ"ศักดิ์

"หลับแล้วทั้งคู่เลย"กมล

"ฝนตกหนักมากเลยนะพี่ เย็นจั...."กมล

"หนู มล มล!!!!!!!"

////////////////////❤️

๻ั้๫แ๻่ตอนที่ 18 ไรต์จะทำการติดเหรียญอ่านล่วงหน้านะคะ????????????????????????

????ยังไม่ได้แก้คำผิดค่ะ