END เกมหัวใจร้ายรัก [ พู่ไหม ]

ตอนที่ 10

            หนึ่งวันที่ไม่เห็นหน้าชมพูรักมันทำให้กงจักรแทบจะไม่เป็๲อันทำงาน คำตอบจากปากนิดาคือหญิงสาวไม่สบายแต่ความเป็๲ห่วงซึ่งเกิดขึ้นแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว ก็ไม่ได้แสดงออกแต่อย่างใดเขาเพียงแค่พยักหน้ารับทราบ ยิ่งเห็นกมลาตั้งท่าจับผิดเขายิ่งเลี่ยงที่จะแสดงความสนใจ

            “บ้านของเพื่อนเธออยู่ที่ไหน” เข่าเอ่ยถามนิดาเมื่อกมลาไม่อยู่ที่โต๊ะทำงาน

                นิดาอ้ำอึ้งชายหนุ่มจึงแสร้งหาข้ออ้าง “ประกันรถยนต์ของผม จะต้องติดต่อเคลียร์ค่าใช้จ่ายรถที่เพื่อนเธอชนผมวันก่อนไงแต่เอกสารที่เซ็นดันติดไปกับเพื่อนเธอ”

                เขาเอ่ยข้างๆคูๆโดยสร้างมูลเหตุเท็จ เมื่อนิดาเชื่อสนิทใจจึงจดเบอร์โทรศัพท์ให้และเขียนแผนที่บ้านของเพื่อนรักส่งให้เ๯้านายหนุ่ม

                ไม่รอช้ารถยนต์คันยาวสีขาวโลโก้ห้าแฉก ขับออกจากโรงแรมราวกับพายุเขามองแผนที่ในมือแล้วก็ยิ้มร่า เพราะมันเป็๞เส้นทางที่คุ้นเคยดีถึงจะอยู่ไม่ไกลกันเท่าไหร่นักแต่ถนนเส้นนี้เขาเคยไปรับไปส่งพลอยพิมพ์เป็๞บางครั้งน่าจะคลำทางหาบ้านของหล่อนได้ไม่ยาก

                ใจมันอยากเจอจะอ้างเหตุผลใดค่อยคิดอีกครั้ง...

                แล้วมันก็หาไม่ยากอย่างใจคิดจากปากทางเลี้ยวเข้าซอย เข้าไปลึกไม่ถึงหนึ่งกิโลเมตรแล้วเลี้ยวตรงทางแยกย่อยแค่สองครั้ง รถยนต์ของเขาก็มาจอดยังบ้านหลังหนึ่ง ดูจากเลขที่บ้านก็ตรงตามที่นิดาเขียนไว้

                บ้านขนาดกลางรั้วด้านหน้าเป็๞งานไม้แผ่นยาวสลับกับงานอลูมิเนียมสีเงินวาว  ตัดเฉียงซ้อนกันรับกับการออกแบบในตัวบ้านเป็๞อย่างดี

                เขากำลังคิดหาวิธีในการมาบ้านฝ่ายหญิงแล้วก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดหา แต่ปรากฏว่าปลายทางปิดเครื่องด้วยความร้อนใจอยากพบหน้า เขาจึงสูดหายใจเข้าเต็มปอด ลงไปกดกริ่งหน้าบ้านชะโงกมองข้ามรั้ว หวังจะได้เจอหน้าคนที่มาเปิดประตูคือชมพูรัก

                แต่เมื่อเห็นเป็๲หญิงร่างท้วมหน้าตาอิ่มเอิบ ยิ้มให้ขณะเดินออกมา สีหน้าเขาผิดหวังเล็กน้อย “ใช่บ้านของชมพูไหมครับ”

                ผู้ที่เดินออกมาส่ายหน้าและยืนยันว่าที่นี่ไม่มีผู้หญิงที่เขาตามหา

                “ไม่ใช่จริงๆเหรอครับ...เอ ผมว่าไม่น่าจะผิดหลังนะเพราะเพื่อนของชมพูที่ชื่อนิดเป็๲คนจดแผนที่นี้มาให้”เขายื่นกระดาษแผ่นเล็กนั้นให้หญิงวัยกลางคนตรงหน้า

                หญิงผู้นั้นแทบจะไม่ได้ดูด้วยซ้ำแล้วก็ยื่นกระดาษนั้นคืนมา “คุณมาผิดที่แล้วล่ะจ้ะยังไงลองถามทางบ้านอื่นดูอีกทีนะ ฉันเห็นจะไม่รู้จักจริงๆ ว่าคนที่พ่อหนุ่มถามเป็๲ใครอยู่ที่ไหนฉันขอตัวก่อนนะ”

                หญิงร่างท้วมท่าทางมีพิรุธเดินกลับเข้าบ้าน แต่หันกลับมามองเขาเป็๞ระยะมันทำให้เขาเชื่อว่าหล่อนต้องโกหกแน่...บ้านหลังนี้ต้องเป็๞บ้านของชมพูรักเขารู้สึกเช่นนั้น

                ชายหนุ่มจำใจต้องขึ้นไปนั่งบนรถ  เขาเปิดกระจกรถด้านข้างและลอบมองผ่านช่องกระจกเข้าไปในบ้านอีกครั้ง สายตาสำรวจไปยังตัวบ้านชั้นบนเห็นผ้าม่านสีครีมพลิ้วไหว ราวกับมีใครซ่อนตัวอยู่ข้างหลัง เขาเบรกรถกึกและจับจ้องว่ามีอะไรเคลื่อนไหวอยู่ด้านหลังผ้าม่านบ้าง แต่ก็พบกับความผิดหวัง

                แต่เขาก็ยังไม่ตัดใจคิดจะลองขับรถวนแถวนั้น แล้วถามจากคนที่อาศัยในบริเวณใกล้เคียงแต่เมื่อรถยนต์เคลื่อนที่ออกไปแล้ว ผู้ที่หลบอยู่ด้านหลังผ้าม่านก็แง้มหน้าออกมา

                คราบน้ำตาบนดวงหน้าชมพูรักยังไม่ทันจางหายดีแล้วอารมณ์ของหล่อนในขณะนี้จะมีหน้าพบใคร

.........................................