“ไอหยา!” เหยียนถังที่เพิ่งได้ยินพวกสาวใช้ซุบซิบกันว่าหมอเวิงอันท่าทางจะชื่นชมคุณหนูอย่างมากก็พลันหน้าซีด
“ยังมีอีกนะญาติฝ่ายมารดาของหมอเวิงอันที่แท้ก็คือใต้เท้าจานขุนนางชั้นผู้ใหญ่กรมพิธีการน่ะเอง”
“หา!”
เมื่อได้รู้เื่น่าใเช่นนี้เหยียนถังไม่รอช้าก่อนจะกลับ เขารีบไปวัดหยก์เพื่อขอพรกับรูปปั้นผู้เฒ่าจันทรา
“ท่านผู้เฒ่าข้าไหว้ท่านครบถ้วนแล้วนะขอรับ! ได้โปรดให้นางผูกด้ายแดงกับข้าด้วยเถิด ข้าเห็นนางก่อนเ้าหมอหนุ่มผู้นั้นอีกนะขอรับอีกอย่างข้าเองก็ได้ช่วยเหลือนางตั้งหลายครา ท่านต้องเมตตาข้าสิขอรับ!”
จั๋วเหรินหาวควบม้าตามมาทีหลังเห็นสายลับของตนยืนพนมมือพึมพำอยู่หน้ารูปปั้นผู้เฒ่าจันทราเช่นนั้นก็โคลงศีรษะเขาเดินเข้าไปใกล้พลันเหยียนถังก็ไหว้เสร็จหันกลับมาพอดี
“นี่เ้า….คิดจะผูกด้ายแดงกับผู้ใด?”
สีหน้าของเหยียนถังบึ้งตึง“ข้าน่ะหรือ? กำลังคิดจะตัดด้ายแดงผู้อื่นต่างหากเล่า?”
“เอ๋?ทำเช่นนี้ผู้เฒ่าจันทราจะช่วยเ้าหรือ?”
“ข้ากำลังคิดอยู่ว่าทำเช่นไร?ผู้เฒ่าจันทราถึงจะยอมใช้กรรไกรตัดวาสนาตัดด้ายแดงของนางกับผู้อื่นทิ้งเสีย”
จั๋วเหรินหาวเห็นสายลับของตนทำหน้ามุ่ยก็อดจะขำมิได้“ข้าว่าสู้เ้าหาวิธีขัดขวางมิให้คนผู้นั้นเข้าใกล้นางไม่ดีกว่าหรือ?”
“สถานการณ์วิกฤตเช่นนี้ข้าก็คงต้องทำทุกหนทางนั่นล่ะ!”
จั๋วเหรินหาวเพิ่งจะได้รู้ความจริงเกี่ยวกับหมอเวิงได้ไม่กี่วันใต้เท้าจานก็เดินทางมาพร้อมหลานชายเพราะอยากจะเห็นหน้าคุณหนูรองสกุลหลูที่เวิงอันบอกว่าชื่นชอบนักใต้เท้าหลูกับอี้ฮูหยินทั้งใและยินดีที่ได้รู้ว่าแท้จริงหมอหนุ่มรูปงามก็คือหลานชายของขุนนางผู้ใหญ่หนำซ้ำยังเป็บุรุษที่มาจากตระกูลใหญ่ที่ร่ำรวยมากตระกูลหนึ่งในแคว้นเว่ย
ท่าทีที่ดูแสดงความสนใจในตัวหลูฉิงซวงอย่างเปิดเผยโดยมีท่านลุงช่วยเปิดทางทำให้หมอเวิงกลายมาเป็ตัวเลือกว่าที่บุตรเขยคนใหม่ที่น่าสนใจ ใต้เท้าหลูให้ลูกน้องเก่าช่วยสืบเสาะเื่ตระกูลเวิงในแคว้นเว่ยมาอย่างละเอียดเหยียนถังจึงรู้สึกหงุดหงิดที่เขาไม่อาจจะสกัดคู่ต่อสู้ผู้นี้ได้อย่างที่คิดเอาไว้
“เ้าว่าอย่างไรล่ะซวงเอ๋อร์?หมอเวิงอันผู้นี้หากดูจากชาติตระกูลและรูปร่างหน้าตาก็นับว่าใช้ได้เทียวในเมื่อคุณชายทั้งสามนั่นก็ไม่เข้าตาท่านพ่อเ้าแล้วหลานชายใต้เท้าจานผู้นี้แม่ก็ว่าไม่เลวเลยทีเดียว”
หลูฉิงซวงที่กำลังเดินเคียงข้างกับมารดามาจนถึงหน้าโรงครัวรีบตัดบท
“ท่านแม่เ้าคะข้าว่าดูท่าทีเขาไปก่อนก็แล้วกัน หากเขาถึงพร้อมด้วย รูปโฉม ฐานะและเกียรติยศบางทีอาจจะไม่สนใจข้าก็เป็ได้”
“เ้าพูดเป็เล่น! แม่อาบน้ำร้อนมาก่อนหากว่าหมอเวิงไม่ชมชอบเ้าจะถึงกับเชิญใต้เท้าจานแล่นมาถึงจวนเราหรือ?นี่เขาคง้าให้ท่านลุงของเขามาดูตัวเ้าเพื่อจะได้ยืนยันกับบิดามารดาที่แคว้นเว่ย”
เสียงของอี้ฮูหยินดังเข้าไปถึงในครัวพวกบ่าวและสาวใช้ที่ทำงานอยู่ต่างพากันชะงักมือเล็กน้อยก่อนจะลดเสียงในการทำงานลงเพื่อเงี่ยหูฟังเื่ของคุณหนูรองสีหน้าของพ่อครัวเหยียนดูอึมครึมลงไปหลายส่วน
“เอาไว้ให้เขาพูดเื่มาสู่ขอก่อนเถิดท่านแม่ตราบใดที่เขาจะไม่ได้เอ่ยปาก ข้าก็ไม่อยากจะคิดไปเองเ้าค่ะ”
“นี่ล่ะ!แม่จึงอยากสอบถามความคิดของเ้าก่อนว่าชอบเขาหรือไม่?หากวันใดใต้เท้าจานเอ่ยเื่นี้ขึ้นมา แม่กับท่านพ่อของเ้าจะได้ตอบทางนั้นได้ถูกสุดท้ายพวกเราก็หวังเพียงเ้าจะมีความสุขเท่านั้นเอง”
แต่ไหนแต่ไรมาอี้ฮูหยินไม่เคยขัดความหวงบุตรีของสามีได้ แต่บัดนี้อายุของนางใกล้จะถึงยี่สิบปีแล้วหากยังไม่ออกเรือนอีกคงจะต้องทำพิธีปักปิ่นอีกรอบและกลายเป็สตรีที่อายุมากแม่สื่อก็จะไม่ค่อยส่งเสริมในยามที่มีคุณชายตระกูลใหญ่ๆ ้าหาเ้าสาวโอกาสในการแต่งงานของหลูฉิงซวงก็จะเหลือน้อยลง ปีนี้อี้ฮูหยินจึงต้องผลักดันเต็มที่ให้บุตรสาวคนรองออกเรือน
“ท่านแม่! ให้ข้าคิดดูก่อนได้หรือไม่?ข้ายังไม่ได้สนิทสนมกับเขาเลยนะเ้าคะก็แค่เขาเข้ามารักษาข้าเพียงสองครั้งจะให้บอกว่าชอบหรือไม่?ข้าก็ยังไม่แน่ใจเลยเ้าค่ะ”
“ได้ๆเ้าค่อยๆ คิดก็แล้วกันนะ เดี๋ยวแม่ได้ดูแปลงดอกไม้ก่อน”
หลูฉิงซวงเดินอ้อมเข้ามาทางประตูโรงครัวทุกคนล้วนก้มหน้าก้มตาทำเหมือนกำลังตั้งใจทำงานมีเพียงพ่อครัวใหญ่เท่านั้นที่จ้องมายังนางคล้ายกำลังโกรธเคืองก่อนจะเบือนหน้าหนีไปดูแลบ่าวผู้หนึ่งที่กำลังนวดแป้งอย่างตั้งใจ หญิงสาวรู้สึกถึงความผิดปกติในโรงครัวเมื่อสาวใช้สองคนเงยหน้าขึ้นแล้วยิ้มกว้างใส่นาง
“พวกเ้ายิ้มเช่นนี้ทำไมกัน?”
“คุณหนูจะแต่งงานกับท่านหมอเวิงจริงหรือเ้าคะ?”
หลูฉิงซวงผงะนางกับมารดาเพิ่งคุยกันที่ทางเดินเมื่อครู่ คนในครัวได้ยินด้วยหรือ?
“เ้าฟังมาจากไหนกัน?”
“เมื่อครู่เสียงของคุณหนูกับนายหญิงดังเข้ามาถึงนี่เ้าค่ะ”
“เอ๋?”นางเพิ่งสังเกตว่าโรงครัวอยู่ในตำแหน่งลาดลงและต่ำกว่าทางเดินที่นางกับมารดาเพิ่งเดินมาเมื่อนางหยุดก็ได้ยินเสียงคนที่ทางเดินคุยกันอย่างชัดเจนหญิงสาวหน้าม้าน....ถ้าเช่นนั้น ‘เขา’ ก็ได้ยินทุกอย่างแล้วสินะ!
เหยียนถังยืนหันหลังให้สั่งบ่าวที่กำลังยืนผัดอยู่ไม่ไกลด้วยเสียงดัง
“พวกเ้าตั้งใจทำอาหารที่คุณหนูรองชอบก็พอแล้วเื่อื่นของนางอย่าได้อยากรู้ไปเลย! ก้มหน้าทำงานของตนเองไปเถอะทำตามหน้าที่ของเ้าก็พอแล้ว คุณหนูจะแต่งกับผู้ใด? อีกไม่นานพวกเ้าคงได้เห็นเอง!”
*************************


