(จบบริบูรณ์)ทะลุมิติมาเป็นนางร้าย พร้อมระบบบังคับทำภารกิจ เอาชีวิตรอดจาก Death Flag

บทที่ 52 โลกนิยายใบนี้มันช่างวุ่นวาย

"ว้าว ช่องโมเมนต์ของเธอนี่เหมือนกระดาษเปล่าเลยแฮะ ไม่เจอเบาะแสซักนิด" เซี่ยเสี่ยวเล่ยถอนหายใจ 

ระหว่างเดินทางกลับหอ เซี่ยเสี่ยวเล่ยเลื่อนดูช่องโมเมนต์ของเหวินซินหลายรอบ แต่ในนั้นไม่มีเขียนเรื่องราวชีวิตประจำวันของเธอเลย มีแต่ลิงก์เกี่ยวกับการแข่งขันและกิจกรรมต่างๆ เท่านั้น

"เธออาจจะเป็นคนที่ไม่ชอบโพสต์ในช่องโมเมนต์ก็ได้" ระบบ 666 สรุป 

"นึกว่าแค่ขอ WeChat สำเร็จก็มีชัยไปกว่าครึ่งแล้วซะอีก ฉันนี่มันซื่อบื้อจริงๆ" เซี่ยเสี่ยวเล่ยเก็บโทรศัพท์ เงยหน้ามองฟ้า 

แต่แล้วเธอก็รีบก้มหน้าลง เพราะเหมือนเจอหน้าคนคุ้นเคย

เซี่ยเสี่ยวเล่ยมองไปที่หน้าหอพักหญิง ไม่ไกลมีคนคุ้นเคยยืนอยู่ตรงนั้นจริงๆ 

"รุ่นพี่หยวนเฉิน?" เธอสับสนเล็กน้อย

หยวนเฉินบอกว่าช่วงนี้ต้องไปฝึกงาน กลับมาที่มหาวิทยาลัยไม่ได้ เลยขอให้เธอช่วยดูเหวินซิน แล้วทำไมตอนนี้เขากลับมาปรากฏตัวที่หน้าหอพัก แถมยังถือขนมเต็มไม้เต็มมือ?

"มารอเหวินซินงั้นเหรอ?" เซี่ยเสี่ยวเล่ยปฏิเสธความคิดนี้ทันที เพราะเหวินซินกับเธอไม่ได้อยู่หอพักเดียวกัน 

"หรือว่า … จะมารอคุณน่ะโฮสต์จ๋าาาา~?" AI ปัญญาอ่อนเริ่มแซว

"เป็นไปไม่ได้" เซี่ยเสี่ยวเล่ยส่ายหน้าพร้อมกับชะลอฝีเท้า สัญชาตญาณบอกเธอว่ามันต้องมีอะไรบางอย่าง 

หยวนเฉินรู้เบอร์โทรและ WeChat ของเธอ ถ้าจะมาหาเธอ ก็ต้องบอกเธอก่อนสิ 

เซี่ยเสี่ยวเล่ยเลือกที่จะยืนดูอยู่ไม่ไกล แกล้งยืนข้างหลังผู้ชายคนหนึ่งที่น่าจะกำลังรอแฟนอยู่ ทำให้ผู้ชายคนนั้นหันมามองอย่างสงสัย และไม่รู้ทำไมพอเห็นเขามอง เซี่ยเสี่ยวเล่ยถึงได้ตอบเขาไปว่า "มาจับกิ๊กช่วยบังหน่อย" 

"…" ระบบ 666 "สุดยอดไปเลยโฮสต์ของผม" 

ผู้ชายคนนั้นก็อึ้งไปเล็กน้อย ก่อนจะพูดว่า " ผู้หญิงนี่น่ากลัวจริงๆ" 

เซี่ยเสี่ยวเล่ยตอบอย่างมั่นใจ "เปล่าหรอก มีแค่ฉันนี่แหละที่น่ากลัว" 

ทันใดนั้นเธอก็เห็นผู้หญิงคนหนึ่งวิ่งออกมาจากหอพัก อีกฝ่ายโผเข้าอ้อมอกหยวนเฉิน กอดกันอยู่นานก่อนจะผละออกจากกัน จากนั้นทำท่าทีเหมือนกำลังพูดอะไรกันอย่างมีความสุข ท่าทางดูสนิทสนม เซี่ยเสี่ยวเล่ยถึงกับตะลึง 

ผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างๆมองตามสายตาของเซี่ยเสี่ยวเล่ยแล้วถามอย่างสงสาร "คนนั้นแฟนเธอเหรอ?" 

"ไม่ใช่" เซี่ยเสี่ยวเล่ยส่ายหน้า ตอบส่งๆไปว่า "พี่เขยฉันเอง" 

ผู้ชายคนนั้นอึ้งไป "นี่เพื่อนร่วมมหาลัย พวกเขากุ๊กกิ๊กกันขนาดนี้ ฉันว่ารีบไปบอกพี่สาวแล้วพาเธอไปสะเดาเคราะห์เถอะ" 

เซี่ยเสี่ยวเล่ยมองเพื่อนร่วมมหาลัยด้วยหางตา แล้วกลับมาเพ่งความสนใจไปยังผู้หญิงที่อยู่ตรงข้ามหยวนเฉิน

และยิ่งเธอมองมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งรู้สึกว่าคุ้นมากเท่านั้น

"เวรกรรม" 

"เป็นอะไร?" 

"นั่นน่าจะเป็นเพื่อนร่วมห้องฉัน" 

"…" 

เพิ่งเจอกันตอนบ่าย แถมยังโดนด่าแบบไม่มีเหตุผล เซี่ยเสี่ยวเล่ยเลยจำได้แม่น 

ผู้หญิงที่กำลังหยอกล้อกับหยวนเฉินก็คือซูเฉียนไม่ใช่เหรอ? 

"เฮ้อ โลกใบนี้ทำไมมันช่างสับสนวุ่นวาย" เพื่อนร่วมมหาลัยชายพูดแทนความรู้สึกของเซี่ยเสี่ยวเล่ย 

ทั้งสองคนคุยกันอยู่ข้างล่างประมาณสิบนาที แฟนสาวของผู้ชายคนนั้นก็ลงมา ทั้งคู่เดินจากไปนานแล้ว แต่ซูเฉียนกับหยวนเฉินก็ยังคงร่ำลากันอย่างอาวรณ์ 

ในที่สุดซูเฉียนก็ถือขนมขึ้นไปชั้นบน หยวนเฉินก็เดินออกจากหน้าหอพัก เมื่อทางสะดวก เซี่ยเสี่ยวเล่ยถึงได้มีโอกาสกลับเข้าหอพัก 

"ที่รัก" ระหว่างคิดไปพลางเดินไปพลางเธอก็เรียก ระบบ 666  

"มีอะไรเหรอโฮสต์จ๋า?" ระบบ 666 ตอบอย่างว่าง่าย 

"เรื่องนี้ … ฉันว่ามันต้องมีอะไรหักมุมแน่ๆ" 

ตอนแรกนึกว่าเป็นแค่เรื่องของผู้หญิงร้ายกาจที่รังแกคนซื่อ 

แต่ตอนนี้ดูแล้วอาจจะไม่ใช่แบบที่คิด

หยวนเฉินคนนี้มีบางอย่างไม่ชอบมาพากล แถมเขายังอยู่กับซูเฉียนที่มีปัญหาด้วย

เซี่ยเสี่ยวเล่ยอยากจะถอนหายใจ โลกนิยายใบนี้มันช่างวุ่นวายเสียจริง!