การกัดปากสลับเม้มแน่นไม่ให้เสียงเล็ดลอดออกจากห้องน้ำไป ทำให้ใบหน้าน่ารักจิ้มลิ้มนั้นดูเซ็กซี่ขึ้นเป็กอง ผักบุ้งขยับเอวบดกับตักของครูคนสวยจนเธอเสร็จและแน่นอนว่า ของเหลวขุ่นเประเต็มชุดสวยราคาแพงจนเป็คราบ
“เยอะเลยนะ ไหนใครขี้หงี่”ปริมประภาพูดกลั้วขำ เด็กน้อยที่เอาแต่ฟุบหอบอยู่ที่อก ไม่มีแรงจะเถียงคืน
“ขอกางเกงในก่อน”เด็กสาวยันตัวเองกับบ่าของครูปริมคนสวยลุกขึ้นมายืนค้ำหัวของคนที่นั่งบนชักโครก อากาศในห้องน้ำเหลือน้อยเต็มทีและเธอรู้สึกคล้ายจะเป็ลม
“หยิบเอาเองในกระเป๋า”ปริมประภาที่มัวแต่ดูคราบเลอะบนหน้าตัก ไม่ได้สังเกตว่าเด็กน้อยที่นอนไม่พอ เพราะั้แ่เื่คืนนั้นเธอก็นอนไม่ค่อยหลับมาตลอดเลย เด็กสาวเอามือยันผนังห้องน้ำ ไม่มีเสียงอะไรตอบกลับมาด่าหรือเถียงทำครูสาวตองเงยหน้าขึ้นมามอง ผักบุ้งกำลังจะเซล้ม ดีที่ปริมประภาเข้าประคองเอาไว้ก่อน ประตูห้องน้ำถูกเปิดขึ้นทันที เด็กน้อยร่างบางเล็กมาในบรรดาเพื่อน ๆ ในกลุ่มของเธอ ผักบุ้งตัวผอมบ้าง เอวเท่าหนังสือเรียนที่สุดในกลุ่มแล้ว ครูปริมประคองออกร่างนั้นออกจากห้องน้ำ ก่อนจะรวบขึ้นมาอุ้มเข้าไว้เสมือนพระเอกในนิยายรักโรแมนติกเสียงสัญญาณหมดคาบดังขึ้นพอดี ทางเดินเริ่มมีเด็กที่เรียนเสร็จแล้ว ออกมายืนเล่นหน้าห้องของตัวเอง สายตาทุกคู่จับจ้องครูคนสวยอุ้มเพื่อนรุ่นเดียวกันด้วยใบหน้าตื่น
“เห้ย บุ้ง เป็ไรอ่ะ ครูคะ”เพื่อนในห้องเดี่ยวกันที่อยู่หน้าประตูร้องถาม แล้วกรูกันเข้าไปดู
“อย่ามุงค่ะ อย่ามุง เพื่อนเป็ลม” ปริมประภาบอก ครูที่ออกมาจากห้องสอน เข้ามาช่วยดูอาการ ร่างของผักบุ้งถูกวางลงที่ระเบียงทางเดิน พัดและพัดลมมือถือถูกยื่นเข้ามา
“หนู ครูลืมกระเป๋าไว้ในห้องน้ำไปเอามาให้ครูหน่อยค่ะ”ปริมประภาวานนักเรียนที่เรียกผักบุ้งเดาว่า น่าจะพอสนิทกัน ยาดมยาหอมถูกส่งต่อมาเป็ลำดับ
“ถ้าเด็กได้สติแล้ว พี่ว่าพาไปหาหมอดีกว่าค่ะ เผื่อมีโรคประจำตัว เดี๋ยวพี่จะโทรหาครูที่ปรึกษาเขาให้นะปริม”ครูอีกคนเสนอการช่วยเหลือ
“ไม่เป็ไรค่ะ เดี๋ยวปริมพาไปได้ค่ะ ปริมว่างสองคาบติดกันค่ะ พี่เกด”ครูสาวอาสา ครูเกดจึงพยักหน้ารับทราบ
“ปริมไปเจอที่ตรงไหนมาเนี่ย ดีนะมีคนเห็น”
“ตรงห้องน้ำค่ะ ออกมาเจอกันพอดี ไม่รู้ว่าเด็กเป็อะไร อาจจะปวดท้องประจำเดือนหรือไม่กินข้าว ก็ยังไม่ทันได้ถามค่ะ เกือบจะหัวฟาดแล้ว ถ้าปริมไม่เจอพอดี”
“โอ๊ย ถ้าเป็อะไรขึ้นมา พ่อกับแม่เขา ต้องมาเอาเื่แน่ ๆ”
“มันสุดวิสัยค่ะพี่เกด ห้องน้ำก็อยู่เท่านี้ เด็กคงคิดว่าไปแป๊บเดียวก็มา”
“ก็ตอนที่ขออนุญาตพี่ออกไป พี่ก็คิดว่า คงไปแป๊บนึง แต่นี่ไปนานอยู่นะ เหงื่อออกเต็มเลย”
“เดี๋ยวรอเด็กเขาตื่น เราค่อยสอบถามดีกว่าค่ะ”ปริมประภารีบตัดบท ก่อนที่จะมีคำถามหรือข้อสงสัยอื่น ๆ ตามมา
“ครูปริมคะ กระเป๋าค่ะ”ปริมประภาใจหายวาบ เมื่อกางเกงในสีม่วงตัวเล็กโผล่แพมออกมาให้เห็นนิดนึง ไม่แน่ใจว่า เด็กที่วานให้ไปหยิบกระเป๋าเห็นหรือดึงมันออกมามั้ย ครูคนสวยยื่นมือไปรับปาดสายตาสำรวจท่าทางของเด็กคนนั้น ไม่เห็นผิดสังเกตและดูนักเรียนคนนี้ไม่ได้สนใจกับกระเป๋าเธอเท่าไหร่ น่าจะผ่าน
“่นี้ ผักบุ้งบ่น ๆว่านอนไม่ค่อยหลับมาสามสี่วันแล้วค่ะ”เด็กที่ปริมประภาวานไปเอากระเป๋าถือ พูดให้เพื่อนที่อยู่ข้าง ๆ ฟัง“สงสัยจะพักผ่อนไม่เพียงพอ”
“เพื่อนไม่สบาย ติดเกม หรือมือถือหรือเปล่าลูก”ครูเกดถาม “เอ๊ะ หรือว่าติดแฟน”
“เปล่าค่ะ โห ครูคะ ผักบุ้งมันค่อนข้างเรียบร้อยนะคะ ไม่ติดเกมค่ะ แล้วที่สำคัญไม่มีแฟนค่ะ”เพื่อนเด็กสาวอธิบาย
“อ่อ สงสัยน่าจะพักผ่อนไม่เพียงพอ ดูสิ ผอมแห้งแรงน้อยขนาดนี้”ครูเกดพูดไปด้วยความเอ็นดู
“เขาบอกมั้ยคะว่า นอนไม่หลับเพราะอะไร”
“ไม่ค่ะ แต่ั้แ่วันศุกร์ที่แล้วที่มันไม่มาโรงเรียน มันก็เงียบ ๆ ไปเลยค่ะ หนูทักแชทไปคุย มันก็ถามคำตอบคำ”ปริมประภาเข้าใจสาเหตุทั้งหมดแล้ว เื่นั้นเอง เด็กน้อยคงจะเครียด
เมื่อยาดมยาหอมและร่างกายที่ได้รับการปฐมพยาบาลเบื้องต้นจากเพื่อน ๆและครูทั้งสองคนทำให้ผักบุ้งเริ่มรู้สึกตัว เด็กน้อยเอามือกุมศีรษะตัวเอง กระพริบตาจนเห็นภาพชัดที่ตัวเองนอนแล้วถูกร่ายล้อมไปด้วยคนหลายคนที่สีหน้าแสดงอาการเป็ห่วง
“บุ้ง ดีขึ้นมั้ย”เพื่อนสนิทในห้องถาม ผักบุ้งพยักหน้า เมื่อสายตาปะทะเข้ากับครูสาวตัวต้นเหตุจึงแอบใจนครูเกดยังร้องทัก
“ทำหน้าใอะไรขนาดนั้นล่ะลูก ครูปริมเขาอุ้มหนูมาจากห้องน้ำเลยนะ ดีแล้วเนาะ เดี๋ยวครูเขาจะพาไปเช็กร่างกายที่โรงพยาบาลนะ”ครูเกดพูดแล้วเริ่มโบกไม้โบกมือให้เด็กคนอื่นๆ แยกย้ายกลับเข้าห้องใครห้องมัน
“หนูโอเคแล้วค่ะ ไม่ไปก็ได้”ผักบุ้งไม่กล้าสบตาครูที่อาสาจะพาไปโรงพยาบาล
“ไปเถอะลูก แล้วก็โทรติดต่อผู้ปกครองให้มารับที่โรงพยาบาลเลย”ครูเกดคะยั้นคะยอ
“ไปเช็กหน่อยค่ะ”ครูสาวคนสวยพูดประโยคนี้แฝงไปด้วยความจริงจังที่ยังไงก็ปฏิเสธไม่ได้ ผักบุ้งเลยทำเป็เงียบ
“ไปเอากระเป๋าและเก็บของเพื่อนมาค่ะ แล้วตามครูไปที่รถนะ พี่เกดคะ ปริมขอพาเด็กไปก่อนนะคะ”ปริมประภาเข้าชาร์จที่ต้นแขนด้านขวา พยายามพาเด็กน้อยลุกขึ้น แต่ผักบุ้งขืนตัวไว้ จ้องสายตากลับมาที่ครูสาวอย่างไม่กลัว แต่แล้วสายตาคมของปริมประภาก็ลากชี้ชวนสายตาของเด็กน้อยให้มองกางเกงในสีม่วงที่โผล่ที่กระเป๋าแบรนด์หรูของเธอ และคราบน้ำรักที่เปรอะเต็มหน้าขาเป็วง ๆผักบุ้งหน้าเจื่อนสนิท ยันร่างยืนขึ้นแล้วก้าวขาตามคนที่พยุงเธอไปอย่างว่าง่าย
เพื่อนสนิทในห้องเดินเอาประเป๋านักเรียนและโทรศัพท์มือถือมาส่งให้ที่รถของครูปริมประภาที่ติดเครื่องเปิดเครื่องปรับอากาศให้เด็กสาวที่นั่งเบาะข้างคนขับ ครูสาวที่ยืนรออยู่นอกตัวรถ ยื่นมือไปรับและขอบใจเพื่อนสนิทของผักบุ้งที่เอาของมาให้ ก่อนจะเปิดประตูหลังวางมันไว้ ปริมประภาขึ้นมาหย่อนก้นลงตำแหน่งคนขับ คาดเข็มขัดนิรภัยก่อนจะออกรถ จึงหันหน้าไปแว้บดูเด็กน้อยที่เอาแต่นั่งเงียบด้านข้าง
“ไม่ต้องไปโรงพยาบาลก็ได้ค่ะ หนูไม่เป็อะไร”
“ไม่เป็อะไรได้ยังไง เพิ่งเป็ลมมานะ ไปเช็กหน่อย เธอไม่ได้บดตักครูจนเป็ลมหรอกน่ะ”ปริมประภาไม่แ่อีกแล้ว ตอนนี้ยังทำปากจัด
“เอากางเกงในมา”ครูสาวปลดเข็มขัดนิรภัยของตัวเองแล้วเอี้ยวตัวไปหยิบกางเกงในสีม่วงพาสเทลจากกระเป๋าถือของเธอแล้วเอาขึ้นมาดม
“บ้า”ผักบุ้งร้องเสียงดัง อ้าปากค้างกับการกระทำของคนสวย
“อ่ะ เอาไปสิคะ”ปริมประภาส่งให้แต่โดยดี แล้วคาดเข็มขัดอีกครั้ง รถยนต์คันหรูค่อย ๆ แล่นออกไป จุดมุ่งหมายคือ โรงพยาบาลเอกชนใกล้ ๆ นี้ ผักบุ้งหยิบกางเกงในขึ้นมาสวมเมื่อพ้นจากประตูโรงเรียน “นอนไม่หลับหรอ”
“............”เด็กสาวแสร้งทำหูทวนลม
“ถ้าไม่ตอบคราวนี้จะให้บดเอวจนความดันขึ้นเลยนะ”
“ค่ะ”ผักบุ้งกระแทกเสียง
“มีอะไรก็บอกกัน”ปริมประภาไม่เชื่อหูตัวเองว่าเธอแคร์คนอื่นเป็ั้แ่เมื่อไหร่
“ไม่จำเป็”ครูสาวหันขวับมามองครู่หนึ่ง
“กังวลเื่ครู ครูรู้ ก็พูดสิคะ”
“ลบคลิป”
“ไม่ได้ถ่ายอะไรไว้”
“ก็เมื่อตะกี้ไงในห้องน้ำ ไม่ชอบ” รถแล่นมาติดไฟแดง ครูสาวยืนมือถือให้เด็กน้อย บอกรหัสพร้อม ผักบุ้งรีบจัดการคลิปที่ถ่ายเมื่อสักครู่ แล้วกำลังง้างนิ้วโป้งจะเลื่อนลงเพื่อหาคลิปคืนวันพฤหัสบดีที่ผ่านมา เด็กมีมารยาทอย่างเธอหยุดคิดนิด ก่อนจะหันขวามาดูท่าทีครูสาวเชิงขออนุญาตไปด้วยเลย ซึ่งเธอเองก็ไม่ค่อยเข้าใจนักว่า เธอจะมีมารยาทกับคนที่ไม่มีมารยาทกับเธอไปทำไมกันนะ
“โอเค อยากเช็กอะไรเช็ก อยากทำอะไรก็ทำ”ปริมประภาไฟเขียวให้เด็กน้อยพร้อมไฟเขียวที่สี่แยกก็ได้จังหวะพร้อมกัน ผักบุ้งเลื่อนขึ้นไปเรื่อย ๆไม่เจออะไรที่เกี่ยวกับเธอ มีเพียงรูปถ่ายส่วนตัวของครูไม่กี่รูป รูปที่ทำงานธุรกิจของครูเอง นอกนั้นก็เป็พวกรูปเอกสารที่เกี่ยวกับงานโรงเรียนรูปครูสอนในห้องเล็กน้อยเด็กสาวสำรวจในรูปที่เพิ่งลบไปเข้าไปในการเก็บข้อมูลสำรวจ ต้องจัดการให้รอบคอบ มันหาไม่ยาก เพราะแอพพลิเคชันก็ไม่เยอะ รูปก็ไม่เยอะ มีแต่คนนี่แหละที่เยอะ
540
