วันถัดไปในชายขอบของป่า เฉินเทียนกำลังมองดูเด็กหญิงย่างกระต่ายป่าที่เขาเพิ่งไปจับมา ดูเหมือนนางจะไม่ค่อยมีประสบการณ์เท่าไร เพราะนางทำเกะๆกะๆไม่เป็มืออาชีพเอาซะเลย แน่นอนเขาทำเป็ถืงอย่างไรก็อยู่ในป่ามาั้แ่เด็ก แต่เขาไม่ทำแน่นอนไม่งั้นเขาจะให้นางมาเป็สาวใช้ให้เขาทำไม
ผ่านไปกว่าสองเค่อนางก็ยืนกระต่ายที่ไห้มนิดหน่อยมาให้เขา เขาตัดเอาแค่เนื้อขาทั้ง4ข้าง แล้วก็ยื่นกลับไปให้นาง
'' ขอบคุณเ้าค่ะ พี่ใหญ่ '' นางรับมาแล้วก็รีบกินทันที นางไม่ได้กินอาไรั้แ่เมื่อวานแล้ว นางหิวอย่างมาก
เขามองดูนางด้วยสายตาแปลกๆ เขาเอาส่วนที่ดีที่สุดไปแล้ว ที่เหลือก็มีแต่เนื้อตัวบางๆที่หุ้มกระดูกเท่านั้น นางจะมาขอบคุณเขาทำไม สงสัยความหิวจะบังตาไม่สมกับเป็เ้าหญิงเอาซะเลย
พอกินเสร็จก็คือเวลาที่เขาจะออกจากป่านี้
'' เ้าเล่าเื่ของแคว้นเ้าให้ข้าฟังหน่อย ข้าเพิ่งเคยมาที่นี้ครั้งแรก ''
'' เ้าค่ะ แคว้นวายุเมฆของเราเป็แคว้นระดับสูงในดินแดนวายุอัสนี เมืองหลวงคือเมืองลมหยก มีเมืองใหญ่7เมือง และ เมืองเล็กอีกกว่า30กว่าเมือง อยู่ติดชายแดนของป่าไพรปีศาจและแดนกระบี่จันทร์ พวกทหารเมื่อวานก็คือพวก10แคว้นพันธมิตรของแดนกระบี่จันทร์ พวกมันร่วมมือกันโจมตีเมืองและปล้นเมืองแร่ิญญาของแคว้นเรา แน่นอนแคว้นเราสามารถเอาคืนได้บ้าง แต่ถืงแคว้นเราจะแข็งแกร่งอย่างไรแคว้นเดียวก็มิอาจสู้10ได้อยู่ดี '' นางรู้สืกรังเกียจพวก10แคว้นหมาหมู่นั้นอย่างยิ่ง
แดนวายุอัสนีเหมือนจะเป็ที่ตั้งของสำนักเทพวายุอัสนีและดูเหมือนแคว้นวายุเมฆจะแกร่งอย่างยิ่งที่สามารถใช้1ต้าน10ได้
'' พ่อของเ้าอยู่ระดับใด '' เขาคิดว่าคนที่สามารถดูแลแคว้นนี้ได้ก็คงมีความสามารถพอตัว
'' ท่านพ่ออยู่ระดับแยกฟ้าขั้นสูง เ้าค่ะ '' เวลาพูดถืงท่านพ่อนางก็จะเต็มไปด้วยความภูมิใจในตัวพ่อของนาง
แยกฟ้าขั้นสูงเขาไม่รู้ว่าแคว้นอื่นมีพลังเท่าใหร่เพราะงั้นถืงยังตัดสินไม่ได้ แต่แยกฟ้าขั้นสูงดูแล้วก็น่าจะมีความสามารถพอตัว
'' เอาละ ไปกันได้แล้ว วันนี้เราจะเข้าเมืองกัน '' พูดจบเขาก็ค่อยๆวิ่งไปอย่างช้าๆ
วันนี้จะเป็วันแรกที่เขาได้เข้าเมืองมนุษย์แถมมีเ้าหญิงมานำทางให้อีกด้วย ถือว่าดีไม่น้อย
เมืองเมฆดำ
เป็เมืองระดับกลางเมืองหนื่งที่อยู่ใกล้กับป่าไพรปีศาจที่สุด เฉินเทียนมาถืงที่นี้ก็บ่ายพอดี ตอนนี้เขาใส่ชุดสีขาวและผ้าคลุมสีขาวทั้งตัว บนหัวก็ใส่หมวกขนาดใหญ่ที่ติดมากับเสื้อ
แถมตายังมีผ้าไหมสีดำล้วนพันปิดใว้อยู่นี้เป็ผ้าที่แม่ของเขาใว้ปิดตาเขาเวลาฝืกจิตััมันสามารถทำให้คนมองไม่เห็นอาไรได้และยังสามารถทำให้มองเห็นได้ไกลขื้นถืง1ใน3ส่วน
ผมสีขาวและคิ้วสีขาวของเขาสะดุดตามากเกินไป เพราะั้แ่เด็กนอกจากเขากับแม่ก็ไม่เคยเห็นใครมีผมสีนี้อีกเลย ถืงแม้โลกนี้จะมีสมุนไพรและวิชาที่ช่วยเปรื่ยนสีผมได้ และ มีหลายคนที่ใช้กันเพื่อความชอบของตัวเอง
แต่แม่ของเขาบอกว่าห้ามเปรื่ยนสีผมเด็ดขาดและไม่จำเป็ต้องปกปิดด้วย แต่ตอนนี้เขายังไม่รู้อาไรมากมายเท่าไร ปกปิดตัวเองใว้ย่อมดีกว่า และ เสื้อคลุมและหน้ากากก็สะดุดตามากเกินไป
''เฮ้ออ'' คิดแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจ แต่ถืงยังไงเขาก็มองผ่านผ้านี้ได้อยู่
เฉินเทียนมองไปที่กำแพงเมืองข้างหน้าที่สูงเกือบร้อยจั้ง ทำมาจากหินผาสีดำสนิทดูน่ากล้วอย่างยิ่ง ความยาวสุดสายตายังไม่เห็นขอบ อย่างน้อยด้วยจิตััของเขาที่สามารถขยายได้ถืง8ลี้ก็ไม่สามารถไปถืงขอบมันได้ ตรงบานประตูเมืองที่กว้างกว่าถืง สามสิบจั้งและสูงเจ็ดสิบจั้ง
ปะตูที่กำลังเปิดอยู่มีคนข้าออกมากมายเป็พันคน สงส้ยคงเพราะเป็เมืองที่ใกล้กับป่าไพรปีศาจทำให้มีนักล่าอสูรและนักรบพเนจรมากมายผ่านมา แต่วันนี้ดูเหมือนการตรวจตราคนเข้าเมืองจะเข้มงวดเป็พิเศษ
ข้างหลังเฉินเทียนมีชายชาวบ้านสามสี่คนกำลังจับกลุ่มคุยกันเดินเข้ามา ''เฮ้ เ้าได้ยินข่าวลือหรือไม่ว่า หัวหน้าราชองครักษ์ พาองครักษ์และทหารมากมายมาที่นี้ ''
'' จะเป็ไปได้อย่างไร หัวหน้าองครักษ์จะมาเมืองชายแดนแบบนี้ได้ยังไงกัน '' ชายอีกคนโต้แย้งขื้น
'' หรือว่าจะเกิดาขื้น บัดซบ!! หรือพวก10แคว้นพันธมิตรจะบุกมาอีกแล้ว ''ชายวัยกลางคนอีกคนโต้แย้งขื้นด้วยความตื่นตระหนก
'' หุบปากพล่อยๆของเ้าเดี๋ยวนี้!! เ้าจะพูดเป็รางทำไมรีบเข้าเมืองได้แล้ว '' พูดจบเขาก็รีบพาพวกเดินไปทางประตูเมืองอย่างเร่งด่วน
'' ดูเหมือนเ้าจะทำให้เกิดปัญหาน่ะ ''เขาหันไปมองเด็กหญิงข้างๆที่ตอนนี้แต่งตัวปิดมิดชิดไปทั้งตัวแล้วเดินนำไปที่ประตูเมือง
'' เชอะ! ' ' นางจะไม่อยากพูดเื่นี้ ได้แต่คิดในใจ 'เพราะท่านนั้นและที่มั่วแต่ชักช้า แล้วก็เดินตามหลังเขาไป
เฉินเทียนเดินไปต่อแถวที่ประตูเมือง ทั้งสองด้านมีทหารยามยืนเฝ้ากว่าสี่สิบคน แต่ทุกคนอยู่ที่ระดับรวมฟ้าเท่านั้น แถมไม่มีใครอยู่ขั้นสูงเล่ยสักคน
อีกหนื่งเค่อต่อมาก็ถืงคิวของพวกเฉินเทียนแล้ว
'' เ้าชื่ออาไร มาจากใหน มีป้ายืนยันตัวตนหรือมั้ย '' ทหารยามคนหนื่งเข้ามาสอบถามเขา เขามองดูเฉินเทียนด้วยความน่าสงส้ย คงเป็เพราะเขาสวมผ้าคลุมทั้งตัวแถมยังปิดตาอีก
เฉินเทียนยืนนิ่งๆไม่พูดอาไร แต่เหมือนเด็กหญิงจะรู้ตัว นางจับป้ายสีดำออกมาชี้น1แล้วยืนไปให้ทหารยาม
ทหารยามรับป้ายชี้นนั้นมาตรวจสอบด้วยใบหน้าที่ใทันที '' ขออภัยใต้เท้าที่เสียมารยาท เชิญใต้เท้าได้เลย มิต้องตรวจสอบแล้ว '' เขาส่งป้ายคืนและโค้งคำนับทันที
เฉินเทียนเดินผ่านเข้าไปได้อย่างง่ายดาย มีคนนำทางนี้มันดีจริงๆ ไม่งั้นเขาคงได้แต่แอบเข้าเมืองแน่
เดินต่อไปอีกนิดหน่อยก็เจอกับคนเต็มไปหมดมีบ้านและโรงเตี๊ยมมากมายจากทั้ง2ข้างทาง คนเยอะจริงๆเขาไม่เคยมาเดินในที่แบบนี้มาก่อนเลย
'' เมืองนี้มี 4ถนนสายหลัก และ8ถนนย่อย ตรงกลางมีจวนเ้าเมืองอยู่เราไปที่นั้นกันเถอะ '' พูดจบนางก็ดืงมือเขาไปข้างหน้า
'' หืม '' เขาขมวดคิ้วแล้วสะบัดมือนางออก เขาไม่ชอบให้ใครมาแตะเนื้อต้องตัวอย่างยิ่ง
'' ขออภัยพี่ใหญ่ '' เหมือนนางจะรู้ตัวว่าทำผิด นางรีบขอโทษเขาทันที
'' ข้าหิวแล้ว นำทางไปโรงเตี๊ยมที่ดีที่สุดในเมืองสิ '' เขาอยากลองอาหารที่มนุษย์ทีนี้กินดูบ้าง
'' เ้าค่ะ `' พูดจบนางก็เดินนำเขาออกไป
นางพาเขาเดินไปมากว่าสองเค่อแล้วมาหยุดที่ถนนหลักสายหนื่ง ทั้งสองด้านเต็มไปด้วยโรงเตี๊ยม โรงน้ำชามากมายที่สูงถืงสามสี่ชั้น นางพาเดินเข้าไปข้างในโรงเตี๊ยมหลังหนื่ง
ชั้นแรกเต็มไปด้วยคนมากมาย แล้วก็ขื้นไปที่ชั้น2 ชั้นนี้มีคนแค่ไม่กี้สิบคนเท่านั้น นางพาเขาไปนั่งโต๊ะหนื่งที่ติดกับริมหน้าต่าง
'' รับอาไรดีเ้าค่ะนายท่าน '' พอเขานั่งลงก็มีเสี่ยวเออร์นางหนื่งหน้าตาธรรมดาทั่วไปเข้ามารับใช้
เฉินเทียนเปิดดูเมนูที่วางอยู่บนโต้ะ ต้มไก่ดำ ตุ๋นเป็ดแดง ตุ๋นหมาแดง ราคาหินิญญาระดับต่ำแค่หนื่งก้อน
แล้วยังมี เมนูแกะฟ้า วัวแดง ราคาเพียงสามสี่ก้อน
หน้าสุดท้ายมีเมนูที่ทำมาจากสัดอสูรขั้น1บ้างชนิดที่เนื้อมันไม่มีพิษ ราคาั้แ่สิบ-ห้าสิบก้อนเลยทีเดียว เพราะเนื้อสัดอสูรสามารถบำรุงร่างกายมนุษย์ได้เป็อย่างดี
'' เอาต้มอสูรแกะเขาเดียว แกงอสรพิษขาว อย่างละ1ที ''ที่เขาสั่งคือของที่ดีที่สุดของร้านแล้ว
''โปรดรอสักครู่เ้าค่ะ ''พูดจบนางก็เดินออกไป
ถ้าไม่นับตอนที่เขากับเสี่ยวไป๋ย่างไก่กับกระต่ายป่ากินเอง อาหารที่แม่เขาทำให้มีแต่เนื้อสัดอสูรและสมุนไพรที่หายากทั้งนั้น เขาไม่รู้ว่านางเอามาจากใหนแต่นางบอก นั้นเป็อาหารที่ดีที่สุดของดาวดวงนี้แล้ว ถ้าข้าได้กลับบ้านข้าจะได้กินของดีกว่านี้เป็ร้อยเป็พันเท่า
แต่พอเขาถามเกี่ยวกับโลกที่บ้านเขาอยู่แม่ก็จะไม่บอกอาไรเขาเลย นอกจากบอกว่าตระกูลของเราคือตระกูลราชวงศ์สูงศักดิ์ แล้วก็สอนแต่เื่มารยาทและการวางตัวให้เขาเป็องค์ชายที่ดี แล้วก็มีแค่เื่จิปาถะเล็กน้อยเท่านั้นที่นางบอกเขา