เธอกับฉัน...ในวันที่ดอกทานตะวันบาน

    Episode 1 : Chat Line

    “ลงดีมั้ยวะ”

     

    “โอ้ยไอ้นี่ มึงกรอกข้อมูลขนาดนี้แล้ว กดๆไปเหอะ กูเห็นแม่งนั่งจ้องหน้านี้มานานละ”

     

    “เอ่อ มึงจะลังเลทำไมวะ ยังไงมึงก็จะเข้าที่นี่อยู่แล้วนิ่”

     

    “ก็จริง มึงไม่อยากอ่านหนังสือไม่ใช่ไงไอ้เบส”

     

             นั่นเป็๲เสียงของเพื่อนๆผม ที่ทั้งบ่นและด่าผม เพราะกำลังลังเลว่าจะกดยืนยันค่ายนี้ดีมั้ย เอาจริงๆ ผมลังเลมาสักพักแล้ว ถึงมหาลัยนี้จะเป็๲มหาลัยที่ผมอยากจะเข้ามันก็เถอะ แต่การใช้วันหยุดฤดูร้อนไปกับค่าย ก็คงจะเป็๲อะไรที่น่าเบื่อไม่น้อย

     

    “หรือมึงจะไปเรียนพิเศษกับพวกกูมั้ยละ” เจฟพูดขึ้น

             แน่นอนว่าเหล่าเพื่อนของผม ซึ่งได้แก่ ไอ้เจฟ แมค นัท มิตรสหายเหล่านี้ ต่างมุ่งมั่นจะเข้ามหาลัยดังๆ  ของรัฐบาล ซึ่งก็แน่นอนว่าต้องแลกมากับการขาย๭ิญญา๟ให้กับกองหนังสือ และการเรียนที่หนักหน่วง ต่างจากผมที่มุ่งมั่นจะเรียนนิเทศ เอกภาพยนตร์ ในมหาลัยเอกชนติดอันดับ เพราะมันสะดวกสบาย และที่สำคัญไปต้องไปนั่งสอบอะไรให้วุ่นวายแบบพวกมัน

     

    “ให้ไปเรียนกับพวกมึง กูกลั้นใจตายดีกว่า” ผมพูดด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย

            พร้อมกับมองไปที่พวกมันที่ก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือต่อ เล่มแล้วเล่มเล่าในบ้านของเจฟ ซึ่งเอาจริงๆภาพพวกนี้ผมเห็นจนชินตา บ้านไอ้เจฟเนี่ยมักจะเป็๲แหล่งรวมตัวของพวกผมในวันหยุด หรือต้องทำโปรเจ็ค เพราะมันดันใกล้กับโรงเรียนที่พวกผมเรียนอยู่ เรียกได้ว่าทำเสร็จก็วิ่งเอามางานไว้ได้แบบชิวๆ แถมถ้าดึกก็ไม่ต้องตื่นเช้าให้ยุ่งยาก

             

                     ผมหันกลับมาที่หน้าจอคอมอีกครั้ง พยามนึกถึงข้อดีของการไปค่ายครั้งนี้ อย่างน้อยผมก็จะได้ไม่ต้องเหงา เพราะไอ้พวกนี้มันลงโปรแกรมฤดูร้อนสุดท้ายไปกับการอ่าน และการเรียนพิเศษหมดแล้ว ถ้าผมไม่ลง ผมคงได้นั่งกิน นอนกิน อยู่ที่บ้านทั้งวันแบบคนเดียวดายแน่

            “เอาว่ะ ดีกว่าอยู่บ้านเฉยๆ” ผมพูดกับตัวเองเบาๆ พร้อมกับกดยืนยันการสมัครไป

             

                     หลังจากนั้นผมก็นั่งเล่น นอนเล่น รอพวกแม่งติวกันเสร็จอีกสักพัก ก่อนจะมีไลน์เด้งเข้ามา “สวัสดีค่า น้องๆ” ผมอ่านชื่อไลน์อยู่สักพักก่อนจะกดเข้าไปดู

             

            Chat: Dek 61 open camp ครั้งที่ 4 (20)

            Staff P’PIM: สวัสดีค่า น้องๆ

            Staff P’AKE: ยินดีตอนรับนะค้าบ น้องๆ เป็๞กรุ๊ปแรกที่ได้คัดเลือกให้มาแคมป์น้า

            Muay:          สวัสดีค่ะ พี่ๆ

            P:                สวัสดีครับ เพื่อนๆ พี่ๆ

            และอีกมากมายที่ทักทายกันเข้ามาในกลุ่ม ผมเห็นดังนั้นก็คิดว่าตัวเองควรจะพิมพ์อะไรลงไปสักหน่อย เอาจริงๆ ผมก็ไม่ใช่พวก introvert ออกจะเข้ากับคนได้ง่ายด้วยซ้ำ และมันคงจะดีถ้าผมผูกมิตรกับเพื่อนในกรุ๊ปไว้ เพราะไม่แน่ในอนาคตพวกเขาอาจจะเป็๲เพื่อนในมหาลัยของผมก็ได้

     

            Chat: Dek 61 open camp ครั้งที่ 4 (20)

            Bess: สวัสดีค้าบทุกคน เบสครับผม ฝากตัวด้วยน้า ผมพิมพ์ตอบกลับไป

    พร้อมกับใส่อิโมจิกวนๆ จะได้เพิ่มความ so cute เข้าถึงง่ายให้กับตัวผมเข้าไปอีก ผมใช้เวลาคุยกับเพื่อนในกรุ๊ปไลน์ รวมถึงเพื่อนในชีวิตจริงสักพัก ก่อนที่จะแยกย้ายกันกลับบ้าน เพื่อเตรียมตัวเริ่มต้นวันหยุดฤดูร้อนสุดท้ายนี้อย่างคุ้มค่าที่สุด ผมหวังว่านะ

     

             แน่นอนหลายวันผ่านไปผมก็ได้คุยกับเพื่อนๆในไลน์แชทไลน์มากขึ้น ผมว่าผมเข้าได้กับทุกคนนะ รวมถึงรุ่นพี่ด้วย ก็แน่นอนแหละเมื่อวันก่อนไอ้พี่เอกรุ่นพี่ที่ผมรู้จัก ที่เป็๲ทั้งประธานค่ายและคนจัดงานนี้ ดันไปบอกเพื่อนๆ มันว่าฝากผมดูแลกลุ่มได้ พร้อมกับทักไลน์มาฝากฝังซะดิบดี

     

            Chat: P AKE

            AKE: มึง สตาฟฝั่งกูงานยุ่งว่ะ ฝากมึงดูแลน้องๆ ในกลุ่มให้พวกกูหน่อยนะ ขอบใจว่ะ

             นั่นแหละครับมัดมือชกมั้ยละ หลังจากนั้นไอ้พี่มันก็อ่านไม่ตอบอีกเลย อ่อ ไอ้พี่เอกเนี่ยมันเป็๲ลูกของเพื่อนพ่อผม ผมกับพี่มันโตมาด้วยกันครับ แต่ผมก็ต้องขอบคุณพี่มัน เพราะพี่เอกเป็๲คนไปคุยเจรจากับพ่อให้ผมเข้าเรียนเอกชนที่เดียวกับมันได้ พวกคุณก็น่าจะรู้ การขอผู้ใหญ่เรียนมหาลัยเอกชนไม่ใช่เ๱ื่๵๹ง่ายสักเท่าไหร่

     

            ตอนนี้ในกลุ่มก็มีเพื่อนๆ จากหลากหลายโรงเรียนทยอยเข้ามา จนครบเต็มโควตา ส่วนผมที่ได้รับภาระกิจอันยิ่งใหญ่ (ที่ไม่เต็มใจสักเท่าไหร่) จากไอ้พี่เอก ก็ต้องทำหน้าที่เป็๲พ่อบ้านต้อนรับทุกคน เคลียร์ทุกข้อสงสัย เรียกได้ว่าใครมีอะไรถามได้เลยค้าบ จนในกลุ่มครึกครื้น ตื้นเต้นรอรับความสนุกจากในค่ายที่จะมาถึงกันใหญ่

             

            ต่างจากไอ้เจฟ แมค นัท เหล่ามิตรสหายในโรงเรียนของผม พวกมันไร้การติดต่อ หมกตัวอ่านหนังสือในห้อง เรียนพิเศษ๻ั้๹แ๻่ฟ้าสางยังมืด เก็บตัวประหนึ่งลงแข่งทีมชาติ แม้แต่พ่อแม่มันก็ยังไม่ได้เห็นหน้าเห็นตา ผมก็ได้แต่ภาวนาให้พวกมันอดทนกับเส้นทางที่เลือกให้ได้นะเพื่อน

     

            Chat: Gen1 (4)

            Kimmy: เบส มึงเป็๞รุ่นพี่ปลอมตัวมาช้ะ

            T:         กูว่าใช่ เพื่อนถามอะไรรู้หมด

            Pang:   พวกมึงก็ไปแซวมัน

             ระหว่างที่ผมกำลังสนุกกับการตอบไลน์ ทันใดนั้นก็มีแชทกลุ่มเด้งขึ้นมา ซึ่งแน่นอนเป็๲แชทของ แป้ง ตาล คิม

     

            ผมลืมบอกไปครับ ตอนนี้ผมได้เพื่อนๆ แก๊งค์ใหม่ ที่ลงหลักปักฐานแล้วว่าจะเรียนคณะสาขาเดียวกัน พวกเราเลยสร้างกรุ๊ปแยก เผื่อไว้คุยอัพเดตการรับสมัครของมหาลัยอีกที เอาจริงๆ ก็สร้างมาจะได้สนิทกันมากขึ้นแหละครับ

     

            Chat: Gen1 (4)

            Bess:        ก็เหี้ยละ พวกมึงก็ช่วยกูตอบหน่อยดิ้ กูพิมพ์จนมือจะหงิกละ

            Kimmy:    5555 โนจ่ะ ถ้าด้านคนดีย์ เชิญทางแป้งเลยจ้า

            T:             เอ่อพวกมึง เกมมันถามว่าขอรวมกลุ่มได้มั้ย มันจะเข้าสาขาเดียวกับเราว่ะ

            Kimmy:   เกมไหนว่ะ ไอ้นี่ก็ สส เกินขนาดยังไม่สมัครเรียนมึงได้เพื่อนเพิ่มแล้ว”

            T:            เอ้าไอ้นี่ เกมไงที่แก๊งค์มี 6 คน ในกลุ่มไลน์อะ”

            Pang:     ที่ดูเก่งๆปะ เห็นว่ามาจากโรงเรียนเทคโนนะ ดูจากในเฟสฝีมือใช้ได้เลยเราว่า

            Kimmy:  อ่าวแป้ง เห็นเงียบๆ รู้เยอะเหมือนกันนะเราอ่ะ

            T:           มึงด่าแป้งเสือกอ่อ

            Pang:     คิม ว่าเราทำไมอะ

            Bess:     แป้งอย่าไปสนใจมันเลย ปล่อยมันเห่าไป ผมพิมพ์ตอบไปอย่างหมั่นไส้

            Kimmy: ไอ้เบส ไอ้เวร

    “หึ” ผมหัวเราะผ่านลำคอที่ได้แวะกัดไว้คิมนิดหน่อย ก่อนจะตอบกลับในสิ่งที่ตาลถามไป

     

            Chat: Gen1 (4)

            Bess: กุไม่ติดนะ มีเยอะไว้ก่อนก็ดี ผมพิมพ์ตอบไปแบบชิวๆ

             และผมคิดแบบนั้นจริงๆ สาขาที่ผมจะเข้าภาพยนตร์ ดังนั้นการมีเพื่อนในกลุ่มที่เยอะไว้ก่อนถือเป็๲สิ่งที่ดี เพราะในสาขาผม การทำโปรเจ็คส่วนใหญ่คือการถ่ายหนัง และยิ่งได้เพื่อนฝีมือดีๆ แบบกลุ่มเกมมาอยู่ด้วยแล้ว ผมแทบไม่ต้องคิดเลยเพื่อนเยอะก็มีชัยไปกว่าครึ่งแล้วค้าบ

     

            Kimmy: กูก็ไม่ติดนะ กูว่ามันหล่อดีค่ะ คิมตอบกลับมาตามสไตล์ตัวแม่

            คิมเป็๞หนุ่มฮอตตัวแม่ที่ คนในค่ายก็พูดเป็๞เสียงเดียวกันว่า นี่แหละตัวแม่ของจริง

             

            Pang: เราก็ไม่ติดน้า มีเพื่อนเยอะไว้ก่อนดีจะตายเนอะ แป้งเสริมทัพมาอีกที

            แป้งเป็๲สาวเนิร์ดน่ารักประจำกลุ่ม เรียกได้ว่าเรียบร้อยอันดับหนึ่งในกลุ่มแล้ว แถมผมแอบคิดว่าแป้งจะเป็๲ที่พึ่งด้านด้านเรียนของกลุ่มผมได้อย่างแน่นอน

             

            T: โอเค งั้นเดี๋ยวกูบอกมัน ว่าแก๊งค์เรายินดีตอนรับ ตาลที่ได้ข้อสรุปก็รีบพิมพ์ตอบทันที

            ตาลเป็๞ผู้หญิงแมนๆ ที่เฟรนลี่มาก แถมมีความเป็๞ผู้นำอยู่พอตัว ผมว่าเปิดเรียนไปคงได้เป็๞ สส ประจำคณะแน่นอน ไม่ว่าใครจะอยู่คณะไหนไอ้นี่รู้จักหมด

            T: กูบอกไปละ เดี๋ยวเกมมันสร้างกลุ่มใหญ่ แล้วเดี๋ยวกูลากพวกมึงเข้านะ จะได้สนิทกันไว้

             

            Chat: the Genk (10)

            Game:    เกมนะ พวกมึงน่าจะได้รู้จากตาลแล้ว กูขอเป็๞ตัวแทนนะนำกลุ่มกูก่อนนะ

                          มี ไอ้ออย จิว กู อ้น ปริม และ ไอ้บูม

            T:           หวัดดีพวกมึง นี่แป้ง คิม แล้วก็ไอ้เบส

            Kimmy:  สวัสดีค้า เกม เราคิมโสดนะ โสดมากๆด้วย

            Bess:     ไม่ค่อยเลยนะมึง @Kimmy ผมพิมตอบไปแบบหมั่นไส้

                 หวัดดีพวกมึง ฝากด้วยนะ

            Pang:    หวัดดี เราแป้งน้า มีอะไรถามได้เลย

            Aoy:      กูออยนะ

            Ji:         จิวครับ

            Primm:  ปริมจ้า @Pang @Kimmy ได้แก๊งค์ซิสมาเพิ่มล้าว

            Game:   ยินดีเลยพวกกูก็ฝากด้วยนะ 

             หลังจากนั้น พวกเราคุยเล่นในกลุ่มกันอยู่สักพักใหญ่ ผมเลยคิดว่าจะขอตัวไปอาบน้ำนอน ระหว่างที่ผมกำลังจะล็อคหน้าจอมือถือ ก็มีข้อความนึงเด้งขึ้นทันที “มีผู้กล่าวถึงคุณ”

     

    “หื้ม” ผมทำหน้าสงสัยก่อนจะกดเข้าไปดูในไลน์กรุ๊ป

            Chat: the Genk (10)

             B:        @Bess

             Game: อะไรมึงว่ะบูม

            Bess:  มีไรป่าว บูมใช่ปะนะ ผมรีพายตอบกลับข้อความของแชทที่ชื่อ B ไป ผมเดาว่าเค้าน่าจะชื่อบูมนะ ดูจากที่เกมเรียก แล้วก็เหลือคนเดียวที่ยังไม่ได้แนะนำตัวนี่หน่า

             

            Chat: the Genk (10)

            Aoy:     เอ้าเพื่อนถามไม่ตอบ ไอ้นี่

            Primm: @Bess ไอ้นี่มันเงียบๆแบบนี้แหละ อย่าไปสนใจเลย

             

            ก็น่าจะเป็๲คนเงียบๆ จริงๆแหละ แท็กผมแล้วก็ไม่พิมพ์อะไรตอบ คนมันสงสัยนะโว้ยย แต่ก็เอาเถอะผมควรจะพิมพ์ตอบอะไรลงไปซักหน่อย จะได้ตัดบทเพื่อนๆ ที่กำลังบ่น คนชื่อบูม อยู่ในไลน์ตอนนี้ด้วย อีกอย่างถ้าผมไม่ตอบอะไรเลยคงจะดูหยิ่งไม่น้อย

             

            Chat: the Genk (10)

            Bess: 555 ไม่เป็๞ไรเลยค้าบ อย่างน้อยก็ขำไปก่อนแล้วกัน ลดความมาคุของกลุ่ม

            B:      มือไปโดน หายไปสักพัก และแล้วคนที่ชื่อบูมก็พิมพ์ตอบมา

            ทำไมเ๶็๞๰าจังวะ นี่ขนาดผมอ่านจากตัวหนังสือยังรับรู้ได้ถึงความไม่เป็๞มิตรมากครับ แต่คงไม่มีอะไรหรอกมั้ง อาจจะมือไปโดนจริงๆแหละ ผมเลยกดออกแชท ก่อนจะเลื่อนไปยังแชทกลุ่มผม ที่ดังขึ้นมาพร้อมกันพอดี

             

            Chat: Gen1 (4)

            Kimmy:  ยางงายคะ @Bess

            Bess:     ไรว่ะ

            Kimmy:  คนชื่อบูมแท็กมึงค่ะ ในกอไผ่มั้ยพูด

            Bess:     ก็เหี้ยละ เขาก็บอกอยู่ว่ามือไปโดน

            Pang:    5555 คิมสาววายปะ แต่เอาจริงๆ

        คนชื่อบูมเงียบมากอะ แล้วตอบแบบเ๶็๞๰ามาก ฮื่อออ

            Kimmy: @T รู้จักปะ

            T:         ไม่สนิทว่ะ ในกลุ่มมันที่กูคุยก็มีแต่เกมอะ 5555

            Kimmy: หรือมันส่องมึงว่ะไอ้เบส เอาล่ะ แต่รูปโปรหล่อนะมึง แม่ให้ผ่าน

            Bess:     ไร้สาระ

            Kimmy:  เขินอ่ะดี้ กูว่า

            ผมพิมตอบไปพร้อมกับกดปัดออกจากหน้าแชท ปล่อยให้ไอ้คิมมันไร้สาระ มโนฝันในโลกสาววายต่อไปเถอะ แต่ก่อนที่ผมจะปิดมือถือลง ไหนๆ ก็ไหนๆละ ขอแวะส่องรูปโปรหน่อยละกัน

             

            รูปโปรขาวดำซะด้วย ผมคิดในใจก่อนจะปิดมือถือลงแล้วเดินตรงไปยังห้องน้ำทันที

             

    -       END Episode 1 –

     

    Special Ending Scene

    ระหว่างที่เบสเดินเข้าไปยังห้องน้ำ ทันใดนั้นแสงจากหน้าจอมือถือที่วางอยู่บนเตียงก็สว่างขึ้น

            Chat: B

    B: กูบูม

    -B Unsend Message-