“ลงดีมั้ยวะ”
“โอ้ยไอ้นี่ มึงกรอกข้อมูลขนาดนี้แล้ว กดๆไปเหอะ กูเห็นแม่งนั่งจ้องหน้านี้มานานละ”
“เอ่อ มึงจะลังเลทำไมวะ ยังไงมึงก็จะเข้าที่นี่อยู่แล้วนิ่”
“ก็จริง มึงไม่อยากอ่านหนังสือไม่ใช่ไงไอ้เบส”
นั่นเป็เสียงของเพื่อนๆผม ที่ทั้งบ่นและด่าผม เพราะกำลังลังเลว่าจะกดยืนยันค่ายนี้ดีมั้ย เอาจริงๆ ผมลังเลมาสักพักแล้ว ถึงมหาลัยนี้จะเป็มหาลัยที่ผมอยากจะเข้ามันก็เถอะ แต่การใช้วันหยุดฤดูร้อนไปกับค่าย ก็คงจะเป็อะไรที่น่าเบื่อไม่น้อย
“หรือมึงจะไปเรียนพิเศษกับพวกกูมั้ยละ” เจฟพูดขึ้น
แน่นอนว่าเหล่าเพื่อนของผม ซึ่งได้แก่ ไอ้เจฟ แมค นัท มิตรสหายเหล่านี้ ต่างมุ่งมั่นจะเข้ามหาลัยดังๆ ของรัฐบาล ซึ่งก็แน่นอนว่าต้องแลกมากับการขายิญญาให้กับกองหนังสือ และการเรียนที่หนักหน่วง ต่างจากผมที่มุ่งมั่นจะเรียนนิเทศ เอกภาพยนตร์ ในมหาลัยเอกชนติดอันดับ เพราะมันสะดวกสบาย และที่สำคัญไปต้องไปนั่งสอบอะไรให้วุ่นวายแบบพวกมัน
“ให้ไปเรียนกับพวกมึง กูกลั้นใจตายดีกว่า” ผมพูดด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย
พร้อมกับมองไปที่พวกมันที่ก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือต่อ เล่มแล้วเล่มเล่าในบ้านของเจฟ ซึ่งเอาจริงๆภาพพวกนี้ผมเห็นจนชินตา บ้านไอ้เจฟเนี่ยมักจะเป็แหล่งรวมตัวของพวกผมในวันหยุด หรือต้องทำโปรเจ็ค เพราะมันดันใกล้กับโรงเรียนที่พวกผมเรียนอยู่ เรียกได้ว่าทำเสร็จก็วิ่งเอามางานไว้ได้แบบชิวๆ แถมถ้าดึกก็ไม่ต้องตื่นเช้าให้ยุ่งยาก
ผมหันกลับมาที่หน้าจอคอมอีกครั้ง พยามนึกถึงข้อดีของการไปค่ายครั้งนี้ อย่างน้อยผมก็จะได้ไม่ต้องเหงา เพราะไอ้พวกนี้มันลงโปรแกรมฤดูร้อนสุดท้ายไปกับการอ่าน และการเรียนพิเศษหมดแล้ว ถ้าผมไม่ลง ผมคงได้นั่งกิน นอนกิน อยู่ที่บ้านทั้งวันแบบคนเดียวดายแน่
“เอาว่ะ ดีกว่าอยู่บ้านเฉยๆ” ผมพูดกับตัวเองเบาๆ พร้อมกับกดยืนยันการสมัครไป
หลังจากนั้นผมก็นั่งเล่น นอนเล่น รอพวกแม่งติวกันเสร็จอีกสักพัก ก่อนจะมีไลน์เด้งเข้ามา “สวัสดีค่า น้องๆ” ผมอ่านชื่อไลน์อยู่สักพักก่อนจะกดเข้าไปดู
Chat: Dek 61 open camp ครั้งที่ 4 (20)
Staff P’PIM: สวัสดีค่า น้องๆ
Staff P’AKE: ยินดีตอนรับนะค้าบ น้องๆ เป็กรุ๊ปแรกที่ได้คัดเลือกให้มาแคมป์น้า
Muay: สวัสดีค่ะ พี่ๆ
P: สวัสดีครับ เพื่อนๆ พี่ๆ
และอีกมากมายที่ทักทายกันเข้ามาในกลุ่ม ผมเห็นดังนั้นก็คิดว่าตัวเองควรจะพิมพ์อะไรลงไปสักหน่อย เอาจริงๆ ผมก็ไม่ใช่พวก introvert ออกจะเข้ากับคนได้ง่ายด้วยซ้ำ และมันคงจะดีถ้าผมผูกมิตรกับเพื่อนในกรุ๊ปไว้ เพราะไม่แน่ในอนาคตพวกเขาอาจจะเป็เพื่อนในมหาลัยของผมก็ได้
Chat: Dek 61 open camp ครั้งที่ 4 (20)
Bess: สวัสดีค้าบทุกคน เบสครับผม ฝากตัวด้วยน้า ผมพิมพ์ตอบกลับไป
พร้อมกับใส่อิโมจิกวนๆ จะได้เพิ่มความ so cute เข้าถึงง่ายให้กับตัวผมเข้าไปอีก ผมใช้เวลาคุยกับเพื่อนในกรุ๊ปไลน์ รวมถึงเพื่อนในชีวิตจริงสักพัก ก่อนที่จะแยกย้ายกันกลับบ้าน เพื่อเตรียมตัวเริ่มต้นวันหยุดฤดูร้อนสุดท้ายนี้อย่างคุ้มค่าที่สุด ผมหวังว่านะ
แน่นอนหลายวันผ่านไปผมก็ได้คุยกับเพื่อนๆในไลน์แชทไลน์มากขึ้น ผมว่าผมเข้าได้กับทุกคนนะ รวมถึงรุ่นพี่ด้วย ก็แน่นอนแหละเมื่อวันก่อนไอ้พี่เอกรุ่นพี่ที่ผมรู้จัก ที่เป็ทั้งประธานค่ายและคนจัดงานนี้ ดันไปบอกเพื่อนๆ มันว่าฝากผมดูแลกลุ่มได้ พร้อมกับทักไลน์มาฝากฝังซะดิบดี
Chat: P AKE
AKE: มึง สตาฟฝั่งกูงานยุ่งว่ะ ฝากมึงดูแลน้องๆ ในกลุ่มให้พวกกูหน่อยนะ ขอบใจว่ะ
นั่นแหละครับมัดมือชกมั้ยละ หลังจากนั้นไอ้พี่มันก็อ่านไม่ตอบอีกเลย อ่อ ไอ้พี่เอกเนี่ยมันเป็ลูกของเพื่อนพ่อผม ผมกับพี่มันโตมาด้วยกันครับ แต่ผมก็ต้องขอบคุณพี่มัน เพราะพี่เอกเป็คนไปคุยเจรจากับพ่อให้ผมเข้าเรียนเอกชนที่เดียวกับมันได้ พวกคุณก็น่าจะรู้ การขอผู้ใหญ่เรียนมหาลัยเอกชนไม่ใช่เื่ง่ายสักเท่าไหร่
ตอนนี้ในกลุ่มก็มีเพื่อนๆ จากหลากหลายโรงเรียนทยอยเข้ามา จนครบเต็มโควตา ส่วนผมที่ได้รับภาระกิจอันยิ่งใหญ่ (ที่ไม่เต็มใจสักเท่าไหร่) จากไอ้พี่เอก ก็ต้องทำหน้าที่เป็พ่อบ้านต้อนรับทุกคน เคลียร์ทุกข้อสงสัย เรียกได้ว่าใครมีอะไรถามได้เลยค้าบ จนในกลุ่มครึกครื้น ตื้นเต้นรอรับความสนุกจากในค่ายที่จะมาถึงกันใหญ่
ต่างจากไอ้เจฟ แมค นัท เหล่ามิตรสหายในโรงเรียนของผม พวกมันไร้การติดต่อ หมกตัวอ่านหนังสือในห้อง เรียนพิเศษั้แ่ฟ้าสางยังมืด เก็บตัวประหนึ่งลงแข่งทีมชาติ แม้แต่พ่อแม่มันก็ยังไม่ได้เห็นหน้าเห็นตา ผมก็ได้แต่ภาวนาให้พวกมันอดทนกับเส้นทางที่เลือกให้ได้นะเพื่อน
Chat: Gen1 (4)
Kimmy: เบส มึงเป็รุ่นพี่ปลอมตัวมาช้ะ
T: กูว่าใช่ เพื่อนถามอะไรรู้หมด
Pang: พวกมึงก็ไปแซวมัน
ระหว่างที่ผมกำลังสนุกกับการตอบไลน์ ทันใดนั้นก็มีแชทกลุ่มเด้งขึ้นมา ซึ่งแน่นอนเป็แชทของ แป้ง ตาล คิม
ผมลืมบอกไปครับ ตอนนี้ผมได้เพื่อนๆ แก๊งค์ใหม่ ที่ลงหลักปักฐานแล้วว่าจะเรียนคณะสาขาเดียวกัน พวกเราเลยสร้างกรุ๊ปแยก เผื่อไว้คุยอัพเดตการรับสมัครของมหาลัยอีกที เอาจริงๆ ก็สร้างมาจะได้สนิทกันมากขึ้นแหละครับ
Chat: Gen1 (4)
Bess: ก็เหี้ยละ พวกมึงก็ช่วยกูตอบหน่อยดิ้ กูพิมพ์จนมือจะหงิกละ
Kimmy: 5555 โนจ่ะ ถ้าด้านคนดีย์ เชิญทางแป้งเลยจ้า
T: เอ่อพวกมึง เกมมันถามว่าขอรวมกลุ่มได้มั้ย มันจะเข้าสาขาเดียวกับเราว่ะ
Kimmy: เกมไหนว่ะ ไอ้นี่ก็ สส เกินขนาดยังไม่สมัครเรียนมึงได้เพื่อนเพิ่มแล้ว”
T: เอ้าไอ้นี่ เกมไงที่แก๊งค์มี 6 คน ในกลุ่มไลน์อะ”
Pang: ที่ดูเก่งๆปะ เห็นว่ามาจากโรงเรียนเทคโนนะ ดูจากในเฟสฝีมือใช้ได้เลยเราว่า
Kimmy: อ่าวแป้ง เห็นเงียบๆ รู้เยอะเหมือนกันนะเราอ่ะ
T: มึงด่าแป้งเสือกอ่อ
Pang: คิม ว่าเราทำไมอะ
Bess: แป้งอย่าไปสนใจมันเลย ปล่อยมันเห่าไป ผมพิมพ์ตอบไปอย่างหมั่นไส้
Kimmy: ไอ้เบส ไอ้เวร
“หึ” ผมหัวเราะผ่านลำคอที่ได้แวะกัดไว้คิมนิดหน่อย ก่อนจะตอบกลับในสิ่งที่ตาลถามไป
Chat: Gen1 (4)
Bess: กุไม่ติดนะ มีเยอะไว้ก่อนก็ดี ผมพิมพ์ตอบไปแบบชิวๆ
และผมคิดแบบนั้นจริงๆ สาขาที่ผมจะเข้าภาพยนตร์ ดังนั้นการมีเพื่อนในกลุ่มที่เยอะไว้ก่อนถือเป็สิ่งที่ดี เพราะในสาขาผม การทำโปรเจ็คส่วนใหญ่คือการถ่ายหนัง และยิ่งได้เพื่อนฝีมือดีๆ แบบกลุ่มเกมมาอยู่ด้วยแล้ว ผมแทบไม่ต้องคิดเลยเพื่อนเยอะก็มีชัยไปกว่าครึ่งแล้วค้าบ
Kimmy: กูก็ไม่ติดนะ กูว่ามันหล่อดีค่ะ คิมตอบกลับมาตามสไตล์ตัวแม่
คิมเป็หนุ่มฮอตตัวแม่ที่ คนในค่ายก็พูดเป็เสียงเดียวกันว่า นี่แหละตัวแม่ของจริง
Pang: เราก็ไม่ติดน้า มีเพื่อนเยอะไว้ก่อนดีจะตายเนอะ แป้งเสริมทัพมาอีกที
แป้งเป็สาวเนิร์ดน่ารักประจำกลุ่ม เรียกได้ว่าเรียบร้อยอันดับหนึ่งในกลุ่มแล้ว แถมผมแอบคิดว่าแป้งจะเป็ที่พึ่งด้านด้านเรียนของกลุ่มผมได้อย่างแน่นอน
T: โอเค งั้นเดี๋ยวกูบอกมัน ว่าแก๊งค์เรายินดีตอนรับ ตาลที่ได้ข้อสรุปก็รีบพิมพ์ตอบทันที
ตาลเป็ผู้หญิงแมนๆ ที่เฟรนลี่มาก แถมมีความเป็ผู้นำอยู่พอตัว ผมว่าเปิดเรียนไปคงได้เป็ สส ประจำคณะแน่นอน ไม่ว่าใครจะอยู่คณะไหนไอ้นี่รู้จักหมด
T: กูบอกไปละ เดี๋ยวเกมมันสร้างกลุ่มใหญ่ แล้วเดี๋ยวกูลากพวกมึงเข้านะ จะได้สนิทกันไว้
Chat: the Genk (10)
Game: เกมนะ พวกมึงน่าจะได้รู้จากตาลแล้ว กูขอเป็ตัวแทนนะนำกลุ่มกูก่อนนะ
มี ไอ้ออย จิว กู อ้น ปริม และ ไอ้บูม
T: หวัดดีพวกมึง นี่แป้ง คิม แล้วก็ไอ้เบส
Kimmy: สวัสดีค้า เกม เราคิมโสดนะ โสดมากๆด้วย
Bess: ไม่ค่อยเลยนะมึง @Kimmy ผมพิมตอบไปแบบหมั่นไส้
หวัดดีพวกมึง ฝากด้วยนะ
Pang: หวัดดี เราแป้งน้า มีอะไรถามได้เลย
Aoy: กูออยนะ
Ji: จิวครับ
Primm: ปริมจ้า @Pang @Kimmy ได้แก๊งค์ซิสมาเพิ่มล้าว
Game: ยินดีเลยพวกกูก็ฝากด้วยนะ
หลังจากนั้น พวกเราคุยเล่นในกลุ่มกันอยู่สักพักใหญ่ ผมเลยคิดว่าจะขอตัวไปอาบน้ำนอน ระหว่างที่ผมกำลังจะล็อคหน้าจอมือถือ ก็มีข้อความนึงเด้งขึ้นทันที “มีผู้กล่าวถึงคุณ”
“หื้ม” ผมทำหน้าสงสัยก่อนจะกดเข้าไปดูในไลน์กรุ๊ป
Chat: the Genk (10)
B: @Bess
Game: อะไรมึงว่ะบูม
Bess: มีไรป่าว บูมใช่ปะนะ ผมรีพายตอบกลับข้อความของแชทที่ชื่อ B ไป ผมเดาว่าเค้าน่าจะชื่อบูมนะ ดูจากที่เกมเรียก แล้วก็เหลือคนเดียวที่ยังไม่ได้แนะนำตัวนี่หน่า
Chat: the Genk (10)
Aoy: เอ้าเพื่อนถามไม่ตอบ ไอ้นี่
Primm: @Bess ไอ้นี่มันเงียบๆแบบนี้แหละ อย่าไปสนใจเลย
ก็น่าจะเป็คนเงียบๆ จริงๆแหละ แท็กผมแล้วก็ไม่พิมพ์อะไรตอบ คนมันสงสัยนะโว้ยย แต่ก็เอาเถอะผมควรจะพิมพ์ตอบอะไรลงไปซักหน่อย จะได้ตัดบทเพื่อนๆ ที่กำลังบ่น คนชื่อบูม อยู่ในไลน์ตอนนี้ด้วย อีกอย่างถ้าผมไม่ตอบอะไรเลยคงจะดูหยิ่งไม่น้อย
Chat: the Genk (10)
Bess: 555 ไม่เป็ไรเลยค้าบ อย่างน้อยก็ขำไปก่อนแล้วกัน ลดความมาคุของกลุ่ม
B: มือไปโดน หายไปสักพัก และแล้วคนที่ชื่อบูมก็พิมพ์ตอบมา
ทำไมเ็าจังวะ นี่ขนาดผมอ่านจากตัวหนังสือยังรับรู้ได้ถึงความไม่เป็มิตรมากครับ แต่คงไม่มีอะไรหรอกมั้ง อาจจะมือไปโดนจริงๆแหละ ผมเลยกดออกแชท ก่อนจะเลื่อนไปยังแชทกลุ่มผม ที่ดังขึ้นมาพร้อมกันพอดี
Chat: Gen1 (4)
Kimmy: ยางงายคะ @Bess
Bess: ไรว่ะ
Kimmy: คนชื่อบูมแท็กมึงค่ะ ในกอไผ่มั้ยพูด
Bess: ก็เหี้ยละ เขาก็บอกอยู่ว่ามือไปโดน
Pang: 5555 คิมสาววายปะ แต่เอาจริงๆ
คนชื่อบูมเงียบมากอะ แล้วตอบแบบเ็ามาก ฮื่อออ
Kimmy: @T รู้จักปะ
T: ไม่สนิทว่ะ ในกลุ่มมันที่กูคุยก็มีแต่เกมอะ 5555
Kimmy: หรือมันส่องมึงว่ะไอ้เบส เอาล่ะ แต่รูปโปรหล่อนะมึง แม่ให้ผ่าน
Bess: ไร้สาระ
Kimmy: เขินอ่ะดี้ กูว่า
ผมพิมตอบไปพร้อมกับกดปัดออกจากหน้าแชท ปล่อยให้ไอ้คิมมันไร้สาระ มโนฝันในโลกสาววายต่อไปเถอะ แต่ก่อนที่ผมจะปิดมือถือลง ไหนๆ ก็ไหนๆละ ขอแวะส่องรูปโปรหน่อยละกัน
รูปโปรขาวดำซะด้วย ผมคิดในใจก่อนจะปิดมือถือลงแล้วเดินตรงไปยังห้องน้ำทันที
- END Episode 1 –
Special Ending Scene
ระหว่างที่เบสเดินเข้าไปยังห้องน้ำ ทันใดนั้นแสงจากหน้าจอมือถือที่วางอยู่บนเตียงก็สว่างขึ้น
Chat: B
B: กูบูม
-B Unsend Message-