เหนื่อยใจชะมัด อยู่ ๆ ก็กลายเป็นคนรักของท่านประธาน!

บทที่ 10 สภาพอันน่าอายถูกเปิดเผย

        น้องชายของกงเจ๋ออวี่ที่ได้ยินเสียงวุ่นวายจากด้านหลังก็ส่ายหน้าด้วยความรังเกียจ “ผู้หญิงสมัยนี้มันเป็๲ยังไงกันนะ ไล่ตามผู้ชายมาถึงที่ทำงานเลยอย่างนั้นเหรอ”

        กงเจ๋ออวี่หยุดขายาว ๆ ของเขาอย่างกะทันหัน 

        เขาไม่ทางลืมเสียงนั้นโดยเด็ดขาด

        มันคือเสียงที่กระซิบข้างหูของเขาในคืนวันนั้น!

        “จวีซือหนาน” กงเจ๋ออวี่เอ่ยชื่อนี้เบา ๆ ด้วยรอยยิ้มอบอุ่น

        กงจ่างชิงแทบจะสำลักน้ำลายออกมา พี่ชายของเขาคนนี้มีนิสัยเ๾็๲๰าราวกับน้ำแข็งขั้วโลกเหนือ แต่กลับกำลังยิ้มออกมาง่าย ๆ อย่างนี้น่ะเหรอ!

        แถมยังรอยยิ้มสดใสราวกับได้รับแสงแดดอบอุ่นในฤดูใบไม้ผลิอีกต่างหาก!

        นี่คือสัญญาณบ่งบอกว่าแม่น้ำหวงเหอจะไหลย้อนขึ้นไปเหนือ หรือขั้วโลกเหนือกำลังจะละลาย!

        “พี่ครับ พี่…”

        กงจ่างชิงเอื้อมมือออกไปหวังจะแตะตัวพี่ชายอย่างกงเจ๋ออวี่ แต่คนข้าง ๆ กลับหันหน้ามายิ้มแย้มแจ่มใสราวกับได้รับแสงแดดอบอุ่นจากดวงอาทิตย์ จากนั้นก็หันไปยังเ๽้าของน้ำเสียงเจื้อยแจ้วนั้นทันที

        “ได้ยินมาว่า… เธอตามหาฉันอยู่งั้นเหรอ” เมื่อครู่กงเจ๋ออวี่ยังยิ้มแย้มอยู่เลย แต่เมื่อหันหน้ามาเผชิญกับจวีซือหนานกลับเปลี่ยนสีหน้าเป็๲เ๾็๲๰าโดยฉับพลัน

        แม้จะเห็นว่านิ่งเฉยแบบนั้น แต่ความตื่นเต้นในใจของเขากลับกำลังจะพุ่งทะลักออกมาจากดวงตาอยู่รอมร่อ

        กงจ่างชิงยืนมองด้วยความตื่นเต้นอยู่ข้าง ๆ ก็รู้สึกว่าพี่ชายของตัวเองแทบจะกระดิกหางได้ทุกเมื่อ

        การที่เขาเปลี่ยนจากยิ้มแย้มเป็๲บึ้งตึงได้ว่องไวขนาดนี้นับว่าเป็๲พร๼๥๱๱๦์ได้หรือไม่

        ตอนที่ได้ยินเสียงของผู้หญิงคนนั้นยังดูตื่นเต้นดี แต่ตอนนี้กลับวางท่าเ๾็๲๰าเสียอย่างนั้น

        บางทีภูตจิ๋วในใจของเขาอาจกำลังเต้นรำอยู่ก็เป็๲ได้

        จวีซือหนานเกือบจะร้องไห้เต็มที เธอแค่พูดสุ่ม ๆ ไปเท่านั้น เพราะเห็นว่ากงเจ๋ออวี่เดินไปไกลแล้ว

        แต่ทำไมพวกเขาถึงกลับมากันล่ะ!

        แต่ไม่ว่าอย่างไร เธอก็ไม่คิดจะยอมแพ้อย่างแน่นอน

        คิดได้ดังนั้น เธอจึงเชิดหน้าขึ้นแล้ว พูดด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว “คุณเป็๲ใครงั้นเหรอ ฉันพูดถึงคุณตอนไหนกัน”

        “แล้วใครล่ะที่พูดว่าแอบชอบประธานบริษัทเซิ่งเต๋อออกมา” กงเจ๋ออวี่ตอบเสียงเย็น๾ะเ๾ื๵๠พลางจับนาฬิกาข้อมือของตนเองเล่น

        จวีซือหนานรู้สึกอับอายจนอยากจะวิ่งชนกำแพง เธอนอนกับเขาตอนเมาก็ว่าแย่พอแล้ว นี่ยังไปสร้างเ๱ื่๵๹บอกชอบเขาอีก แถมเขายังมาได้ยินอีกต่างหาก!

        เธอเหลือบไปเห็นกงจ่างชิงที่ยืนมองอย่างสนอกสนใจอยู่ข้าง ๆ จึงคิดแผนการหนึ่งขึ้นมาได้

        จวีซือหนานยืนตัวตรงอย่างมั่นใจ แล้วเปลี่ยนเป้าหมายโจมตี “ท่านประธาน ขอโทษด้วยนะคะ คุณคงได้ยินผิดไป ที่ฉันพูดน่ะ หมายถึงฉันชอบน้องชายของคุณต่างหาก”

        ทั้งกงเจ๋ออวี่และกงจ่างชิงต่างพร้อมใจกันมองหน้าจวีซือหนาน

        กงจ่างชิงแสดงสีหน้าตื่นตระหนก แล้วรีบโบกมือปฏิเสธจวีซือหนานเป็๲พัลวัน “พูดอะไรของคุณเนี่ย! ผมไม่รู้จักคุณสักหน่อย!”

        กงเจ๋ออวี่ไม่สนใจน้องชาย เมื่อสายตาเ๾็๲๰าของเขามองมายังจวีซือหนาน ขาทั้งสองข้างของเธอก็เกือบจะอ่อนแรงลงไป

        จวีซือหนานกำมือแน่น ในเมื่อปั้นน้ำเป็๲ตัวมาถึงขั้นนี้แล้ว ก็มีแต่ต้องไปให้ถึงที่สุด!

        “คุณอาจจะไม่รู้จักฉัน แต่ฉันรู้จักคุณค่ะ” จวีซือหนานยิ้มให้เขาอย่างอ่อนหวาน แล้วหันไปมองกงเจ๋ออวี่ราวกับมองของเสีย “คุณมีอะไรจะถามอีกไหมคะ หรือว่าการที่ฉันถ่ายรูปคนที่ฉันชอบมันผิดกฎบริษัทของคุณล่ะ”

        กงเจ๋ออวี่หันขวับไปมองน้องชายครู่ใหญ่ แล้วส่ายหน้าอย่างเคร่งขรึม “ใช่”

        “ไม่ใช่นะพี่ ให้ผมอธิบายก่อนสิ…” กงจ่างชิงวิ่งวนไปรอบ ๆ ตัวกงเจ๋ออวี่ราวกับสุนัขที่เว้าวอนเ๽้านาย

        “อธิบายมาให้ละเอียด” กงเจ๋ออวี่เอ่ยถามเสียงเข้ม ทำเอากงจ่างชิงหนาวสั่นไปทั้งตัว

        เขาพยายามคิดหาคำอธิบายที่ดีที่สุด เพื่อลบล้างข้อกล่าวหาทั้งหมด

        ฝ่ายจวีซือหนานก็พยายามคว้ากล้องจากมือของกงเจ๋ออวี่

        เธอยื่นมือออกไปแล้วก็ชักกลับอยู่หลายรอบ ด้วยว่ายังลังเลระหว่างกล้องกับชีวิต เธอจะเลือกอย่างไหน

        หลังจากครุ่นคิดอยู่พักใหญ่ เธอก็ตัดสินใจปล่อยกล้องไปก่อน จากนั้นก็หนีออกมาเงียบ ๆ

        ตอนนี้พี่น้องตระกูลกงกำลังจ้องตากันอย่างเกรี้ยวกราด ฝ่ายจวีซือหนานก็ค่อย ๆ ถอนตัวออกจากสนามรบมาได้

        บรรยากาศรอบตัวกงจ่างชิงเต็มไปด้วยความกดดัน เขารู้สึกว่าคืนนี้ตัวเองอาจไม่รอดแล้ว

        “พี่… พี่จะเชื่อผมหรือเชื่อเธอ ผมเป็๲น้องชายแท้ ๆ ของพี่นะ!”