​Race Queens Deal พันธะลับฉบับตัวแม่

        แสงตะวันยามเย็นสาดส่องลอดผ่านหน้าต่างกระจกบานใหญ่ของคอนโดมิเนียมหรู อาบไล้ห้องพักให้กลายเป็นสีส้มทอง บรรยากาศเงียบสงบและอบอุ่นตลบอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมกรุ่นของอาหารเย็นที่เพิ่งปรุงเสร็จใหม่ๆ

        เสียงปลดล็อกประตูดิจิทัลดังขึ้น พร้อมกับร่างของกานต์ นักแข่งหนุ่มหมายเลข 24 แห่งทีม Vortex Apex Racing ที่เดินหิ้วกระเป๋าอุปกรณ์เข้ามาด้วยสภาพที่เหนื่อยล้า หยาดเหงื่อและคราบน้ำมันจางๆ ยังคงติดอยู่ตามกรอบหน้าและท่อนแขน วันนี้ทั้งวันเขาใช้เวลาไปกับการเทสรถและปรับจูนอะไหล่ชิ้นใหม่ที่สนามแข่งอย่างหนักหน่วงเพื่อเตรียมตัวสำหรับรอบจัดอันดับที่กำลังจะมาถึง ชายหนุ่มถอนหายใจยาว วางกระเป๋าลงบนโซฟา ก่อนจะชะงักไปเมื่อได้ยินเสียงฮัมเพลงเบาๆ ดังมาจากโซนห้องครัว

        กานต์เดินตามกลิ่นหอมและเสียงเพลงเข้าไป แล้วเขาก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจปนความห่วงใย เมื่อเห็นภาพของ รินรดา ภรรยาสุดที่รักของเขากำลังสวมผ้ากันเปื้อน ยืนผัดอาหารอยู่ในครัวด้วยท่าทีที่ดูสดใสและกระฉับกระเฉง

        "ริน! ทำไมลุกมาทำกับข้าวล่ะจ๊ะ!" กานต์รีบเดินเข้าไปหา จับที่หัวไหล่บางของภรรยาเบาๆ "เมื่อเช้ารินยังบอกว่าไข้ขึ้น ปวดหัวจนต้องวิดีโอคอลมาหาพี่อยู่เลยไม่ใช่เหรอ ทำไมไม่นอนพักล่ะ พี่ซื้อข้าวกล่องมากินเองได้นะ รินไม่น่าฝืนเลย"

        รินรดาหันกลับมาหาสามีผู้แสนซื่อ หญิงสาวระบายยิ้มหวานหยดย้อยที่เคลือบแฝงไปด้วยยาพิษแห่งการหลอกลวง ใบหน้าสวยหวานราวกับตุ๊กตาของเธอไม่ได้มีเค้าลางของความเจ็บป่วยเลยแม้แต่น้อย แท้จริงแล้ว อาการหอบเหนื่อยและหน้าแดงก่ำเมื่อเช้า ไม่ได้เกิดจากพิษไข้ แต่เกิดจากการถูกท่อน "ควย" ของชัยกร ผู้จัดการทีม กระหน่ำ "เย็ด" ร่อง "หี" อย่างบ้าคลั่งคาเตียงนอนต่างหาก! แต่กานต์กลับไม่มีทางรู้ความจริงอันโสมมนี้เลย

        "รินไม่ได้ฝืนอะไรเลยค่ะกานต์..." รินตอบเสียงหวาน เอื้อมมือไปจับแก้มสามีอย่างออดอ้อน "พอรินได้นอนพักเต็มอิ่ม อาการมันก็ดีขึ้นเยอะเลยค่ะ รินไม่อยากนอนอุดอู้อยู่แต่บนเตียง เลยอยากลุกมาเดินเหิน ยืดเส้นยืดสายทำกับข้าวให้กานต์ทานไงคะ จะได้กลับมาแข็งแรงเร็วๆ กานต์ไปอาบน้ำให้ชื่นใจก่อนนะคะ แล้วมาทานมื้อเย็นด้วยกัน"

        กานต์มองรอยยิ้มที่สดใสของภรรยาแล้วก็ใจอ่อนยวบ แม้ในใจลึกๆ จะยังคงเป็นห่วงและไม่อยากให้เธอเหนื่อย แต่เขาก็ไม่อยากขัดใจภรรยาที่อุตส่าห์ตั้งใจทำอาหารรอ "งั้นก็ได้จ้ะ... ถ้ารินรู้สึกไม่ดีต้องรีบบอกพี่นะ ห้ามปิดบังเด็ดขาด"

        "รับทราบค่ะคุณสามี" รินยิ้มตาหยี ก่อนจะดันหลังเขาเบาๆ ให้ไปอาบน้ำ

        ในขณะที่กานต์เดินเข้าห้องน้ำไป รินรดาก็หันกลับมาสนใจอาหารตรงหน้าต่อ รอยยิ้มหวานซื่อถูกลบออกไปจากใบหน้า แทนที่ด้วยรอยยิ้มเหยียดหยันของอีผู้หญิงดอกทองที่กำลังสนุกกับการปั่นหัวผัวหน้าโง่ ร่องสวาทของเธอยังคงรู้สึกหน่วงๆ และบานฉ่ำจากการถูกใช้งานอย่างหนักเมื่อช่วงเช้า แต่เธอก็สามารถเก็บซ่อนมันไว้ได้อย่างแนบเนียน

        สิบห้านาทีต่อมา กานต์ในชุดเสื้อยืดกางเกงขาสั้นสบายๆ ก็เดินออกมานั่งที่โต๊ะอาหาร อาหารเย็นถูกจัดเตรียมไว้อย่างน่าทาน กานต์ตักอาหารเข้าปากพลางเคี้ยวตุ้ยๆ ด้วยความหิวโหย

        "อืม! อร่อยมากเลยริน รินทำอาหารอร่อยเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยนเลยนะ" กานต์เอ่ยชมจากใจจริง

        รินรดายิ้มรับพลางรินน้ำเปล่าให้สามี "กานต์ก็ชมเกินไปแล้วค่ะ... เอ้อ... กานต์คะ รินมีเรื่องสำคัญจะคุยด้วยนิดหน่อยค่ะ"

        "เรื่องอะไรเหรอจ๊ะ?" กานต์เงยหน้าขึ้นจากจานข้าว

        รินทำทีเป็นถอนหายใจเล็กน้อย วางช้อนส้อมลง "เรื่องนังนา เรซควีนทีมซิลเวอร์แฟนธอมน่ะค่ะ... เรื่องที่มันมาท้าแข่งเดิมพันตัวเรซควีนกับทีมเรา... รินตัดสินใจแล้วนะคะ... รินอยากให้ทีมเรา 'รับคำท้า' ของมันค่ะ"

        "แค่กๆ! อะไรนะ!" กานต์ถึงกับสำลักข้าว ไอโขลกเขลกจนหน้าแดง ก่อนจะวางช้อนลงแล้วจ้องหน้าภรรยาด้วยความตกใจสุดขีด "รินพูดอะไรบ้าๆ ออกมา! รินจะไปรับคำท้ามันทำไม! รินไม่ควรต้องไปทำอะไรแบบนั้นนะ นั่นมันก็แค่คำพูดไร้สาระของพวกคนขี้แพ้ชวนตี เราก็แค่ไม่ต้องไปสนใจมันก็จบแล้ว!"

        "กานต์ฟังรินก่อนสิคะ..." รินเอื้อมมือไปกุมมือที่กำลังสั่นด้วยความโกรธของกานต์เอาไว้แน่น ใช้สายตากลมโตจ้องมองเขาอย่างจริงจัง "รินไม่ได้ล้อเล่นนะคะ... ที่รินอยากให้รับคำท้า เพราะรินอยากจะได้ตัวมันมาเป็น 'ซับโมเดล' (Sub-model) ให้ทีมเราจริงๆ ค่ะ กานต์ก็รู้ว่าทีมเราไม่มีงบจ้างเรซควีนคนอื่นเพิ่มเลย รินต้องทำงานนี้คนเดียวมาตลอด เผื่อว่าวันไหนมีการแข่งติดๆ กัน หรือรินต้องไปคุยธุระด่วนกับพวก 'สปอนเซอร์' จนปลีกตัวมาไม่ได้... อย่างน้อยทีมเราก็จะได้มีคนมาทำหน้าที่กางร่มและยืนเป็นเรซควีนแทนรินไงคะ"

        เหตุผลที่ดูสวยหรูและเสียสละถูกหยิบยกขึ้นมาอ้าง แต่ในความเป็นจริงแล้ว ธุระกับสปอนเซอร์ที่รินหมายถึง คือการไปนอนแหกขาอ้าหีให้พวกเสี่ยๆ รุมกระหน่ำเย็ดต่างหาก! และที่เธอต้องการนามาเป็นซับโมเดล ก็เพื่อเอามาเป็น "กระโถนรับน้ำกาม" แทนเธอในช่วงที่เธอต้องไปทำศัลยกรรมรีแพร์ช่องคลอดที่กลวงโบ๋นั่นเอง

        กานต์ชักมือกลับเล็กน้อย สีหน้าของเขายังคงเต็มไปด้วยความไม่เห็นด้วยและกังวลใจ "แต่ริน... การเอาตัวรินไปเดิมพันแบบนี้มันเสี่ยงเกินไปนะ! เกิดพลาดพลั้งแพ้ขึ้นมา รินต้องไปเป็นขี้ข้ามันเลยนะ พี่ไม่ยอมหรอก!"

        "แต่รินมั่นใจนี่คะว่าเราจะชนะ!" รินสวนกลับด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "ที่รินกล้าตกลงเดิมพัน ก็เพราะรินมั่นใจในตัวกานต์ที่สุดไงคะ รินรู้ว่ากานต์ไม่มีทางแพ้มันแน่ๆ! ด้วยศักยภาพของอะไหล่ใหม่ที่ทีมเราเพิ่งได้มา บวกกับฝีมือการขับขี่ระดับเทพของกานต์... รินมั่นใจล้านเปอร์เซ็นต์เลยค่ะว่ากานต์ต้องแซงหน้ามันและคว้าชัยชนะมาได้แน่นอน!"

        คำชมที่กระแทกใจทำเอากานต์ชะงักไปเล็กน้อย แต่ความกังวลในฐานะสามียังคงมีมากกว่า "ริน... การแข่งรถมันพึ่งพาแค่ฝีมือกับอะไหล่สองอย่างนี้ไม่ได้เสมอไปหรอกนะ มันมีปัจจัยอื่นอีกเยอะ... อีกอย่าง ที่ผ่านมาเราก็เพิ่งจะชนะทีมของมันได้แค่ครั้งล่าสุดนี่เองนะ ก่อนหน้านั้นเราก็แพ้รวดมาตลอด ทีมซิลเวอร์แฟนธอมพวกมันเป็นทีมมหาเศรษฐี มีสปอนเซอร์หนา มีเงินซื้ออะไหล่ดีๆ เซ็ตอัปรถใหม่ได้ตลอดเวลา พี่... พี่ก็ยังไม่มั่นใจขนาดนั้นหรอกนะว่าจะชนะมันได้ร้อยเปอร์เซ็นต์น่ะ"

        "กานต์ต้องมั่นใจสิคะ! รินยังเชื่อมั่นในตัวกานต์เลย แล้วทำไมกานต์ถึงไม่เชื่อมั่นในตัวเองล่ะคะ" รินส่งยิ้มหวานละมุนให้เขา เป็นรอยยิ้มที่เคลือบยาพิษเอาไว้ได้อย่างแนบเนียนที่สุด "รินเอาตัวเองเป็นเดิมพัน เพราะรินเชื่อใจสามีของรินค่ะ..."

        ในขณะที่กานต์กำลังอ้าปากจะเถียงต่อ ทันใดนั้นเอง...

        ติ๊ง!

        เสียงแจ้งเตือนข้อความจากโทรศัพท์มือถือของรินที่วางอยู่บนโต๊ะก็ดังขึ้น หญิงสาวละสายตาจากสามี เอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดูหน้าจอ ก่อนที่คิ้วเรียวของเธอจะขมวดเข้าหากันเล็กน้อย แสร้งทำสีหน้าลำบากใจ

        "มีอะไรเหรอริน?" กานต์ถาม

        รินเงยหน้าขึ้นมองกานต์ด้วยสายตารู้สึกผิด "ขอโทษนะคะกานต์... พอดีสปอนเซอร์จากงานโฆษณาคอนโดทักมาบอกว่า ต้องให้รินเข้าไป 'ถ่ายซ่อม' โฆษณานิดหน่อยคืนนี้น่ะค่ะ เห็นบอกว่าไฟล์วิดีโอมีปัญหา ต้องรีบใช้ด่วนด้วย..."

        กานต์ขมวดคิ้วหนักกว่าเดิม ความไม่สบายใจเรื่องการเดิมพันยังคงคุกรุ่นอยู่ในอก และยิ่งภรรยาต้องออกไปทำงานดึกดื่นทั้งที่เพิ่งจะฟื้นไข้ เขาก็ยิ่งเป็นห่วง "ริน... พี่ยังไม่สบายใจเรื่องเดิมพันนั่นเลยนะ แล้วนี่รินยังจะต้องออกไปทำงานดึกๆ ดื่นๆ อีกเหรอ รินเพิ่งจะหายป่วยเองนะจ๊ะ ปฏิเสธไปก่อนไม่ได้เหรอ?"

        รินรดาลุกขึ้นจากเก้าอี้ เดินอ้อมโต๊ะอาหารมาสวมกอดกานต์จากทางด้านหลัง หญิงสาวโน้มตัวลงมากระซิบข้างหูเขา ลมหายใจอุ่นๆ รดรินที่ต้นคอ "รินรู้ค่ะกานต์... รินรู้ว่าเรื่องนี้มันดูไม่ถูกต้องและรินควรจะปรึกษากานต์ให้ดีก่อน แต่รินตัดสินใจไปแล้วนะคะ... รินทำทุกอย่างก็เพื่อทีมของเรา เพื่ออนาคตของเรา... และรินมั่นใจค่ะ ว่ายังไงกานต์ก็ต้องชนะ รินเชื่อมั่นในตัวกานต์นะคะ... ทำให้รินเห็นสิคะ ว่ากานต์สามารถปกป้องรินได้"

        คำพูดที่ผสมผสานระหว่างการกดดันและการให้กำลังใจของริน ทำเอากานต์นิ่งเงียบไป ชายหนุ่มหลับตาลง สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ความรู้สึกผิดที่ตนเองเคยทำให้ทีมย่ำแย่ และความปรารถนาที่จะปกป้องภรรยาสุดที่รัก ตีรวนกันอยู่ภายในอก

        ในที่สุด กานต์ก็ลืมตาขึ้น เขาพยักหน้าช้าๆ สบตากับรินที่กำลังมองมาด้วยแววตาแน่วแน่ "ได้ริน... ถ้าคุณเชื่อมั่นในตัวผมขนาดนั้น ผมก็จะสู้ให้สุดใจ! ผมจะชนะให้ได้... และจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาพรากคุณไปจากผมหรือจากทีมเราเด็ดขาด!"

        รินรดายิ้มกว้างอย่างพึงพอใจ แผนการหลอกใช้สามีหน้าโง่เป็นไปอย่างราบรื่น "ขอบคุณนะคะกานต์... งั้นรินขอตัวไปเตรียมตัวก่อนนะคะ เดี๋ยวสปอนเซอร์เขาจะรอนาน"

        "อย่าฝืนล่ะริน คุณยังไม่หายป่วยดีนะ เสร็จงานแล้วรีบกลับมานะจ๊ะ" กานต์กำชับด้วยความเป็นห่วง โดยไม่เอะใจเลยว่าคำว่า "สปอนเซอร์" ของเธอนั้น คือข้ออ้างเพื่อออกไปร่านสวาท

        รินยิ้มให้เขาเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะเดินกลับเข้าไปในห้องนอนเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า กานต์หันกลับไปนั่งทานข้าวต่ออย่างเงียบๆ ภายในใจของเขามุ่งมั่นแต่เรื่องการแข่งขัน โดยไม่รู้ตัวเลยว่าเขากำลังถูกภรรยาที่รักหักหลังอย่างเลือดเย็น

        ภายในห้องนอน รินรดาจัดการแปลงโฉมตัวเองจากภรรยาผู้แสนดี ให้กลายเป็น "อีผู้หญิงดอกทอง" อย่างเต็มรูปแบบ เธอรวบผมสีน้ำตาลแดงขึ้นมัดเป็นหางม้าสูง (High Ponytail) เพื่อให้ดูโฉบเฉี่ยวและง่ายต่อการถูกกระชากดึงเวลาทำกิจกรรมบนเตียง หญิงสาวเลือกสวมเสื้อยืดสีขาวรัดรูปเนื้อบางเบา และจงใจ "ไม่สวมเสื้อชั้นใน" (No Bra) ปล่อยให้ก้อนเนื้อหน้าอกไซส์ใหญ่พิเศษ (ไซส์ใหญ่พิเศษ) ของเธอเด้งเป็นอิสระ ยอดปทุมถันสีชมพูที่แข็งเป็นไตดันเนื้อผ้าออกมาจนเห็นเป็นตุ่มไตชัดเจนอย่างท้าทายสายตา

        ท่อนล่าง เธอเลือกสวมกระโปรงเทนนิสสั้นกุดจู๋สีดำ และแน่นอน... เธอ "ไม่สวมกางเกงใน" (No Panties)!

        ความเย็นของเครื่องปรับอากาศปะทะเข้ากับร่อง "หี" ที่เปลือยเปล่าใต้กระโปรงสั้น สร้างความเสียวซ่านและกระตุ้นน้ำหล่อลื่นให้ไหลซึมออกมาอย่างรวดเร็ว รินรดาหมุนตัวเช็กความเรียบร้อยหน้ากระจก รอยยิ้มวิปริตปรากฏขึ้นบนใบหน้า เมื่อมั่นใจว่าชุดนี้จะสามารถยั่วตัณหาผู้ชายทุกคนที่พบเห็นได้ เธอจึงหยิบกุญแจรถและกระเป๋าสะพาย เดินออกจากห้องไปอย่างมั่นใจ

        รถกระบะคันเก่งของรินแล่นออกจากคอนโดมิเนียมหรู แต่จุดหมายปลายทางที่เธอมุ่งตรงไป กลับไม่ใช่สตูดิโอถ่ายทำโฆษณาตามที่กล่าวอ้างกับสามีแต่อย่างใด ทว่าทิศทางที่รถกำลังมุ่งหน้าไปนั้น คือชานเมืองอันเงียบสงบ ซึ่งเป็นที่ตั้งของอู่ Team HQ ศูนย์รวมตัวของทีม Vortex Apex Racing!

        เมื่อรถกระบะแล่นเข้ามาจอดเทียบที่หน้าอู่ซึ่งมีไฟนีออนส่องสว่างอยู่ รินก็ดับเครื่องยนต์แล้วเปิดก้าวลงจากรถ ทันทีที่ปลายเท้าแตะพื้น เธอก็กวาดสายตามองเข้าไปภายในอู่ และพบว่าสมาชิกทีมช่างเครื่องทุกคน... น้าชัย, เก่ง, เต้ย, และบาส... กำลังยืนรวมตัวกันอยู่รอบๆ โต๊ะเครื่องมือ ทว่าไร้เงาของชัยกร ผู้จัดการทีม

        สีหน้าของชายฉกรรจ์ทั้งสี่คนดูตึงเครียดและไม่สู้ดีนัก บรรยากาศภายในอู่เต็มไปด้วยความอึดอัด คิ้วของน้าชัยขมวดเข้าหากันจนเป็นปม แต่ทว่า... ทันทีที่พวกเขาหันมาเห็นร่างอวบอัดของเรซควีนสาวที่ก้าวเดินเข้ามา แววตาที่เต็มไปด้วยความกังวลก็ถูกแทนที่ด้วยความหิวกระหายอย่างรวดเร็ว!

        ทุกย่างก้าวที่รินเดิน หน้าอกขนาดมหึมาที่ปราศจากบราห่อหุ้มก็กระเพื่อมไหวและเด้งขึ้นลงอย่างรุนแรง ยอดอกที่ดันทะลุเสื้อยืดสีขาวออกมาดึงดูดสายตาของช่างเครื่องหนุ่มอย่างเก่งและเต้ยให้จ้องมองตาเป็นมัน เป้ากางเกงของพวกเขาเริ่มตุงเป่งขึ้นมาโดยอัตโนมัติ แม้ในใจจะกำลังเครียดเรื่องเดิมพัน แต่สัญชาตญาณความเงี่ยนเมื่อได้เห็น "กะหรี่ประจำทีม" ในชุดสุดยั่ว ก็ทำให้พวกเขาลืมความเครียดไปจนหมดสิ้น!

        บรรยากาศภายในอู่ Team HQ ยามวิกาลเต็มไปด้วยความเงียบสงัด มีเพียงเสียงหึ่งๆ ของพัดลมระบายอากาศและกลิ่นน้ำมันเครื่องที่ลอยคลุ้งเป็นเอกลักษณ์ ทว่าทันทีที่ร่างอวบอัดของเรซควีนอันดับหนึ่งก้าวพ้นกรอบประตูเข้ามา อุณหภูมิภายในอู่ก็พลันพุ่งสูงขึ้นราวกับมีกองไฟถูกจุดขึ้นกลางวง

        น้าชัย เก่ง เต้ย และบาส สี่ช่างเครื่องหนุ่มใหญ่และหนุ่มฉกรรจ์ ต่างหยุดชะงักกิจกรรมทุกอย่าง สายตาทั้งสี่คู่จ้องเขม็งไปที่เรือนร่างของรินรดาเป็นจุดเดียว เสื้อยืดสีขาวเนื้อบางเบาที่เธอสวมใส่มานั้น รัดรึงทรวดทรงองค์เอวอย่างแนบเนียน และด้วยความที่เธอจงใจ "ไม่สวมเสื้อชั้นใน" ก้อนเนื้อหน้าอกไซส์ใหญ่พิเศษจึงกระเพื่อมไหวและกระเด้งกระดอนอย่างเป็นอิสระตามจังหวะการก้าวเดิน ยอดปทุมถันสีชมพูที่แข็งเป็นไตดันเนื้อผ้าออกมาจนเห็นเป็นตุ่มไตชัดเจน ท้าทายสายตาของพวกเขาทุกย่างก้าว

        "มีอะไรกันเหรอคะทุกคน... ทำไมทำหน้าเครียดกันจัง" รินรดาเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงหวานใสและรอยยิ้มที่เคลือบยาพิษ หญิงสาวหยุดยืนอยู่กลางวง โพสท่าบิดเอวเล็กน้อยเพื่อขับเน้นสัดส่วนโค้งเว้า

        น้าชัย ช่างใหญ่ประจำทีมถอนหายใจเฮือกใหญ่ พยายามละสายตาจากยอดอกที่ดันเสื้อยืดนั้นขึ้นมาสบตากับเธอ "กูรู้จากไอ้กรผู้จัดการทีมแล้วนะ... เรื่องที่มึงไปตกลงรับคำท้าแข่งเดิมพันเรซควีนกับนังนาทีมสีเงินน่ะ... มึงคิดบ้าอะไรของมึงอยู่วะอีริน! ถึงไปตกลงเรื่องคอขาดบาดตายแบบนั้น!"

        รินรดาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แสร้งทำเป็นไม่เข้าใจ หญิงสาวคลี่ยิ้มยั่วยวนพลางก้าวเท้าเดินเข้าไปใกล้น้าชัยช้าๆ "ทำไมเหรอคะน้าชัย... หรือว่า... น้าชัยกลัวว่ากานต์จะแพ้ แล้วทุกคนก็จะเสียรินไปให้ทีมอื่นคะ?"

        น้าชัยหน้าตึงขึ้นมาทันที "ก็ต้องกลัวสิวะ! ทีมเราเพิ่งจะลืมตาอ้าปาก แซงหน้าพวกมันคว้าโพเดียมมาได้ในรอบหลายปีนะเว้ย! การแข่งมันไม่มีอะไรแน่นอน เกิดรถล้มหรือพลาดขึ้นมา มึงไม่โดนลากไปเป็นขี้ข้ามันเลยรึไง!"

        แม้ปากจะต่อว่า แต่สายตาของชายวัยกลางคนกลับทรยศคำพูดตัวเองอย่างสิ้นเชิง ดวงตาของน้าชัยเอาแต่จดจ่ออยู่กับหัวนมสีสดที่ดุนดันเนื้อผ้าสีขาวอยู่ตรงหน้า ไม่ยอมละสายตาไปไหน

        รินรดาเห็นท่าทีที่ปากไม่ตรงกับใจของชายแก่ เธอก็หัวเราะคิกคักในลำคอ หญิงสาวขยับเข้าไปประชิดตัวน้าชัยจนหน้าอกแทบจะเบียดกับแผงอกของเขา "แหม... ที่บอกว่ากลัวเสียรินไปน่ะ... เป็นห่วงอนาคตของทีมจริงๆ หรือว่าจริงๆ แล้ว... น้าชัยกลัวที่จะต้องเสีย 'กะหรี่' หุ่นเอ็กซ์ๆ ที่ยอมอ้าขาให้พวกน้ารุม 'เย็ด' ฟรีๆ ทุกเวลาไปกันแน่คะ?"

        คำพูดที่ตรงไปตรงมาและแทงใจดำทำเอาน้าชัยถึงกับหน้าแดงก่ำไปถึงใบหู ชายวัยกลางคนหันหน้าหนีแก้เขิน กระแอมไอในลำคอ "อะ... อันนั้น... กูก็กลัวเหมือนกันนั่นแหละวะ! หีฟิตๆ นมใหญ่ๆ แบบมึง ใครจะอยากให้หลุดมือไปให้คนอื่นเย็ดล่ะวะ!"

        คำสารภาพที่หยาบโลนเรียกเสียงหัวเราะเห็นด้วยจากเก่ง เต้ย และบาส ที่ยืนฟังอยู่ รินรดายิ้มกว้างอย่างผู้กำชัยชนะ "ถ้าอย่างนั้น... ทุกคนก็ต้องช่วยกานต์ให้ชนะสิคะ... รินจะบอกอะไรให้นะคะ ถ้าทีมเราชนะ นอกจะไม่เสียรินไปแล้ว... พวกน้ายังจะได้ 'กะหรี่คนใหม่' มาให้เย็ดเพิ่มด้วยนะคะ!"

        "พูดน่ะมันง่ายนะพี่ริน" เต้ย ช่างไฟหนุ่มแย้งขึ้นมา "ถึงยังไงทีมซิลเวอร์แฟนธอมงบมันก็เยอะกว่าพวกเรา สปอนเซอร์มันหนา อะไหล่มันก็เปลี่ยนใหม่ยกชุดตลอดเวลา การจะไปชนะทีมมหาเศรษฐีแบบนั้นอีกรอบมันไม่ใช่ง่ายๆ เลยนะพี่"

        รินรดาหันไปปรายตาหยาดเยิ้มมองเต้ย "แต่พี่เชื่อมั่นในตัวทุกคนนะคะ... พี่เชื่อว่าฝีมือการปรับจูนเครื่องของพวกเราเก่งกว่าพวกมันเยอะ... และที่สำคัญ..."

        หญิงสาวกวาดสายตามองหน้าช่างเครื่องทุกคนด้วยแววตาที่จริงจังขึ้น "ทุกคนในอู่นี้ก็รู้อยู่เต็มอกไม่ใช่เหรอคะ... ว่าที่ทีมเรามีสปอนเซอร์ระดับวีไอพี มีอะไหล่ระดับท็อป และมีน้ำมันเครื่องเกรดพรีเมียมใช้อยู่ในตอนนี้... มันแลกมาด้วยอะไร? มันแลกมาด้วยการที่รินต้องเอาตัวเข้าแลก... รินต้องยอมถ่างขาให้พวกมหาเศรษฐีมันรุมเย็ดหน้าเย็ดหลัง รุมกระแทกทุกรูจนบานฉ่ำขนาดไหน! สาเหตุที่รินยอมทำเรื่องวิปริตแบบนั้น ก็เพราะรินมั่นใจไงคะ ว่าถ้าทีมเรามีงบที่มากพอ ได้ของที่ทัดเทียมกัน ทีมของพวกเราไม่มีทางแพ้ใครหน้าไหนทั้งนั้น!"

        คำพูดของรินทำให้ช่างเครื่องทั้งสี่คนนิ่งเงียบไป พวกเขารู้ดีว่าความอัปยศที่รินได้รับ คือกุญแจสำคัญที่ทำให้ทีมมีวันนี้

        "แล้วอีกอย่างนะคะ..." รินรดาเริ่มใช้จิตวิทยาปั่นป่วนอารมณ์ของพวกเขา "ทุกคนไม่รู้สึกหมั่นไส้บ้างเหรอคะ? ที่นังนา และไอ้พวกทีมสีเงินนั่น มันชอบเดินมาทำปากดี ดูถูก เหยียดหยาม และหัวเราะเยาะพวกเราว่าเป็นทีมกระจอกมาตลอดน่ะ... รินรู้ว่าทุกคนก็หมั่นไส้ ขนาดรินที่ไม่ค่อยสนใจอะไร รินยังรู้สึกเกลียดขี้หน้าพวกมันเลย..."

        รินรดาเว้นจังหวะ กัดริมฝีปากล่างอย่างยั่วยวน ก่อนจะพ่นประโยคที่กระตุ้นไฟตัณหาและไฟแค้นของเหล่าชายฉกรรจ์ออกมาพร้อมกัน "ถ้าอย่างนั้น... พวกน้าไม่คิดบ้างเหรอคะ... ว่ามันจะสะใจแค่ไหน ถ้าเราสามารถดึงยัยเรซควีนที่ชอบทำตัวหยิ่งยโส ปากดีดูถูกพวกเรา... ให้ตกลงมาเป็นขี้ข้า... บังคับให้มันต้องมาคุกเข่า 'ดูดควย' พวกเราทีละคน และร้องครางเสียงหลงน้ำตาเล็ด ในขณะที่กำลังถูกพวกน้ารุม 'เย็ด' สลับรูกันอย่างป่าเถื่อนน่ะ!"

        ทันทีที่ภาพจินตนาการอันแสนจะวิปริตและหอมหวานนั้นหลุดออกมาจากปากของริน ช่างเครื่องทุกคนก็เบิกตากว้าง เป้ากางเกงที่ตุงอยู่แล้วขยายพองคับแน่นขึ้นมาในเสี้ยววินาที! การได้ย่ำยีศักดิ์ศรีของศัตรูที่เคยดูถูกตนเอง คือของหวานที่ผู้ชายทุกคนปรารถนา

        เมื่อเห็นว่าปลาฮุบเหยื่อแล้ว รินรดาก็ไม่รอช้า หญิงสาวก้าวเดินเข้าไปประชิดตัวน้าชัยอีกครั้ง คราวนี้เธอไม่ได้หยุดแค่การพูด แต่ฝ่ามือเรียวบางของเธอยื่นออกไปลูบไล้และกอบกุมเข้าที่เป้ากางเกงยีนส์เปื้อนน้ำมันของชายวัยกลางคนอย่างจาบจ้วง!

        "รินคิดนะคะ... ว่าทีมของพวกเราไม่มีทางแพ้ไอ้พวกทีมเศรษฐีจอมปลอมนั่นหรอกค่ะ..." รินกระซิบเสียงกระเส่าชิดริมฝีปากน้าชัย มือของเธอออกแรงขยำคลึงความแข็งขึงที่ดุนดันสู้มือผ่านเนื้อผ้า หญิงสาวแลบเรียวลิ้นออกมาเลียริมฝีปากอย่างหิวกระหาย "และเมื่อพวกเราเอาชนะมันได้ ได้ตัวนังนั่นมาเป็นของเล่นชิ้นใหม่... รินจะให้พวกน้า ใช้เจ้าสิ่งนี้... ดัดนิสัยและสอนให้มันรู้สำนึกเลยค่ะ... ว่าความยิ่งใหญ่ที่แท้จริงน่ะ... มันคืออะไร!"

        เส้นความอดทนของน้าชัยขาดสะบั้นลงในวินาทีนั้น! สัญชาตญาณความดิบเถื่อนที่ถูกปลุกปั่นด้วยคำพูดร่านๆ และสัมผัสที่เป้ากางเกง ทำให้ชายวัยกลางคนพุ่งตัวเข้าหารินราวกับสัตว์ป่าที่หิวโหย!

        "มึงนี่มันแม่มดชัดๆ อีริน! ปั่นหัวพวกกูเก่งนักนะ!"

        น้าชัยตะคอกลั่น สองมือหยาบกร้านที่สากและเปื้อนคราบน้ำมันจางๆ พุ่งเข้าตะปบกอบกุมเข้าที่ก้อนเนื้อหน้าอกไซส์ใหญ่พิเศษของรินรดาทั้งสองข้างอย่างรุนแรง!

        "อ๊ายยย!" รินอุทานด้วยความตกใจปนความเสียวซ่าน

        แทนที่หญิงสาวจะตกใจกลัวหรือพยายามผลักไส ร่างกายของเธอกลับตอบสนองต่อสัมผัสอันป่าเถื่อนนั้นอย่างซื่อสัตย์ รินรดาแปรเปลี่ยนท่าทีจากการตั้งรับ เป็นการเชื้อเชิญอย่างร่านสวาท หญิงสาว "แอ่นแผ่นหลัง" โก่งตัวดันแผงอกขึ้นไปด้านหน้าอย่างเต็มที่ เพื่อหยิบยื่นก้อนเนื้อหน้าอกขนาดมหึมาของเธอ ให้เบียดอัดเข้ากับฝ่ามือสากๆ ของน้าชัยให้ได้มากที่สุด! เธอต้องการให้เขาขยำมัน เธอต้องการให้เขาสัมผัสความอวบอัดของเธอให้ลึกซึ้งที่สุด!

        "อื๊อออ... น้าชัย... บีบเลยค่ะ... ขยำนมรินแรงๆ เลย..." รินครางกระเส่า ดวงตากลมโตปรือเยิ้มลงทันทีเมื่อความเสียวซ่านแล่นปลาบไปทั่วสรรพางค์กาย

        น้าชัยไม่เกรงใจอีกต่อไป เขาออกแรงฝ่ามือขยำและบีบเค้นเต้านมเนื้อนุ่มที่ไร้บราห่อหุ้มผ่านเสื้อยืดสีขาวอย่างบ้าคลั่ง! น้ำหนักมือที่รุนแรงทำให้ก้อนเนื้อหน้าอกของรินบิดเบี้ยวผิดรูป ปลิ้นล้นออกตามง่ามนิ้วหยาบๆ ชายวัยกลางคนใช้หัวแม่มือและนิ้วชี้ หนีบบดบี้และบิดขยี้ยอดปทุมถันสีชมพูที่ชูชันอยู่ใต้เนื้อผ้าอย่างรุนแรง!

        "อ๊าาาา! น้า... เสียว... รินเสียวหัวนม... อ๊ะ... อ๊ะ... บี้แรงๆ อีกค่ะ!"

        รินรดากรีดร้องครางลั่นอู่ ร่างกายของเธอสั่นสะท้านไปทุกอณู การตอบสนองของเธอไม่ได้มีเพียงแค่เสียงคราง แต่เบื้องล่างที่ปราศจากกางเกงชั้นในปกปิด บัดนี้กล้ามเนื้อร่อง "หี" กำลังขมิบตัวพะงาบๆ อย่างหิวกระหาย น้ำหล่อลื่นสีใสถูกฉีดพ่นออกมาจนชุ่มแฉะ มันหยดแหมะลงมาตามง่ามขาเรียว ไหลย้อยลงมาตามน่อง เป็นหลักฐานประจักษ์ชัดว่าเธอมีอารมณ์พลุ่งพล่านขั้นสุดยอดเพียงแค่ถูกผู้ชายหยาบกระด้างขยำหน้าอก!

        ในจังหวะที่น้าชัยกำลังเมามันส์กับการขยำนม เก่ง ช่างเครื่องร่างล่ำก็ทนดูความเย้ายวนนั้นไม่ไหว ชายหนุ่มพุ่งตัวเข้ามาประกบซ้อนแผ่นหลังของรินจากทางด้านหลัง เขาสอดท่อนแขนล่ำสันเข้ามาโอบรัด เอื้อมมือมาสมทบกับน้าชัย ช่วยกันบีบขยำและนวดเค้นก้อนเนื้อหน้าอกของรินรดาอย่างหยาบโลน!

        สี่มือหยาบกร้านรุมทึ้งหน้าอกไซส์ยักษ์ของเธอพร้อมกัน!

        "อ๊างงง! เก่ง... เข้ามาช่วยบีบเลย... บีบนมพี่ให้ช้ำไปเลย! อื๊อออ!" รินทิ้งน้ำหนักตัวพิงแผ่นอกของเก่ง แอ่นหน้าอกสู้มือผู้ชายทั้งสองคนอย่างไม่คิดชีวิต

        "พี่รินพูดถูกว่ะน้า!" เก่งพูดเสียงแหบพร่าข้างหูริน มือก็ขยำนมไม่หยุด "พวกเราก็โคตรหมั่นไส้ปากหมาๆ ของไอ้พวกทีมสีเงินเหมือนกัน! ถ้าเราทำให้ปากเก่งๆ ของนังเรซควีนนั่น ต้องมาหุบลงด้วยท่อนควยของพวกเราได้... แม่งคงน่าสนใจและโคตรสะใจเลยว่ะ!"

        "ใช่พี่! กูเอาด้วย! จะเย็ดให้มันเดินไม่เป็นเลย!" เต้ยและบาสตะโกนสนับสนุนด้วยความฮึกเหิม ไฟตัณหาและไฟแค้นหลอมรวมกันจนพวกเขาพร้อมที่จะทุ่มเททุกอย่างเพื่อชัยชนะ!

        เมื่อเห็นว่าทุกคนตกลงปลงใจ น้าชัยที่กำลังเมามันส์กับก้อนเนื้อนุ่มนิ่ม ก็ก้มใบหน้าลงมาที่หน้าอกของริน ชายวัยกลางคนอ้าปากครอบครองยอดปทุมถันที่แข็งเป็นไตผ่านเสื้อยืดสีขาว เขาใช้เรียวลิ้นตวัดเลียและดูดดึงเนื้อผ้าบริเวณนั้นอย่างตะกละตะกลาม!

        จ๊วบ! แผล็บๆๆ! น้ำลายหยาดเยิ้มซึมผ่านเนื้อผ้าสีขาวจนมันเปียกชุ่มและโปร่งแสง เผยให้เห็นสีชมพูระเรื่อของหัวนมที่ตั้งชูชันอยู่ด้านในอย่างชัดเจน รินรดาแอ่นอกรับสัมผัสเปียกชื้นนั้นด้วยความเสียวซ่านจนต้องจิกปลายเล็บลงบนท่อนแขนของเก่งที่ล็อกตัวเธอไว้

        น้าชัยผละริมฝีปากออกมา เลียคราบน้ำลายที่ริมฝีปากตัวเอง ก่อนจะช้อนสายตาหื่นกระหายขึ้นมองใบหน้าเยิ้มฉ่ำของเรซควีนสาว "ในเมื่อทุกคนตกลงกันแล้ว... คุยธุระกันจบแล้ว... แล้วนี่มึงจะกลับเลยไหมล่ะอีริน?"

        รินรดาระบายยิ้มวิปริตที่เต็มไปด้วยความร่านสวาท หญิงสาวเบียดบั้นท้ายเปลือยเปล่าใต้กระโปรงสั้น ถูไถกับเป้ากางเกงที่ตุงเป่งของเก่งที่ซ้อนอยู่ด้านหลัง ก่อนจะส่งสายตายั่วยวนกวาดมองผู้ชายทั้งสี่คน

        "ก็... ขึ้นอยู่กับทุกคนสิคะ..." รินกระซิบด้วยน้ำเสียงแหบพร่า "ว่าทุกคน... จะใจร้าย ปล่อยให้ผู้หญิงเงี่ยนๆ คนนี้... กลับไปในสภาพที่ 'หี' แฉะเยิ้มแบบนี้ไหมล่ะคะ?"

        คำเชื้อเชิญที่ไร้ยางอายที่สุด เปรียบเสมือนเสียงระฆังลั่นเริ่มการแข่งขันกามารมณ์! ภายในอู่ที่เต็มไปด้วยคราบน้ำมันและเครื่องมือช่าง กำลังจะถูกแปรสภาพให้กลายเป็นนรกแห่งการรุมโทรม ที่มีความร่านของนางฟ้าเรซควีนเป็นศูนย์กลาง!