[ภาคกิจสำเร็จสิบเปอร์เซ็น]
ทำให้ทุกคนมองโฮสต์ดีขึ้นในระดับที่มองแล้วไม่เบะหน้า [1/10]
[ความงามเทพธิดา+50]
เดี๋ยว ๆความงามเทพธิดานี่คืออะไร!!
[ตรงประโยคเลยโฮสต์ งามเหมือนเทพธิดา นี่เป็สกิลที่นักบุญควรมีเลยนะ]
ไหงสกิลที่จำเป็เพิ่มทีละนิดสกิลที่ไม่จำเป็ดันเพิ่มเหมือนกลัวไม่รู้ว่าเพิ่มล่ะ!!
“เสร็จแล้วครับ”
เสียงของเฮ็ดวิกเรียกสติให้มารอนโซ่หันไปมองผ้าพันแผลขาวสะอาดถูกพันไว้ที่แขนเรียบร้อยแล้ว
“ขอบคุณครับ”
“ข้าล้างแผลและพันผ้าไว้แล้ว อย่าโดนน้ำ อีกสองวันค่อยถอดนะครับ”
“มันไม่ใช่แผลที่ต้องดูแลขนาดนั้นซะหน่อย…”
“แขนไปขูดกับหินหยาบขนาดนั้น ถ้าติดเชื้อจะแย่เอานะครับหมอที่นี่มีจำกัดเนื่องจากงบประมาณถูกส่งมาน้อยจักรพรรดิคงคิดว่ามีนักบุญแล้วเลยไม่จำเป็ต้องใช้หมอมากข้าคงมาดูแลเ้าไม่ได้บ่อย ๆ”
“รู้แล้ว ๆ ข้าจะไม่ใช่คนที่พูดไม่ฟังสักหน่อย”เขาทำหน้ามุ่ย
ยังดีที่หมอไม่สงสัยอะไรคงเพราะเขามีนิสัยคล้ายกับมารอนโซ่ตัวจริง ที่เขาเชียร์ให้ตัวร้ายคนนี้ทำตัวให้สมกับเป็ตัวร้ายเพราะอุปนิสัยของมารอนโซ่ไม่ได้น่ารังเกียจขนาดนั้น
ถ้าร้ายกว่านี้ถึงจะให้ตายกลางเื่เขาก็ไม่บ่นหรอกเผลอ ๆ ดีใจมากกว่า
เฮ็ดวิกช้อนมือของมารอนโซ่ขึ้นมาจูบ“ขอบคุณอีกครั้งที่ช่วยข้าไว้นะครับ”
“มะ...ไม่เป็ไร ร่างกายมันไปเองต่างหาก”
ไม่คิดว่าคุณหมอผู้มีภาพลักษณ์เรียบร้อยจะแพรวพราวแม้กระทั่งตัวร้ายแฮะ
เฮ็ดวิกลุกขึ้นไปเก็บอุปกรณ์ทำแผล“แล้วก็อย่าไปยั่วโมโหท่านผู้บัญชาการบ่อย ๆ นะครับเขาเป็คนที่ฟันเนติวอล์ได้โดยไม่กะพริบตา จะทำอะไรบ้า ๆ ขึ้นมาเมื่อไหร่ก็ไม่รู้”
ในระหว่างบทสนทนาลีออนก็เดินเข้ามาในห้องพยายาลพอดี เขากำลังสำรวจว่ามีใคราเ็ร้ายแรงไหมโชคดีที่ทุนคนแค่มีแผลถลอก จนกระทั่งเขาได้ยินชื่อตัวเองแว่ว ๆ จนต้องแอบเดินไปดู
หลังม่านเห็นเฮ็ดวิกกำลังทำแผลให้มารอนโซ่พลางบอกว่าเขาเป็ตัวอันตรายไม่ควรเข้าใกล้
หึเข้ากันได้เป็ปี่เป็ขลุ่ยจริง ๆ
มารอนโซ่ยักไหล่“อย่าห่วงเลยครับ ถึงจะมีฉายาว่าหมาบ้าแห่งจักรวรรดิแต่เขาไม่ฆ่าคนที่ไม่ใช่เนติวอล์หรอก”
ลีออนชะงักไม่คาดว่ามารอนโซ่จะคิดแบบนั้น ทั้ง ๆ ที่เขาทำเื่ไม่ดีกับอีกฝ่ายเยอะแยะทำไมถึงกล้าบอกว่าเขาจะไม่ฆ่า
“ลีออนเขาไม่ยอมให้ใครััร่างกายเลยใช่ไหมครับ แม้จะจับมือกับชาร์ลอตต์ยังต้องสวมถุงมือเพราะงั้นเลยมีข่าวลือเสียหายมากมายเื่ที่เป็คนเข้าถึงยากและน่ากลัว แต่จริง ๆเขาทำรุนแรงแค่กับข้าคนเดียว คงไม่ถึงขั้นดับชีวิตคนแค่เพราะพูดไม่เข้าหูหรอก”
ลีออนแอบแค่นหัวเราะในใจ‘รู้ดีซะด้วยนะ’
เฮ็ดวิกได้ฟังก็หลุดยิ้ม“หายากนะครับ คนที่กล้าต่อปากต่อคำกับเขาแล้วไม่กลัวตายจะเรียกว่าใจกล้าหรือไม่มีหัวคิดดีล่ะเนี่ย”เขาเชยคางคนผมทองขึ้นมา “เมื่อก่อนไม่กล้าถึงขนาดนี้แท้ ๆ”
มารอนโซ่หน้าแดง“ขะ...ข้า”
“…”
เขารีบหดคอหนี “นี่มันด่ากันชัด ๆ”
เฮ็ดวิกยกยิ้ม“เปล่าครับ ข้าแค่แปลกใจนิดหน่อยขนาดชาร์ลอตต์ยังไม่กล้าพูดจาแบบนี้กับผู้บัญชาการเลย”
“ข้าไม่พูดดีกับคนที่มีหมาอยู่ในปากหรอกครับ”
ปกติมารอนโซ่ก็ได้ชื่อว่าเป็ตัวละครที่หยาบกระด้างและไม่มีมารยาทอยู่แล้วสมมติว่าเขาไม่แกล้งนางเอก เ้าตัวก็คงถูกเปรียบเทียบกับชาร์ลอตต์สุดท้ายก็โดนเกลียดขี้หน้าอยู่ดี
บอกแล้วว่าเรานิสัยเหมือนกัน...
จะว่าไปคุณหมอหน้าซื่อคนนี้ก็ใช่จะไว้ใจได้เฮ็ดวิกเป็ตัวละครที่ได้รับความนิยมเป็อันดับสองของนิยาย ด้วยคาแรคเตอร์พระรองแนวยันเป็วัตถุดิบชั้นดีในนิยายเรท18+ ที่เหล่านักอ่านหลงใหล
ก็ไม่รู้ว่ามันน่าหลงใหลตรงไหนหรอกนะบางทีอาจจะเป็รสนิยมบนเตียงของพี่แกที่เอ่อ...ขัดกับหน้าตาและ...น่าตื่นใจ
เห็นในสปอยนิยายบอกว่าเฮ็ดวิกชอบฉีดยาแปลกๆ ใส่นางเอกด้วย!! ฉีดทีทำกันลืมวันลืมคืน
แต่คงไม่ต้องระแวงขนาดนั้นเฮ็ดวิกทำกับคนที่เขาชอบเท่านั้นแหละ
มารอนโซ่อยู่นอกสายตาแบบสุดโต่งที่อีกฝ่ายทำดีด้วยวันนี้ก็เพราะเขาบังเอิญไปช่วยเท่านั้นเอง
คนผมทองขอตัวกลับก่อนไม่รู้เลยว่าตนเองถูกจ้องมองด้วยสายตาวาววับราวกับกำลังจ้องลึกเข้าไปถึงจิตใจของคนตัวเล็ก
เฮ็ดวิกเลียริมฝีปากเบา ๆ “น่าสนใจแฮะ ไม่คิดแบบนั้นเหรอครับ ท่านผู้บัญชาการ”ว่าแล้วหมอหนุ่มก็หันไปมองหลังม่านที่มีบุคคลสวมชุดเกราะยืนอยู่
“หึ ก็แค่เสแสร้งข้าคงต้องจับตาดูเขาสักหน่อย”
“ไม่ใช่ว่าสนใจเขาเหรอ”
ลีออนขมวดคิ้ว “อยากโดนโยนเข้าดงเนติวอล์รึไง”
“โอ๊ะโอ โกรธซะแล้ว ท่านก็อย่ารุนแรงกับเขานักเลยส่งเขาออกไปล่าก็น่าจะพอแล้วไม่ใช่เหรอครับ”
ครั้งนั้นเล่นเอามารอนโซ่หยุดหายใจไปพักหนึ่ง…
“ข้าก็ไม่อยากเปลืองถ่านเผาศพใครหรอกแต่มารอนโซ่น่าสงสัย ั้แ่ฟื้นมานิสัยก็แปลกไป”
“…”
“ข้าไม่ปล่อยให้เขาลงมือทำอะไรอีกแน่”
ระหว่างทางเดินกลับห้องมีคนจ้องเขาพร้อมทำหน้าแปลกใจตลอดเวลา มารอนโซ่เริ่มรู้สึกแหม่ง ๆจึงลองเงี่ยหูฟังดู
“มารอนโซ่สวยขึ้นรึเปล่า”
“เหมือนผิวจะผ่องขึ้นยังไงไม่รู้”
“ดูริมฝีปากสีแดงกุหลาบนั่นสิ”
“งดงามราวกับเทพธิดา”
“ได้ยินว่าคนที่จะได้เป็นักบุญมักงามขึ้นเรื่อย ๆ นะ”
“หรือว่าคนที่จะได้เป็นักบุญจะ—”
“ชู่!! เดี๋ยวมีคนมาได้ยินหรอก”
“ท่านชาร์ลอตต่างหากที่มีโอกาสได้เป็ นางเป็ตัวเต็งที่มีโอกาสมากที่สุดในจักรวรรดิเชียวนะ”
“ใช่ อย่าถูกความสวยล่อลวงสิ”
“ดูเ้าสิ พูดอย่างทำอย่าง ตัวเองก็มองตาไม่กระพริบแท้ๆ!”
“ข้าสังเกตการณ์ต่างหาก!”
[รางวัลภารกิจทำให้ทุกคนมองโฮสต์ดีขึ้นในระดับที่มองแล้วไม่เบะหน้า [3/10]
[สามารถทำน้ำยาเสริมพลังได้ทุกคนที่ดื่มจะแข็งแกร่งดุจหินผา]
เฮ้ยๆแค่เดินไปเดินมาก็ได้แต้มแล้วเหรอ
[ความงามของโฮสต์เป็ที่ประจักษ์ใครมองก็ว่างาม ไม่มีใครสามารถต้านทานได้ทั้งนั้น!!]
สกิลความงามมันมีไว้อัพสเตตัสแบบนี้เองเรอะ!!
ระหว่างที่เขากำลังปวดหัวกับระบบอยู่ชายเ้าของผมสีน้ำตาลโอ๊กก็เดินเข้ามาใกล้สีหน้าของเขาราวกับกำลังถูกบังคับให้กินของเก่าเก็บ
“จะกลับห้องเลยรึเปล่าครับ”
อ๋อกำลังทำหน้าที่ผู้ดูแลสินะ
“ก็มีอยู่แฮะคนที่ไม่หลงเสน่ห์ของข้า”
โจชัวเลิกคิ้ว“เมื่อกี้พูดอะไรรึเปล่าครับ”
“เปล่าหรอกกลับเลยก็ได้ ข้าไม่มีหน้าที่อะไรให้ทำอยู่แล้ว”
โจชัวผายมือ“งั้นเชิญทางนี้ครับ”
ที่โจชัวมากดดันให้เขากลับห้องคงเพราะไม่อยากให้ไปวุ่นวายกับชาร์ลอตต์กอปรกับตนเองจะได้ไปวนเวียนอยู่ใกล้ๆ แม่นักบุญปลอมคนนั้นด้วย
สองพี่น้องตระกูลเรวิสถูกส่งมาชายแดนเพื่อกระตุ้นให้พลังนักบุญของคนใดคนหนึ่งตื่นขึ้นมาจึงไม่จำเป็ต้องออกไปล่าก็ได้ที่มารอนโซ่ถูกส่งไปกลางดงเนติวอล์เพราะเขาไปกดดันให้ชาร์ลอตต์ที่ถูกคาดว่าน่าจะเป็นักบุญไปออกล่าเพื่อแสดงให้เห็นว่านางเป็นักบุญจริงๆ เขาถึงจะยอมรับ
ทว่าทุกคนไม่พอใจกลับบอกว่ามารอนโซ่เป็พี่ชายใจร้ายที่หาทางกำจัดน้องสาวคนในหน่วยจึงโยนมารอนโซ่ไปแทนแต่เ้าตัวเดินไปไม่ถึงไหนก็สะดุดขาตัวเองล้มหัวฟาดก้อนหินสิ้นซะก่อน
แต่นั่นก็ไม่ใช่เหตุผลที่โจชัวจะหาข้ออ้างไม่ดูแลเขาเพื่อไปหาชาร์ลอตต์คนที่เขาต้องดูแลไม่ใช่นักบุญตัวจริงหรือตัวปลอม แต่เป็เ้านายที่ชื่อมารอนโซ่
“ชะเง้อหน้ามองหาน้องสาวของข้าอยู่ได้ไม่รู้ว่าเ้าว่างมากหรือไม่รู้จักหน้าที่ตัวเองกันแน่นะ”
[ปลดล็อคสถานะใหม่ ตัวร้ายปากแซ่บที่พร้อมพุ่งชนทุกอย่าง]
[รักษาแผลระดับโดนต้มก็เปลี่ยนกลับมาผิวใสแจ๋วได้ [2/5]
[นี่คือสเตตัสปัจจุบันของโฮสต์]
สถานะ : ตัวร้ายปากแซ่บที่พร้อมพุ่งชนทุกอย่าง
ฉายา : พี่ชายใจโฉดที่ทำร้ายน้องสาวได้ลงคอ
ความสามารถติดตัว : นักบุญที่มีพลังศักดิ์สิทธิ์เท่าจิ๋มมด
>รักษาแผลระดับโดนต้มก็เปลี่ยนกลับมาผิวใสแจ๋วได้[2/5]
>อวยพรต่อเทพเ้า
>ทำให้ทุกคนมองโฮสต์ดีขึ้นในระดับที่มองแล้วไม่เบะหน้า[3/10]
[ความงามเทพธิดา+50]
>สามารถทำน้ำยาเสริมพลังได้ทุกคนที่ดื่มจะแข็งแกร่งดุจหินผา
มารอนโซ่ที่อยากระบายอารมณ์ใส่โจชัวเฉย ๆ “…”
โจชัวหันมาค้อมหัวให้มารอนโซ่ “ท่านชาร์ลอตต์ไม่มีผู้ดูแลข้าเลยไปช่วยดูนางสักหน่อยหากทำให้ท่านมารอนโซ่ไม่สบายใจต้องขอโทษด้วยครับ”
มารอนโซ่เดินนำหน้าโจชัวไปก่อนจะส่ายมือไปมา “ไม่ต้องพูดๆ ข้าก็แค่บ่นเรื่อยเปื่อย ถ้าอยากย้ายไปเป็ผู้ดูแลชาร์ลอตต์เต็มตัวก็ตามใจ”
เขาก็ไม่อยากบังคับใจคน มีผู้ดูแลหรือไม่ก็ไม่เห็นต่าง
โจชัวหรี่ตามองมือที่โบกอยู่ ‘มีเืซึมด้วย ตอนแรกคิดว่าไม่ได้เป็อะไรมากซะอีก’
แต่ท่านชาร์ลอตต์ที่พึ่งเจอเื่ร้าย ๆ มาคงน่าเป็ห่วงกว่า
โจชัวเม้มปาก แต่การปล่อยให้เ้านายมีแผลเป็ตัวบ่งบอกว่าเขาละเลยหน้าที่ไปจริงๆ นี่คงเป็สัญญาณเตือนจากท่านมารอนโซ่สินะ
โจชัวคว้ามือข้างที่ไม่มีแผลของมารอนโซ่มากุมไว้ก่อนจะคุกเข่า
“ข้าจะดูแลท่านต่อไปครับขอโทษที่ไม่ทำตามหน้าที่จนเกิดเื่ขึ้น หลังจากนี้จะไม่ให้มีปัญหาอีกครับ”
มารอนโซ่อ้าปากค้างที่อยู่ ๆ อีกฝ่ายก็คุกเข่าให้เขาคนรอบข้างเริ่มหันมามองแล้วซุบซิบต่าง ๆ นานา
เขาลืมสนิทว่าโจชัวเป็คนรักความยุติธรรมพอถูกต่อว่าเื่ไม่ทำตามหน้าที่ก็เลยรับไม่ได้
จนกว่ามารอนโซ่จะทำผิดร้ายแรงหรือชั่วร้ายจนกู่ไม่กลับเขาถึงยอมทิ้งหน้าที่ตัวเองไปหานางเอกได้แบบไม่รู้สึกผิดแต่ตอนนี้มารอนโซ่ยังไม่ก่อเื่อะไร คงไม่ยอมเลิกเป็ผู้ดูแลง่าย ๆ หรอก
เอาเถอะมีหรือไม่มีก็ไม่ต่างกัน
“เอาสิอยากทำอะไรก็ทำ” ว่าแล้วเขาก็รีบสาวเท้ายาว ๆ เดินกลับห้องไม่อยากอยู่ให้คนนินทาว่ามารอนโซ่สั่งให้โจชัวทำอะไรแปลก ๆ!
โจชัวลุกขึ้นก่อนจะทำหน้ามุ่งมั่น
“ใช่แล้วเราแค่ทำมันให้ดี ขอแค่ดูแลท่านมารอนโซ่ตามหน้าที่พร้อมกับดูแลท่านชาร์ลอตต์ไปด้วยก็พอ”
102
