สายลมบ่ายคล้อยพัดมาทักทาย ใบไม้ปลิวพลิ้วเป็ริ้วระยับบนท้องถนน เชิดขี่มอเตอร์ไซด์คันเก่งไปตามเส้นทางดินเล็ก ๆ พาแก้วนั่งข้างหน้า และปลาแอบซ้อนด้านท้าย ขาที่กางออกเล็กน้อยเพื่อยึดตัวไว้กับเบาะ เชิดเอื้อมมือประคองแก้วเบา ๆ ขณะควบคุมรถ นั่นเพราะทั้งสองอยากไปที่สวนจึงไปขอกับพ่อกำนัน และก็ต้องเป็เขาที่มีหน้าที่พาทั้งเด็กสาวทั้งสองมา
ความใกล้ชิดทำให้หัวใจของเด็กสาวทั้งสองคนเต้นแรง แก้วพิงหลังกับอกเชิดแน่น มือของเธอเกาะแฮนด์ แต่ััที่แ่เบาจากเชิดด้านหลังทำให้ร่างกายเธอสะท้านอย่างไม่รู้ตัว ส่วนปลาที่นั่งด้านท้าย สองมือเธอกอดเอวเชิดแน่น หน้าอกแนบชิดกับหลังของเขา ความร้อนจากร่างกายของทั้งสามลอยขึ้นเป็คลื่นบาง ๆ ทำให้เชิดรู้สึกถึงอารมณ์ที่ค่อย ๆ ปะทุขึ้น
“เกาะดี ๆ นะ เดี๋ยวถึงสวนแล้ว” เชิดพูดเสียงต่ำ แต่ใบหน้ากลับส่งรอยยิ้มเ้าเล่ห์ ขณะที่มือหนึ่งของเขาจับบังคับรถ อีกมือแอบััแก้วไปตามลำตัว หน้าท้องและใต้ราวนม แก้วสะดุ้งเล็ก ๆ แต่ก็ไม่กล้าเบี่ยงตัว
ระหว่างทาง ปลาเอื้อมมือมาจับเอวเชิดแน่นขึ้น มือที่กอดร่างเขาแน่นกลับบดเบียดหน้าอกอย่างจงใจ ทำให้ความรู้สึกทั้งหมดของเขาเดือดปุด ๆ เป็ไฟที่แทบจะทนไม่ไหว ทั้งสามคนถูกดึงเข้าสู่โลกที่อบอุ่นและอึดอัดในเวลาเดียวกัน
เมื่อถึงสวนผลไม้ เชิดจอดรถท่ามกลางกลิ่นหวานของผลไม้สุก แก้วและปลาลงจากรถพร้อมเสียงหัวเราะ แต่หัวใจของทั้งสองกลับสั่นไหวไม่ต่างจากมือของเชิดที่ยังคงสั่นร้อน
“เอาล่ะ เก็บผลไม้กันเถอะ” เชิดเอ่ย แต่สายตาและรอยยิ้มแฝงความหมายที่ทั้งสองสาวจับใจได้ทันที แก้วเริ่มเลือกผลไม้จากต้นแรก มือของเธอหยิบลูกสุกสวย แต่เชิดยืนใกล้ ๆ มือของเขาแตะต้องมือเธออย่างแ่เบา แก้วสะดุ้ง แต่ก็พยายามทำเป็ไม่รู้สึก ปลาเองก็ก้าวเข้ามาใกล้ เชิดใช้โอกาสนั้นประคองเอวปลาเบา ๆ ขณะเธอเก็บผลไม้ ทำให้ร่างกายทั้งสองถูกััโดยไม่ตั้งใจ เชิดช่วยพวกเธอหยิบผลไม้จากกิ่งสูง
คุณแก้วกับคุณปลาต่างก็ไปเลือกเก็บผลไม้ตามที่ตัวเอง้า เชิดก็คอยเดินไปดูทางนั้นทีทางนี้ที
"พี่เชิด มาช่วยปลาหน่อยค่ะ อุ้มปลาเก็บลูกนั้นหน่อยสิ" เสียงคุณปลาเรียกขึ้นใกล้ ๆ เชิดจึงเดินเข้าไปหาอุ้มเธอขึ้นด้วยความระมัดระวัง แต่แอบจงใจให้ใกล้ชิดอย่างแ่เบา ใบหน้าของเชิดแนบชิดอยู่กับ่ท้องของคุณปลา ลมหายใจของเชิดทำให้คุณปลารู้สึกหวิว ๆ เธอปล่อยให้พี่เชิดของเธออุ้มเธอในท่านี้อยู่นาน สองแขนของเชิดที่สอดรองก้นให้คุณปลาเริ่มหนักเขาจึงขยับดันตัวคุณปลาสูงขึ้นโดยไม่ตั้งใจ แขนเขาประคองแน่นอยู่ที่่ต้นขา ใบหน้าของเขากับอยู่ตรงกับเป้าของคุณปลาพอดิบพอดี คุณปลารู้สึกหวิวๆ ขึ้นอีกเมื่อเชิดกดใบหน้าของตนบดเบียดตรงเป้ากางเกงของเธอ
"พี่เชิด มาช่วยแก้วด้วยค่ะ แก้วก็เก็บไม่ถึงค่ะ" เสียงคุณแก้วซึ่งอยู่อีกแนวของสวนส่งเสียงมา เชิดเดินไปหาคุณแก้วและอุ้มขึ้นในท่าเดียวกันและทำกับคุณแก้วแบบเดียวกันกับที่ทำกับคุณปลา ความใกล้ชิดในอากาศรอบตัวทำให้ทั้งสองรู้สึกถึงความอบอุ่นและแรงดึงดูดใจบางอย่างระหว่างกัน การพูดคุยและการหัวเราะคิกคักยิ่งทำให้บรรยากาศเต็มไปด้วยความสนิทสนม
หลังจากเก็บผลไม้ได้พอสมควร ทั้งสามคนเดินไปนั่งพักใต้เพิงไม้ในสวน เงียบสงบท่ามกลางเสียงใบไม้ไหว ลมพัดเย็น ๆ ช่วยผ่อนคลายความเหน็ดเหนื่อย ความรู้สึกวาวหวิวที่ซ่อนอยู่ของเด็กสาวทั้งสองคน ปรากฎบนใบหน้าและสายตาของแต่ละคนที่สื่อสารออกมาโดยไม่ต้องเอ่ยคำพูด
เชิดหันไปมองสองสาว ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้มและสายตาเ้าเล่ห์
“สองคน ยังไม่มีแฟนใช่ไหม…อย่างนี้ก็ยังไม่เคยเคยจูบสิ?” น้ำเสียงของเขาเรียบง่าย แต่แฝงความชวนสงสัย
แก้วและปลาสบตากันเล็กน้อย ก่อนจะหัวเราะแ่ ๆ และยอมเปิดใจเล็กน้อย ทั้งสองตกลงให้เชิดช่วยสอนบางสิ่งบางอย่างโดยไม่อายเกินไป เป็เหมือนการทดลองและการเรียนรู้ในโลกที่ยังไม่เคยัั
เชิดค่อย ๆ สอนเด็กสาวทั้งสอง ใช้ความใกล้ชิดทางร่างกายและสายตา ทั้งสองสลับกันเรียนรู้และรับผัสรสจูบจากเชิด ทุกััทำให้เด็กสาวทั้งสองเคลิบเคลิ้มและเพิ่มพูนความสนิทสนมแสนความอบอุ่นจากเชิด
่เวลาเหล่านี้ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสามแน่นแฟ้นขึ้น บรรยากาศเต็มไปด้วยความคาดหวังและแรงดึงดูดทางใจ แม้ทุกอย่างยังเป็การเรียนรู้ แต่เมล็ดพันธุ์แห่งความปรารถนาและความผูกพันก็ถูกหว่านลงเรียบร้อยแล้ว เมื่อพวกเขาลุกขึ้นเตรียมกลับบ้าน ความรู้สึกที่เกิดขึ้นในเพิงไม้ยังคงติดอยู่ในใจของทั้งสองเด็กสาว
สายลมเย็นและแสงแดดอ่อน ๆ กลับเป็เพียงฉากหลังสำหรับความใกล้ชิดที่ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้น ความรู้สึกที่เริ่มปั่นป่วน เป็เมล็ดพันธุ์ของความกำหนัดที่เติบโตในใจของเด็กสาวแม้ยังไม่ถึงขั้นะเิออกเต็มที่ ทุกััคือการบ่มไฟให้ค่อย ๆ โหมกระพืออย่างตั้งใจของเชิดที่จะทำให้กำนันเก่งต้องเสียใจยิ่งกว่าตอนที่ลูกชายของเขากระทำกับช้องนาง
2K
