รักยุ่งๆ มุ่งรักแค่เพียงเธอ_End

        วิภวาเดินตามกลิ่นหอมๆ ลงมายังชั้นล่าง เธอรู้สึกอายหน่อยๆ ที่เผลอหลับไปจนตอนนี้เกือบสิบโมงครึ่งเข้าไปแล้ว แต่จะโทษเธอก็ไม่ถูก หากจะโทษก็ต้องโทษเตชัสนั่นแหละ ที่ดูดเอาเรี่ยวแรงเธอไปหมด จนเธอหมดสภาพ หลับไม่รู้เรื่องรู้ราวเช่นนั้น

        “ทำอะไรอยู่หรอคะพี่ชัส? หอมจัง!!...”

        วิภวาเดินมายืนข้างๆ เตชัส ยื่นใบหน้าสวยใสไปมองที่กระทะ ที่ชายหนุ่มกำลังขะมักขะเม้นคนอย่างตั้งอกตั้งใจ ขณะที่มองดู ปากบางจิ้มลิ้มก็เอ่ยตามเขาไปด้วย

        “อุ๊ย! พี่ชัสอ่ะ!!... O_O”

        แต่แทนที่เตชัสจะตอบคำถามของหญิงสาว เขากลับโน้มหน้าลงมาหอมแก้มนวลเนียนใสของเธอฟอดหนึ่ง ทำให้ดวงตากลมโตเบิกกว้าง แก้มนวลเนียนใสเห่อแดงระเรื่อขึ้นมาในทันที แล้วมองค้อนเขาไปวงใหญ่วงหนึ่ง

        “ก็วาหอมนี่ ใครจะอดใจไหว”

        เตชัสพูดยิ้มๆ และส่งสายตาหวานเชื่อมให้ไปด้วย ซึ่งเขายอมรับกับตัวเอง ว่าที่พูดนั้นคือความจริง เธอหอมและหวานไปทั้งตัวจริงๆ จนเขายอมรับตรงๆ เลยว่า ตอนนี้เขาทั้งรักทั้งหลงเธอคนจริงเข้าขั้นหัวปรักหัวปรำเลยก็ว่าได้

        “พี่ชัสอ่ะ ไม่เอาแล้ว ไม่พูดด้วยแล้ว”

        “อะๆ พี่ไม่พูดแล้วก็ได้”

        ชายหนุ่มเห็นหญิงสาวตัวเล็กทำท่าจะเดินหนี ด้วยความอาย เขาจึงรีบวางทัพพีลง แล้วยื่นมือใหญ่ไปเกาะเกี่ยวเอวบางเอาไว้ พร้อมกับทำเสียงออดอ้อน เธอจึงหันกลับมามองเขา แต่กระนั้นก็ยังรู้สึกอายอยู่มิใช่น้อย

        “แล้วนี่พี่ทำอะไรคะ!!??”

        โคร๊กคร๊าก... โคร๊กคร๊าก......

        วิภวาเอ่ยถามขึ้นมาอีกด้วยความใคร่รู้ เพราะที่เขากำลังทำอยู่นั้น หอมจนท้องเธอร้องประท้วงด้วยความหิวหลาย เธอจึงยิ้มเจือๆ พร้อมกับยกมือลูบท้องตัวเองไปมา

        “พี่ทำไข่คน ใกล้จะเสร็จแล้ว วาช่วยเอาขนมปังออกหน่อย”

        “รับทราบค่ะ”

        เตชัสมองใบหน้าสวยใสยิ้มส่งให้อย่างเอ็นดู เขาจึงเร่งมือทำให้เสร็จเร็วๆ และพอได้ยินเสียงเตาปิ๊งขนมปังดัง บอกให้รู้ว่าขนมปังที่กำลังปิ๊งอยู่นั้นสุกแล้ว เตชัสจะบอกให้หญิงสาวตัวเล็กช่วย ซึ่งเธอก็เต็มใจช่วย โดยเดินไปเอาขนมปังปิ๊งออกใส่จาน แล้วถือไปวางที่โต๊ะอาหาร

        “โห... น่ากินมากเลย”

        วิภวาเห็นอาหารที่วางอยู่บนโต๊ะอาหาร ที่ชายหนุ่มตัวโตทำเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็ถึงกับร้องอุทาน ตาโต ซึ่งอาหารที่เขาเป็นแบบทั้งไทยฝรั่งและจีน คือบนโตมี สลัดผัก ไส้กรอก เบคอน แพนเค้ก และปาท่องโก้ ซึ่งปาท่องโก้นี้ เธอคิดว่าน่าจะซื้อมา

        “น่ากินก็ลุยเลย”

        เตชัสที่ถือจานไข่คนออกมา ก็บอกให้หญิงสาวตัวเล็กลงมือทานอาหารที่เขาทำได้เลย เพราะอาหารที่ทำเสร็จเรียบร้อยแล้ว เธอจึงหันมาส่งยิ้มหวานให้เขา แล้วนั่งลงที่โต๊ะอาหารโดยไม่รอช้า และพอเตชัสวางจานไข่คอนลง เขาก็นั่งลงที่ที่นั่งข้างๆ กัน

        “ขอบคุณค่ะ”

        เตชัสเป็นคนทำอาหารยังไม่พอ เขายังเป็นคนตักอาหารมาใส่จานให้วิภวาอีก เธอจึงกล่าวขอบคุณเขา พร้อมกับยิ้มหวานให้ด้วย และเธอก็ตักอาหารใส่จานให้เขากลับไป ก่อนจะลงมือทานอาหารไปพร้อมๆ กัน

        “วันนี้อากาศข้างนอกแจ่มใส ถ้ายังไงเราออกไปเที่ยวไหม!!??”

        คนทั้งสองทานอาหารกันไป และพูดคุยกันไปอย่างออกรสออกชาติ แล้วเตชัสก็เอ่ยชวนหญิงสาวตัวเล็ก เพราะเห็นว่าวันนี้อากาศดี ไม่มีเค้าว่าฝนจะตกลงมา

        “อืมดีค่ะ!!... เพราะขืนให้อยู่แต่ที่บ้านนี่ คงเบื่อตายเลย”

        “อยู่บ้านพี่รับรองว่าไม่เบื่อ เพราะพี่จะทำให้วาไม่เบื่ออย่างแน่นอน”

        เตชัสได้ยินคำพูดหวานๆ จากปากบางจิ้มลิ้ม ก็ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ ใบหน้าสวยใส แล้วพูดอย่างมีเลศนัย ขณพูดสายตาของเขาก็จ้องมองมาด้วยสายตาที่ทำให้ใบหน้าสวยใส ร้อนผะผ่าว เห่อแดงระเรื่อซับสีขึ้นมาในทันทีทันใด

        “ออกไปเที่ยวกัน ไม่อยู่บ้าน รีบๆ ทานเลยค่ะ จะได้ไปเที่ยวกัน”

        วิภวารีบพร่ำพูดออกมาอย่างเร็วไว และเร่งให้ชายหนุ่มตัวโตรีบทานให้อิ่ม เพราะขืนชักช้า กลัวว่าจะไม่ได้ออกไปเที่ยวไหนกัน ก็ดูเขาเถอเล่นมองเธอ ราวกับราชสีห์กำลังตะครุบเหยื่อยังไงยังงั้น ถ้าเขาตะครุบขึ้นมาจริงๆ มีหรือที่เธอจะรอดเหงื้อมือเขาไปได้

๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘

คนคลั่งรักชัดเจนเลยอะนะพี่ชัสขาาาาา... อิอิ ตอนหน้าจะเป็นยังไงต่อไป มาติดตามกันต่อนะคะ!!!!!!!!!....................... ^_^ ^_^