เมื่อสุดยอดนักฆ่ามาเป็นหนุ่มออฟฟิศ

บทที่ 36 ไม่มีสิ่งนั้นก็ไม่ใช่ผู้ชายที่สมบูรณ์

สวีอี๋จืออดไม่ได้ที่จะลืมตาขึ้นมาด้วยความสงสัยแต่ก็เห็นเพียงหลี่เฟิงยิ้มแปลก ๆ มองมาที่เธอ

“แค่นี้ก็พอแล้วเหรอ?”

“แล้วคุณยังอยากได้อะไรอีกล่ะ?” หลี่เฟิงถามกลับ

“ฝีมือการนวดของคุณดีมาก นวดแล้วรู้สึกสบายตัวมากเลย” พอนึกถึงความรู้สึกสบายเมื่อครู่ สวีอี๋จือก็เริ่มหวนคิดถึงความรู้สึกนั้นอีกครั้ง

“อืม…ผมก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน เมื่อกี้ผมเห็นคุณหลับดูสบายมาก แถมยังส่งเสียง ‘อื้อ อืม อื้อ’ น่าเสียดายทำไมผมถึงไม่ได้สัมผัสความรู้สึกแบบนั้นบ้างนะ” หลี่เฟิงพูดพร้อมกับทำหน้าเสียดาย

หลังจากได้ยินคำพูดของหลี่เฟิง ใบหน้าของสวีอี๋จือก็แดงก่ำด้วยความอาย เธอพยายามกลั้นลมหายใจเอาไว้แล้วพูดว่า “คุณนั่นแหละที่ร้องออกมา!”

“ผมจะเป็นร้องครางแบบนั้นได้ยังไง เสียงครางของคุณเมื่อกี้น่ะ ผมเคยได้ยินในหนังเอวีน่ะ นางเอกแทบทุกคนจะครางแบบนี้ อะไรนะ! คุณไม่เชื่อเหรอ ถ้าไม่เชื่อวันหลังผมจะหามาให้ดู” หลี่เฟิงเงยหน้าขึ้นแล้วทำเหมือนนึกอะไรออก พูดกับสวีอี๋จือด้วยสีหน้าตื่นเต้น

“ไปตายซะ!” สวีอี๋จือออกแรงถีบหลี่เฟิงอย่างแรงด้วยขาที่วางพาดอยู่บนหน้าขาเขา

ทันใดนั้นก็มีเสียงร้องโหยหวนของก็หลี่เฟิงดังขึ้นภายในรถ...

หลี่เฟิงทำหน้าเจ็บปวดแล้วพูดว่า “เสี่ยวอี๋จือยังไงผมก็เป็นผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตคุณนะ คุณไม่จำเป็นต้องเกลียดผมขนาดนี้ก็ได้ นี่คุณจะฆ่าผมรึไง?”

สวีอี๋จือหน้าแดงก่ำมองไปที่หลี่เฟิงที่ได้รับบาดเจ็บ เธอแอบรู้สึกเสียใจเล็กน้อยแต่ปากกลับพูดว่า “ใครคุณปากพล่อยพูดจาไร้สาระใส่ร้ายฉันล่ะ แล้วก็อย่าเรียกฉันว่า เสี่ยวอี๋จือมันฟังดูแย่มาก”

“เสี่ยวอี๋จือฟังดูแย่เหรอ ผมว่ามันฟังดูดีออก ผมไม่สนหรอก ผมจะเรียกคุณว่าเสี่ยวอี๋จือ”

หลังจากหัวเราะหยอกล้อกันสักพัก หลี่เฟิงก็ทำหน้าตาบูดบึ้งพลางบ่นอุบอิบ “ผมแค่ล้อเล่น ล้อเล่นล้วน ๆ แค่อยากเติมสีสันให้บรรยากาศเฉย ๆ คุณจะทำแบบนี้ได้ยังไงถ้าจะเตะก็ต้องเปลี่ยนที่เตะสิ ตรงนี้น่ะ ผมต้องใช้มันมีลูกในอนาคตนะ ถ้ามันใช้การไม่ได้ จะมีสาวคนไหนยอมแต่งงานกับผมอีกล่ะ”

สวีอี๋จือพูดอย่างขุ่นเคือง “คุณก็พูดเกินไปแล้วสาว ๆ ที่จะแต่งงานกับคุณก็เพราะชอบที่ตัวคุณนั่นแหละ มันเกี่ยวอะไรกับส่วนนั้นของคุณด้วย อีกอย่าง ถ้าไม่มีลูกก็ไปรับเลี้ยงได้ไม่ใช่เหรอ คุณไปรับสักคนก็พอแล้ว”

“มันจะไม่มีความเกี่ยวข้องได้ยังไง! ผู้ชายที่ไม่มีสิ่งนั้นก็ไม่ใช่ผู้ชายที่สมบูรณ์ไม่งั้นก็เป็นขันทีน่ะสิ สาวน้อยอย่างเธอไม่มีทางชอบผู้ชายที่ไม่มีสิ่งนั้นหรอก”

สวีอี๋จือใบหน้าแดงก่ำพูดว่า “ใครพูด!”

หลี่เฟิงยืดอกขึ้นแล้วพูดว่า “หรือว่าเธออยากพิสูจน์ว่าเธอชอบผู้ชายที่ไม่มีสิ่งนั้น?”