ยามเย็นคล้อยต่ำ แสงอาทิตย์สีส้มอ่อนสาดส่องผ่านหน้าต่างห้องพักของซูซิน นางยืนอยู่หน้ากระจกทองเหลืองบานใหญ่ พินิจพิจารณาเงาสะท้อนของตนเองด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและแฝงไว้ด้วยความประหม่าเล็กน้อย วันนี้เป็วันแรกที่นางจะเริ่มแผนการที่วางไว้เมื่อคืน แผนการที่จะทำให้ใต้เท้าหลี่หันกลับมาสนใจนางอีกครั้ง และที่สำคัญกว่านั้นคือ แผนการที่จะทำให้หัวใจของนางได้ใกล้ชิดกับเขามากยิ่งขึ้น
นางใช้เวลานานกว่าปกติในการเตรียมตัว ทุกรายละเอียดต้องสมบูรณ์แบบ ชุดผ้าไหมเนื้อดีสีชมพูอ่อนถูกเลือกมาอย่างพิถีพิถัน มันเป็ชุดที่ดูเรียบร้อย แต่เนื้อผ้าที่บางเบาและพลิ้วไหวกลับเผยให้เห็นทรวดทรงองค์เอวของนางได้อย่างชัดเจน โดยเฉพาะ่อกที่อิ่มเอิบและเอวคอดกิ่วที่ซ่อนอยู่ภายใต้ผืนผ้า สีชมพูอ่อนนี้ทำให้ผิวพรรณขาวผ่องของนางดูเปล่งปลั่งยิ่งขึ้น และเมื่อแสงไฟส่องกระทบ เนื้อผ้าไหมก็จะส่องแสงระยิบระยับอย่างงดงาม
กลิ่นหอมหวานของน้ำหอมที่นางปรุงขึ้นเองจากดอกไม้ยามราตรีถูกพรมลงบนผิวกายเนียนละเอียดทั่วทั้งร่าง ไม่ใช่แค่เพียงจุดชีพจรเท่านั้น แต่นางยังพรมลงบนเส้นผม ต้นคอ และแม้กระทั่งร่องอกที่ซ่อนอยู่ เพื่อให้กลิ่นหอมนั้นอบอวลไปทั่วทุกอณูของนาง และจะส่งกลิ่นเย้ายวนเมื่อนางขยับกาย น้ำหอมนี้มีกลิ่นหอมหวานละมุน ผสมผสานระหว่างกลิ่นดอกมะลิ กลีบกุหลาบ และสมุนไพรลึกลับที่นางเก็บสะสมมาจากสวนส่วนตัว กลิ่นนี้จะค่อยๆ ระเหยออกมาเมื่อความร้อนจากร่างกายเพิ่มขึ้น ทำให้ยิ่งอยู่ใกล้นางนานเท่าไหร่ ก็จะยิ่งหลงใหลในกลิ่นหอมของนางมากขึ้นเท่านั้น
นางหวีผมยาวเรียบเป็มวยสูง ปล่อยให้เส้นผมบางเส้นหลุดลอยมาแต่งหน้าอย่างประณีต ทำให้ดูอ่อนหวานและเย้ายวนไปพร้อมกัน ใบหน้าที่ทาแป้งบางๆ ดูขาวผ่องเป็ธรรมชาติ ริมฝีปากเนื้อนุ่มทาด้วยสีแดงอ่อนๆ ที่ดูเหมือนจะเชิญชวนให้จุมพิต และแก้มที่ปัดแป้งแดงเบาๆ ทำให้ดูมีสีหน้าที่สดใสและน่าหลงใหล
ซูซินสูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามสงบความตื่นเต้นที่เต้นระรัวอยู่ในอก นางรู้ดีว่าสิ่งที่กำลังจะทำนั้นเป็เื่ที่ท้าทายและอาจดูไม่เหมาะสมสำหรับสตรีที่ได้รับการอบรมมาอย่างนาง แต่ความรู้สึกโหยหาและปรารถนาในตัวใต้เท้าหลี่นั้นรุนแรงเกินกว่าที่นางจะหักห้ามใจได้อีกต่อไป นางอยากรู้ว่าความรู้สึกที่เกิดขึ้นเมื่อวานนั้นคืออะไรกันแน่ และนางก็พร้อมที่จะเสี่ยงเพื่อค้นหาคำตอบนั้น
ความทรงจำเกี่ยวกับการััของใต้เท้าหลี่ยังคงติดตรึงอยู่ในใจ ทั้งรสจูบที่เร่าร้อน การโอบกอดที่แน่นแฟ้น และััที่ทำให้ร่างกายของนางรู้สึกเหมือนจะละลายไปด้วยความเสียวซ่าน แต่แล้วเขากลับถอยห่างและทำตัวเ็า ราวกับไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นระหว่างพวกเขา ความขัดแย้งนี้ทำให้นางยิ่งอยากเข้าใกล้เขามากขึ้น ยิ่งเขาถอยห่าง นางกลับยิ่งอยากไล่ตาม
เมื่อทุกอย่างพร้อม นางก็ก้าวออกจากห้องพัก มุ่งหน้าไปยังห้องทำงานของใต้เท้าหลี่ แสงไฟโคมที่ส่องสว่างภายในห้องบ่งบอกว่าเขายังคงทำงานอยู่ นางเดินผ่านทางเดินยาวที่เงียบสงบ เสียงฝีเท้าเบาๆ ของนางก้องไปตามพื้นหินอ่อนที่เรียบเนียน หัวใจของนางเต้นแรงขึ้นทุกก้าวที่เข้าใกล้ห้องของเขา
นางเคาะประตูเบาๆ สามครั้ง ด้วยจังหวะที่สุภาพและอ่อนหวาน ก่อนจะได้รับอนุญาตให้เข้าไปด้วยเสียงทุ้มนุ่มที่คุ้นเคย "เข้ามาเถิด"
ใต้เท้าหลี่ยังคงนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานเช่นเคย แต่คราวนี้เขากลับเงยหน้าขึ้นมามองนางทันทีที่นางก้าวเข้ามาในห้อง ดวงตาคมกริบของเขาจ้องมองสำรวจนางั้แ่ศีรษะจรดปลายเท้า แววตาที่เคยหม่นหมองเมื่อวานนี้ บัดนี้กลับฉายแววเ้าเล่ห์และพึงพอใจอย่างเห็นได้ชัด แต่เขาก็ยังคงเก็บงำมันไว้ภายใต้ท่าทีที่สงบเสงี่ยม
นางสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงในสีหน้าของเขา จากความเศร้าหมองเมื่อวานกลายเป็ความสนใจที่แฝงไว้ด้วยความปรารถนา แต่เขาก็ยังคงพยายามปกปิดไว้ใต้หน้ากากของความสุภาพ นางรู้สึกได้ถึงสายตาที่ร้อนแรงของเขาที่เลื่อนไปตามรูปร่างของนาง ทำให้ความมั่นใจในแผนการของนางเพิ่มขึ้น
"คารวะใต้เท้าหลี่เ้าค่ะ" ซูซินย่อกายคำนับอย่างอ่อนช้อยอีกครั้ง เสียงของนางแ่เบาและหวานกว่าปกติเล็กน้อย การเคลื่อนไหวของนางช้าและสง่างาม ทำให้ชุดผ้าไหมพลิ้วไหวอย่างงดงาม และกลิ่นหอมจากกายของนางเริ่มลอยฟุ้งไปทั่วห้อง
"อาจารย์ซู มีเื่อันใดหรือ" ใต้เท้าหลี่เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ แต่แววตาของเขากลับไม่ละไปจากนาง นางสังเกตเห็นว่าเขาสูดหายใจเข้าลึกๆ อย่างไม่รู้ตัว เมื่อกลิ่นหอมจากกายของนางเข้าไปถึงจมูกของเขา
"ซูซินนำรายงานผลการเรียนของหลี่เหมยมาให้ใต้เท้าหลี่พิจารณาเ้าค่ะ" นางตอบ พลางเดินเข้าไปใกล้โต๊ะทำงานของเขาช้าๆ ทุกก้าวที่เดินเข้าไป กลิ่นหอมหวานจากกายของนางก็เริ่มอบอวลไปทั่วห้องทำงานมากขึ้น ทำให้ใต้เท้าหลี่ต้องสูดหายใจเข้าลึกๆ อย่างไม่รู้ตัว ดวงตาของเขาเริ่มมีแววที่แตกต่างไปจากเมื่อวาน
นางวางสมุดรายงานลงบนโต๊ะอย่างระมัดระวัง ก่อนจะขยับเก้าอี้ที่อยู่ใกล้ๆ เข้าไปนั่งใกล้เขามากขึ้น จนระยะห่างระหว่างทั้งสองเหลือเพียงไม่กี่คืบ ใต้เท้าหลี่ไม่ได้แสดงท่าทีรังเกียจหรือถอยห่างเหมือนเมื่อวานนี้ เขายังคงจ้องมองนางด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา แต่นางรู้สึกได้ถึงความตึงเครียดที่เปลี่ยนไป มันไม่ใช่ความตึงเครียดจากความไม่สบายใจ แต่เป็ความตึงเครียดจากความปรารถนาที่ถูกกดขี่
บรรยากาศในห้องเริ่มเปลี่ยนไป กลิ่นหอมจากน้ำหอมของนางผสมผสานกับกลิ่นหอมจากธูปที่ใต้เท้าหลี่เผาอยู่ในห้อง สร้างบรรยากาศที่เร้าใจและลึกลับ แสงไฟจากตะเกียงน้ำมันส่องกระทบใบหน้าของทั้งสองคน ทำให้เงาเต้นระบำไปตามผนังอย่างมีเสน่ห์
"หลี่เหมยมีความก้าวหน้ามากเ้าค่ะ โดยเฉพาะวิชาอักษรศาสตร์ นางสามารถท่องจำบทกวีได้คล่องแคล่วขึ้นมาก" ซูซินเริ่มรายงานผลการเรียน เสียงของนางเจือไปด้วยความนุ่มนวลและแ่เบา นางจงใจเอนตัวไปข้างหน้าเล็กน้อยขณะพูด ทำให้ชุดผ้าไหมเผยให้เห็นเส้นโค้งของทรวงอกที่อิ่มเอิบมากขึ้น
ใต้เท้าหลี่พยักหน้าช้าๆ สายตาของเขาเผลอเหลือบลงไปยังทรวงอกที่เผยออกมาเล็กน้อย ก่อนจะรีบเงยขึ้นมาสบตากับนางอีกครั้ง "อืม... เป็ความดีความชอบของอาจารย์ซู ที่เอาใจใส่หลี่เหมยเป็อย่างดี" เสียงของเขาแหบพร่าเล็กน้อย เหมือนกับว่ากำลังพยายามควบคุมอารมณ์บางอย่างที่กำลังคุกรุ่นอยู่ภายใน
"ไม่หรอกเ้าค่ะ เป็เพราะหลี่เหมยเป็เด็กฉลาดและตั้งใจเรียน" ซูซินตอบ พลางเอนกายไปข้างหน้าเล็กน้อยอีกครั้ง เพื่อให้กลิ่นหอมจากกายของนางเข้าใกล้เขามากขึ้น กลิ่นหอมหวานของดอกไม้ยามราตรีเริ่มทำงานอย่างเต็มที่ ทำให้บรรยากาศในห้องเริ่มมีความหนาแน่นของความปรารถนาที่ไม่อาจปฏิเสธได้ "แต่ก็มีบางเื่ที่ซูซินยังกังวลอยู่บ้างเ้าค่ะ"
"เื่อันใดหรือ" ใต้เท้าหลี่เลิกคิ้วถาม แววตาของเขาดูสนใจมากขึ้น และนางสังเกตเห็นว่าเขาเอนตัวไปข้างหน้าเล็กน้อยเช่นกัน ทำให้ระยะห่างระหว่างใบหน้าของทั้งสองใกล้ชิดกันมากขึ้น จนนางรู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา
"คือ... หลี่เหมยยังคงมีปัญหาเื่สมาธิเ้าค่ะ บางครั้งนางก็เหม่อลอยเหมือนกำลังคิดเื่อื่นอยู่" ซูซินกล่าว พลางใช้ปลายนิ้วเรียวแตะลงบนหน้ากระดาษในสมุดรายงานอย่างแ่เบา ราวกับจะชี้ให้เขาดูตัวอักษร แต่แท้จริงแล้วเป็การดึงดูดความสนใจของเขาให้มาอยู่ที่มือของนาง มือที่เนียนนวลและมีกลิ่นหอมของน้ำหอมติดอยู่
ใต้เท้าหลี่ก้มลงมองมือของนางที่อยู่ใกล้กับมือของเขา แววตาของเขาฉายแวววูบไหว เมื่อเห็นนิ้วเรียวที่เคลื่อนไหวอย่างช้าๆ บนกระดาษ ก่อนจะกลับมาเป็ปกติอย่างรวดเร็ว แต่นางจับได้ว่าเขาสูดหายใจเข้าลึกๆ อีกครั้ง เหมือนกับว่ากำลังพยายามควบคุมตัวเอง
"เื่สมาธินั้นเป็เื่ปกติของเด็กวัยนี้" เขาตอบ เสียงของเขาฟังดูเรียบเฉยแต่แฝงไว้ด้วยความตึงเครียด "อาจารย์ซูไม่ต้องกังวลมากเกินไป"
"แต่ซูซินอยากให้หลี่เหมยได้สิ่งที่ดีที่สุดเ้าค่ะ" นางกล่าว พลางเงยหน้าขึ้นสบตาเขา ดวงตาของนางฉายแววออดอ้อนและปรารถนาที่ไม่อาจปกปิดได้ แววตาที่เต็มไปด้วยความหมายซ่อนเร้น ไม่ใช่เพียงแค่ความห่วงใยต่อลูกสาวของเขาเท่านั้น "ซูซินคิดว่า หากใต้เท้าหลี่พอจะมีเวลาว่าง ช่วยพูดคุยกับหลี่เหมยบ้าง อาจจะช่วยให้นางมีสมาธิมากขึ้นเ้าค่ะ"
คำพูดของนางฟังดูเหมือนจะเป็เื่เกี่ยวกับหลี่เหมย แต่ท่าทางและสายตาของนางกลับสื่อความหมายอื่น นาง้าเวลาที่จะได้อยู่ใกล้ชิดกับเขามากขึ้น ้าโอกาสที่จะได้สร้างความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น
ใต้เท้าหลี่ยิ้มมุมปากเล็กน้อย รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเข้าใจในเจตนาที่แท้จริงของนาง "ข้าจะพยายามหาเวลาให้หลี่เหมยก็แล้วกัน" เขาตอบ แต่สายตาของเขาไม่ได้มองไปที่สมุดรายงาน แต่จ้องมองใบหน้าของนางอย่างเจาะลึก
ขณะที่พวกเขาพูดคุยกัน ฤทธิ์ของน้ำชาผสมยากระตุ้นกำหนัดที่ใต้เท้าหลี่เตรียมไว้ให้ในตอนบ่ายเริ่มออกฤทธิ์อย่างเต็มที่ ซูซินรู้สึกถึงความร้อนที่เริ่มแผ่ซ่านไปทั่วร่างอีกครั้ง ความร้อนที่ไม่เหมือนกับความร้อนจากอากาศ แต่เป็ความร้อนที่เกิดขึ้นจากภายในร่างกาย ผสมผสานกับกลิ่นหอมเย้ายวนจากน้ำหอมที่นางพรมมา และความใกล้ชิดกับบุรุษตรงหน้า ทำให้นางรู้สึกราวกับมีกระแสไฟฟ้าแล่นพล่านไปทั่วทุกอณูของร่างกาย
ใบหน้าของนางเริ่มแดงก่ำขึ้นเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะความอาย แต่เพราะความร้อนผ่าวที่เกิดขึ้นภายใน ลมหายใจของนางเริ่มไม่สม่ำเสมอ หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะการหายใจที่เริ่มถี่ขึ้น ทำให้ทรวงอกที่อิ่มเอิบเด่นชัดขึ้นผ่านเนื้อผ้าไหมบางเบา
"ใต้เท้าหลี่เ้าคะ..." นางเอ่ยเสียงแ่ พลางใช้มืออีกข้างหนึ่งแตะลงบนแขนเสื้อของเขาอย่างแ่เบา การััที่เกิดขึ้นทำให้ทั้งสองรู้สึกถึงกระแสไฟฟ้าที่แล่นผ่าน "ซูซินรู้สึกร้อนอบอ้าวเหลือเกินเ้าค่ะ"
เสียงของนางมีความหมายซ่อนเร้น ไม่ใช่เพียงแค่การบ่นเื่อากาศร้อน แต่เป็การสื่อสารความรู้สึกที่กำลังเกิดขึ้นในร่างกายของนาง ความร้อนผ่าวที่ทำให้นางรู้สึกอยากได้รับการััจากเขา
นางแกล้งทำเป็ขยับตัวเล็กน้อย พลางใช้มือคลายสาบเสื้อ้าออกเล็กน้อย เผยให้เห็นเนินอกขาวผ่องที่ซ่อนอยู่ภายใต้เนื้อผ้าบางเบา ิัที่เนียนนวลและมีกลิ่นหอมของน้ำหอมติดอยู่ ทำให้บรรยากาศในห้องเริ่มมีความตึงเครียดทางเพศมากขึ้น ใต้เท้าหลี่จ้องมองภาพนั้นด้วยแววตาที่ลุกโชน แต่เขาก็ยังคงรักษาสีหน้าเรียบเฉยไว้ได้
"อากาศข้างนอกอาจจะร้อนอบอ้าว" เขาตอบด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่าเล็กน้อย เหมือนกับว่ากำลังพยายามควบคุมตัวเองไม่ให้แสดงความปรารถนาออกมา "อาจารย์ซูอาจจะถอดเสื้อคลุมออกก็ได้"
"ซูซินไม่ได้ใส่เสื้อคลุมเ้าค่ะ" นางตอบ พลางยิ้มอย่างมีเลศนัย รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความหมายซ่อนเร้น "แต่ซูซินรู้สึกว่า... ร่างกายของซูซินกำลังร้อนรุ่มอย่างประหลาดเ้าค่ะ"
คำพูดของนางทำให้ใต้เท้าหลี่ต้องกลืนน้ำลายอย่างแรง เขารู้ดีว่านางกำลังพูดถึงอะไร และเขาก็รู้ว่าแผนการของเขากำลังดำเนินไปได้ด้วยดี ยาและกลิ่นหอมเริ่มส่งผลต่อร่างกายของนางแล้ว
นางเงยหน้าขึ้นสบตาเขาอีกครั้ง ดวงตาของนางฉ่ำวาวด้วยความปรารถนาที่ยากจะปิดบัง แววตาที่เต็มไปด้วยความโหยหาและความ้า "ใต้เท้าหลี่เ้าคะ... ซูซินจำได้ว่าวันก่อน ใต้เท้าหลี่เคยนวดให้ซูซิน... ซูซินรู้สึกสบายตัวมากเลยเ้าค่ะ"
เสียงของนางสั่นพร่าด้วยความตื่นเต้นและความเขินอาย ความทรงจำเกี่ยวกับการััของเขาทำให้ร่างกายของนางตอบสนองทันที ยอดปทุมถันเริ่มคัดตึงและชูชันขึ้น ร่องรักเบื้องล่างเริ่มชุ่มฉ่ำ
ใต้เท้าหลี่ยิ้มมุมปากอย่างเ้าเล่ห์ เขารู้ว่านางกำลังขอร้องให้เขาัันางอีกครั้ง "อาจารย์ซูอยากให้ข้านวดให้อีกหรือ" เขาถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความหมายซ่อนเร้น
"หากใต้เท้าหลี่ไม่รังเกียจเ้าค่ะ" นางตอบ เสียงของนางสั่นพร่าด้วยความตื่นเต้นและความเขินอาย ใบหน้าแดงก่ำจนถึงใบหู "แต่ซูซินก็อยากจะตอบแทนใต้เท้าหลี่บ้างเ้าค่ะ ซูซินยินดีที่จะนวดให้ใต้เท้าหลี่เช่นกัน"
คำเสนอของนางทำให้บรรยากาศในห้องเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ความตึงเครียดทางเพศที่แฝงอยู่กลายเป็สิ่งที่จับต้องได้ กลิ่นหอมจากน้ำหอมของนางผสมผสานกับกลิ่นหอมจากธูปในห้อง สร้างบรรยากาศที่เร้าใจและยากจะต้านทาน
ใต้เท้าหลี่หัวเราะในลำคอเบาๆ เสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจ "เช่นนั้นก็ดี ข้าก็รู้สึกเมื่อยล้าจากการทำงานมาทั้งวันเช่นกัน" เขาตอบ พลางเอนกายพิงพนักเก้าอี้ ท่าทางของเขาดูผ่อนคลาย แต่ดวงตาของเขากลับเต็มไปด้วยความคาดหวัง
ซูซินรู้สึกราวกับหัวใจจะหลุดออกมาจากอก นางไม่คิดว่าแผนการของนางจะดำเนินไปได้ราบรื่นถึงเพียงนี้ ความเขินอายปะปนกับความตื่นเต้นทำให้นางรู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งตัว ใบหน้าของนางแดงก่ำจนถึงใบหู นางพยายามควบคุมลมหายใจให้เป็ปกติ แต่ก็ทำได้ยากยิ่งนัก
นางขยับตัวเข้าไปใกล้เขามากขึ้น ลากเก้าอี้ของตัวเองให้เข้าไปใกล้กับเก้าอี้ของเขา จนกระทั่งเข่าของนางัักับขาของเขาอย่างแ่เบา การััที่เกิดขึ้นทำให้ทั้งสองรู้สึกถึงกระแสไฟฟ้าที่แล่นผ่าน ใต้เท้าหลี่ไม่ได้ขยับหนี เขายังคงจ้องมองนางด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจและความปรารถนาที่เริ่มปรากฏชัดขึ้น
"ใต้เท้าหลี่อยากให้ซูซินนวดส่วนไหนก่อนเ้าคะ" นางเอ่ยถาม เสียงของนางแหบพร่าด้วยความตื่นเต้น ดวงตาของนางเต็มไปด้วยความกระตือรือร้นที่จะได้ััเขา
"แล้วแต่อาจารย์ซูจะเห็นสมควรเถอะ" เขาตอบ พลางเอนกายพิงพนักเก้าอี้ ปล่อยให้นางเป็ฝ่ายกระทำ แต่ดวงตาของเขาไม่ได้หลับ แต่จ้องมองทุกการเคลื่อนไหวของนางอย่างใกล้ชิด
ซูซินวางมือลงบนบ่าของเขาอย่างแ่เบา ปลายนิ้วเรียวเริ่มคลึงเบาๆ ไปตามกล้ามเนื้อที่แข็งแกร่งภายใต้เนื้อผ้า การััครั้งแรกทำให้นางรู้สึกถึงความแข็งแกร่งและความอบอุ่นจากร่างกายของเขา ฤทธิ์ของน้ำหอมและน้ำชาที่ใต้เท้าหลี่เตรียมไว้เริ่มส่งผลให้นางมีอารมณ์ร่วมมากยิ่งขึ้น ทุกััที่นางมอบให้เขา กลับกลายเป็ความเร่าร้อนที่ย้อนกลับมาหานางเอง
หัวใจของนางเต้นรัวราวกับกลองศึก ใบหน้าของนางแดงก่ำยิ่งกว่าเดิม ความรู้สึกแปลกประหลาดเริ่มก่อตัวขึ้นในร่างกาย น้ำรักเริ่มเอ่อซึมออกมาจากกึ่งกลางกายอย่างควบคุมไม่ได้ ความรู้สึกปรารถนาในตัวบุรุษตรงหน้าพุ่งสูงขึ้นจนนางแทบจะทนไม่ไหว
ในห้วงอารมณ์ที่พลุ่งพล่านนั้น ซูซินเริ่มคิดเองว่า นางคงหลงรักใต้เท้าหลี่เข้าให้แล้ว ความรู้สึกรุ่มร้อน โหยหา และปรารถนาที่เกิดขึ้นนี้ จะเป็อะไรไปไม่ได้นอกจากความรัก นางไม่รู้เลยว่าทั้งหมดนี้คือแผนการที่ใต้เท้าหลี่วางไว้เพื่อล่อลวงนางให้ตกหลุมพรางแห่งความปรารถนาของเขา นางเชื่อมั่นว่าความรู้สึกที่เกิดขึ้นนี้เป็สิ่งที่แท้จริงและบริสุทธิ์
ปลายนิ้วเรียวของซูซินเริ่มคลึงวนไปตามกล้ามเนื้อบ่าและต้นคอของใต้เท้าหลี่อย่างแ่เบา แต่แฝงไว้ด้วยความตั้งใจที่จะปลุกเร้า นางรู้สึกได้ถึงความตึงเครียดในกล้ามเนื้อของเขา และนางก็ค่อยๆ คลายความตึงเครียดนั้นด้วยการนวดที่อ่อนโยนแต่มีประสิทธิภาพ กลิ่นหอมหวานจากกายของนางที่อบอวลอยู่รอบตัวเขา ยิ่งทำให้บรรยากาศในห้องทำงานยามค่ำคืนนี้อบอวลไปด้วยความเร่าร้อนที่ยากจะปฏิเสธ
"ใต้เท้าหลี่ทำงานหนักเกินไปแล้วนะเ้าคะ" นางเอ่ยเสียงกระซิบแ่เบา ใบหน้าของนางโน้มลงไปใกล้จนลมหายใจอุ่นๆ รดรินอยู่ข้างหูของเขา การกระซิบของนางทำให้ขนอ่อนบนต้นคอของเขาลุกชัน "กล้ามเนื้อของท่านแข็งเกร็งไปหมดเลยเ้าค่ะ ซูซินเกรงว่าท่านจะพักผ่อนไม่เพียงพอ"
ลมหายใจอุ่นๆ ของนางที่เป่ารดต้นคอของเขาทำให้ใต้เท้าหลี่รู้สึกถึงกระแสไฟฟ้าที่แล่นผ่านไปทั่วร่าง เขาหลับตาพริ้ม ซึมซับััจากปลายนิ้วของนาง "ข้าก็อยากจะพักผ่อนอยู่หรอก แต่หน้าที่มันค้ำคอ" เขาตอบด้วยน้ำเสียงที่ผ่อนคลายลงกว่าเดิม แต่แฝงไว้ด้วยความตึงเครียดจากความปรารถนาที่กำลังคุกรุ่น
"หน้าที่ก็สำคัญ แต่สุขภาพของใต้เท้าหลี่ก็สำคัญไม่แพ้กันนะเ้าคะ" ซูซินกล่าว พลางเลื่อนมือลงไปนวดคลึงบริเวณแผ่นหลังส่วนบนของเขาอย่างช้าๆ มือของนางเคลื่อนไหวอย่างช่ำชองและอ่อนโยน แรงกดที่พอเหมาะทำให้ใต้เท้าหลี่รู้สึกสบายตัว แต่ความเร่าร้อนจากััของนางกลับทำให้เขารู้สึกตื่นตัวมากกว่าความผ่อนคลาย
การนวดของนางไม่ใช่การนวดธรรมดา แต่เป็การััที่เต็มไปด้วยความหมายซ่อนเร้น ทุกการเคลื่อนไหวของมือนางล้วนมีเจตนาที่จะปลุกเร้าความรู้สึกของเขา นางใช้ปลายนิ้วเขียนวงกลมเล็กๆ บนิัของเขา บางครั้งก็ใช้เล็บเกาเบาๆ ทำให้เกิดความรู้สึกเสียวซ่านที่แผ่ซ่านไปทั่วร่าง
"อาจารย์ซูช่างเอาใจใส่ข้าเสียจริง" ใต้เท้าหลี่เอ่ยชม ดวงตาของเขายังคงปิดอยู่ แต่รอยยิ้มเ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่มุมปาก เขารู้สึกได้ถึงความตั้งใจของนางในทุกการัั และเขาก็พอใจกับการพัฒนาของสถานการณ์
"ก็ซูซินเป็ห่วงใต้เท้าหลี่นี่เ้าคะ" นางตอบอย่างเขินอาย ใบหน้าของนางแดงก่ำขึ้นอีกครั้ง เสียงของนางแ่เบาและเต็มไปด้วยความหมายซ่อนเร้น "ซูซินไม่อยากเห็นใต้เท้าหลี่เหนื่อยล้า"
ปลายนิ้วของนางเริ่มเคลื่อนไหวอย่างกล้าหาญมากขึ้น จากแผ่นหลัง นางค่อยๆ เลื่อนมือลงไปตามแนวสันหลังของเขาอย่างช้าๆ ััที่แ่เบาแต่เต็มไปด้วยความตั้งใจนั้นทำให้ใต้เท้าหลี่รู้สึกวาบหวามไปทั่วร่าง ความร้อนผ่าวเริ่มก่อตัวขึ้นในร่างกายของเขา และเขาต้องใช้สมาธิทั้งหมดเพื่อไม่ให้แสดงปฏิกิริยาออกมา
"ใต้เท้าหลี่เ้าคะ..." นางเอ่ยเสียงกระซิบอีกครั้ง ใบหน้าของนางเข้าไปใกล้ข้างหูของเขามากขึ้น จนเขารู้สึกได้ถึงความอุ่นจากลมหายใจของนาง "ซูซินรู้สึกว่า... ใต้เท้าหลี่มีพลังบางอย่างที่ซ่อนอยู่ภายในกายนะเ้าคะ" นางแกล้งทำเป็ััลึกซึ้งลงไปราวกับจะค้นหาพลังที่ว่านั้น มือของนางเคลื่อนไหวอย่างช้าๆ แต่มั่นใจ
ใต้เท้าหลี่หัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่แหบพร่าและเต็มไปด้วยความหมายซ่อนเร้น "พลังอันใดกัน อาจารย์ซูช่างพูดจาแปลกๆ" เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่พยายามจะดูเรียบเฉย แต่ความตึงเครียดในเสียงของเขาเผยให้เห็นว่าเขากำลังรู้สึกอย่างไร
"ก็พลังที่ทำให้ซูซินรู้สึกร้อนรุ่มไปทั้งตัวนี่เ้าคะ" นางตอบอย่างกล้าๆ กลัวๆ แต่แววตาของนางกลับเต็มไปด้วยความปรารถนาที่ยากจะปิดบัง "ซูซินรู้สึกเหมือนมีไฟสุมอยู่ในอกเลยเ้าค่ะ"
คำพูดของนางทำให้บรรยากาศในห้องเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ความตึงเครียดทางเพศที่แฝงอยู่กลายเป็สิ่งที่จับต้องได้ ฤทธิ์ของน้ำชาและน้ำหอมกระตุ้นกำหนัดที่ใต้เท้าหลี่เตรียมไว้เริ่มออกฤทธิ์อย่างรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ซูซินรู้สึกว่าร่างกายของนางกำลังถูกเผาผลาญด้วยไฟปรารถนาที่โหมกระหน่ำ หัวใจของนางเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมาจากอก เืลมในกายพลุ่งพล่านจนใบหน้าและลำคอของนางแดงก่ำไปหมด
นางเริ่มหายใจถี่กระชั้นขึ้น หน้าอกอิ่มกระเพื่อมไหวอย่างรุนแรง ยอดปทุมถันคัดตึงและชูชันขึ้นจนเด่นชัดผ่านเนื้อผ้าไหมบางเบา ความรู้สึกเปียกชื้นที่กึ่งกลางกายยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นจนนางรู้สึกว่าชุดผ้าไหมที่บางเบาของนางกำลังเปียกชุ่มไปหมด ร่องรักเบื้องล่างเต้นตุบๆ และชุ่มฉ่ำจนความรู้สึกแปลกประหลาดนั้นแผ่ซ่านไปทั่วร่าง
"ใต้เท้าหลี่เ้าคะ... ซูซินรู้สึกไม่ไหวแล้วเ้าค่ะ" นางเอ่ยเสียงพร่า พลางใช้มืออีกข้างหนึ่งจับมือของใต้เท้าหลี่ที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมาบีบเบาๆ การััของมือทั้งสองทำให้กระแสไฟฟ้าแล่นผ่านไปทั่วร่างของทั้งคู่ "ซูซินรู้สึกเหมือนกำลังจะละลายไปแล้ว"
เสียงของนางเต็มไปด้วยความปรารถนาและความ้าที่ไม่อาจปกปิดได้อีกต่อไป นางรู้สึกเหมือนร่างกายของนางกำลังร้องขอการััจากเขา ขอร้องให้เขาช่วยระงับไฟปรารถนาที่กำลังเผาไหม้นางอยู่
ใต้เท้าหลี่ลืมตาขึ้นช้าๆ ดวงตาคมกริบของเขาจ้องมองนางด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจและแฝงไว้ด้วยความเ้าเล่ห์ เขารู้ดีว่าแผนการของเขากำลังดำเนินไปได้ด้วยดี นางกำลังตกอยู่ในอำนาจของเขาอย่างสมบูรณ์ ยาและกลิ่นหอมทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ และนางกำลังขอร้องให้เขาัันางด้วยตัวเอง
"อาจารย์ซูเป็อะไรไป" เขาแกล้งถามด้วยน้ำเสียงที่ดูเป็ห่วง แต่รอยยิ้มที่มุมปากของเขากลับบ่งบอกถึงความรู้สึกที่ตรงกันข้าม เขาเพลิดเพลินกับการเห็นนางดิ้นรนกับความปรารถนาที่เขาสร้างขึ้น
"ซูซิน... ซูซินไม่รู้เ้าค่ะ" นางตอบ พลางซบใบหน้าลงบนบ่าของเขาอย่างออดอ้อน การััของิัที่อุ่นและแข็งแกร่งของเขาทำให้ความปรารถนาของนางพุ่งสูงขึ้นอีก "ซูซินรู้สึกร้อนไปหมดเลยเ้าค่ะ อยากให้ใต้เท้าหลี่ช่วย... ช่วยซูซินด้วย"
เสียงของนางเต็มไปด้วยความอ่อนแอและความ้า นางไม่รู้ว่าตัวเอง้าอะไรกันแน่ แต่นางรู้ว่าเขาคือคนเดียวที่สามารถช่วยนางได้
มือของใต้เท้าหลี่ค่อยๆ ยกขึ้นโอบรอบเอวคอดกิ่วของนางอย่างแ่เบา แต่แฝงไว้ด้วยแรงดึงดูดที่รุนแรง การััของเขาทำให้ซูซินรู้สึกเหมือนถูกกระแสไฟฟ้าช็อต ร่างกายของนางสั่นสะท้านไปกับััที่โหยหามานาน "ข้าจะช่วยเ้าได้อย่างไรเล่า อาจารย์ซู" เขาถามด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่า
"ซูซิน... ซูซินอยากให้ใต้เท้าหลี่..." นางเอ่ยเสียงกระซิบแ่เบา แต่คำพูดกลับขาดหายไปในลำคอ เพราะความเขินอายและความปรารถนาที่พุ่งสูงขึ้นจนนางไม่สามารถควบคุมตัวเองได้อีกต่อไป นางไม่รู้ว่าจะขอร้องอย่างไร แต่ร่างกายของนางกำลังร้องขอการััจากเขา
ใต้เท้าหลี่ยิ้มมุมปาก พลางกระซิบตอบข้างหูของนาง "อยากให้ข้าทำอะไรเล่า อาจารย์ซู บอกข้ามาสิ" ลมหายใจอุ่นๆ ของเขาเป่ารดใบหูของนาง ทำให้ขนอ่อนลุกชันไปทั่วร่าง
คำกระซิบของเขาทำให้ซูซินรู้สึกราวกับถูกกระแสไฟฟ้าช็อตไปทั่วร่าง ความปรารถนาที่อัดแน่นอยู่ในอกของนางพุ่งทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุด นางเงยหน้าขึ้นสบตาเขา ดวงตาของนางฉ่ำวาวไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความรัญจวนใจ แววตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนาและความ้าที่ไม่อาจปกปิดได้อีกต่อไป
"ซูซิน... ซูซินอยากให้ใต้เท้าหลี่..." นางเอ่ยเสียงพร่าอีกครั้ง ก่อนจะรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มี พลางใช้มือโอบรอบคอของเขา และจุมพิตลงบนริมฝีปากของเขาอย่างแ่เบา แต่เต็มไปด้วยความปรารถนาที่ยากจะหักห้ามใจ
การจุมพิตครั้งนี้เป็การยอมจำนนอย่างสมบูรณ์ของซูซิน นางไม่สามารถต้านทานความปรารถนาที่เขาปลุกเร้าขึ้นในตัวนางได้อีกต่อไป นาง้าเขา ้าการััของเขา และนางพร้อมที่จะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้สิ่งที่นาง้า
ใต้เท้าหลี่ไม่ได้ปฏิเสธ เขายอมให้นางจุมพิตเขาอย่างเต็มใจ ก่อนจะค่อยๆ ตอบรับจุมพิตของนางอย่างอ่อนโยน แต่แฝงไว้ด้วยความเร่าร้อนที่ยากจะต้านทาน เขารู้ว่าเขาได้ชนะแล้ว นางตกอยู่ในอำนาจของเขาอย่างสมบูรณ์
ริมฝีปากของใต้เท้าหลี่บดเบียดลงมาอย่างนุ่มนวล แต่แฝงไว้ด้วยความเร่าร้อนที่ทำให้ซูซินรู้สึกราวกับถูกดูดกลืนเข้าไปในห้วงแห่งความปรารถนา ลิ้นอุ่นร้อนของเขาค่อยๆ สอดแทรกเข้ามาในโพรงปากของนางอย่างเชื่องช้า ลิ้มรสความหอมหวานที่อบอวลอยู่ภายใน ซูซินตอบรับจุมพิตของเขาอย่างไม่ประสีประสา มือของนางที่โอบรอบคอของเขาแน่นขึ้น ราวกับจะยึดเหนี่ยวตัวเองไว้ไม่ให้ล้มลง
ใต้เท้าหลี่ค่อยๆ ประคองใบหน้าของนางขึ้นมา จุมพิตซับซ้อนและลึกซึ้งขึ้นเรื่อยๆ เขาดูดดึงริมฝีปากล่างของนางอย่างแ่เบา ก่อนจะสอดลิ้นเข้าไปหยอกล้อกับลิ้นเล็กๆ ของนางอย่างชำนาญ ซูซินรู้สึกราวกับถูกกระแสไฟฟ้าแล่นพล่านไปทั่วทั้งร่าง ความรู้สึกวาบหวามที่ก่อตัวขึ้นในช่องท้องแผ่ซ่านไปทั่วทุกอณูของร่างกาย
มืออีกข้างของใต้เท้าหลี่ค่อยๆ เลื่อนลงมาโอบรอบเอวคอดกิ่วของนาง ดึงรั้งร่างของนางให้เข้ามาใกล้ชิดกับเขามากขึ้น จนกระทั่งหน้าอกอิ่มของนางบดเบียดเข้ากับแผงอกกว้างของเขา ซูซินรู้สึกถึงความแข็งแกร่งของกล้ามเนื้อภายใต้เสื้อผ้าของเขา และความร้อนที่แผ่ซ่านออกมาจากกายของเขา ยิ่งทำให้ไฟปรารถนาในตัวนางโหมกระหน่ำรุนแรงขึ้น
จุมพิตของใต้เท้าหลี่เริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เขาดูดดึงริมฝีปากของนางอย่างหิวกระหาย ราวกับจะกลืนกินนางเข้าไปทั้งตัว ซูซินตอบรับจุมพิตของเขาอย่างไม่คิดชีวิต นางหลับตาพริ้ม ปล่อยให้ความรู้สึกนำพาไป ร่างกายของนางอ่อนปวกเปียกไปกับการโอบกอดของเขา
ในห้วงเวลาแห่งความปรารถนาที่พลุ่งพล่านนั้น ซูซินรู้สึกราวกับว่านางได้ค้นพบความหมายของชีวิต นางไม่รู้เลยว่าทั้งหมดนี้คือแผนการที่ใต้เท้าหลี่วางไว้เพื่อล่อลวงนางให้ตกหลุมพรางแห่งความปรารถนาของเขา นางเพียงแค่เชื่อว่าความรู้สึกรุ่มร้อน โหยหา และปรารถนาที่เกิดขึ้นนี้ คือ "ความรัก" ที่นางตามหามาตลอดชีวิต
ในใจลึกๆ ของนาง ภาพของเหวินเซี่ยนเริ่มจางหายไปทีละน้อย แทนที่ด้วยใบหน้าของใต้เท้าหลี่ที่เต็มไปด้วยความปรารถนาและความเ้าเล่ห์ นางไม่รู้ว่าตัวเองกำลังก้าวข้ามเส้นแบ่งที่ไม่อาจย้อนกลับได้ นางเพียงแค่รู้ว่าในขณะนี้ นาง้าเขามากกว่าสิ่งใดในโลก
185
