บทที่ 14 เลือกเธอ
เห็นสายตาคนที่นั่งอยู่ที่ตะทำงานของฉันแล้วรู้สึกขนลุกซู่ ทำไหมถึงทำหน้าอย่างนั้น
“ไปไหนมา!!!!!”
“กินข้าวไงค่ะ คุณกรคุณมีธุระอะไรเหรอเปล่าค่ะถึงมาหาฉันถึงบริษัท”สายตาทุกสายตากำลังมองฉัน ฉันเลยต้องเก้บอาการซะหน่อย
“ทำไม พูดกับฉันแบบนี้ อีกอย่างถ้าไม่มีธุระฉันมาหาเธอไม่ได้เหรอไง!!!”
“เออ...ได้สิคะ เออ...ลิตาว่าเราออกไปคุยกันด้านนอกดีกว่าค่ะ”
“ทำไม...ต้องคุยด้านนอก”
“เออ.....”ฉันหันไปมองสายตาทุกคนที่กำลังแอบมองฉันและคุณกรคุณ
“ก็ได้!!!!????”ฉันเลยพาเขาขึ้นมาคุยตรงดาดฟ้าของบริษัท
“คิดถึงจังเลยยย....”อยู่ๆเขาก็เดินเข้ามากอดฉัน
“อย่าค่ะ เดียวมีคนเห็น”ฉันพยายามจะสะบัดเขาออกไป เพราะกลัวคนอื่นเห็นแล้วมันจะดูไม่ดี
“เธอเป็อะไรของเธอลิตา”เขาผละฉันออกทันที
“ฉันไม่ได้เป็อะไรค่ะ ฉันกลัวมีคนมาเห็นมันไม่ดีสำหรับคุณนะคะ”
“ไม่ดีสำหรับฉันยังไง”
“ก็....ก่อนหน้านี้คุณเป็คนบอกฉันเองหนิ ว่าเราไม่ควรทำตัวเหมือนคนที่รู้จักกัน”
“นั้นมันนานแล้ว แต่ตอนนี้ฉันเปลี่ยนไปแล้ว”
“เออ...”คำพูดของเขาทำเอาฉันสตั้นไปชั่วขณะ
“ฉันชอบเธอลิตา ฉันชอบเธอ!!!! เป็แฟนกับฉันนะ”
“????”
“ทำไมเธอไม่ชอบฉันเหรอ?”
“ชอบค่ะ แค่แปลกใจปกติคุณไม่ใช่คนแบบนี้”
“แล้วตกลงจะเป็ไหม?”
“เออ.......”
“อย่าลีลา ของดีอย่างฉันไม่มีอีกแล้ว”
“แล้วผู้หญิงคนอื่น?”
“บอกเลิกหมดแล้วว...”
“จริงเหรอค่ะ”
“อืมมม....ตกลงว่าไงจะเป็ไหม”
“เออ.....”
“อย่าลีลา!!!!ฉันทำเพื่อเธอขนาดนี้แล้ว ยังจะคิดหนักอีกเหรอ”ฉันก็ต้องเล่นตัวหน่อยสิ
“ก็ได้ค่ะ ฉันจะเป็แฟนคุณ”
“เย้!!!เธอหนะน่ารักที่สุดเลยยยย จุ้บ จุ้บ”อยู่ๆเข้าก็ะโมากอดฉัน
“คุณกรคุณ!!!”
“พี่คุณ....พี่คุณสิ!!!!”
“พี่คุณขา.....”ฉันเลยยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆเขาและพูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อน อย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน
“เออ....อย่าทำแบบนี้”
“อ้าวคุณไม่ชอบเหรอ?”
“ไม่....คุณจะทำให้ผมไปไหนไม่เป็นะ????”
“ดีเลยค่ะ ฉันชอบ!!!!”
“ลิตาของพี่มันร้ายจริงๆ”เขาพูดจบก็ดึงฉันเข้ามากอดทันที ฉันเองก็เผลอยิ้มไปกับการกระทำของเขา.....
“เออ....ฉันมีเื่จะคุยกับคุณ”
“เื่อะไรเหรอ”
ฉันเลยตัดสินใจเล่าเื่ของคุณปรินและงานของเขาทั้งหมดให้กับคุณกรคุณฟัง
“ได้สิ!!!”
“จริงเหรอค่ะ”
“ทำไม !!!! คิดว่าผมจะไม่ยอมเหรอ...”ฉันพยักหน้าอย่างช้าๆ
“ผมแยกแยะออก อันไหนงานอันไหนเื่ส่วนตัว อีกอย่างผมก็อยากให้เธอทำงานให้กับคุณปรินด้วย”
“ทำไมคะ?”
“ก็ดูแล้วเธออยากทำมันนิ แถมเธอบอกว่าเธอไม่เคยลองทำงานแบบนี้ มันน่าสนใจและท้าทายสำหรับเธอ”ฉันรู้สึกดียังไงม่รู้ ที่เขาพูดแบบนี้ออกมา ตอนแรกฉันคิดว่าเขาอาจจะโวยวายแต่ไม่เลย นั้นมันทำให้ฉันรู้สึกดีกับเขามากขึ้น
“แต่ดูเหมือนเธอจะผิดหวังนะ ทำไมอยากให้ฉันหึงเหรอ”
“เปล่าค่ะ ลิตาแค่แปลกใจ แต่มันทำให้ลิตารู้สึกดีนะคะ ลิตาชอบค่ะ”
“ก็ดีแล้ว....ว่าแต่คุณปรินสวยหรือเปล่า”
“หล่อมากค่ะ”
“ผู้ชายเหรอ”
“ใช่ค่ะ”
“ถ้าอย่างนั้นผมขอยกเลิก????”
“ได้ค่ะคำไหน คำนั้นห้ามเปลี่ยน”
“5555ฉันล้อเล่นหนะ แต่เธอกำลังทำให้ผมน้อยใจอยู่นะ”
“น้อยใจเื่อะไรค่ะ”
“เธอชมผู้ชายอื่นว่าหล่อได้ไง มีคนหล่อกว่าฉันอีกเหรอ”เห้อ เมื่อไหร่อีตานี่จะเลิกหลงตัวเองสักที 55555
“ทำไมถึงทำหน้าตาแบบนั้น เหมือนคุณกำลังด่าผมยังไงไม่รู้”
“55555 รู้ได้ไงเนี่ยยยย”
“อ้าว!!!! ”
“ฉันล้อเล่นหนะ พี่คุณหนะหล่อที่สุดแล้วววว”
เพร่งงง.....ฉันกำลังคว้าคุณกรคุณเข้ามากอดแต่ต้องชะงัก เพราะแจง
“เออ...แจงขอโทษค่ะ พอดีแจงจะขึ้นมาดื่มกาแฟแต่ไม่คิดว่าจะเจอพวกพี่...”
“เออ...ขึ้นมาสิ พี่คุยกันเสร็จแล้ว ไปค่ะคุณกรคุณ”
“อืม...????”หน้าตาแบบนี้ไม่พอใจอะไรฉันอีกแน่นอน
ย้อนกลับไป 1 วันก่อนที่กรคุณจะมาหาลิตาที่บริษัท
ผมโทรบอกเลิกสาวๆทุกคนในสต็อคโดยการ ที่ให้เงินและคอนโดเป็ค่าตอบแทน สาวๆส่วนใหญ่ก็โอเค เพราะส่วนใหญ่พวกเธอก็แฟนกันอยู่แล้ว ผมก็ไม่ได้อะไร แต่มันจะมีไม่กี่คนที่ไม่ยอม จริงๆมีแค่คนเดียวนี้แหละ
“เจนนี่ไม่ยอมหรอกนะคะ อีนางนั้นมันเป็ใครพี่คุณบอกเจนนี่มาเดียวนี้!!!!!”
“เจนนี่ไม่ยอมก็เื่ของเจนนี่ แต่อย่ามายุ่งกับพี่และเธอ”
“กรี๊ดดดดด!!!!! พี่คุณเข้าข้างมันหรือค่ะ กรี๊ดดดด เจนนี่ไม่ยอม เจนนี่ไม่ยอม”เธอเริ่มเอ๊ะอะโวยวานจนผมเริ่มรำคาญ
“เจนนี่หยุด!!!! ถ้าเจนนี่ยังพูดไม่รู้เองพี่จะไม่ให้ทุกอย่าง คอนโด รถ และเงิน เจนนี่ก็รู้ว่าพี่ทำจริง”
“แต่เจนนี่รักพี่คุณหนิ”
“แต่พี่ไม่ได้รักเจนนี่และที่สำคัญพี่เคยพูดไปแล้วหนิว่าพี่ไม่ได้จริงจังกับเธอ และที่สำคัญพี่เองก็ไม่เข้าใจทำไมเธอถึงชอบแสดงตัวเป็เ้าของตลอด”
“และถ้าเกิดเจนนี่ยังทำตัวแบบนี้อีกอย่าหาว่าพี่ไม่เตือน!!!!”ผมพูดจบตัดสายทิ้งทันทีไม่อยากจะพูดอะไรมากมาย
ส่วนคนที่ผมสงสารที่สุดคือ พริม เธอไม่ได้เอ๊ะอะโวยวายแต่อย่าใดแต่ผมได้ยินเสียงสะอื้น ออกมาซึ่งรู้ได้ทันทีเลยว่าเธอร้องไห้ มันทำให้ผมยิ่งสงสารเธอมากๆ ผมรู้สึกว่าพริมเป็คนเดียว ที่จริงใจกับผมที่สุด แต่ทำไงได้ผมเองก็ชอบลิตาไปแล้วหนิ
ยังไงฉันก็เลือกลิตา