"หลานชาย ป้าแต่งตัวเสร็จแล้ว เราควรเริ่มทำความสะอาดตรงไหนดี" เสียงอ่อนโยนของภรรยาดังมาจากนอกประตู
เสียงนั้นทำให้หลานชายของฉันใ เขาจึงรีบคว้ากระดาษทิชชู่จากข้างเตียงมาเช็ดหน้าจอ
ของเหลวสีขาวขุ่นที่ยังคงติดอยู่บนหน้าจอทิ้งรอยเปื้อนที่ไม่น่าดูไว้ขณะที่เขาเช็ดออก แต่ในขณะนั้นเขาไม่สนใจอะไรทั้งนั้น
"ใกล้เสร็จแล้วครับ คุณป้า! รอสักครู่นะครับ ♥️" หลานชายตอบพลางรีบเก็บกวาดทำความสะอาดบริเวณนั้น
ผมเช็ดหน้าจออย่างไม่ระมัดระวังสองสามครั้งเพื่อให้แน่ใจว่าใบหน้าของภรรยาผมที่ถ่ายใกล้ๆ นั้นไม่มีคราบเปื้อนอีกแล้ว แต่คราบอสุจิที่แห้งแล้วยังคงเกาะติดอยู่บนหน้าจออย่างดื้อรั้น ก่อตัวเป็ชั้นของคราบสีขาว
"เฮ้อ..." หลานชายถอนหายใจโล่งอกและรีบดึงกางเกงขึ้น
ขณะที่เขากำลังปรับเข็มขัดอยู่นั้น เขาก็ได้ยินเสียงฝีเท้าภรรยาอยู่หน้าประตูอีกครั้ง
เสียงเสียดสีของกระโปรงสั้นของภรรยาเกือบทำให้เขาเกิดอารมณ์ทางเพศอีกครั้ง—มันคงเกิดจากการเสียดสีของต้นขาภรรยาขณะเดินนั่นเอง
มีเสียงเคาะประตูเบาๆ
"เสี่ยวเฟิง อยู่ข้างในหรือเปล่า? คุณป้าเข้ามาได้หรือยัง?" เสียงอ่อนโยนของภรรยาผมดังลอดประตูมา
หลานชายรีบกดเป้าตัวเองลงอย่างรวดเร็ว ด้วยความกลัวว่าส่วนที่นูนออกมาจะเด่นชัดเกินไปและคนอื่นจะสังเกตเห็น
เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ และพยายามสงบสติอารมณ์ “ได้เลยครับ! คุณป้า รอผมอยู่ข้างนอกด้วยนะครับ!” เขารีบเช็ดโต๊ะและยัดกระดาษทิชชู่ที่ใช้แล้วลงในกระเป๋าเสื้อ
หลานชายของฉันถึงกับฉีดน้ำหอมเพื่อกลบกลิ่นคาวปลาในอากาศ แต่พอหันไปมองหน้าจอก็รู้ว่าตัวเองทำความสะอาดได้แย่แค่ไหน
คราบน้ำอสุจิแห้งยังคงหลงเหลืออยู่บนหน้าจอ โดยเฉพาะบนใบหน้าของภรรยาของเขา ซึ่งมีรอยสีขาวปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจน หลานชายของเขารีบคว้าผ้าเช็ดทำความสะอาดเปียกมาเช็ดออกอย่างแรง
มีเสียงคลิกเบาๆ ดังมาจากด้านนอกประตูขณะที่มันเปิดออก
หลานชายใและมือของเขาก็ขยับเร็วขึ้นไปอีก เขารีบเอาแขนเสื้อปาดหน้าจอเพื่อปกปิดหลักฐานที่น่าอับอายนั้น
เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ
จังหวะการเดินที่เป็เอกลักษณ์ของภรรยาทำให้หลานชายของเขาหลงใหล—ซึ่งเกิดจากหน้าอกขนาดใหญ่และหนักของเธอที่แกว่งไปมา ทำให้เกิดเสียงที่เป็เอกลักษณ์ในทุกย่างก้าว
จังหวะนี้จะเด่นชัดยิ่งขึ้นเมื่อสวมรองเท้าส้นสูง
"เสี่ยวเฟิง~ ทำอะไรอยู่เหรอ? ้าความช่วยเหลือจากป้าไหม?♥️" เสียงภรรยาใกล้เข้ามาแล้ว
หลานชายรีบปิดจอคอมพิวเตอร์และแสร้งทำเป็จัดระเบียบเอกสาร “ไม่ต้อง ไม่ต้อง! คุณป้าครับ เข้าไปนั่งในห้องนั่งเล่นก่อนก็ได้ครับ เดี๋ยวผมออกไป!” แต่พอหันกลับมาก็พบว่าภรรยาของเขาออกมายืนอยู่ที่ประตูแล้ว
ในชั่วขณะนั้นเอง หลานชายรู้สึกว่าหัวใจของเขาแทบหยุดเต้น
ภรรยาของผมยืนอยู่ตรงนั้น ชุดยูนิฟอร์มพนักงานออฟฟิศของเธอเน้นสัดส่วนโค้งเว้าที่สวยงามของเธอได้อย่างลงตัว
กระโปรงสั้นแทบจะปิดแค่ต้นขาของเธอเท่านั้น และถ้าเธอก้มตัวลงเล็กน้อย ก็จะมองเห็นอวัยวะเพศของเธอได้
เสื้อท่อนบนของเธอถูกยืดจนเสียทรงเพราะหน้าอกขนาดใหญ่ และมีช่องว่างจางๆ ปรากฏให้เห็นระหว่างกระดุม
ที่แย่ไปกว่านั้น ภรรยาของเขากำลังมองโต๊ะทำงานที่รกของหลานชายด้วยสีหน้าสับสน ดวงตาโตๆ ที่สายตาสั้นของเธอกะพริบอย่างใสซื่อ ความแตกต่างนี้เกือบทำให้หลานชายของเขาควบคุมตัวเองไม่ได้อีกครั้ง
"คุณป้ามาแล้ว!" หลานชายพูดด้วยน้ำเสียงพยายามสงบ แต่แอบปรับท่าทางให้สะโพกหันเข้าหาโต๊ะ
ภรรยาของผมเดินเข้ามาในห้อง เสียงรองเท้าส้นสูงของเธอดังกรุ๊งกริ๊งอย่างเย้ายวนใจบนพื้น
ทุกย่างก้าวที่เธอเดินทำให้ร่างกายของเธอโยกเยกเล็กน้อย โดยเฉพาะหน้าอกขนาดเจคัพของเธอ ซึ่งน้ำหนักและความยืดหยุ่นของมันเห็นได้ชัดเจนแม้จะสวมเสื้อผ้าอยู่ก็ตาม
อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมอันเป็เอกลักษณ์ของภรรยาเขา ผสมผสานกับน้ำหอมที่เธอเพิ่งฉีดใหม่ๆ ก่อให้เกิดกลิ่นหอมชวนหลงใหล หลานชายของเขาสูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามอย่างยิ่งที่จะระงับความปรารถนาที่กำลังพลุ่งพล่านอยู่ภายใน
"เสี่ยวเฟิง ดูเหมือนคุณจะยุ่งมากเลยนะ" ภรรยาของเขายืนอยู่ที่ประตูห้องควบคุม มองดูหลานชายเก็บโต๊ะด้วยท่าทีไม่สบายใจ
หน้าอกขนาดใหญ่ของเธอขยับขึ้นลงเล็กน้อยตามจังหวะการหายใจ และกระดุมบนเสื้อเชิ้ตยูนิฟอร์มพนักงานออฟฟิศของเธอก็สั่นคลอนอย่างน่าหวาดเสียวภายใต้แรงกดดัน
“คุณป้าครับ ไม่ต้องห่วงครับ พวกนี้เป็แค่เอกสารงาน” หลานชายพูดอย่างไม่ใส่ใจ แต่สายตาของเขากลับเหลือบไปมองร่างของภรรยา
ภรรยามองลงไปที่ชุดของเธอและจัดกระโปรงสั้นให้เรียบร้อยอย่างเขินอาย “ฉันไม่คุ้นกับการใส่แบบนี้ โดยเฉพาะกระโปรง ฉันต้องระวังเวลาเดิน” ขณะที่พูด เธอก้าวเท้าเพื่อแสดงให้ดู แต่การเคลื่อนไหวใหญ่เกินไป กระโปรงสั้นจึงเลื่อนขึ้น เผยให้เห็นต้นขาขาวเนียนของเธอเป็ส่วนใหญ่
หลานชายรีบหันหน้าหนีไป ทำทีเหมือนกำลังจัดเรียงเอกสาร “คุณป้าครับ เชิญนั่งในห้องนั่งเล่นก่อนนะครับ เดี๋ยวผมจะสอนวิธีทำความสะอาดให้” ภรรยาพยักหน้าเห็นด้วยแล้วเดินออกไปในรองเท้าส้นสูง
ทุกย่างก้าวของเธอมาพร้อมกับการสั่นะเือย่างรุนแรงของหน้าอก ราวกับหน้าอกขนาดใหญ่กำลังจะฉีกเสื้อของเธอขาดวิ่น
หนึ่งชั่วโมงต่อมา... ในสตูดิโอ ภรรยาของเขากำลังก้มลงเช็ดโต๊ะ ท่าทางนั้นเผยให้เห็นรูปร่างของเธอ หน้าอกขนาดใหญ่ห้อยลงมา และคอเสื้อเปิดออก เผยให้เห็นร่องอกลึกและผิวขาวเนียนเป็บริเวณกว้าง
"คุณป้า เช็ดตรงนี้ด้วยนะครับ ♥️" หลานชายเตือนเธอในจังหวะที่พอดี แต่จริงๆ แล้วเขาอยากแอบดูวิวสวยๆ ในฤดูใบไม้ผลิอีกสักหน่อย
ภรรยาของเขาเชื่อฟังและย้ายไปนั่งที่อื่นโดยไม่ได้ตั้งใจ ทำให้เธอไปชนกับหลานชายของเขา กลิ่นเฉพาะตัวของหญิงวัยกลางคนลอยมาแตะจมูก ทำให้เขารู้สึกตึงบริเวณอวัยวะเพศขึ้นมาทันที
"โอเคจ้ะ เสี่ยวเฟิง เดี๋ยวป้าจะเช็ดให้เอง!" เวลาประมาณบ่ายสามโมง... หลานชายของฉันเพิ่งถ่ายรูปเสร็จและเดินเข้ามาในสตูดิโอ ตัวเปียกเหงื่อไปหมด
ภรรยาของผมกำลังจัดเก็บอุปกรณ์ถ่ายภาพ ท่าทางที่เธอก้มตัวลงทำให้กระโปรงสั้นของเธอแนบตึง เผยให้เห็นส่วนโค้งเว้าของสะโพกได้อย่างสมบูรณ์แบบ
"คุณป้า วันนี้คุณป้าเหนื่อยมากเลยนะ ♥️" หลานชายยื่นขวดน้ำให้ พร้อมถือโอกาสเหลือบมองภรรยาขณะกำลังทำอะไรบางอย่าง
ภรรยาของฉันยืดตัวขึ้น หน้าอกขนาดใหญ่ของเธอแกว่งไปมาตามการเคลื่อนไหว “มันไม่เหนื่อยเลย แค่เท้าฉันเจ็บนิดหน่อยเพราะใส่รองเท้าส้นสูงนานไปหน่อย” ขณะที่พูด เธอก็นั่งลงบนโซฟา ถอดรองเท้า และนวดเท้า โดยไม่รู้ตัวเลยว่าท่าทางนั้นทำให้กระโปรงของเธอเลื่อนขึ้นสูงกว่าเดิม
ต้นขาเนียนสวยของเธอดูเย้ายวนเป็พิเศษภายใต้แสงไฟ และแม้แต่น่องของเธอก็มีสีชมพูระเรื่อ
เวลาหกโมงเย็น...ขณะที่ผมยังเหงื่อท่วมตัวอยู่ที่ไซต์ก่อสร้าง ภรรยาผมโทรมาว่า "ที่รัก~ บ้านหลานชายของคุณสวยมากเลย สภาพแวดล้อมในการทำงานก็ดี และผู้คนก็เป็มิตรมาก~" เสียงของเธอเต็มไปด้วยพลัง พร้อมกับเสียงฝีเท้าเบาๆ ซึ่งคงเป็ภรรยาผมที่กำลังเดินไปมาอยู่ในสตูดิโอ
“หลานชายของคุณเก่งมากจริงๆ เขาบริหารสตูดิโอขนาดใหญ่ได้ด้วยตัวเองทั้งหมด ตอนนี้ฉันช่วยเขาทำอาหาร ซักผ้า ทำความสะอาด และบางครั้งก็เรียนรู้เทคนิคการถ่ายภาพไปพร้อมกับเขาด้วย” “อ้อ ที่รัก พรุ่งนี้เช้าเวลาเก้าโมงจะมีนางแบบอีกคนมาถ่ายรูป หลานชายของฉันขอให้ฉันช่วยแจ้งข่าว ฉันอิจฉาเล็กน้อยตอนที่เห็นพวกเธอถ่ายรูป พวกเธอดูสวยมากในชุดสวยๆ เ่าั้” ฉันรู้ว่าภรรยาของฉันหมายถึงอะไร “อะไรนะ คุณอยากลองบ้างเหรอ?” “ใช่ ♥️!” ภรรยาของฉันยิ้มเขินๆ
"ฉันอยากให้หลานชายถ่ายรูปฉันเก็บไว้เป็ที่ระลึกด้วยนะ เพราะฉันใส่ชุดสวยขนาดนี้ ต้องถ่ายเก็บไว้หน่อยแล้ว คุณว่าไหมที่รัก?" ฉันอดที่จะยิ้มไม่ได้ ดูเหมือนว่าภรรยาของฉันจะปรับตัวเข้ากับงานนี้ได้ดีจริงๆ ฉันเลยโล่งใจ
“ได้สิ ถ่ายรูปไปเลยถ้าอยากถ่าย เราเป็ครอบครัวกันอยู่แล้วนี่” ฉันตอบตกลงทันที
ภรรยารู้สึกดีใจมาก: "ขอบคุณที่เข้าใจนะคะที่รัก! ว่าแต่ วันนี้ฉันก็ได้เรียนรู้วิธีใช้กล้องด้วยนะ ถึงแม้ฉันจะรู้วิธีแค่กดปุ่มชัตเตอร์ แต่หลานชายบอกว่าฉันมีพร์มากเลย ♥️" เธอเล่าถึงประสบการณ์ในวันนั้นอย่างตื่นเต้น จากที่ไม่คุ้นเคยกับกล้องเลย จนตอนนี้สามารถช่วยเหลือคนอื่นได้มากแล้ว
ถึงแม้ผมจะไม่คุ้นเคยกับชุดยูนิฟอร์มพนักงานออฟฟิศ แต่ทุกคนต่างบอกว่าเธอดูสง่างามเป็พิเศษในชุดนั้น... หลังจากวางสายโทรศัพท์ ผมมองไปยังท้องฟ้าที่เริ่มมืดลง และคิดว่ามันเป็เื่ดีที่ภรรยาของผมหางานที่เธอชอบในเมืองได้ แม้ว่ามันจะลำบากสักหน่อย แต่ตราบใดที่เธอมีความสุข นั่นก็สำคัญที่สุดแล้ว