“ป๊า หม๊า น้องเสือมีอะไรจะบอกครับ”
พยัคฆ์ตัดสินใจพูดขึ้นมากลางโต๊ะอาหาร ไหนๆวันนี้ทุกคนในครอบครัวก็อยู่กันพร้อมหน้า พร้อมตา
“หือ เื่อะไรครับลูก?”
คุณหญิงมลิวัลย์เอ่ยถามขึ้นมาปกติลูกชายคนรองของเธอดำรงตนเป็พ่อพวงมาลัย ใช้ชีวิตเรียบง่าย เป็มิตรต่อสิ่งมีชีวิตและสิ่งแวดล้อมไม่ค่อยมีเื่ในชีวิตให้คนในครอบครัวเซอร์ไพร์สอะไรเท่าไหร่
“น้องเสือกำลังจะมีลูกครับ”
“ผู้หญิงเขายอมให้แกเป็พ่อของลูกเขาแล้วเหรอ?”
ประโยคคำถามเรียบนิ่งดังมาจากหัสดีพี่ชายคนโตผู้ปกติเงียบขรึมพูดน้อย
พยัคฆ์เหลือบมองหน้านิ่งๆ ของพี่ชายคนโตและทุกคนในบ้าน ดูเหมือนไม่มีใครประหลาดใจกับสิ่งที่เขาเพิ่งบอกออกไปเมื่อครู่พอสบตาน้องสาวคนเล็กเ้าตัวก็ส่งยิ้มแหยๆ มาให้
“นี่ยัยปลาคงบอกเื่คุณคริสกับทุกคนแล้วสินะครับ”
พยัคฆ์พูดพลางถอนหายใจ อย่างระอาทั้งที่เขาบอกแล้วว่าจะเป็คนบอกเองแท้ๆ
“ที่จริงตอนแรกปลาก็ไม่ได้จะบอกหรอกแต่พอรู้ว่าได้หลานชายมันก็ตื่นเต้นดีใจจนอดไม่ได้นี่นา” มัสยาแก้ตัวเสียงอ่อยๆ
“อย่าไปโทษน้องเลย หม๊าก็สงสัยมาสักพักแล้วเพราะเห็นน้องเสือมาโรงพยาบาลแทบทุกวันก็เลยถามน้องปลาดู” ผู้เป็มารดาไกล่เกลี่ย
“แล้วสรุปเขายอมให้เป็พ่อเด็กแล้ว?”หัสดีถามย้ำคำเดิม
“อือ”
“ไชโย!!!” มัสยาชูแขนะโ
“จริงเหรอน้องเสือ ถ้างั้นจัดงานแต่งเมื่อไหร่ดี?”
คุณหญิงมลิวัลย์ถามด้วยความตื่นเต้นที่จริงเธอรู้เื่กฤติยาและหลานมาสักพักใหญ่ๆแล้วแต่เห็นว่าหนุ่มสาวยังตกลงกันไม่ได้จึงยังไม่ได้เข้าไปยุ่งแต่ก็แอบถามข่าวหลานชายเป็ระยะ จากลูกสาวคนเล็ก
เื่ความตื่นเต้นไม่ต้องพูดถึงก็หลายชายคนแรกของบ้านนี่นะ ทุกคนคนในครอบครัวลุ้นกันอยู่เงียบๆโดยที่เ้าตัวไม่รู้
“ยังไม่ได้ขอเขาแต่งงานเลยครับหม๊า ใจเย็นครับ”
“อ้าว แล้วพี่เสือจะมาโม้เพื่อ?”มัสยาแกล้งมองบน
“อีกไม่นานหรอกตอนนี้เขาก็ยอมให้พี่เป็พ่อของเ้าก้อนแล้ว”
“ให้พ่อช่วยคุยให้ไหม?”
ัถามขึ้นมาสั้นๆ ตามประสาคนใจร้อน เด็ดขาด ชอบทำอะไรเร็วๆเมื่อเห็นลูกเมียคุยกันไปเรื่อยเปื่อยหาข้อสรุปอะไรไม่ได้สักทีก็ชักอดรนทนไม่ไหวนี่มันเื่ของหลายชายคนแรกของบ้าเลยนะ!
“ป๊า ใจเย็นครับห้ามทุกคนไปเร่งรัดคุณคริสเขาเด็ดขาดนะครับ เดี๋ยวเขาอึดอัดขึ้นมา หนีน้องเสือไปล่ะแย่เลย”
“ก็คือแค่จะมาอวดว่าเขายอมให้แกเป็พ่อเด็กแล้วว่างั้น”ผู้เป็บิดาถามหน่ายๆ
“ครับ แฮร่”
***
กฤติยาเดินชะงักฝีเท้าเมื่อเดินผ่านห้องนอนแขกเสียงแว่วดังมาจากข้างในทำให้รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังประชุมออนไลน์อยู่ซึ่งโดยปกติแล้วเธอจะไม่เข้าไปยุ่งกับงานของเขา แต่ครั้งนี้ต่างออกไปมือเรียวจับลูกบิดก่อนจะผลักเข้าไปช้าๆ
“อ๊ะ”
เสียงอุทานเบาๆ ดังมาจากหญิงสาวที่อยู่ในจอเมื่อเห็นกฤติยาจากกล้องทำให้พยัคฆ์ที่เห็นเหมือนกันหันหลังมาส่งยิ้มให้เธอด้วยความประหลาดใจ
“คุณคริส มีอะไรเหรอครับ?”
“เอ่อ ขอโทษค่ะ ฉันไม่รู้ว่าคุณประชุมอยู่”กฤติยาละล่ำละลักขอโทษ มือบางยกขึ้นลูบหน้าท้องนูนเบาๆ แล้วถอยหลังออกจากห้องพร้อมปิดประตูตามหลัง
20 นาทีหลังจากนั้นพยัคฆ์ก็ออกมาจากห้องชายหนุ่มเห็นอีกฝ่ายนั่งดูทีวีอยู่บนโซฟาในห้องรับแขกจึงสาวเท้าเข้าไปหาแล้วโอบกอดว่าที่คุณแม่จากด้านหลังพร้อมกดจมูกโด่งลงบนแก้มเนียนเปล่งปลั่งสูดหอมฟอดใหญ่จนเต็มปอด
“คุณคริสมีอะไรหรือเปล่าครับ?”
“เปล่านี่คะ” กฤติยาพูดหน้าตาเฉย
“อ่อ เห็นเข้าไปในห้อง นึกว่ามีเื่จะคุย”
“เหรอคะ ไม่รู้สิ ลืมไปแล้วค่ะ”
“เอ มันแปลกๆ นะครับเนี่ย” พยัคฆ์หรี่ตา
ชายหนุ่มเดินอ้อมโซฟา แล้วทรุดตัวลงนั่งข้างๆว่าที่คุณแม่ สอดแขนเข้าใต้แผ่นหลังบอบบางแล้วรั้งตัวอีกฝ่ายเข้ามาในอ้อมกอดขณะที่ร่างบอบบางก็เอนตัวซบลงบนอกกว้างแต่โดยดี
“มีอะไรบอกผมได้ไหม หือ?”
“ก็่นี้คริสได้ยินเสียงคุณคุยกับผู้หญิงคนนั้นทุกคืนเลย”
“หึงเหรอครับ?”
“เปล่า”
“อ้าว...”
“แต่หวงค่ะ”
“...”
“โกรธเหรอคะ?”กฤติยาเริ่มกังวลหรือว่าเธอจะล้ำเส้นเขาเกินไปหรือเปล่านะ
“เปล่าครับ”
“แล้วทำไมเงียบล่ะคะ?”
“กำลังดีใจอยู่ครับ อยากจะกรี๊ดมากเลยตอนนี้”
“....”
“ผมขอกรี๊ดได้ไหมครับ ไม่ไหวแล้ว”
“....”
“นะครับ”
“ก็...เอาสิคะ”
พยัคฆ์คลายอ้อมกอดจากว่าที่คุณแม่ ก่อนที่จะรีบวิ่งไปที่ระเบียงแล้ว....
อ๊าค....กรี๊ดดดดดดดดด
“ป๊าครับ หม๊าครับ คุณหมอเขาหึงโผ๊มมมมมม”
พยัคฆ์ะโก้องจากระเบียงคอนโดชั้น 20สู่ความเวิ้งว้างของกรุงเทพมหานครยามค่ำคืน
“คุณเสือ!! พอแล้วอายเขา”
กฤติยากวักมือเรียก ใบหน้าสวยแดงก่ำไม่รู้ว่าดีใจหรืออับอายต่อปฏิกิริยาของคนตัวโต
“คุณคริสครับ”
ร่างกำยำะโผลุงขึ้นมานั่งข้างเธอบนโซฟามือใหญ่จับมือเล็กไว้แน่น กฤติยารู้สึกได้ว่าอีกฝ่ายมือสั่นนิดๆเมื่อเหลือบมองก็เห็นใบหน้าหล่อคมแดงก่ำ มีเหงื่อซึมตรงขมับทั้งสองข้างทั้งที่ภายในห้องเปิดเครื่องปรับอากาศเย็นฉ่ำ
“ผมรักคุณนะ” ตาคมที่มองสบมานั้นจริงจังแน่วแน่
“ฉันรู้ค่ะ”
“แล้วคุณล่ะครับ รักผมบ้างไหม?”
เสียงทุ้มที่ถามออกมาสั่นไหวมีทั้งความอยากรู้และหวั่นไหวต่อคำตอบที่กำลังจะได้รับปะปนกัน
“ขนาดนี้แล้ว ต้องบอกด้วยเหรอคะ?”
“ครับ บอกผมหน่อย ผมไม่อยากคิดไปเอง นะครับ”
แววตาคมเว้าวอนมือบางถูกกุมแน่นขึ้นจนพลอยเปียกชื้นเพราะเหงื่อของอีกคน
“รักสิคะ ฉันรักคุณ”
กฤติยาตอบเบาๆก่อนที่ร่างของว่าที่คุณแม่จะถูกดึงเข้าไปในอ้อมอกกว้าง
“ผมดีใจที่สุดเลย”
เสียงทุ้มกระซิบแ่เบา ร่างกำยำที่สั่นเทาน้อยๆทำให้กฤติยาถอนหายใจพลางใช้มือลูบแผ่นหลังกว้างอย่างปลอบประโลม
“คุณเสือ อย่าร้องให้สิคะ”
ดูเหมือนว่ายิ่งปลอบอีกฝ่ายกลับยิ่งร้องหนักขึ้น คางคมสันที่เกยอยู่ที่ไหล่ของเธอสั่นเทา พร้อมๆกับหยาดน้ำอุ่นๆ หยดแหมะๆ ลงบนแผ่นหลังของเธอไม่ขาดสาย แขนแกร่งรั้งร่างเธอแน่นขึ้นอีกจนร่างบอบบางแทบจมลงไปกับแผงอกกว้าง
“คุณเสือ ปล่อยค่ะ ฉันหายใจไม่ออก”
กฤติยาแกล้งทุบอกแกร่งเบาๆ พยัคฆ์หัวเราะเสียงต่ำคลายอ้อมแขนออกนิดหน่อยแต่ยังไม่ปล่อยคนตัวเล็กออกจากอ้อมอก
“แต่งงานกันนะครับ”
กฤติยาชะงักกึก มือเล็กผลักอกแกร่งออกห่างจนสุดแขนตากลมโตหรี่มองหน้าคมสันของคนพูดอยู่ชั่วครู่
“ไม่ค่ะ”
หญิงสาวตอบเสียงเย็น
-----
แจ้งข่าว E-Book หมอคริสกับเ้าหมาั์มาแล้วนะคะ วางขายใน MEB โปรเปิดตัวราคาเบาๆ เพียง 89 บาทเต็มอิ่ม 20 ตอนพร้อมตอนพิเศษ 2 ตอนทั้งหมด 22 ตอน จัดหนัก แซบๆ เกือบทุกตอนอ่านรวดเดียวจบไม่ต้องรอ อย่าลืมไปอุดหนุนกันนะคะ ค้นหาชื่อ พ่อพันธุ์ มันส์ ดุ ในแอป MEB ได้เลยจ้า