บทที่ 25 ประกาศบททดสอบแรก
มิคาเอล เหวิน ลุกจากที่นั่งเดินขึ้นไปบนเวที เขาเป็ชายสูงวัยอายุเกือบ 80 ปี มีผมหยักศกสีดอกเลายาวละต้นคอ ท่าทางดูเป็คนสบาย ๆ คงเหมือนกับสูทที่เขาสวมใส่ที่ไม่ได้ดูเป็ทางการหรือดูเนี๊ยบเรียบกริบเหมือนกับคณะกรรมการคนอื่น ๆ ที่นั่งรวมอยู่ด้วยกันตรงแถวที่นั่งฝั่งขวาซึ่งอยู่ถัดจากแถวที่นั่งของเหล่าผู้สมัครทั้งหลาย
ฉันพอจะเคยได้ยินเื่ของคุณมิคาเอลมาบ้าง เขามีองค์กรการกุศลขนาดใหญ่อยู่ที่จีน รู้สึกว่าจะร่วมมือกับเดอะนอร์เพื่อทำโปรเจคการกุศลอยู่หลายครั้ง เป็ผู้าุโที่มีคนยกย่องนับหน้าถือตามากมาย นี่ก็เป็ครั้งแรกที่ฉันได้เห็นตัวจริงของเขา
“สวัสดีครับทุกท่าน ผม…มิคาเอล เหวิน ที่หลายท่านคงเห็นหน้าค่าตากันบ่อยเสียจนเริ่มจะเบื่อหน้าผมแล้วใช่มั้ยล่ะครับ” คุณมิคาเอลหัวเราะปิดท้าย เขาเริ่มต้นกล่าวกับทุกคนด้วยน้ำเสียงแบบคนร่าเริง สบาย ๆ “นี่คือสมัยที่สองแล้วครับ…ที่ผมได้รับเกียรติจากเลดี้ของเดอะนอร์ให้มาเป็หนึ่งในคณะกรรมการตัดสินการคัดเลือกว่าที่ผู้นำคนต่อไป ตอนที่ได้รับการติดต่อจากเดอะนอร์เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ผมก็ไม่ได้คิดอะไรมาก คิดแค่ว่า เอาวะ…ในเมื่อเค้าเห็นความสามารถในตัวเรา ไม่เห็นเราเป็ตาแก่กะโหลกกะลา ให้เกียรติเชิญเรามาขนาดนี้ งั้นเราก็จะช่วยเหลือทุ่มเทสุดความสามารถก็แล้วกัน ผมถือคติ ‘ใช้คุณธรรมนำชีวิต’ การเป็ผู้นำเดอะนอร์ก็เหมือนกัน ผมคิดว่าสิ่งสำคัญที่สุดคือคุณธรรม ทักษะความรู้ความสามารถก็สำคัญครับ แต่ผมมองมันเป็เื่รองลงมา… ”
ฉันฟังที่คุณมิคาเอลพูดแล้วก็นึกถึงตัวเองเมื่อชาติก่อน เวลาฉันเลือกคนเข้ามาทำงานด้วย สิ่งแรกที่ฉันให้ความสำคัญก็คือการเป็คนมีคุณธรรมนี่แหละ เดอะนอร์เป็องค์กรที่เน้นงานด้านการกุศล ฉันคิดว่าคนที่เข้ามาทำงานก็สมควรต้องเป็คนที่ให้ความสำคัญกับคุณธรรมเป็อันดับแรก ลูกจ้างลักษณะนี้อาจดูเหมือนหายากเย็นและคงมีแต่ในอุดมคติ แต่เชื่อเถอะว่ามีคนประเภทนี้อยู่จริง ๆ เมื่อคุณปรารถนาอยากได้อะไรมาก ๆ และคุณเชื่อว่าคุณคู่ควรที่จะได้รับมัน คุณก็จะได้รับมันอย่างแน่นอน ฉันเองพิสูจน์เื่นี้มาเรียบร้อยแล้ว
“...สำหรับกฎกติการการทดสอบ จริง ๆ ทุกคนสามารถไปหาอ่านเอาเองได้อยู่แล้ว แต่เค้าเชิญให้ผมขึ้นมาพูดเื่นี้ ถ้าผมไม่พูดถึงเลยก็ดูกระไรอยู่ งั้นผมจะขอพูดถึงกฎหลัก ๆ ที่สำคัญ ๆ ก็แล้วกันนะครับ” คุณมิคาเอลชูนิ้วมือขวาขึ้นมา 3 นิ้ว “สามข้อหลักสำคัญที่ผู้สมัครทุกคนต้องจดจำให้ขึ้นใจ ผมจะพูดภาษาชาวบ้าน ๆ ให้เข้าใจง่าย ๆ นะครับ หนึ่ง…ผู้สมัครทุกคนต้องทำภารกิจด้วยตนเอง ห้ามให้บุคคลอื่นช่วยเหลือ แม้จะเป็ญาติพี่น้อง เพื่อนหรือคนรู้จักก็ไม่ได้ เว้นแต่ว่าภารกิจที่ได้รับระบุว่าสามารถขอความช่วยเหลือหรือร่วมมือกับผู้อื่นได้ ซึ่งจะต้องแจ้งชื่อผู้ให้ความช่วยเหลือทุกคนมาอย่างละเอียด ข้อสอง…ห้ามผู้สมัครทุกคนปองร้ายต่อกัน หรือมีวัตถุประสงค์ทำให้ผู้สมัครคนอื่นไม่บรรลุภารกิจหรือทำภารกิจได้ไม่สมบูรณ์ พูดง่าย ๆ ก็คือห้ามขัดแข้งขัดขาตัดกำลังกันนั่นแหละ และข้อสุดท้าย…ห้ามทุกคนขโมยไอเดียหรือลอกเลียนแบบไอเดียของผู้สมัครคนอื่น กรณีที่ภารกิจที่ได้รับเป็การเสนอแนะแิหรือไอเดีย ผู้สมัครทุกคนต้องเตรียมความพร้อมในกรณีเกิดมีการเสนอไอเดียที่คล้ายหรือเหมือนกันไว้ด้วย ต้องมีหลักฐานที่ชัดเจนที่พิสูจน์ได้ว่าไอเดียนั้น ๆ ตนเป็ผู้คิดขึ้นมาจริง ๆ”
คุณมิคาเอลจ้องมองมายังที่นั่งของเหล่าผู้สมัครทุกคนด้วยสายตาสำรวจตรวจตรา เค้าเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อไปว่า “นี่คือกฎหลักที่สำคัญ ใครทำผิดกฎต้องถูกถอดชื่อออกและไม่สามารถลงสมัครได้อีกตลอดชีวิตนะครับ ยังมีเงื่อนไขกฎยิบย่อยอื่น ๆ อีก ทุกคนไปหาอ่านเพิ่มเติมกันเอาเองนะ ผมแก่แล้ว ความจำมันไม่ค่อยจะดี เดี๋ยวเกิดพูดอะไรผิดไปจะซวยเอาทีหลังได้…” คุณมิคาเอลหัวเราะ คนในห้องส่วนใหญ่พากันหัวเราะตาม
“...ต่อไปผมจะอธิบายเื่หลักการให้คะแนน ต้องบอกก่อนว่าไม่มีเกณฑ์การให้คะแนนตายตัวนะครับ ขึ้นอยู่กับบททดสอบที่เลดี้ฮันน่าเสนอมา คณะกรรมการจะประชุมเสนอแนะกันอีกทีว่าบททดสอบลักษณะนี้สมควรให้คะแนนอย่างไร ซึ่งบททดสอบแต่ละครั้งมันจะมาหลังจากที่บททดสอบแรกจบไปแล้ว เพราะฉะนั้นไม่มีคณะกรรมการคนไหนรู้ก่อนล่วงหน้า จึงไม่มีเกณฑ์ตัดสินที่แน่นอนมาบอกล่วงหน้าได้ แต่สิ่งที่เป็กฎแน่นอนตายตัวก็คือ…ทุก ๆ การทดสอบแต่ละครั้งจะมีผู้ถูกคัดออกอย่างน้อยหนึ่งคน ซึ่งก็อาจไม่ใช่คนที่ได้คะแนนน้อยที่สุดในการทดสอบนั้น ๆ ก็ได้ แต่จะพิจารณาจากการทดสอบก่อนหน้าร่วมด้วย เตรียมตัวเตรียมใจกันให้พร้อมล่ะครับว่าที่เซอร์ว่าที่เลดี้ทุกท่าน ต่อไป…ผมจะแนะนำคณะกรรมการตัดสินทั้งสิบห้าท่านนะครับ…”
คุณมิคาเอลเริ่มต้นแนะนำคณะกรรมการแต่ละท่านทีละคน บอกชื่อและตำแหน่งหน้าที่การงาน ซึ่งคณะกรรมการแต่ละท่านล้วนมาจากหลายหน่วยงานซึ่งมีทั้งในไทยและต่างประเทศ แต่ที่สำคัญคือไม่มีคนในตระกูลโนเรียเลย เป็การป้องกันไม่ให้เกิดขั้วอำนาจและการเอื้อผลประโยชน์ต่อผู้สมัครคนใดคนหนึ่งขึ้นมา แต่เื้ัคณะกรรมการแต่ละท่านเหล่านี้ก็ไม่แน่ว่าอะไรเป็อะไร ฉันเชื่อว่าทางเลดี้ฮันน่าคงคัดกรองตรวจสอบมาดีแล้ว แต่หลังจากนี้ล่ะ ใช่ว่าเริ่มต้นขาวสะอาดแล้วจะขาวสะอาดได้ตลอดไป
หลังจากการแนะนำคณะกรรมการทั้ง 15 ท่านจบลง คุณมิคาเอลก็ลงจากเวที แล้วพี่พาร์เมล่าก็รับ่ต่อ
“ขอบคุณคุณมิคาเอล เหวิน สำหรับการชี้แจงกฏกติกาและการแนะนำคณะกรรมการผู้ตัดสินทุกท่านนะคะ ลำดับถัดไปเป็่เวลาที่ทุกท่านรอคอย ขอเชิญเลดี้ฮันน่าขึ้นมากล่าวคำอวยพรให้กับผู้สมัครทุกท่าน และ…ประกาศบททดสอบแรกค่ะ! เรียนเชิญค่ะ”
เมื่อเลดี้ฮันน่าลุกจากที่นั่งซึ่งจัดไว้เป็พิเศษโดยเฉพาะ ทุกคนในห้องประชุมล้วนลุกขึ้นยืนเพื่อเป็การให้เกียรติเลดี้ฮันน่า จนเมื่อเลดี้ขึ้นไปยืนบนเวทีแล้วเชิญทุกคนให้นั่งลงตามเดิม
“สวัสดีค่ะทุกท่าน ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติมาร่วมงานปฐมนิเทศในวันนี้นะคะ และขอบคุณผู้สมัครทุกท่านที่มีความมุ่งมั่นตั้งใจลงสมัครตำแหน่งว่าที่ผู้นำเดอะนอร์คนต่อไปเพื่อเข้ามาพัฒนาองค์กรและสืบทอดปณิธานอันยิ่งใหญ่ของเลดี้พิ้งค์..ผู้ก่อตั้งเดอะนอร์อันเป็ที่รักของพวกเรา…” ฉันรู้สูกเหมือนกับว่าเลดี้ฮันน่ากำลังมองฉันอยู่ เธอยิ้มให้ฉันอย่างอ่อนโยน
“...บททดสอบที่ผู้สมัครทุกคนต้องก้าวข้ามผ่านไปล้วนไม่ใช่เื่ยากเย็น ขอแค่ใช้หัวใจอันบริสุทธิ์นำทาง ใช้ความตั้งใจของการเป็ผู้ให้ที่แท้จริง และทุ่มเทเพื่อให้เกิดผลลัพธ์แบบที่ผู้นำที่ดีคนหนึ่งพึงกระทำ ผลงานที่เกิดขึ้นล้วนสำเร็จอย่างดีงามแน่นอนค่ะ ดิฉันขออวยพรให้ผู้สมัครทุกท่านประสบผลอันดี แม้สุดท้ายจะมีเพียงผู้เดียวที่ได้รับเลือก แต่ระหว่างการเดินทางบนเส้นทางที่สำคัญสายนี้ ทุกท่านต้องได้รับประสบการณ์หรือบางสิ่งบางอย่างที่มีค่าอย่างยิ่งยวดกลับไปแน่นอน” เลดี้ฮันน่ามองตรงมาที่เหล่าผู้สมัครและยิ้มให้กำลังใจกับทุกคน ก่อนจะพูดต่อไปว่า
“สำหรับบททดสอบแรกที่ดิฉันออกแบบและกลั่นกรองออกมาจากหัวใจ และปรารถนาให้ทุกท่านมีหัวใจแห่งการเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ก็คือ…จงเป็แสงสว่างนำทางผู้คนในความมืด…บททดสอบแรกนี้จะให้ผู้สมัครทุกท่านนำเสนอโครงการพัฒนาชุมชนที่กำลัง้าความช่วยเหลือขึ้นมาหนึ่งแห่ง จะพัฒนาเื่อะไรก็ได้ไม่จำกัด และ…ให้ลงพื้นที่ไปปฏิบัติเพื่อให้เกิดผลลัพธ์นั้นตามโครงการที่นำเสนอมา ระยะเวลาการทดสอบครั้งแรกนี้คือ…สองเดือนค่ะ”
--------------------------------