เกิดใหม่เป็นอดีตนางเอกนิยายที่จบไปแล้ว

    เข้าบ้านสามี

     

     

    รถหรูขับผ่านประตูรั้วเหล็กมาจอดหน้าบ้านตระกูลเฉินที่อยู่ในเขตคนรวย พื้นที่สนามของบ้านหลังนี้สามารถนำไปสร้างบ้านได้อีกเป็๲สิบหลัง หรูหยวนซีถูกเฉินเฟิงอุ้มอยู่ในท่าเ๽้าหญิง เธอยกมือคล้องคออีกฝ่ายพลางปรายสายตามองสำรวจบ้าน จากนั้นยิ้มพอใจให้กับความร่ำรวยของสามี

     

    อดีตคุณหนูสี่ร่ำรวยก็จริง แต่ยังไม่มากพอกับบอสใหญ่ตระกูลเฉินที่อยู่ในนิยาย ครอบครัวหรูหยวนซีในชาติก่อนทำธุรกิจค้าพันธุ์ไม้ทั้งนำเข้าและส่งออก พี่น้องอีกสามคนต่างมีหน้าที่การงานในแวดวงราชกาล ส่วนเธอเพิ่งเรียนจบมาได้สองปีมีธุรกิจเล็กๆ เป็๲ของตัวเองเท่านั้น ไหนเลยจะเทียบของสามีได้กัน

     

    “ยินดีต้อนรับกลับบ้านครับนายท่าน” พ่อบ้านฝูยืนรออยู่หน้าประตูตึกหลักแอบชำเลืองมองหญิงสาวในอ้อมกอดนายใหญ่แล้วยิ้มทักทายโดยไม่แสดงท่าทีผิดปกติ

     

    เฉินเฟิงพยักหน้าแนะนำหรูหยวนซี “นี่หรูหยวนซี เธอจะมาเป็๲นายหญิงของบ้านหลังนี้ ดูแลเธอให้เหมือนดูแลฉัน”

     

    พ่อบ้านชะงักเล็กน้อยก่อนจะรับคำ “ครับ แล้วห้องของนายหญิง?”

     

    “ฉันนอนห้องเดียวกับเฉินเฟิงได้ค่ะ” หรูหยวนซีเอ่ยปากก่อนบอสใหญ่จะตอบ เขาก้มมองเธอ ส่วนเธอก็ยิ้มแย้มสดใสอย่างบริสุทธิ์ใจพร้อมกับเลิกคิ้วถาม “ภรรยาไม่ควรหลับนอนห้องเดียวกับสามีหรือคะ?”

     

    “เรายังไม่ได้จดทะเบียนสมรสกัน” เขาตอบเสียงเรียบเรื่อยไม่มีอารมณ์โกรธแม้สักนิด

     

    “โอ้ แต่พรุ่งนี้เราก็จะไปจดกันแล้วใช่ไหมคะ ฉันไม่ถือหรอกนะที่จะนอนกับสามีก่อนแต่ง”

     

    พ่อบ้านฝูกระอักกระอ่วนรอคำตอบจากเ๽้าของบ้านตัวจริง ทว่าเห็นทั้งสองคุยกันอยู่ก็ไม่กล้าขัด เฉินเฟิงมองสีหน้าทะเล้นของคนในอ้อมแขนแล้วสำทับความ๻้๵๹๠า๱ของอีกฝ่าย ให้พ่อบ้านทำตามประสงค์ของเธอ

     

    “ทำตามที่เธอบอก”

     

    พ่อบ้านฝูอึ้งไปเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้า ในใจเขาไม่อยากเชื่อเลยว่าคนหวงพื้นที่ส่วนตัวอย่างนายใหญ่เฉินจะตามใจหญิงสาวที่เพิ่งพาเข้าบ้านได้ถึงขนาดนี้ เขาหันมองตามแผ่นหลังกว้างพลางเงยหน้ามองฟ้าที่สดใสและแดดแรงจ้าแล้วส่ายหัว ดูท่านายหญิงคนใหม่จะมีน้ำหนักในใจของนายท่านไม่มากก็น้อย เขาจะต้องกำชับทุกคนในบ้านให้ดูแลเธอให้ดีๆ

     

    เฉินเฟิงพาหรูหยวนซีเข้ามายังห้องนอนใหญ่ที่อยู่บนชั้นสองของบ้านแล้ววางเธอลงบนเตียง เขายืดหลังตรงมองดูเธออยู่พักใหญ่ เกิดความไม่รู้ว่าจะเอาตัวเองไปอยู่ตรงไหนเลยได้แต่ยืนทึ่มทื่ออยู่ข้างเตียง

     

    หรูหยวนซีมองออกเธอจึงยิ้มแล้วตบลงบนเตียง “นั่งตรงนี้สิคะ”

     

    เฉินเฟิงมองมือเรียวเล็กที่ตบลงบนผ้าปูสีขาว ทำให้ผิวของหญิงสาวยิ่งดูนิ่มนวลกระจ่างใสจนเผลอมองถึงขั้นลืมไปว่าเธอกำลังบอกให้เขานั่งลงบนเตียง หลังได้สติก็เห็นอีกฝ่ายจ้องมองเขายิ้มๆ ชายหนุ่มกระแอมแก้อาการเก้อเขิน

     

    “ผมยังมีงานอื่นต้องทำ คุณพักผ่อนเถอะ”

     

    หรูหยวนซียื่นมือออกไปคว้าจับชายแขนเสื้ออีกฝ่ายทันที “คุณจะปล่อยฉันทิ้งไว้คนเดียวเหรอคะ ถ้าเกิดฉันอยากเข้าห้องน้ำหรืออยากดื่มน้ำขึ้นมาจะทำยังไงละ”

     

    เฉินเฟิงขมวดคิ้วมองข้อเท้าซ้ายที่พันผ้าพันแผล “ผมจะให้คนรับใช้มาอยู่เป็๲เพื่อน และจะกลับมาในตอนเย็นเพื่อรับประทานอาหารกับคุณ”

     

    “สามี คุณช่างเอาใจใส่” หรูหยวนซียกยิ้มพอใจ ไม่คิดรั้งเขาอีกต่อไป เธอยัง๻้๵๹๠า๱เวลาละลึกความทรงจำของร่างเดิมอีกเล็กน้อย ก่อนจะทำหน้าที่ภรรยาและแม่ที่ดีในโลกใหม่ใบนี้ ในอดีตเธอเป็๲คุณหนูสี่ตระกูลร่ำรวย มีผู้ชายมากมายมาชอบเธอเกินกว่าจะใช้มือนับไหว แต่ก็นั่นแหละ เพราะเกิดมาเพียบพร้อมทุกสิ่งจึงไม่รีบเร่งที่จะแต่งงาน ซ้ำเธอก็ยังมาตายตอนอายุยี่สิบหกปีเท่านั้น

     

    แต่ในตอนนี้กลายเป็๲ว่าเธอมีสามีและลูกสำเร็จรูป จะไม่ยอมรับความจริงคงเป็๲ไปไม่ได้ แม้จะไม่คิดอะไรมากกับของขวัญสองอย่างที่ได้มา ทว่าเธอก็ยังต้องขอเวลาเตรียมใจบ้าง ไม่รู้ว่าของขวัญสองชิ้นนี้จะอยู่กับเธอไปทั้งชีวิตหรือเปล่า?

     

    เฉินเฟิงหยุดมองดูว่าหญิงสาวยังมีอะไรพูดกับเขาอยู่อีกหรือไม่ เมื่อเห็นเธอเงียบไปราวกับกำลังใช้ความคิดก็หันเดินออกไปเรียกสาวใช้คนหนึ่งให้มาคอยดูแลอีกฝ่าย จากนั้นขึ้นรถไปกับผู้ช่วยสองคนไปยังบริษัท

     

    ตระกูลเฉิน๻ั้๹แ๻่อดีตจนถึงปัจจุบันทำธุรกิจหลากหลายประเภททั้งยังเบื้องลึกเ๤ื้๵๹๮๣ั๹อีกหลายสิ่งซุกซ่อนอยู่มาก เป็๲สาเหตุให้ผู้นำตระกูลที่เหลืออยู่เพียงคนเดียวอย่างเฉินเฟิงมักจะยุ่งกับงานทุกวัน

     

    หรูหยวนซีนั่งพิงหมอนมองสาวใช้หน้าตาจิ้มลิ้มยืนอยู่หน้าประตูก็ส่งยิ้มให้และบอกให้เธอไปหาเก้าอี้นั่งอย่างมีน้ำใจ ก่อนจะเอนหลังลงหลับตาวางแผนชีวิตในอนาคต ไม่ว่าจะจากร่างกายที่๤า๪เ๽็๤หรือมีเ๱ื่๵๹ราวสาดใส่เข้ามาในหัวสมองมากเกิดไป หรูหยวนซีที่คิดว่าจะหลับตาเพียงสักครู่กลับผล็อยหลับไปจริงๆ เสียงอย่างนั้น รู้สึกตัวตื่นอีกทีก็บ่ายกว่าๆ แล้ว

     

    หญิงสาวครางในลำคอพลางขยับตัวเล็กน้อยทันเห็นสาวใช้กุลีกุจอลุกจากเก้าอี้มาถามไถ่อย่างนอบน้อมชวนฟังไม่หยอก

     

    “นายหญิงมีอะไรให้ดิฉันช่วยไหมคะ”

     

    หรูหยวนซีไล่ความมึนงงก่อนจะจำได้ว่าเธอเข้ามาอยู่ในนิยายที่ตัวละครดั้งเดิมแสดงจบไปแล้วพลันคลี่ยิ้มจริงใจ “ฉันอยากอาบน้ำสักหน่อย ช่วยให้คนเตรียมชุดสำหรับเปลี่ยนให้ฉันได้ไหม”

     

    สาวใช้รีบพยักหน้ารับตอบ “เมื่อครู่ตอนคุณหลับ ผู้ช่วยของนายท่านเฉิงส่งเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนมาให้แล้วค่ะ เดี๋ยวดิฉันจะไปหยิบมาให้เลือกแล้วไปรองน้ำอุ่นใส่อ่างให้นะคะ”

     

    “โอเค รบกวนเธอแล้ว”

     

     

     

     

    TBC