สวัสดีพ่อแม่พี่น้องทั้งหลายวันนี้ก็เป็งานบุญครั้งใหญ่ที่เราได้มีโอกาสจับจูงลูกหลานพาพ่อพาแม่ ปู่ย่า ตายาย
มาทำบุญใส่บาตร่วมขันกันเมื่อได้มีโอกาสมาแล้วก็พากันมานั่ง ฟังเทศน์ ฟังธรรมกันบ้างเสียงประกาศตามสายดังขึ้น
ขวัญชีวาประคองย่ากับอาจันทร์ส่วนปู่มีว่าที่หลานเขยเป็คนประคองได้พากันเดินขึ้นบันไดของศาลาการเปรียญ
เมื่อขึ้นมาเรียบร้อยก็จัดแจงมองหาที่นั่ง“ขวัญ ทางนี้มานั่งใกล้ๆ พี่นี่” พี่ฟ้ารุ่งเมื่อมองเห็นขวัญก็ะโเรียก
วันนี้บนศาลามีคนมากเนื่องจากแทบทุกหลังคาเรือนพากันมาทำบุญส่วนใหญ่คนในหมู่บ้านหนองนานี้มีบ้านที่อยู่ใกล้วัดก็มีอยู่ประมาเกือบ30 ครัวเรือนแล้วทุกครอบครัวก็ต่างพากันมาทำบุญกับวัดนี้
โชคดีที่ศาลาวัดของที่นี่ค่อนข้างหลังใหญ่ถึงจะดูเก่าไปบ้างแต่ก็ยังคงแข็งแรงเพราะมีคนใจบุญมาร่วมทำบุญทุกปี
“ป้าสาย สวัสดีค่ะ”ขวัญเมื่อเห็นป้าสายแม่ของพี่ฟ้าก็ยกมือขึ้นไหว้ ส่วนป้าสายก็ยกมือขึ้นไหว้ปู่ทูลกับย่ามีพร้อมทั้งรับไหว้อาจันทร์กับว่าที่หลานเขยไปด้วย
ต่างคนต่างก็ทักทายกันพอหอมปากหอมคอ เพราะอยู่บ้านใกล้กัน มีอะไรก็มักไปมาหาสู่กันอยู่แล้ว
หลังจากวางข้าวของเสร็จขวัญก็เตรียมยกปิ่นโตใหญ่พร้อมกับจะช่วยอาจันทร์ประคองย่า เพื่อที่จะนำของในปิ่นโตไปใส่ไว้ในบาตรที่วางเรียงกันหน้าพระพุทธรูป
การทำบุญใหญ่ของหมู่บ้านของเมืองบรรพตแห่งนี้เราจะใส่บาตรกันแบบนี้ เนื่องจากคนมากพระน้อยถ้าจะรอใส่ให้พระทีละรูปก็คงจะเลยเวลาฉันเพลกันพอดี
ขวัญจัดแจงเอาปิ่นโตออกจากเถาเรียบร้อยกำลังจะตักข้าวจากปิ่นโตใส่บาตรพระ ก็มีคนมายืนอยู่ข้างๆ
“สอนผมบ้างได้ไหมว่าต้องทำยัง”ตี๋เล็กเมื่อเดินขึ้นมาบนศาลา หลังจากที่ได้ไปช่วยพวกผู้ชายที่มาทำบุญด้วยกันยกโต๊ะยกเก้าอี้
เตรียมอาหารไว้เลี้ยงคนที่มาทอดกฐินแล้วเขาก็รีบมองหาคนที่ตนรู้จักก่อนทันที เมื่อเขามองเห็นขวัญ จึงเดินเข้ามาหาพร้อมกับนำปิ่นโตใส่่อาหารของตนมาด้วย
แต่เขาไม่เคยใส่บาตรแบบนี้มาก่อนเลยเลยไม่รู้ว่าต้องทำยังไงเมื่อขวัญเห็นว่าเป็ใครแล้วจึงวางใจเพราะไม่ใช่คนแปลกหน้าต่อกัน
ขวัญก็ทำเป็ตัวอย่างพร้อมทั้งพูดอธิบายให้ชายหนุ่มด้านข้างตนฟังไปด้วย
“เฮ้ย ไอ้เพชร ไอ้หนุ่มหน้าตี๋ที่อยู่ข้างพี่สาวมึงเป็ใครวะใช่แฟนของน้องขวัญหวานใจกูไหม” เสียงที่แสดงถึงความไม่พอใจนักของไม้นักเลงประจำหมู่บ้านดังขึ้น
เพชรแม้จะไม่พอใจที่ไม้พูดถึงพี่สาวของตนแบบนั้นและตนก็อยากจะโต้แย้งว่าพี่สาวของข้านะไม่ใช่ของมึงโว้ย ถึงในใจจะคิดแบบนี้แต่ปากก็ตอบขึ้นมาอีกอย่าง
“ไม่ใช่แฟนหรอกข้าได้ยินว่าเป็เพื่อนของคนชื่อกานที่เป็คนรักของพี่ฟ้ารุ่งที่มาจากเมืองหลวง”
“ผู้ชายจากเมืองหลวงนี่เองถึงว่าผิวขาวและดูอ้อนแอ้นอย่างกับผู้หญิง ฮ่าฮ่า” เสียงจากเ้าหินลูกน้องมือขวาของเ้าไม้เอ่ยออกมา
“พี่ไม้พวกเราเข้าไปใส่บาตรกับน้องขวัญดีไหมจ๊ะทำบุญร่วมกันพี่ก็จะได้เป็เนื้อคู่กันไงอิอิ”เสียงแสดงความประจบจากเ้าหมูก็ดังตามมาอีกคน
“พวกมึงทุกคนหยุดอยู่กับที่เลยมึงจะไปไหนกัน วันนี้งานบุญ มึงอย่ามามีเื่แถวนี้ลงไปช่วยพวกลูกศิษย์วัดจัดโต๊ะให้คนที่มาทำบุญนู่น
เอ็งก็เหมือนกันไอ้เพชรมายุ่งอะไรกับไอ้พวกนี้ โน่นเอ็งรีบไปหาพี่สาวเลยเ้าขวัญมันยืนมองอยู่เห็นไหม” ผู้ใหญ่ชดหลังจากห้ามพวกเ้าไม้เสร็จก็หันไปบอกกับเ้าเพชร
“งั้นฉันไปหาพี่ขวัญก่อนนะ”เพชรหันหน้ามาบอกพวกเ้าไม้อีกที แล้วรีบเดินมาหาพี่สาวของตน
“เพชรทำไมไปยุ่งกับคนพวกนั้นมันไม่ใช่คนดีอะไรเลยวันๆเที่ยวจ้องแต่จะหาเื่ตีรันฟันแทงกับคนอื่นไปยุ่งกับมันสักวันเถอะจะเดือดร้อน” เมื่อขวัญพูดจบ เพชรก็ได้แต่ยิ้มเจื่อนๆ
งานบุญผ่านพ้นไปด้วยดี ก็ถึงกำหนดจะกลับไปทำงานอีกครั้งแต่ครั้งนี้พี่ฟ้ากับพี่กานก็ได้ฤกษ์ที่จะแต่งงานกันแล้ว
รวมถึงอาจันทร์อาของขวัญด้วยว่าที่อาเขยเป็ครูที่ได้มาบรรจุใหม่เมื่อปีก่อนชื่ออโนทัย
คงเป็บุพเพของอาจันทร์อยู่มาจนเป็สาวเทื้อแล้วก็มีคนมาฉุดลงจากคานคำพูดพวกนี้คือคำพูดที่ชาวบ้านพูดให้ขวัญฟัง
ครูทัยถึงแม้จะเตี้ยกว่าอาจันทร์นิดหน่อยแต่รูปร่างหน้าตาก็จัดว่าดูดี มีความสุภาพเรียบร้อย ปู่ทูลกับย่ามีเห็นแล้วก็ชอบใจ
งานแต่งของอาจันทร์กับพี่ฟ้าก็จัดเดือนเดียวกันห่างกันแค่อาทิตย์เดียว ขวัญกำลังคิดจะลางานยังไงดี เฮ้อพอจะแต่งก็จัดซะใกล้กันเลยอีกแค่สองเดือนเอง
ประกาศ ประกาศ หนึ่งสองก๊อกๆคืนนี้มีหนังขายยามาฉายที่สนามบอลในโรงเรียนหนองนามี หนังผีและหนังบู๊ ใครสนใจไปดูได้แต่อย่าลืมหอบเสื่อไปปูพื้นกันหล่ะ
เสียงประกาศตามสายดังขึ้นขัดจังหวะความคิดของขวัญทันที
“พี่ขวัญคืนนี้เราไปดูหนังด้วยกันเถอะ”เพชรเอ่ยชวน “ตกลง เดี๋ยวพี่เดินไปชวนพี่ฟ้าด้วยดีกว่าจะได้มีเพื่อน ที่โรงเรียนกลางคืนค่อนข้างหน้ากลัวอยู่เหมือนกัน”เมื่อพูดจบเธอก็รีบเดินออกไปทันที
ตกมืดคืนนั้นขวัญชีวา ขวัญเพชร ฟ้ารุ่ง กาน และตี๋เล็กก็พากันเดินไปที่โรงเรียนตอนนี้บริเวณหน้าโรงเรียนค่อนข้างจะครึกครื้นและมีแสงไฟส่องสว่าง
มาจากร้านขายขนมของกินเล่น มีร้านให้จับฉลากแลกรางวัลอยู่สองสามร้านร้านแบบนี้ผู้ใหญ่หลายคนชอบนัก
ร้านลูกชิ้นย่างก็ขายดีเห็นมีแต่เด็กๆรุม พวกขวัญก็ซื้อน้ำกับลูกชิ้นย่างกับขนมถังแตกเก็บไว้กินในขณะดูหนังเหมือนกันเผื่อหิว
สวัสดีพ่อแม่พี่น้องลุงป้า น้าอาทุกท่าน วันนี้ใครปวดใครเมื่อย ทางร้านยาของเรามียาแก้มาขาย ไม่ว่าจะปวดหัวตัวร้อนมีไข้จับสั่น ยาแก้เรามี
มีทั้งยากินและยาถูยาทา เร่งเข้ามาหาซื้อกันเร็วเข้าพี่น้องทั้งหลาย ซื้อเสร็จกันแล้วเราจะได้ฉายหนังให้ดูกันจ้ามาเร็ว มาเร็วๆ เสียงประกาศจากรถข้างเครื่องฉายหนังดังขึ้น
คนที่มาดูหนังก็พากันไปช่วยอุดหนุนซื้อยากันอย่างล้นหลามเพราะอยากจะดูหนังกันเต็มแก่แล้วก็เป็อันว่าการค้าครั้งนี้มีความสุขกันทั้งผู้ซื้อผู้ขาย
เมื่อหมดคนซื้อแล้วหนังก็เริ่มฉาย เื่แรกเป็หนังบู๊แอคชั่น มีทั้งเตะ ทั้งต่อยเสียงปืนดังสนั่นก็พากันถูกใจเหล่าชายฉกรรจ์ทั้งหลายไป เื่ที่สองก็เป็หนังผีสุดฮิตแห่งยุคผีสาวตายทั้งกลมนั่นเอง
ได้ยินเสียงซาวด์หนังดังขึ้นมาหลายๆคนก็พากันขนลุกเกรียว ต่างก็หันซ้ายหันขวาบ้าง กอดคนข้างๆ ที่มาดูด้วยกันบ้างเอามือปิดตาในบางฉากบ้าง ดูๆ แล้วก็น่าขำเหมือนกันกลัวผีแต่ก็ยังดู
“พี่ฟ้าขวัญอยากไปห้องน้ำจ๊ะ ปวดเบาไม่ไหวแล้ว” ขวัญพูดกระซิบข้างหูฟ้าอย่างเขินอาย“งั้นเดียวพี่ไปเป็เพื่อน” ฟ้าบอกพร้อมกับทำท่าจะลุกขึ้น กานเห็นฟ้าลุกขึ้นก็ถามขึ้นมา
“จะไปไหนเหรอฟ้า”ไปห้องน้ำเป็เพื่อนขวัญจ้าพี่กาน
“เดียวผมไปเป็เพื่อนขวัญเองเพราะผมก็จะไปเข้าห้องน้ำเหมือนกัน” ตี๋เล็กพูดขึ้นมา
“ไปด้วยกันทั้งสี่คนนี้แหละทางห้องน้ำน่าจะมืดไปหลายคนน่าจะปลอดภัยกว่า” กานตัดสินใจพูดขึ้นมาพร้อมกับลุกขึ้นยืนเรียบร้อยแล้ว
เมื่อถึงห้องน้ำต่างคนต่างก็ทำธุระของตนหลังจากเสร็จเรียบร้อยก็ตกลงกันว่าจะกลับบ้านทันที เพราะนี่ก็สี่ทุ่มกว่าแล้ว
“งั้นขวัญไปตามเพชรก่อนนะจ๊ะพวกพี่ไปรอที่ทางออกหน้าโรงเรียนเลย” ขวัญบอกเพราะตอนมาห้องน้ำนั้นเพชรไม่ได้มาด้วย เนื่องจากเจอกลุ่มเ้าไม้เพชรก็ถูกดึงตัวไป
ตี๋เล็กก็เดินตามขวัญมาติดๆเพราะไม่อยากอยู่เป็ก้างขวางคอรุ่นพี่ตน เมื่อเดินมาถึงกลุ่มของไม้ที่เป็ชายหนุ่ม 5-6 คน
ขวัญก็มองเห็นน้องชายตนที่กำลังถูกคนในกลุ่มนั้นชักชวนให้ลองสูบยาเส้นเธอก็ะโเรียกทันที
“เพชรพวกพี่จะกลับบ้านแล้วมากับพี่เร็วเข้าดึกมากแล้ว” ขวัญเอ่ยเรียกน้อง คนในกลุ่มก็โห่แซวเพชรว่าเป็เด็กติดพี่หรือไงกลับบ้านเองไม่ได้ ต้องให้พี่มาตาม
“น้องขวัญคนสวยจะรีบกลับไปไหนจ๊ะหนังยังฉายไม่ทันจบเื่เลย ถ้าน้องกลัวเดี๋ยวพี่ไม้จะไปส่งน้องให้ถึงบ้านเองดีไหมจ๊ะ”ขณะที่ไม้พูดก็พยายามจะเอามือมาจับมือขวัญ
แต่มือของไม้ยังไม่ทันถึงตัวของขวัญก็มีอีกมือหนึ่งออกมาปัดมือของไม้ทิ้งทันที
“มึงไอ้หน้าอ่อนมีสิทธิ์อะไรมาปัดมืออั๊วว่ะ” ไม้พูดขึ้นด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว “ผมเป็คนรักของขวัญแค่นี้ก็มีสิทธิ์แล้ว”ตี๋เล็กพูดสวนขึ้นทันควัน
เพราะจริงๆ แล้วเขาก็แอบชอบขวัญอยู่ครั้งนี้จึงเป็โอกาสดีที่ได้แสดงตัวถึงจะเป็แค่เื่ปลอมๆ ก็ตาม
กลุ่มของไม้ก็เริ่มไม่พอใจที่มีคนมากล้ายุ่งกับคนที่ลูกพี่พวกตนหมายปองเตรียมที่จะล้อมรอบเข้ามาพร้อมที่จะต่อยตีได้ทุกเมื่อ
“พวกมึงหยุด ไอ้ห่าพวกนี้ขยันมีเื่กันสะจริง”คนที่ะโส่งเสียงมาก่อนตัวนั้นก็คือผู้ใหญ่ชดเ้าเก่าเ้าเดิมที่เผอิญมาตรวจดูความเรียบร้อย
“แยกย้ายกลับบ้านใครบ้านมันโว๊ย”เมื่อทุกคนได้ยินก็ต่างสลายกลุ่มทันที
เพรชก็ตามขวัญกลับบ้านด้วยโชคดีที่คืนนี้ไม่มีเื่เพราะถ้ามีขึ้นมาตี๋เล็กก็ไม่น่าจะสู้พวกนั้นได้
“เพชรเลิกคบกับพวกนั้นเถอะถือว่าพี่ขอพี่เป็ห่วงน้องนะ เรามีกันแค่สองคนพี่น้อง ลูกๆ ที่เกิดจากแม่นวลเขาก็ไม่มีใครมาสนใจเรา
ส่วนพ่อมีก็เหมือนไม่มีเพราะเขาก็เอาแต่ห่วงครอบครัวใหม่หรือเพชรจะไปอยู่กับพี่” ขวัญพูดขอร้องน้องชาย
เื่ที่เพชรหันไปคบกับพวกไม้นั้นสาเหตุก็เกิดมาจากกล้าซึ่งเป็น้องเลี้ยงของเขาที่เกิดจากแม่ใหม่นั้นแหละวันนั้นมีคนจ้างวงแตรวงไปเล่นในงานบวช
ซึ่งคนที่บวชเป็ญาติกับทางแม่เลี้ยงแล้วเ้ากล้ากับกลุ่มพวกนั้นเมื่อเจอเขาก็พากันพูดกระทบว่าเขาเป็ลูกที่พ่อไม่้ามีพี่สาวพี่สาวก็ไม่้า
ว่าเขายังไม่เท่าไหร่แต่มีคนนึงมาพูดพาดพิงถึงพี่ขวัญหาว่าหนีตามผู้ชาย ซึ่งเขาทนไม่ได้จึงมีเื่ชกต่อยกันขึ้นมาส่วนเ้ากล้าก็ยังไปช่วยฝ่ายทางญาติตัวเองรุมเขาอีก
ต่อยกันไปสักพักกลุ่มพี่ไม้ก็เข้ามาช่วยเขา พวกพี่ไม้บอกว่ายังไงก็คนบ้านเดียวกัน จะปล่อยให้คนอื่นมาหยามไม่ได้พอพ่อรู้เื่ พ่อกับไม่ว่าอะไรกล้าเลยสักคำ
ตัวของเพชรจึงรู้สึกเคว้งคว้างไปๆ มาๆ ก็เลยมาสนิทกับกลุ่มอันธพาลประจำหมู่บ้านไป
พอขวัญได้รู้ถึงสาเหตุก็ร้องไห้สงสารน้องจึงชวนน้องไปอยู่ด้วยกัน เพชรก็รับปากแต่คงต้องหลังจากปีใหม่ไปก่อนเพราะเขาต้องไปช่วยลุงมิ่งคุมวง
หลังจากจบเื่นี้แล้ววันต่อมากลุ่มของขวัญชีวาก็ต้องไปทำงานทันที เื่ของขวัญกับตี๋เล็กก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
จนกระทั่งถึงวันที่พี่ฟ้ารุ่งและอาจันทร์จะแต่งงานขวัญไม่สามารถลางานมาได้ ซึ่งทำให้ขวัญเสียใจมากเพราะที่โรงงาน
มีคนลางานไว้ก่อนแล้วหลายคนขวัญจึงได้แต่ฝากจดหมายกับพี่ฟ้ารุ่งมาให้อาจันทร์ ตัวพี่ฟ้าเองหลังจากผูกข้อไม้ข้อมือเสร็จวันรุ่งขึ้นก็ต้องรีบกลับมาทำงานเหมือนกัน
พอถึงงานแต่งอาจันทร์ทั้งฟ้าและขวัญก็ไม่ได้มาทั้งคู่หลังจากอาจันทร์แต่งงานได้หนึ่งเดือนก็มีจดหมายมาถึงขวัญว่าเพชรโดนจับติดคุกข้อหาปล้นทรัพย์ผู้อื่น
เมื่อขวัญอ่านจดหมายจบก็ร้องไห้เสียใจในจดหมายบอกว่าเพชรมันยอมรับว่าเข้าไปอยู่ในกลุ่มนั้น แต่มันไม่รู้ว่าพวกนั้นวางแผนจะไปปล้นมันหนีไม่ทันก็เลยโดนตำรวจจับ
ขวัญไปขอลางานแต่โรงงานไม่ยอมให้ลาขวัญจึงคิดจะลาออก เพราะพี่ฟ้ารุ่งก็ยื่นเื่ลาออกแล้วเช่นกันแต่ขวัญจะไม่ได้เงินชดเชยเนื่องจากลาออกกระทันหัน
ขวัญก็ยอมทนทำงานไม่เคยขาดลาถึงเวลาจำเป็ก็ยังลาไม่ได้ แล้วจะอยู่ทำไม พี่ฟ้าก็ตัดสินใจออกพร้อมขวัญทันทีแล้วก็จะกลับบ้านพร้อมกันเพราะห่วงเพชร พี่ฟ้าจึงชวนพี่กานไปด้วย
วันรุ่งขึ้นเป็วันออกเดินทางพี่กานขับรถกระบะคันเดิมมารับ ตี๋เล็กก็ตามมาเหมือนเดิมเพราะเป็ห่วงขวัญ
เมื่อมาถึงบ้านจึงได้รู้ว่าปู่กับย่าแยกบ้านมาอยู่กับอาจันทร์แล้วขวัญก็รู้สึกเคว้งคว้างทันทีเพราะเหมือนตัวเองกลายเป็คนไม่มีบ้านให้อยู่แล้ว
น้องก็มาติดคุกอีกชีวิตช่างดูมืดมนไปหมด ตี๋เล็กเห็นอย่างนั้นก็ได้แต่ปลอบใจขวัญ แล้วบอกว่าถ้าจัดการเื่ของเพชรเสร็จแล้วเราก็แต่งงานกันเถอะขวัญก็ไปอยู่กับตี๋เล็กที่เมืองทราวดีได้
ขวัญในขณะนั้นรู้สึกหมดที่พึ่งแล้วจึงได้แต่พยักหน้ารับ เพชรถูกตัดสินจำคุกเป็ระยะเวลาสิบปี ตามกฎหมายของอาณาจักรดวงดาวแห่งสายน้ำ ขวัญเอาแต่ร้องไห้สงสารน้องบอกให้น้องหมั่นทำความดีเพื่อที่จะใช้ลดโทษได้
เมื่อเสร็จจากเื่ของน้องชายก็ถึงเื่ของตัวเองขวัญตัดสินใจที่จะไปอยู่กับตี๋เล็กซึ่งในความรู้สึกของขวัญชีวานั้นเธอยังไม่ได้คิดอะไรกับตี๋เล็ก เพราะตี๋เล็กมีอายุน้อยกว่าเธอ
แต่ใน่ที่รู้สึกโดดเดี่ยวเช่นนี้ตี๋เล็กกับคอยเป็กำลังใจให้สำหรับขวัญคิดว่าหากอยู่ด้วยกันก็คงจะรักกันเองเหมือนที่คนเฒ่าคนแก่สมัยก่อนว่าไว้ดังนั้นขวัญจึงแวะไปบอกปู่กับย่า
ปู่กับย่าจึงให้ทำการผูกข้อไม้ข้อมือกันถึงจะกระทันหันไปสักนิดแต่ก็ต้องทำเพื่อญาติพี่น้องจะได้รับรู้ด้วยนี่ก็ถือว่าเื่นี้เป็จุดพลิกผันครั้งใหญ่ในชีวิตของขวัญ
หลังจากอยู่กินกับตี๋เล็กเป็ระยะเวลาหกปีจนมีลูกด้วยกันสามคนตี๋เล็กก็เริ่มเปลี่ยนไป เพราะขวัญเป็คนขยันทำให้ฐานะที่บ้านเริ่มดีขึ้นมาบ้าง
จากที่ตี๋เล็กช่วยกันทำงานก็เริ่มมีคนชักชวนไปเที่ยวตามร้านอาหาร กินเหล้า เริ่มติดไฮโลอีกสรุปว่าเื่ที่ไม่ดีทั้งหลายก็เริ่มเข้ามาเรื่อยๆ
ไปกินเที่ยวแต่ละครั้งพอเมาก็โดนคะยั้นคะยอให้เป็คนจ่ายอยู่ร่ำไปส่วนทางด้านของขวัญก็เป็คนใจอ่อน
พอพ่อบอกให้ช่วยน้องที่เกิดจากแม่เลี้ยงเื่เงินบ้างขวัญก็เต็มใจช่วยจนสุดท้ายเงินที่ช่วยกันหามาก็เริ่มลดน้อยลง
ตอนนั้นขวัญมีรถกระบะตอนเดียวแล้วจึงคิดว่าควรจะหาสินค้าเช่นพวกกับข้าวต่างๆ ลองไปขายให้ไกลขึ้น
ขวัญทำแบบนี้มาตลอดหลายปีทั้งเตรียมของขาย หาสินค้า จนร่างกายเริ่มรับไม่ไหวจนกระทั่งวันหนึ่งได้เกิดอุบัติเหตุร้ายแรงขึ้น แล้วขวัญก็ได้ตายจากไป
631
