ตอนนี้ครอบครัวตระกูลจ้าวได้มาถึงบ้านที่ซื้อไว้ที่อยู่ข้างกันกับบ้านของซูมี่เเล้วเรียบร้อยวันนี้ทุกคนคิดว่าจะหาลูกสาวทันนี้เเต่โดนเ้าลูกชายตัวดีห้ามไว้ก่อนเพราะกลัวน้องสาวตัวเองตื่นใได้ที่อยู่ดีๆ จะไปบอกว่าเป็ครอบครัวของเธอ
ก่อนหน้า
ขณะอยู่บนเครื่องบินส่วนตัวตอนนี้ทุกคนกำลังนั่งปรึกษากันว่าจะเอาอย่างไรดีไปหาเลยไหมรึจะค่อยๆ ไปทำความรู้จักกันดี
"พ่อครับตอนนี้ผมให้คนตามดูน้องเเล้วครับ"ซูเหวินหันไปบอกพ่อตัวเองส่วนเเม่นั่นกำลังเตรียมหาของไปฝากน้องสาวผ่านเลขาที่นั่งจดหลายละเอียดด้านข้างนั่นเองเขาได้ส่งบอดี้การ์ดให้ติดตามน้องสาวเเล้วตั้งเเต่เมื่อวานซึ่งเป็หน่วยทีมที่มีคุณภาพเป็ดังเงาของตระกูลออกติดตามเเละปกป้องคุ้มครองน้องสาวตัวเองพร้อมทั้งส่งคนไปติดต่อซื้อบ้านข้างๆกันกับน้องสาว
"ใจจริงพ่ออยากไปหาน้องเลยพ่อไม่อยากให้เวลามันเสียเปล่าพวกเรารอกันมานานเเล้วทั้งชีวิต"จ้าวเฉินเยี่ยนเขาไม่อยากให้เสียเวลาอีกต่อไป
"ผมว่าลองค่อยๆเข้าหาน้องดีกว่าเป็ไงครับ"
จ้าวเฉินเยี่ยนคิดตามที่ลูกชายบอกด้วยความเข้าใจงันคงต้องรอไปก่อนเพราะยังไงอย่างน้อยก็ได้อยู่บ้านข้างกันกับลูกสาวอยู่เเล้ว
จ้าวซูเหวินตอนเขาคิดว่าพอถึงที่นั่นเเล้วจะหาทางเข้าถึงผู้เป็น้องสาวอย่างไรดีพร้อมทั้งเพิ่งนึกถึงใครอีกคนที่ค่อยพยายามตามหาน้องสาวช่วยเ้าตัวมาโดยตลอด
พอนึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้เเจ้งขาวบอกอีกฝ่ายเ้าตัวก็รีบกดติดต่อหาเพื่อนสนิทเ้าน้ำเเข็งคนนั่นทันที
รอสายไม่นานก็มี่คนรับทันที
"เฟยิ"เ้าตัวรอปลายสายตอบกลับ
"..."
"เฟยินายได้ยินฉันไหม?"ซูเหวินเอ่ยถามคนปลายสายที่นิ่งเงียบจนเขาเองก็หัวเสียกับเพื่อนตัวดีทันทีเพราะเฟยิเป็คนไม่ค่อยพูด
"อืม"เสียงตอบกลับมาอย่างราบเรียบ
"พอดีมีเื่จะบอกตอนนี้ครอบครัวของฉันเจอน้องสาวเเล้วน่ะ"
เกะ! เสียงของหล่นจากปลายสายซูเหวินคิดว่าของมีของตกสะมากกว่าเพราะเขารู้ดีว่าเฟยกมิงเองก็ตามหาน้องสาวของเขาเหมือนกัน
"เจอที่ไหน"เสียงปลายทางถามขึ้นมาทันที
"ประเทศCจริงๆเจอผ่านโซเชี่ยลเหมือนน้องสาวของฉันจะดังมากเลยน่ะ"ซูเหวินบอกคนปลายสายอย่างใจเย็น
"เจอกันอาทิตย์หน้า"เสียงเ็าตอบกลับทันทีพร้อมว่างสายไปเเล้ว
"ด..เดี๋ยว"ซูเหวินพูดยังไม่จบอีกคนว่างสายไปเเล้วเขายังไม่ได้บอกเลยด้วยซ้ำว่า
อะไรของเ้าหมอนั่นถึงได้รีบว่างสายไปขนาดนั่นเขาได้เเต่สายหัวไปมากับนิสัยของเพื่อนตัวเองทันที
ใช้เวลา3ชั่วโมงในการเดินทางมาถึงประเทศเอทันทีที่เครื่องลงจอดก็ได้มีรถยนต์หรูรอรับถึง5คัน
จากสนามบินมายังบ้านที่ซื้อไว้นั่นประมาณ40นาที
ขณะที่รถของซูเหวินที่นั่งมานั่นกำลังขับผ่านบ้านของน้องสาวเ้าตัวก็อดที่จะพยายามมองเข้าไปในบ้านไม่ได้จนเขาเห็นว่าประตูเปิดเหมือนกำลังมีรถจะขับออกมาเ้าตัวรีบบอกให้ลูกน้องคนสนิทที่กำลังขับรถอยู่นั่นหยุดรถกระทันหันทันทีที่ซูเหวินเห็นรถยนต์ของผู้เป็น้องสาวขับออกมาจากตัวบ้านเ้าตัวทั้งตื่นเต้นเเละประหม่าโดยไม่รู้ตัว
เมื่อรถหยุดนิ่งร่างสูงก็รีบเปิดประตูรถออกมาโดยลืมคำพูดทั้งหมดที่พูดไว้กับผู้เป็พ่อไปเเล้ว
ซูเหวินเขาเองพยายามมองเข้าไปในรถยนต์เพื่อที่จะได้เห็นหน้าของน้องสาวตัวเองเเต่เเล้วทำไมรถของซูมี่จอดได้สักพักเเล้วไปขยับเขยื้อนไปไหนเลยเ้าตัวจึงร้อนใจขึ้นมาทันทีเลยตัดสินใจเพื่อที่จะได้เดินไปดูว่าน้องสาวของตนเป็อะไรรึเปล่าจนขณะที่กำลังก้าวเดินไปนั่น
ปรากฏว่าซูเหวินเห็นว่าคนในรถรีบถอยรถยนต์เข้าไปภายในบ้านแทนที่จะขับออกไปซูเหวินเห็นเเเบบนั่นเเล้วจึงกระวนกระวายใจเป็อย่างมากที่เธอรีบถอยหนีทั้งที่เขากำลังเดินเข้าไปหา