น้องครับ รับรักพี่ที

ฮ่องเต้  ทอล์ก

ผมสะลึมสะลือ คว้าโทรศัพท์ขึ้นมาดูนาฬิกา เห็นว่าเพิ่ง 7 โมง  เลยค่อยๆย่องลุกออกจากที่นอนคว้าแปรงสีฟัน

เพื่อออกไปจัดการกิจวัตรประจำวันของตัวเอง  โฟมล้างหน้าผมหมด  เลยแอบย่องๆ เดินไปห้องโอโซน

พี่ขอขโมยโฟมล้างหน้าหน่อยนะโซนนะ ผมเปิดประตูอย่างเบามือที่สุด แล้วย่องๆเข้าไปทางห้องน้ำ

แต่จังหวะที่ผมเดินออกมาจากห้องน้ำ  ผมก็เห็น 

น้องโอโซนกับพี่นักรบ  แม่งนอนกอดกันกลมเลยยยย  ไอคนน้องไม่กอดเฉยๆ แม่งเอาหน้าซุกอกพี่นักรบไปเลย

เชี่ยยยยยย  ต้องเก็บภาพไว้สักหน่อย  หน้าพี่รบแม่งเปี่ยมสุข จัดๆ

ผมรีบย่องออกไปจากห้องโอโซน  แล้ววิ่งจู๊ดกลับไปหาพี่ฮันเตอร์

พร้อมเขย่าตตัวพี่เตอร์อย่างรุนแรง

"พี่เตอร์ๆๆๆๆ  พี่มึงงง  ตื่นก่อนน" ผมเรียกพี่เตอร์

นอกจากแม่งจะไม่ตื่นแล้ว แม่งยังพลิกตัวหนีไปอีกข้างนึงอีก

"โอ๊ยย พี่เตอร์ ตื่นๆๆ" ผมเขย่าต่อ

"โอ๊ยยย ไอเต้ กูคนนะไม่ใช่ติ้วเซียมซี เขย่าแม่งอยู่นั่นแหละ มึงมีอะไร กูง่วง!!!" พี่เตอร์หมวดคิ้วพลางลืมตาขึ้นมามอง

"ข่าวเด็ด ข่าวใหญ่พี่เตอร์  เมื่อกี้ผมแอบเข้าห้องโอโซนมา" ผมบอกอย่างตื่นเต้น

"ทำไม พี่มึงมันปล้ำน้องฝึกงานรึงัย" พี่เตอร์ใช้มือค้ำศรีษะขึ้นมามอง

"อ่ะๆๆ พี่ดูเอง" ผมยื่นโทรศัพท์ให้พี่เตอร์ดู

"เชี่ยยยยยย  พี่มึงนี่เอาเ๱ื่๵๹นะไอเต้" พี่เตอร์บอกพลางอมยิ้ม

"โซนแม่งก็ไม่เบาหรอก  ซุกอกพี่รบไปเลย" ผมพูดขึ้นมา

"แบบนี้พี่มึงก็มีหวังดิวะ" พี่เตอร์พูดยิ้มๆ

"ไม่รู้ดิพี่  แต่ผมเชียร์คู่นี้นะ" ผมบอกอย่างนึกสนุก

"กูก็อยากจะรู้เหมือนกัน  ว่าไอรบมันจะเนียนๆจีบน้องแบบนี้ไปได้ถึงเมื่อไร" พี่เตอร์พูดพลางกรอกตามอง

"คือยังไงวะ" ผมถามงงๆ

"ก็อยู่ที่ว่าน้องจะจับความรู้สึกได้ก่อน  รึไอรบจะทนไม่ไหวต้องบอกน้องออกมาตรงๆก่อน เพราะตัวนึงก็สายเนียนอีกตัวนึงก็สายบื้อ มึงว่าข้างไหนชนะ" พี่เตอร์หันมาถาม

"ผมเล่นข้างโอโซน 2 เมา" ผมบอกพี่เตอร์

"กูรับข้างไอรบ 4 เมา" พี่เตอร์ตอบกลับ  "ถ้าโอโซนรู้ก่อนกูชนะ แต่ถ้าไอรบบอกก่อนกูชนะ"

"ดีล" เราสองคนพูดพลางชนหมัดกัน

โอโซน  ทอล์ก

ผมตื่นขึ้นมาบนอกของพี่นักรบอีกแล้วครับ

งือออออออออออออ   ถ้าพี่เขารู้ตัวผมจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนวะเนี่ย

ผมรีบลุกๆออกไปก่อนที่พี่เขาจะตื่น  แล้ววิ่งหนีเข้าห้องน้ำไปเลย

ผมอาบน้ำอยู่นาน  พอก้าวออกมาก็เห็นว่าพี่นักรบจะยังหลับสบายอยู่

เลยเดินเข้าไปปลุก "พี่นักรบครับ ตื่นเถอะครับ สายแล้ว" พร้อมเขย่าตัวพี่เขาเบาๆ

พี่นักรบค่อยๆลืมตาขึ้นมา  แล้วส่งยิ้มให้ผม

"ตัวเล็ก ตื่นไวจัง" พี่นักรบทักผม

"พี่ไปอาบน้ำได้แล้วครับ  เดี๋ยวกินข้าวแล้วเราจะได้กลับกันครับ" ผมบอกพี่นักรบ

พอพี่นักรบลุกออกไป  ผมก็รีบเก็บที่นอนรวมทั้งเก็บข้าวของของผมแล้วก็พี่นักรบ

ผมเดินนำออกไปหาป้าจิ๋วที่ครัวก่อน หอมจังเลยยย  ข้าวต้มกุ้งของโปรดแน่นอนครับ

"ป้าจิ๋ว หนูหิวแล้ววว" พูดพลางกอดเอวแม่นมของผมอย่างออดอ้อน

"คุณหนู เพื่อนๆลงมากันหมดรึยังคะ ป้าจะได้ตั้งโต๊ะ" ป้าหันมาถามผม

"ตั้งเลยก็ได้ครับ เดี๋ยวหนูเดินไปตามพี่ๆก่อน" ผมบอกพลางเดินออกมา

ก๊อกๆๆ   สักพักพี่ฮ่องเต้ก็เดินมาเปิดประตู  ในชุดที่พร้อมออกเดินทางแล้ว

"ไปกินข้าวกันครับ ป้าจิ๋วให้เด็กๆตั้งโต๊ะแล้ว" ผมบอกพี่เต้  วันนี้แม่งมองผมแปลกๆ นัยตาแม่งยิ้มตลอด

"ไปดิ  พี่เตอร์ๆน้องมาตามไปกินข้าว" พี่เต้หันไป๻ะโ๷๞เรียกพี่เตอร์

พี่เตอร์ตอนไม่เซ็ตผม แม่งคือที่สุด  ยิ่งตอนนี้พอมองเข้าไปพี่เตอร์กำลังใช้ปากคาบยางมัดผมไว้ แล้วสองมือกำลังรวบผมข้างหน้าขึ้นลวกๆ

เพื่อมัดผมทรงครึ่งหัว  อยากยกกล้องขึ้นมาถ่ายรูปเลยครับ พี่เตอร์พยักหน้าเชิงรับรู้

ผมกับพี่เต้เลยเดินออกมาก่อน 

"เมื่อคืนหลับสบายป้ะ?" พี่ฮ่องเต้ถามผม

"ก็ๆๆ สบายดีนะครับ" ผมตอบตะกุกตะกัก  มึงอย่ามีพิรุธดิโอโซน

"ก็น่าจะสบายอ่ะเนอะ" พี่เต้พึมพำ 

"อะไรนะพี่" ผมหันไปถามงงๆ 

"ป่าวๆ พี่บอกว่าพี่ก็นอนสบาย บ้านโซนนี่ดีจริงๆ วันหลังพี่มาอีกนะ" พี่เต้บอกผม

"ได้อยู่แล้ว" ผมตอบ

ผมมานั่งที่โต๊ะกับพี่เต้  ก็เห็นพี่นักรบนั่งรออยู่ก่อนแล้ว

"ไงล่ะ หลับสบายเลยสิมึง" พี่เตอร์ทักพี่นักรบเป็๞คำแรก

สองคนนี้เขาอะไรกับการนอนนักนะ ถามกันอยู่นั่นแหละ 

"เฃละนี่เป็๞ไร ทำไมหูแดง" พี่นักรบถามไม่ถามเปล่า เอานิ้วมาเขี่ยๆหูผมอีก

"อะไรของพี่เล่า กินๆไปดิ" ผมหันไปยู่หน้าใส่พี่นักรบ

พี่มันยิ้มกลับมา  แถมยังยักคิ้วกวนประสาทผมอีก

หลังมื้ออาหาร เราเดินไปลาป้าจิ๋ว แล้วเดินมาลงเรือลุงชัยที่จอดรออยู่ก่อนแล้ว

ป้าจิ๋วก็กอดรัดฟัดเหวี่ยงผมประมาณนึง 

"เดี๋ยวหนูมาใหม่น๊า" ผมบอกป้าจิ๋ว

"กลับมาหาป้าบ่อยๆนะทูนหัว" ป้าบอกผม

ผมเดินลงเรือเป็๞คนสุดท้าย  แล้วหันไปโบกมือลาทุกคนอีกครั้ง

นักรบ  ทอล์ก

ผมลงมารอน้องในเรือ  เพราะน้องต้องร่ำลากับป้าจิ๋วอีกยกใหญ่

"กูรู้นะเมื่อคืนมึงฟินอ่ะ ไอสัส" ไอเตอร์กระซิบข้างหูผม

"ฟินเชี่ยไรมึง" ผมกระซิบตอบกลับไป

"น้องตัวนุ่มมั้ยล่ะ กอดกันตัวกลมขนาดนั้น" แม่งกระซิบกลับมา

"เชี่ยเตอร์!!!!" ผมหันไปมองหน้ามัน

"น้องมึงนู่น  แอบเข้าไป แอบถ่ายรูปมาด้วย" ไอเตอร์บุ้ยไปทางไอฮ่องเต้

"ไอเปรตตตตต  ส่งรูปให้กูด้วยนะ" ผมหันไปทางไอฮ่องเต้ที่ย่นคอคงคิดว่าผมจะตบ แต่ผมกลับยื่นมือไปลูบหัวมันเบาๆ

"หุบยิ้มไอสัส กูหมั่นใส้" ไอเตอร์แม่กระซิบบอก กูจะหุบยิ้มได้ไง ก็กูฟินนนน

พอน้องลงเรือมา  ผมเลยหันไปถามน้องว่า

"แวะหาเค้กอร่อยๆกินกันไหม" ผมกระซิบถามน้อง

ห้องหันมาด้วยแววตาวาววับ  ยิ้มกว้าง  พี่ตาพร่าอีกแล้วตัวเล็กเอ๊ย 

น้องพยักหน้าอีกสองสามที แล้วพูดเจื้อยแจ้ว "ผมมีร้านเด็ดแนะนำ  อร่อยมากกกกก" 

"งั้นก็ฝากเ๯้าบ้านด้วยนะครับ" ผมหันไปยีหัวน้องที่หันมาพยักหน้ายิ้มรับ

ผมต้องจดไว้อีกอย่างครับ ว่าน้องในเวอร์ชั่นที่ได้กินขนมหวาน จะแจกความสดใสขั้นสุดดดดดดดดด

หนูจะอยากกินอะไร  พี่จะซื้อให้หนูทุกอย่าง  

พอขึ้นจากท่าเรือ ก็พากันมาขึ้นรถ ก่อนจะขับมาคาเฟ่ที่น้องบอกว่าเด็ดมากนั่นแหละ

เป็๞ร้านเล็กๆที่ไมเน้นการตกแต่งแบบคาเฟ่ที่ติดรีวิว แต่พอเดินเข้ามาในร้านได้กลิ่นกาแฟหอมตลบอบอวลไปหมด

น้องเดินไปหน้าเคาน์เตอร์ สั่งเค้กช็อกโกแลต 1 ชิ้น แล้วก็ช็อกโกแลตเย็น ของผมสั่งเป็๲กาแฟมะพร้าวอ่อน

ซิกเนเจอร์ของร้าน ไอเตอร์ก็เป็๞อเมริกาโน่ ไอเต้สายหวานเอานมชมพูไป แล้วก็ให้ร้านจัดเค้กมาอีกสามชิ้น อันไหนก็ได้

เราไปนั่งรอที่โต๊ะ  พอของทยอยมาเสิร์ฟ  ผมเอื้อมมือไปคว้ากาแฟขึ้นมาจะดูด น้องตีมือผม

แล้วบอกว่า "อย่าเพิ่งกิน เดี๋ยวถ่ายรูปก่อน" พร้อมมู่หน้าใส่ผมอย่างน่ารัก

ผมนั่งอมยิ้มมองเ๽้าตัวเล็กที่สนุกกับการหามุมถ่ายรูปอยู่กับไอฮ่องเต้

"กูจำได้ ปกติพอไอเต้บอกจะถ่ายรูปก่อน มึงด่ายับแล้วหยิบไปแดกแบบโนสนโนแคร์" ไอเตอร์กระซิบ กระแนะกระแหน

ผมได้แต่ยิ้มเก้อๆ ก็จริงของมัน ผมไม่ชอบการถ่ายรูปเวลาไปเที่ยวอะไรเท่าไร อยากกินก็กิน อยากนอนก็นอน

"พี่รบ ถ่ายรูปให้ผมหน่อยนะ" น้องหันมายื่นโทรศัพท์ให้

"ได้สิ" ผมตอบพลางยิ้มเพ้อๆ

หลังจากน้องถ่ายรูปจนหนำใจ ผมก็ได้ชิมเค้กกับกาแฟสักที  ของผมเป็๞เค้กมะพร้าว กับกาแฟมะพร้าวอ่อน 

ดีตามที่เ๽้าบ้านเขาว่าครับ ไม่หวานเกินไป กำลังอร่อยเลยครับ กาแฟมะพร้าวอ่อนก็อร่อยมาก

"พี่รบๆ โซนขอกินของพี่มั่งได้ป้ะ" น้องหันมาถามผม ด้วยสีหน้าที่อ้อนๆ

"เอาเลย" ผมตอบ พลางกลั้นยิ้มสุดชีวิต น่ารักชิบหายเลยเว่ยยยยยย

หลังจากนั่งกินกันได้สักพัก  ผมก็ลุกไปหน้าเคาน์เตอร์ เพื่อสั่งเค้กทุกอย่าง อย่างละ 1 ชิ้น ไว้ให้น้องไปใส่ตู้เย็นไว้กินทุกวัน

น้องจะได้แจกความสดใสขั้นสุดให้ผมอีกกกกกก

"พี่รบซื้อเค้กมาทำไมอีกอ่ะ  ปกติก็ไม่ค่อยกินนิ" ฮ่องเต้ถามขึ้น

"ซื้อไว้ให้ตัวเล็ก ใส่ตู้เย็นไว้กิน จะได้อารมณ์ดีทุกวัน" ผมตอบฮ่องเต้

"ซื้อให้โซนเหรอ" น้องถามพลางเกาะแขนอ้อนๆ  อยากกลับไปเหมามาทั้งตู้เลยเว่ย

ผมได้แต่พยักหน้า มองน้องที่๠๱ะโ๪๪โลดเต้นดีใจ 

"มึงเอาอกเอาใจกันสุดๆเลยนะ" ไอเตอร์พูดขึ้น

"ขอบคุณครับพี่รบ พี่รบใจดีที่สุดในโลกเลยค้าบ" น้องเกาะแขนผมแล้วก็เขย่าๆด้วยความดีใจ

ไม่ต้องรีบขอบคุณหรอก  พี่ทำอะไรพี่หวังผลทั้งนั้นแหละ : )