ไป๊อวี่ กับข้า เดินไปจนถึงหน้า โรงแรมขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง มันเป็โรงแรมระดับ 5ดาว และที่หน้าโรงแรมก็มี เวทีใหญ่อยู่ ไป๊อวี่ จึงลงมือ เล่นโอฮาโอ้ โดยไม่รู้ว่า นี่คือ โรงแรมของเจ็มาเจนเต้
ลัล ลัล ลา เสียงเพลงโชยมา
ฟ้ายังสดใส แสนสนุกรื่นเริงใจ
สารพัดจัดให้สุขสบายให้ขอมา
โอฮาโอ้ โอฮาโอ้...
เพียงชั่วไม่กี่นาที ก็มีคนมาชมถึง 1หมื่นคน ทั้งข้าราชการ และ พลเรือน
ไป๊อวี่ยังคงร้องต่อไป จนถึงเวลาประมาณเที่ยงคืน จึงเสกหมวกให้ข้า เดินรับตังค์ จากคนมาดูการแสดง
เพียงแค่อึดใจเดียว ข้ากับไป๊อวี่ก็ทำเงินได้มากกว่า ล้านเหรียญทอง
" ละ...ล้านเหรียญทอง ไม่น่าเป็นไปได้ " ข้าตะโกนออกมาด้วยความดีใจ
" แต่มันก็เป็นไปแล้ว " ไป๊อวี่ คลี่รอยยิ้มอันภาคภูมิแล้วกล่าวต่อ
" เห็นมั๊ยล่ะ ว่าพระเจ้าอย่างข้า มีดีกว่าที่เจ้าคิด "
แต่แล้วในขณะที่กำลังคุยกัน ก็มีคนชุดขาวเอาถุงมาคลุมไป๊อวี่ และลากเธอหนีไป
" หยุดนะ อย่าทำร้ายไป๊อวี่ " ข้าตะโกนตาม แต่พวกมันไม่หยุด และยังคงวิ่งหนีต่อไป ซึ่งไป๊อวี่ ก็พยายามดิ้นออกจาก ถุงผ้าเหมือนกัน แต่มาคิดอีกที ก็อยากดูว่า ข้าจะช่วยเธอยังไง ไป๊อวี่จึงหยุดดิ้น
ข้าวิ่งตามไป จนถึงเวลาตีสาม ข้าก็สามารถวิ่งตามทัน เจ้าโจรร้ายได้
บุรุษชุดขาวจึงวางถุงผ้าลง แล้วชักกาต้าเพลิง ออกมาสู้กับข้า
" อย่าคิดว่า เป็น ผู้กล้าแล้ว จะได้ ไป๊อวี่ไปครอบครองเลย " บุรุษชุดขาวกล่าว ดังนั้นเราจึงต่อสู้กัน บนสะพานข้ามแยก มันเป็นการต่อสู้ที่มันส์มาก มีลุ้นทุกตอน
ฉัวะ เสียงกาต้า เพลิง แหวกอากาศมาข่วนเสื้อของข้าขาด ก่อนข้าจะเตะ เข้าที่ปลายคางของ บุรุษชุดขาวจนมันลงไปนอนนับดาวกับพื้น ข้าดึงคอเสื้อของมันขึ้นมาแล้วถามว่า เจ้าเป็นใคร แล้วมีเจตนาอะไรถึงมาจับไป๊อวี่
และแล้ว บุรุษชุดขาว จึงร้องครางออกมาด้วยความเจ็บปวด และยอมคายความลับ
" ข..ข้า คือ เมกัน เป็นลุกเศรษฐี แต่แอบหลงรักไป๊อวี่ เมื่อเธอ ขึ้นแสดงเมื่อกี้ ข้าเลยคิดแผนที่จะลักพาตัวนางไปแต่งงานกับข้า ข้าขอโทษ " เมกัน กล่าว
หลังจากจัดการกับเมกัน ข้าก็คิดจะไป แก้เชือกที่ถุงของ ไป๊อวี่ แต่ทว่า...มีกลุ่มชายชุดดำ อีกกลุ่ม มาดึงถุงใส่ ไป๊อวี่ไป แล้ววิ่งหนีต่อ ข้าจึงวิ่งตามไป
พวกมันวิ่งออกนอกเมือง ไปหยั่งภูเขาลูกหนึ่ง ซึ่งตอนหลังข้าถึงรู้ว่า มันชื่อ ภูเขาแซนดร้า
4ก้านธูปต่อมา...
เมื่อข้ามาถึง หน้าถ้ำในภูเขาแซนดร้า ไป๊อวี่ ก็ยืนยิ้มอยู่ พวกชายชุดดำ ถูกเธอ เก็บหมดแล้ว ข้ามาไม่ทันฉากต่อสู้ ของไป๊อวี่ กับโจรชุดดำพวกนี้ ทำให้ข้าพลาดโอกาสทำความเข้าใจจุดอ่อนของไป๊อวี่
" พวกนี้มันเป็นโจรภูเขาน่ะ ที่จับข้ามาก็เพราะ พวกมันต้องการให้ข้าร้องเพลง เพื่อเปิดประตู อุโมงค์จะได้เข้าไปเอาสมบัติข้างใน " ไป๊อวี่กล่าว
" อุโมงค์อะไรรึ ท่านเทพ " ข้าถาม
" อุโมงค์ที่อยู่ข้างหลังเจ้านั่นไง " ไป๊อวี่ตอบ ดูเหมือนพวกโจรจะใช้รหัส เป็นเพลงจากโอฮาโอ้ แต่พวกมันพึ่งสูญเสียพรรคพวกที่ร้องเพลงได้ไป มันจึงคิดจะจับไป๊อวี่มาบังคับให้ร้องเพลง
"จะเอายังไงต่อไป " ไป๊อวี่ถาม
" ท่านหมายถึงพวกเราจะเอาสมบัติ ในถ้ำนี้กันเหรอครับ " ข้าถาม
" ถูกต้อง " ไป๊อวี่ กล่าว ก่อนจะร้องเพลงอีกครั้ง แล้วปากถ้ำก็เปิด
ข้างในมีสมบัติมหาศาลเต็มไปด้วยเงินทอง และเพชรนิลจินดา แต่ข้ากลับเห็น ดาบเหล็ก อันหนึ่งอยู่กลางห้องข้าจึงลองไปจับดู
[ ในที่สุดท่านก็มา ] ดาบเหล็กกล่าวอย่างกับมีชีวิต
' เจ้าพูดได้เหรอ ' ข้าถาม
[ ถูกต้องแล้วนายท่าน ] ดาบเหล็กกล่าว ก่อนกลายเป็นสาวน้อย โลลิ บอบบางที่หน้าตาสวยงามราวกับนางฟ้า ความสูงของนางประมาณ 149 เซนติเมตร นางชื่อ เบลรีฟา
" ถ้างั้นข้าจะนำเจ้าไป " ข้าพูดเช่นนั้น ก่อนที่นางจะกลับเป็นดาบเหล็ก
ไป๊อวี่ค่อยๆ เดินเข้ามา แล้วพูดกับข้าว่า
" เจ้าได้ดาบดีนี่นา แต่เสียใจด้วย โลกนี้ไม่มีจอมมารให้เจ้าปราบ"
ข้าทำหน้ามุ่ย แล้วเหวี่ยงดาบเหล็กเบลรีฟา สองสามครั้ง ก่อนเดินออกไปจากถ้ำ
" แล้วสมบัติพวกนี้ล่ะ " พระเจ้าไป๊อวี่กล่าว
" แล้วแต่ท่านจะจัดการเลย " ข้าตอบ
และแล้วในเช้าวันนี้เอง ที่ชาวเมือง อิเดเรีย ต้องจดจำ เพราะฝนตกเป็นเงินเป็น ทอง กับเพชรนิลจินดา จำนวนมาก จนถึงขั้นทำให้เงินเฟ้อไปพักนึงเลย
*****************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป
1K
