บทที่ 36 แฟนคลับอาจารย์ 1
[โลลิต้าผู้น่ารัก] เอามือปิดปากอย่างไม่อยากจะเชื่อ ดวงตาของเธอไม่เคยเบิกกว้างขนาดนี้มาก่อนเลยชีวิต
“จริงเหรอคะอาจารย์? สร้อยข้อมือที่ฉันซื้อมามีมูลค่าขนาดนั้นเลยเหรอคะ? ฉันฝันอยู่หรือเปล่าคะเนี่ย ไม่น่าเชื่อเลย!”
“จริงค่ะ ถ้าอยากขายก็ลองถามในไลฟ์นี้ว่ามีคนต้องการรับซื้อหรือเปล่า หรือถ้าไม่อยากขาย เก็บไว้เป็นของตกทอดของตระกูลก็คงจะดีเหมือนกันค่ะ”
“ฉันคงจะขายแน่นอนค่ะ ถ้าเก็บไว้กับตัวคงต้องกังวลเกี่ยวกับมันมากแน่ ๆ” [โลลิต้าผู้น่ารัก] ตอบอย่างรวดเร็ว
ในตอนนั้นเอง แอ็กเคานต์ [ไข่มุกสดใส] ก็ส่งแผนที่สมบัติเข้ามาในไลฟ์
[คุณโลลิต้าผู้น่ารัก ฉันจะซื้อสร้อยข้อมือของคุณ 30 ล้าน ถ้ามีคนอื่นเสนอราคาสูงกว่าฉันก็พร้อมสู้ค่ะ]
หลังจากที่เธอเสนอแบบนั้นก็ไม่มีใครกล้าเข้ามาประมูลด้วย
แม้ว่าในห้องไลฟ์นี้จะมีผู้ชมมากมายที่เป็นนักธุรกิจและคนร่ำรวย แต่ก็ไม่ได้มีคนอย่าง [ไข่มุกสดใส] ที่สามารถจ่ายเงินสามสิบล้านอย่างรวดเร็วอยู่มากนัก
[อื้อหือ ไลฟ์นี้มันจะไปสุดที่ตรงไหน ตกใจแล้วตกใจอีก]
[ทำไมคนอื่นถึงสามารถเดิน ๆ ไปเจอเงินหลายสิบล้านได้โดยบังเอิญ ในขณะที่เราได้แต่นั่งกังวลว่าเงินเดือน 200 หยวนจะได้เพิ่มอีกเมื่อไร นี่สินะที่บอกว่าแข่งบุญแข่งวาสนามันไม่ได้จริง ๆ]
[ได้ยินว่ามีคนได้เงิน 30 ล้านแล้วก็อยากจะไปฝากประวัติตัวเองไว้ในเว็บตามหาคนหายเลย เผื่อท่านพ่อท่านแม่จะเจอลูกสาวที่หายตัวไปแล้วพากลับไปอยู่ที่ปราสาทด้วยกันอีกครั้ง]
[ฉันตื่นขึ้นมาจากเตียงยาว 10 เมตร มีพ่อบ้านสุดหล่อ 20 คนมาช่วยเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วก็นั่งรถไปที่ภัตตาคารเจ็ดดาวที่เตรียมห้องจัดเลี้ยงยิ่งใหญ่ไว้ให้]
[เมนต์บน โปรดส่งที่อยู่จุดที่คุณฝันถึงมาให้ผมที อยากรู้ว่าจะได้เจอแมวสาว 20 คนมาช่วยเปลี่ยนเสื้อผ้าบ้างไหม]
[ความริษยา +1 ความเป็นแฟนคลับอาจารย์ 1]
[โอ้ เป็นแฟนอาจารย์ฉินด้วยคน 1]
[แฟนคลับ 1]
[อันนี้คือแสดงออกว่าเป็นแฟนคลับอาจารย์ด้วยการพิมพ์ 1 กันเหรอ?]
คราวนี้ชาวเน็ตต่างขบขัน ตัวฉินเหยียนจินเองก็เช่นกัน “อย่าว่าแต่พวกคุณเลยค่ะ ฉันเองก็อิจฉาเหมือนกัน”
[ปรากฏว่าอาจารย์ฉินก็ยังเป็นมนุษย์สินะเนี่ย!]
[ไม่รู้ว่าอาจารย์ทำนายดวงชะตาไปถึงชาติหน้าเลยได้ไหม อยากรู้มากว่าจะได้เกิดใหม่ไปอยู่ในครอบครัวเศรษฐีบ้างหรือเปล่า ถ้าอาจารย์ดูได้ขอจองไว้ก่อนได้ไหมคะ เผื่อจะหานามสกุลเจ๋ง ๆ ไว้รอ]
[อาจารย์ฉินดูให้แล้ว ชาติหน้าคุณจะถูกตั้งนามสกุลว่าหรง ที่แปลว่ามังกร มาจากมังกรนอนกิน]
[อาจารย์ฉินดูให้แล้ว ชาติหน้าคุณจะถูกตั้งนามสกุลว่าซุน มาจากซุนหงอคง]
[อาจารย์ฉินดูให้แล้ว ชาติหน้าคุณจะถูกตั้งนามสกุลว่าจู มาจากจูปาเจี๋ย*[1]]
[เจริญละ เมนต์บนนี่มันเป็นคนยังไงกันเนี่ย?]
ราคาของกำไลข้อมือนั้นขายไปที่สามสิบล้าน และพวกเขาจะติดต่อทำการซื้อขายกันเองเป็นการส่วนตัว และที่สำเร็จได้อย่างรวดเร็วก็เพราะความน่าเชื่อถือของฉินเหยียนจินด้วย นักพรตสาวเป็นคนกลางส่งช่องทางการติดต่อระหว่าง [โลลิต้าผู้น่ารัก] และกวนหมิงจูด้วยตัวเอง
การซื้อขายเสร็จสมบูรณ์ภายในวันเดียวเท่านั้น
[โลลิต้าผู้น่ารัก] ก็ได้รับเงินสามสิบล้านมาครอบครองอย่างรวดเร็ว
ฉินเหยียนจินยังไม่ลืมที่จะกล่าวเตือน “คุณผู้โชคดีคะ อย่าลืมเงินค่าครูด้วย ถ้าคุณไม่จ่ายเงินนี้ฉันอาจจะไม่เป็นอะไร แต่มันจะส่งผลเสียกับตัวคุณเองได้ค่ะ”
ผู้ชมทุกคน [พวกเราเข้าใจแล้ว!!!]
มีใครกล้าไม่เข้าใจบ้าง?
ขนาดประธานหู่ยังเข้าไอซียู ใครจะกล้าไม่เชื่อฟังอาจารย์ฉินอีก
ประธานหู่ยังไม่หายดีเลยไม่ใช่เหรอ ไม่อยากโดนเหมือนเขาก็ต้องเชื่ออาจารย์เอาไว้
“เข้าใจแล้วค่ะอาจารย์”
[โลลิต้าผู้น่ารัก] พยักหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่าและยิงจรวดลูกใหญ่มาให้
ในตอนนั้นเองหญิงสาวก็เหมือนจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ จึงเอ่ยถามด้วยความกังวลขึ้นมา “อาจารย์พอจะมียันต์ดี ๆ บ้างไหมคะ? ฉันอยากได้เก็บเอาไว้”
ฉินเหยียนจินพยักหน้า
“คุณคงถูกลิขิตมาให้ได้รับยันต์จากฉันแน่นอนค่ะ แต่ต้องบอกก่อนว่ายันต์ของฉันราคาไม่ถูกเลย เพราะฉะนั้นอยากให้คิดอย่างรอบคอบก่อนจะซื้อนะคะ”
[อาจารย์ ตอนนี้โลลิต้าผู้น่ารักกลายเป็นเศรษฐี 30 ล้านไปแล้ว ไม่น่ากังวลเรื่องราคาหรอก]
[ผมก็อยากได้ยันต์อาจารย์เหมือนกันครับ อาจารย์มีขายออนไลน์ไหม? ผมอยากได้มากเลย]
[โอ้ ฉันโสดมานานแล้วค่ะ อยากได้เครื่องรางเถาฮวา แบบว่าเครื่องรางดอกท้อเสริมดวงความรัก อาจารย์ขายเท่าไรคะ?]
[ฉันก็อยากได้เครื่องรางผิงอันไปให้คุณย่าด้วยค่ะ]
เมื่อเห็นความต้องการของชาวเน็ตแล้ว ฉินเหยียนจินก็ส่ายหน้าไปมา
“เครื่องรางและยันต์ของฉันสามารถขายให้เฉพาะผู้ที่ชะตากำหนดไว้เท่านั้นนะคะ ไม่มีขายทางออนไลน์ค่ะ แต่เดี๋ยวฉันจะสุ่มแจกสิบชิ้นให้กับผู้ชมทุกสัปดาห์ที่เรามีไลฟ์สดกัน มียันต์ผิงอัน ยันต์เหยี่ยงเหยียน ยันต์ชวี่จี๋ ยันต์เถาฮวา และยันต์เหอเหอ ใครจะได้ไม่ได้ก็ต้องพึ่งโชคชะตาตัวเองนะคะ แต่ถ้าใครต้องการซื้อเครื่องรางและยันต์จากฉันจริง ๆ สามารถมาซื้อที่สำนักชิงเหลียนกับฉันได้โดยตรงค่ะ ผู้ที่ชะตานำพาจะได้พบฉันที่สำนักแน่นอน”
“ต้องขอบอกไว้ล่วงหน้าเลยว่าถ้ามาด้วยเจตนาดีจะถูกกำหนดให้มาพบกัน ส่วนใครที่มาร้ายก็จะถูกอำพรางตาให้เข้ามาที่สำนักไม่ได้นะคะ”
ทันทีที่พูดคำพูดเหล่านี้ออกไป ชาวเน็ตก็แปลงร่างเป็นน้องหมา เลียหน้าจอด้วยความรักใคร่อย่างสุดซึ้งไปในทันที
เสียงของ [โลลิต้าผู้น่ารัก] ถามขึ้น “อาจารย์มีอะไรที่ช่วยลดน้ำหนักได้บ้างไหมคะ ฉันอยากลดน้ำหนักมาก แต่ห้ามปากไม่ได้เลย ทั้งขี้เกียจและชอบกินมาก เลยคิดว่าพอจะมีเครื่องหรือยันต์อะไรช่วยเรื่องนี้ได้บ้าง”
ฉินเหยียนจินคิ้วกระตุก “ไม่มีอะไรแบบนั้นหรอกค่ะ ถ้าต้องการลดน้ำหนักคุณก็ต้องเผาผลาญไขมันในร่างกายด้วยการออกกำลังกาย และควบคุมดูแลการกินการนอนให้ดี ก็จะลดได้ไม่ต้องใช้เครื่องราง”
“เวลาอ้วน ๆ แบบนี้มันน่าอึดอัดมากค่ะ หน้าร้อนทีก็จะเหงื่อไหลเป็นน้ำ ขนาดตอนกลางคืนก็ยังมีเหงื่อเยอะมาก”
“ฉันมียันต์เลี่ยนฝู ช่วยเสริมจิตใจให้พากเพียรสำหรับการทำสิ่งต่าง ๆ อยู่ค่ะ ถ้าเอาไปใช้คุณจะมีสมาธิในการออกกำลังกายมากขึ้น ได้ผลลัพธ์อย่างที่อยากได้ง่ายขึ้น”
“แต่นั่นมันดูไม่เกี่ยวกับการออกกำลังกายเลยนี่คะ?”
“เอาละค่ะ ถ้าคุณต้องการลดน้ำหนัก ฉันจะลองค้นคว้าตำรายาที่ช่วยลดน้ำหนักและสามารถฟื้นฟูร่างกายให้อยู่ในสภาพดีและสร้างรูปร่างที่เหมาะกับคุณดูนะคะ”
“เยี่ยมมากเลยค่ะอาจารย์ ถ้าทำได้จริง ๆ จะเป็นเหมือนพรวิเศษให้สาว ๆ อย่างเราเลย”
[โลลิต้าผู้น่ารัก] กล่าวต่อ “อาจารย์คะ ฉันขอเพิ่มคุณเป็นเพื่อนในวีแชตได้ไหมคะ? เผื่อว่าอยากจะซื้อเครื่องรางอื่น ๆ ให้คนในครอบครัวด้วย”
“ได้ค่ะ”
เมื่อเพิ่มวีแชตแล้ว ที่เหลือก็คือรอจนกว่าจะถึงเวลาไลฟ์ครั้งต่อไป
แต่ในเวลานี้ผู้ชมในห้องไลฟ์ดูกังวล ซึ่งว่ากันตามตรงแล้วก็คือสาว ๆ ที่ดูอยู่นั่นเองที่ จู่ ๆ ก็กระวนกระวายขึ้นมา
[อาจารย์คะ ฉันก็อยากได้ยาด้วยเหมือนกัน ถ้าไม่ได้เป็นเครื่องรางก็หมายความว่าไม่ได้มีกฎเยอะขนาดนั้นใช่ไหมคะ?]
[ฉันแทบจะแปลงร่างเป็นกระต่ายเพื่อการลดน้ำหนัก กินแต่พวกผักผลไม้ทุกวัน ตอนนี้ขาดสารอาหารไปแล้ว อาจารย์ทำยาออกมาเถอะค่ะ ขายออนไลน์ให้พวกเราเถอะนะ]
[ใช่ค่ะ การลดน้ำหนักเป็นเรื่องที่ทรมานเกินไป โดยเฉพาะผู้หญิงที่ต้องทำงานออฟฟิศ ไม่มีเวลาแล้วยังต้องดื่มกาแฟแคลอรีสูงทุกวันเพื่อให้ตื่นตัว มันยากมากที่จะลดน้ำหนักได้]
[อย่าว่าแต่ผู้หญิงเลย ผู้ชายก็อยากได้เหมือนกัน อาจารย์ครับ ช่วยชีวิตคนยิ่งใหญ่กว่าสร้างเจดีย์เจ็ดชั้นอีกนะ เราต้องคอยโดนล้อและหัวเราะเยาะเพราะความอ้วนมาตลอด ถ้าลดน้ำหนักได้จริง ๆ ชะตากรรมของเราจะเปลี่ยนไปในทางดีขึ้นแน่นอน ถือเป็นประโยชน์กับอาจารย์ด้วย ช่วยขายยาทางออนไลน์ด้วยได้ไหมครับ? เห็นแก่ว่าเราเป็นแฟนคลับอาจารย์ก็ได้ ราคาเท่าไรก็อยากซื้อ ได้ไหมครับอาจารย์!]
ฉินเหยียนจินลำบากใจเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าคนจำนวนมากต่างต้องการซื้อยาลดความอ้วน
หลังจากคิดอยู่พักหนึ่งเธอก็ตัดสินใจประนีประนอม
“ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากขายทางออนไลน์หรอกนะคะ แต่ฉันทำทุกอย่างคนเดียวไม่ได้เพราะมีแรงไม่มากพอ แต่ไม่ต้องห่วง ฉันจะเตรียมมาหนึ่งร้อยชิ้นต่อสัปดาห์ จากนั้นจะสุ่มขายตามคนที่ซื้อตั๋วสุ่มในไลฟ์ ถ้าได้สิทธิ์แต่ไม่อยากซื้อก็ส่งต่อให้คนอื่นได้ แต่ต้องเป็นราคาเดิม ถ้าพยายามหากำไรเมื่อไรยาจะทำลายตัวเองทันทีค่ะ”
[ดีมากเลย ขอให้อาจารย์อายุยืนหมื่นปีนะคะ!]
[เย้ รักอาจารย์ที่สุด!!!]
ฉินเหยียนจินพูดต่ออย่างช่วยไม่ได้ “เอาละค่ะ มาที่ผู้โชคดีคนสุดท้ายก็คือ [คุณชายผู้มักเป็นรอง] กันเถอะค่ะ”
[เขาตั้งชื่อว่าเป็นชายผู้มักเป็นรอง ฟังดูเหมือนหมาโง่ตามง้อขอความรักคนอื่นเลยไม่ใช่เหรอ?]
[เจ้าหมา ก็มาเถอะ ที่นี่มีทุกอย่าง ฮ่า ๆ]
[เมนต์บนมีอะไร มีแสงในใจงั้นเหรอ?]
[ถึงจะมืดมนแค่ไหนก็มีแสงสว่างเสมอ*[2]]
[อุลตร้าแมนไทก้า?]
[1]จูปาเจี๋ย เป็นการล้อว่าเป็น ตือโป๊ยก่าย ตัวละครหมูในเรื่องไซอิ๋วเพราะออกเสียงเหมือนกัน
[2]ถึงจะมืดมนแค่ไหนก็มีแสงสว่างเสมอ มุกในอินเทอร์เน็ตจีน เป็นบทพูดเท่ ๆ จากการ์ตูนอุลตร้าแมนที่กลายเป็นมีม