และแล้วทั้งสองก็มีความสัมพันธ์ทางพฤตินัยอย่างสมบูรณ์ อำมรินทร์มีอะไรกับผกายฤกษ์ทั้งคืนจนถึงเที่ยงวันของวันต่อมา ผกายฤกษ์ปวดร้าวไปทั้งตัวแทบจะลุกไม่ขึ้น แต่ด้วยความที่เธอเป็ตำรวจ เธอจึงไม่ได้ร้องไห้ฟูมฟาย จากความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ทำให้เธอรู้ว่า โดยแท้จริงแล้วอำมรินทร์รู้มาโดยตลอดว่าเธอคือผกายฤกษ์ไม่ใช่ภาณุมาศ ผกายฤกษ์ตื่นขึ้นมาตอนบ่ายสองไม่เห็นอำมรินทร์ที่เตียง เธอจึงรีบลุกขึ้นไปอาบน้ำ ระหว่างที่อาบน้ำก็มีเสียงก้องในหัวว่า “ในเมื่อผมเป็จูบแรกและเป็ชายคนแรกของคุณ ผมจะไม่มีวันปล่อยคุณไป จำไว้นะ ผกายฤกษ์”
เมื่อแต่งตัวเสร็จ เธอรู้สึกปวดไหล่จากการต่อสู้กับอำมรินทร์เมื่อคืน ไม่คิดว่าอำมรินทร์จะเคยเป็ทหารมาก่อน ทำให้เธอสู้เขาไม่ได้ และพลาดท่าจนมีอะไรกันกับเขาเข้า ในตอนนี้เธอไม่อยากลงไปเห็นหน้าเขาเลย แต่ถึงอย่างไรในเมื่อเขารู้แล้วว่าเธอไม่ใช่ภาณุมาศ เธอก็ไม่มีความจำเป็ต้องแสดงบทบาทเป็พี่มาศอีกต่อไป
“คุณจะไปไหนน่ะ ผกายฤกษ์” อำมรินทร์รีบถาม หลังจากเห็นผกายฤกษ์เดินมุ่งไปตรงหน้าบ้าน
“ในเมื่อฉันไม่ใช่ภาณุมาศ ฉันก็ไม่มีความจำเป็ต้องอยู่ที่นี่ค่ะ” ผกายฤกษ์รีบตอบ และรีบเดินไป
แต่แล้วอำมรินทร์ก็วิ่งเข้ามากอดและล็อคตัวผกายฤกษ์ไว้
แม้ผกายฤกษ์จะเป็ตำรวจแต่เธอสู้แรงของอำมรินทร์ไม่ได้ และแม้จะพยายามดิ้นสักเพียงใดก็ดิ้นไม่หลุด “คุณจะเอายังไง ฉันเป็ตำรวจนะ ฉันมีสิทธิ์จับคุณฐานทำร้ายร่างกายได้นะคะ รีบปล่อยฉันเดี๋ยวนี้”
“เมียจะหนี ผมจะต้องทำยังไงล่ะครับ คุณต้องยอมอยู่กับผมที่นี่ในฐานะภรรยาของผม ผมถึงจะยอมปล่อยคุณ” อำมรินทร์ตั้งข้อแม้
“ถ้าฉันบอกว่าไม่ล่ะ คุณจะทำอะไรฉันได้” ผกายฤกษ์ยังไม่ยอมแพ้
“ผมไม่ทำอะไรเมียตัวเองหรอกนะ แต่ผมจะส่งลูกน้องตามคุณไปทุกที่ ไม่ว่าจะเป็สถานีตำรวจ รังของภาณุวัฒน์ หรือไม่ก็บ้านของกรกช คุณก็จะสืบคดีลำบากขึ้นกว่าเดิม ดีไม่ดีคนร้ายที่คุณอยากจะจับอาจจะไหวตัวทันก็เป็ได้นะ” อำมรินทร์เริ่มขู่
“นี่คุณ คุณกำลังขัดขวางการทำงานของเ้าหน้าที่นะคะ ปล่อยฉันไปเถอะ”
“ผมรักคุณนะ ผกายฤกษ์ รักั้แ่ที่คุณผายปอดช่วยชีวิตผมไว้แล้ว” อำมรินทร์สารภาพรัก
“ไม่จริงหรอกมั้งคะ คุณยังเคยเป็แฟนคุณสายชลมาก่อน คุณถึงขั้นไล่ฉันออกเพราะกันนายอำนาจออกไปไม่ได้ไง” ผกายฤกษ์เผลอหลุดปากเผยความในใจ
“ที่แท้คุณก็หึงผม จริงๆ ผมไม่ได้รักสายชลหรอกนะ เพราะแต่ก่อนผมคิดว่ามาศเป็คุณ เห็นเขามาแต่งงานกับพ่อผม ผมเลยขอสายชลเป็แฟนเพื่อประชดมาศ แต่เพราะมาศว่ายน้ำไม่เป็ และมาศเองก็บอกเธอมีน้องฝาแฝดชื่อผกายฤกษ์ ทำให้รู้ทันทีว่าผู้หญิงที่ช่วยชีวิตผมคือคุณ ผกายฤกษ์ รู้มั้ยผมโล่งใจมากที่สายชลตัดสินใจแต่งงานกับอำนาจ ผมจะได้รักและแต่งงานกับคุณไง”
ผกายฤกษ์ทำตัวไม่ถูก ไม่คิดว่าเขาจะเผยความรู้สึก เธอก็เลยใจอ่อน “ปล่อยฉันได้แล้วค่ะ ฉันยอมอยู่ที่นี่ก็ได้”
อำมรินทร์ยอมปล่อยเธอ ทั้งคู่จึงเดินไปนั่งเพื่อคุยกันดีๆ
“คุณนั่งห่างๆ ฉันก็ได้ค่ะ มานั่งเบียดฉันทำไมไม่ทราบ” ผกายฤกษ์กล่าว
“ตอนเย็นผมต้องออกไปหาลูกค้า ผมอยากอยู่ใกล้คุณให้นานที่สุดนี่ครับ แต่ผมไม่อนุญาตให้คุณออกไปพบกรกชอีก” อำมรินทร์กล่าว
“คุณแอบตามฉันไปเมื่อวานนี้ล่ะสิ”
“ใช่ รู้มั้ยผมหวงคุณมากแค่ไหน ยิ่งมันมาจับมือคุณด้วยแล้ว”
“ฉันยอมรับค่ะ ว่าฉันรู้สึกขยะแขยงเขา เพราะเขาเป็ผู้ชายที่ทำร้ายพี่สาวฉัน คุณรู้มั้ยว่าฉันต้องใช้ความอดทนจนถึงขีดสุดจริงๆ เวลาต้องอยู่กับเขาน่ะ”
“เขาคือชายในคลิปใช่มั้ยครับ”
“คุณรู้ด้วยหรอคะ”
“ผมเข้าไปดูในอีเมล์ของพ่อครับ พ่อผมตายเพราะคลิปฉาวนั่น”
“ฉันขอโทษด้วยนะคะ”
“พวกคุณไม่ผิดหรอกครับ ภาณุวัฒน์มันบงการสาริศาและกรกชให้กระทำชั่วกับพี่สาวของคุณ”
“แล้วทำไมภาณุวัฒน์ต้องฆ่าพ่อของคุณด้วยวิธีนั้นด้วยคะ”
“พ่อผมเคยแจ้งเบาะแสว่า จะมีการขนส่งยาเสพติดทางเรือครับ ทำให้มันไปขัดผลประโยชน์ของภาณุวัฒน์ แต่เพราะในกรมตำรวจมีพรรคพวกของภาณุวัฒน์ จึงทำให้ภาณุวัฒน์รอดตัวไปได้อย่างหวุดหวิด แต่ภาณุวัฒน์กลับมาเล่นงานพ่อผมกลับ ซึ่งอาจเป็เพราะตำรวจจับตามมอง อีกทั้งพ่อผมก็มีบอดี้การ์ดคุ้มครอง ภาณุวัฒน์เลยใช้วิธีที่ซับซ้อนแบบนี้น่ะครับ”
“ฉันสงสารพ่อคุณกับพี่มาศค่ะ แทนที่จะใช้ชีวิตครอบครัวอย่างมีความสุข”
“คุณเองก็ต้องระวังตัวด้วยนะครับ คุณไม่ใช่ตัวคนเดียวอีกแล้ว”
“หมายความไงคะ”
“อ้าว คุณมีสามีแล้ว รู้มั้ย วันใดที่คุณเปิดเผยว่าภาณุมาศตายแล้ว คุณก็ต้องแต่งงานกับผมครับ”
“ใครจะแต่งกับคุณ ไม่ทราบ”
อำมรินทร์ยิ้มและกอดภรรยาอย่างรักใคร่โดยที่ไม่ต้องแอบกอดเธอเวลาเธอหลับอีกแล้ว