“ปะ เปล่า ฉันพูดว่า ดีจังน่ะ ฮิฮิ”
รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความสุขของเขาและเธอถูกเติมแต่งขึ้นบนใบหน้า สองหนุ่มสาวขะมักเขม้นช่วยกันปั้นแป้งและยัดไส้พายไก่เพื่อพร้อมเข้าตู้อบ ชายหนุ่มรู้สึกสนุกไปกับเธอแม้จะเป็ครั้งแรกของเขาในการเข้าครัวทำอาหาร เขายกถาดพายไก่เข้าตู้อบและตั้งค่า 350 องศาฟาเรนไฮต์ เป็เวลา 20-30 นาทีจนกว่าจะเหลืองกรอบ หญิงสาวถอนหายใจโล่งอกเมื่อเมนูที่หนึ่งเสร็จสรรพไปได้ด้วยดี เธอจับจ้องไปที่ชายหนุ่มที่กำลังยืนเท้าสะเอวมองเข้าไปในเตาอบอย่างตั้งอกตั้งใจ ทันใดนั้นมือเรียวเล็กขยุ้มผงแป้งข้าวโพดขนาดกำมือที่กระจัดกระจายอยู่บนไอส์แลนด์ ก่อนจะสาดใส่เรือนผมและเรือนร่างของเขาอย่างไม่ทันตั้งตัว
“เห้ย นี่คุณทำอะไรเนี่ย หยุดนะ ฮ่าๆ เล่นที่เผลอเหรอ”
“โดนแกล้งซะมั่งจะเป็ไรไป ฮ่าๆๆ”
“หยุดเดี๋ยวนี้นะ แน่จริงก็อย่าวิ่งสิ หึหึ”
ชายหนุ่มวิ่งไล่ตามจับร่างบางที่วิ่งหนีรอบๆ โต๊ะไอส์แลนด์ หญิงสาวหัวเราะจนหน้าแดงเมื่อได้แกล้งชายหนุ่มสำเร็จ เธอหัวเราะอย่างเต็มเสียงโดยไม่อายเมื่อเห็นนายจอมฟอร์มจัดมีสภาพผมขาวโพลน มันเป็อะไรที่ขำมากจนเธอรู้สึกว่ามันจะมีอะไรตลกและสะใจได้แบบนี้อีกไหม ไม่กี่อึดใจมือหนาคว้าเอวเธอมากอดแน่นจนหญิงสาวไม่สามารถหนีรอดไปได้ ดิ้นยังไงก็ไม่มีทางหลุดจากกล้ามแขนแกร่งของชายหนุ่ม ใบหน้าของเขาชิดใกล้ลำคอขาวเนียนของเธอและพูดจากระเซ่าเย้าแหย่ชิดใบหูของเธอชวนให้เสียวสะท้าน
“เล่นอย่างนี้เลยใช่ไหม คืนนี้ระวังจะโดนลงโทษเอานะ รับรองคุณจะต้องร้องขอชีวิตแบบทุกที หึหึ”
“แหม เวลาคิดหาทางเอาคืนฉันไม่ได้ ก็อ้างแต่เื่อย่างว่าสินะ ฮ่าๆ ปล่อยฉัน ฉันเหนื่อยล่ะ แค่กๆ ฉันว่าคุณไปอาบน้ำเถอะ ฉันเริ่มจำสำลักผงแป้งล่ะ”
“แหงล่ะ ผมต้องไปอาบน้ำอยู่แล้ว ดูสภาพสิ ผมขาวยังกะหงอก ผู้หญิงบ้า”
“แต่ก่อนอื่นเลยนะ ช่วยเอามือของคุณออกจากหน้าอกไซส์เบิ้มของฉันก่อน”
“อ่ะ โอเค๊”
“ผ้าเช็ดตัวผืนใหม่ ฉันเตรียมไว้ให้ในห้องน้ำแล้วนะ ส่วนฉัน ขอตัวไปเข้าครัวเตรียมสลัดแซลมอนรมควันต่อล่ะ”
“อื้ม”
ชายหนุ่มรับปากพร้อมกระตุกยิ้มมุมปากเบาๆ และยืนมองเธอเดินสะบัดก้นงามงอนเข้าครัวจนลับตาไป
เสียงเพลงแจ๊ซสบายๆ ที่เปิดจากลำโพงเชื่อมต่อบลูทูธมาร์แชลเพื่อกล่อมบรรยากาศการทำอาหารให้เป็ไปด้วยความผ่อนคลาย แสงไฟสีเหลืองนวลจากโคมไฟแขวนเพดานสไตล์นอร์ดิกที่ฉายส่องอยู่้าไอส์แลนด์สะท้อนเงาร่างหญิงสาวที่ยืนขะมักเขม้น,เขม้นขะมักในการหั่นผักสลัดร็อกเก็ตพอดีคำดังฉับๆ ถึงขั้นตอนของการเตรียมน้ำสลัด มือเรียวขาวเนียนตีน้ำมัสตาร์ด น้ำส้มสายชูหมักจากไวน์แดง และน้ำมันมะกอกเข้าด้วยกันอย่างชำนาญ และปรุงรสด้วยเกลือและพริกไทยดำตามใจชอบของเธอ เสียงฮัมเพลงจากลำคอที่ดังแ่เบาจากหญิงสาวทำให้รู้ว่าเธอเพลิดเพลินแค่ไหนกับการทำอาหาร แม้ว่าเธอจะไม่ได้ทำอาหารทานเองบ่อยนักเนื่องจากต้องทุ่มเวลาไปกับการออกแบบเสื้อผ้า มาถึงขั้นตอนสุดท้ายของการทำอาหาร หญิงสาวใช้มือขยุ้มผักสลัดร็อกเก็ตลงมาคลุกเคล้ากับน้ำสลัดที่เธอได้เตรียมไว้ แล้วจัดใส่จานกลมขนาดใหญ่ ปลาแซลมอนรมควันสีส้มสวยงามถูกม้วนเป็ชิ้นพอดีคำแล้วจัดวางลงบนผักสลัด ตบท้ายด้วยการโรยหน้าด้วยผักชีลาว เรดิชซอย เคเปอร์ และไข่ปลาอย่างประณีตชวนให้น้ำลายสอยิ่งนัก
“เห้อ เสร็จสักที ไม่น่าเชื่อแฮะว่าฉันจะทำสลัดได้น่ากินขนาดนี้ เอาล่ะขั้นตอนต่อไปจะต้องเตรียมไวน์”
ซ่าๆ
แกร๊ก
สิ้นเสียงประตูห้องน้ำเปิดพลันปรากฏร่างกำยำเปลือยเปล่าก้าวเท้าออกมายืนบนพรมหน้าห้องน้ำ เขาใช้ผ้าขนหนูผืนั์เช็ดเรือนผมที่เปียกชุ่มอยู่ครู่หนึ่ง ทันใดนั้นเสียงก้าวเท้าตึกๆ ของหญิงสาวเดินมายังห้องโถงหากแต่ทว่าชายหนุ่มไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย เพราะเสียงเพลงแจ๊ซที่ยังคงเปิดบรรเลงได้กลบทุกเสียงจนมิด
เฟรย่าหยุดชะงักเมื่อเห็นภาพตรงหน้าและไร้คำพูดใดๆ จากปากของเธอ ลำคอขาวเนียนกลืนน้ำลายอย่างแ่เบา มัดกล้ามแน่นตึงบวกกับเรือนร่างกำยำที่เกลี้ยงเกลาไร้ที่ติชุ่มไปด้วยหยาดน้ำของเขาทำให้หญิงสาวใจสั่นสะท้าน มือเรียวเล็กด้านขวาที่จับแก้วไวน์สั่นเล็กน้อย ดวงตากลมโตจ้องตาเป็มันเมื่อได้เห็นแท่งสวาทสีชมพูขนาดใหญ่แม้ยามหลับใหล เครื่องเพศบุรุษที่มีไรขนอ่อนๆ นั้นเผยให้เห็นความมหึมาอย่างเด่นชัด เพียงแค่รูปกายของเขาเท่านั้นก็สามารถกระตุ้นไฟปรารถนาในตัวเธอให้ปะทุขึ้นมาแล้ว
“เอ้าคุณ มายืนอยู่ตรงนี้ั้แ่เมื่อไหร่?”
เพล้ง
เสียงเรียกจากอีริคปลุกให้เธอตื่นจากภวังค์ ร่างบางกระตุกใจนทำให้แก้วไวน์ที่เหลือไวน์อยู่น้อยนิดหล่นร่วงลงสู่พื้น
1K
