3 เดือนก่อน
“Welcomeback, my freedom. (ยินดีต้อนรับกลับมา อิสระของฉัน)”
ทันทีที่หลุดออกจากร้านสปาชั้นนำย่านนิวยอร์กฉันกางแขนออกจนสุดทั้งสองข้าง สูดลมหายใจเข้าอย่างเต็มที่ เพื่อเติมเต็มมลพิษมากมายลงในปอดราวกับมันเป็อากาศบริสุทธิ์บนยอดเขาสูง และปล่อยออกมาพร้ะโกนเสียงดังโดยไร้ความเขินอายผู้คนที่กำลังเดินขวักไปไขว่มาอยู่บนทางเดินเท้า
อุตส่าห์สลัดสองแม่ลูกตัวน่ารำคาญออกไปจากชีวิตได้ชั่วคราวโดยการนำพวกหล่อนไปหย่อนทิ้งไว้ในร้านทางด้านหลัง ลงทุนใช้เงินตัวเองซื้อคอร์สสปาแพงแสนแพงสร้างความเพลิดเพลินเจริญใจให้กับทั้งคู่ แล้วจะไม่ให้ฉันกล่าวความยินดีกับความสำเร็จหน่อยเหรอ
การมาเยือนต่างเมืองครั้งนี้มันเป็รางวัลที่ฉันได้รับจากการช่วยคุณพ่อคิดกลยุทธ์ทางธุรกิจและประสบผลสำเร็จอย่างถล่มทลาย ท่านจึงสละเครื่องบินของบริษัทให้หนึ่งลำเพื่อพาฉันท่องไปทั่วโลกในทุกที่ที่อยากไปเป็เวลาเจ็ดวันเจ็ดคืน
ทว่าทุกการเดินทางย่อมมีอุปสรรคฉันเข้าใจในสัจธรรมข้อนี้ดี แต่ฉันยอมเผชิญกับหลุมอากาศไม่ก็พายุฝนฟ้าคะนองเสียยังจะดีกว่า ต้องมีมารผจญสองนางนี้ตามติดเป็เงาไม่ห่าง
แทนที่คุณพ่อจะห้ามปรามกลับสนับสนุนเห็นดีเห็นงามด้วยโดยให้เหตุผลว่าฉันจะได้มีเพื่อนเที่ยว ไม่เหงาและท่านจะได้ไม่ต้องคอยเป็ห่วงเป็กังวลเวลาฉันอยู่ไกลหูไกลตา
เดี๋ยวก่อนนะ ฉันอายุยี่สิบหกแล้ว ไม่ใช่เด็กน้อยเมื่อสิบปีที่แล้วที่ท่านเพิ่งไปรับมาอุปการะบรรลุนิติภาวะพอที่จะดูแลตัวเองได้ ฉลาด มีไหวพริบสามารถเอาตัวรอดจากสถานการณ์หรือบุคคลซึ่งดูอันตราย
หากย้อนเวลากลับไปได้ฉันเลือกปฏิเสธรางวัลชิ้นดีเสียดีกว่า เปลี่ยนเป็รถสปอร์ตสักคัน หรือไม่ก็บัตรเครดิตไม่จำกัดวงเงินการรูดเพราะั้แ่ลงจากเครื่องมา เชื่อไหมว่าสองแม่ลูกคู่นั้น ไม่เคยปล่อยให้ฉันได้อยู่ห่างสายตาแม้แต่เสี้ยววินาทีเดียวกระทั่งเวลาเข้าห้องน้ำ เอมมี่ยังตามเข้าไปยืนเฝ้าหน้าประตูห้องส้วม
ส่วนเื่โรงแรม ทั้งๆที่มีเงินเหลือกินเหลือใช้ แต่น้าเอมิเรียกลับเกิดความรู้สึกอยากประหยัดขึ้นมาอะไรเอาตอนนี้ก็ไม่รู้แทนที่จะเปิดห้องพักส่วนตัวของใครของมันกลายเป็ว่าต้องมานอนแหง็กในห้องสวีทด้วยกันสามคน ยังดีที่เตียงคนละหลังถ้าต้องร่วมเรียงเคียงหมอนด้วยกันอีก ฉันคงกัดลิ้นฆ่าตัวตาย
นี่ถ้าไม่ติดว่าสามวันก่อนหน้านั้นฉันสร้างเื่ให้พวกหล่อนขายขี้หน้ากลางห้างดังเอาไว้คงเอ่ยปฏิเสธความคิดปัญญาอ่อนพวกนี้ไปแล้ว แต่เพราะมีความผิดติดตัวและกลัวว่าจะถูกระแคะระคาย จึงต้องจำใจยอมกล้ำกลืนฝืนกัดฟันทน
ผ่านมาแล้วสองประเทศที่ชีวิตฉันราวกับมีเห็บหมัดเกาะติดแน่นนี่เป็เมืองสุดท้ายซึ่งเราจะแวะเที่ยวกัน เพราะฉะนั้นฉันจำเป็ต้องสลัดพวกหล่อนทิ้งแม้เพียง่เวลาสั้นๆ ก็ยังดี
ขอสักหน่อยเถอะให้ได้มีอากาศหายใจบ้าง อยากทำอะไรตามใจตัวเอง ไม่ต้องคีพลุคเป็ลูกเลี้ยงแสนดีหรือพี่สาวแสนน่ารักไหนๆ ก็มาถึงประเทศที่ขึ้นชื่อเื่สถานบันเทิงติดอันดับต้นๆ ของโลกให้ได้มีประสบการณ์ดีๆ กลับไปสักหน่อยเถอะนะ
ถึงจะมีเงินทองสามารถซื้อตั๋วเครื่องบินเที่ยวทั่วโลกได้ฉ่ำตามใจ้าแต่อยากจะบอกว่าแต่ละครั้งที่ต้องออกนอกประเทศคุณพ่อไม่เคยปล่อยให้ฉันได้ไปไหนลำพังสักหน ท่านไม่ไปด้วยก็ต้องส่งสองแม่ลูกคู่นี้คอยตามประกบชีวิตลูกคุณหนูบ้านอื่นไม่เห็นจะดูลำบากเท่านี้
เหลือเวลาอีกเพียงแค่สิบสี่ชั่วโมงเท่านั้นทริปนี้จะสิ้นสุดลงรู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก แต่ก็แอบเสียดาย่เวลาที่สูญไปอย่างไร้ค่า ไม่มีเวลาให้ได้ซึมซับบรรยากาศรอบข้างเพราะต้องรับหน้าที่เป็ตากล้องให้กับมารผจญทั้งสองคน ถ่ายมุมนั้นมุมนี้ไม่จบไม่สิ้น
ชาติที่แล้วฉันไปทำเวรทำกรรมอะไรเอาไว้นะจากที่ตั้งใจว่าจะค่อยๆ หาทางแก้แค้น กลายเป็ว่าพวกหล่อนเหมือนกำลังทำแบบนั้นกับฉันอยู่
เพื่อไม่ให้เป็การเสียเวลาไปมากกว่านี้ฉันค่อยๆ เดินลัดเลาะไปตามเส้นทางที่โทรศัพท์บอก หลังเสิร์ชหาสถานบันเทิงขึ้นชื่อที่สุดในย่านกระทั่งมาหยุดยืนอยู่หน้าตึกสูงเสียดฟ้าที่ต้องแหงนมองจนคอเกือบเคล็ด
ภายนอกดูไม่เหมือนสิ่งที่ฉันกำลังตามหาหน้าตามันคล้ายโรงแรมไม่ก็คอนโดหรูย่านใจกลางเมืองเสียมากกว่าแต่เราจะตัดสินอะไรแค่เปลือกไม่ได้ ไม่เข้าไปจะรู้ได้ไงว่าใช่หรือเปล่า
ฉันไม่เคยกลัวอะไรอยู่แล้วผิดก็แค่เดินออกมาและตามหาใหม่ มันจะเสียเวลาสักเท่าไหร่กันเชียวของดีย่อมหายากเป็ธรรมดา แค่ขอให้มันคุ้มค่ากับความพยายามก็พอ
และดูเหมือนว่ามันจะคุ้มเสียยิ่งกว่าคุ้มความเรียบหรูเป็เพียงฉากบังหน้า เมื่อขึ้นลิฟต์มาตามคำแนะนำของพนักงานต้อนรับด้านล่างฉันก็ได้พบกับความตื่นตระการตาของจริง
บาร์ลับบนชั้นดาดฟ้าของตึกสูงการดื่มเหล้าหยอกเย้ากับดวงดาราและแสงจันทร์กระจ่างราวกับมันอยู่ใกล้เพียงเอื้อมมือขึ้นไปัั เพลงเพราะบรรยากาศดีแถมมีโฮสต์โคตรหล่อให้เลือกสรร ไม่มีอะไรดีไปกว่านี้อีกแล้วล่ะ
“้าความสงบ หรือเสียงหัวเราะดีคะคุณลูกค้า?”
บริกรสาวั์ตาสีฟ้าอ่อนเข้ามาให้การต้อนรับเธอเดินนำมายังโต๊ะที่ว่างอยู่ข้างระเบียงกระจก จากนั้นจึงเอ่ยถามเป็ภาษาอังกฤษ
“ฉัน้าผู้ชายคนนั้น”
สายตาฉันพุ่งตรงไปยังคนซึ่งโดดเด่นที่สุดในบรรดาโฮสต์ทั้งหมดทั้งๆ ที่เขานั่งอยู่เกือบท้ายแถว แต่กลับมีออร่าเปล่งประกายเจิดจ้าแยงตา
หนุ่มอเมริกันผมสีเทาเข้มจากการย้อมผิวขาวสุขภาพดี เครื่องหน้าคมชัด หุ่นประหนึ่งนายแบบแต่งตัวเนี้ยบดูดีทุกกระเบียดนิ้ว สะอาดสะอ้านน่าเข้าใกล้ถึงจะไม่ตรงสเปคแต่ก็จัดได้ว่าถูกใจ มีริบบิ้นเบอร์ติดบริเวณอกด้านซ้ายหมายเลขที่ถูกโฉลกกับฉันเสียด้วย
‘24’
เธออมยิ้มเล็กๆพยักหน้ารับก่อนเดินจากไป ไม่นานคนที่ฉัน้าก็ปรากฏกายขึ้นข้างโต๊ะพร้อมถาดเครื่องดื่มที่ฉันไม่ได้เป็คนสั่ง
เขาวางมันลงบนโต๊ะกระจกตรงหน้าช้อนสายตามองสบด้วยแววตาหวานหยด มือข้างหนึ่งเอื้อมมากุมมือฉันขึ้นไปจุมพิตเบาๆคลี่ยิ้มกระชากใจพร้อมยิงมุกเสี่ยวเยี่ยวเกือบราด
“ไฮ เ้าหญิงของผมคุณดูสวยเสียจนผมควบคุมหัวใจตัวเองไม่ให้สั่นไม่ได้”
ตอนแรกฉันรู้สึกประทับใจผู้ชายคนนี้พอสมควรเลยนะบุคลิกท่าทางเขาดูสุขุมนุ่มนวลเหมือนจะเป็คนพูดน้อยไม่น่ารำคาญก็เลยตัดสินใจเลือกมาแต่พอมีโอกาสได้อ้าปากเท่านั้น คะแนนพิศวาสที่พุ่งทะยานดิ่งลงเป็เส้นตรงไม่มีโค้ง
หน้าตาหล่อแพงไม่ได้ช่วยกู้สถานการณ์ให้กลับมาดีเหมือนเดิมจะเปลี่ยนคนก็รู้สึกไม่ถูกชะตากับใคร ในเมื่อเลือกมาแล้วคงต้องใช้งานให้คุ้มค่า
“นั่งชงเหล้าเงียบๆ พอฉันอยากได้ความสงบ”
ฉันดึงมือกลับอย่างพยายามรักษามารยาทกวาดสายตามองบรรยากาศสวยงามรอบข้าง บรรเทาอาการหงุดหงิดงุ่นง่านในใจ ถึงไม่เคยใช้บริการมาก่อนแต่พอเข้าใจนะว่าโฮสต์ส่วนมากสไตล์นี้กันทั้งนั้น ปากหวาน ประจบสอพลอเก่งเพื่อให้ตนเองบรรลุเป้าหมายในอาชีพ
แต่มันอดเลี่ยนไม่ได้ฉันเอียนกับการถูกเอาอกเอาใจแบบออกนอกหน้าช่วยเข้าหาอย่างนุ่มนวลค่อยเป็ค่อยไปหน่อยไม่ได้เหรอไม่ใช่เปิดมาเหมือนรถอ้อยคว่ำในปากแบบนี้ เอาเป็ว่าเสพรูปลักษณ์ความหล่อภายนอกก็แล้วกัน
แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่เข้าใจในคำสั่งร่างสูงหย่อนกายนั่งลงบนโซฟาตัวเดียวกับฉันอย่างแนบชิด ขาของเราแทบจะเกยกันฉันจึงดีดตัวเขยิบออกห่างด้วยความใ ยังมิวายขยับตามเข้ามาหาเลยใช้ฝ่ามือดันแผ่นอกหนาไม่ให้ใกล้มากไปกว่านี้ พร้อมตวาดถามเสียงเข้ม
“ทำอะไร?”
“สร้างความประทับใจให้กับคุณไงครับ”
เขามองไม่ออกเหรอว่าฉันกำลังไม่พอใจแสดงออกชัดเจนขนาดนี้ยังมีหน้ามายิ้มกรุ้มกริ่ม ส่งสายตาแพรวพราวโปรยเสน่ห์ให้อีก
“จะประทับใจกว่านี้ถ้าคุณไม่รุกจนเกินไปฉันชอบความนุ่มนวล”
ฉันไม่้าให้เวลาสิบสี่ชั่วโมงสุดท้ายเสียเปล่าจึงใจเย็นให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ลองพูดคุยตกลงกันดีๆ ก่อนหวังว่าเขาจะไม่ซื่อบื้อจนเกินเยียวยา
“ได้ครับ”
์คงไม่ได้ใจดำอะไรกับฉันนักเมื่อคนข้างๆ ยอมกระเถิบถอยห่าง พอมีช่องว่างให้ต่างฝ่ายต่างได้หายใจ เขาเริ่มหันไปชงเครื่องดื่มใส่แก้วแล้วยื่นมาให้วางตัวสุขุมมากขึ้น นั่งเงียบๆ เป็ตุ๊กตาประดับโต๊ะสังเกตว่าฉัน้าอะไรและคอยให้บริการ ความอึดอัดจึงเริ่มเบาบาง
อารมณ์ฉันกลับมาเป็ปกติบวกกับฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ซึ่งดื่มเข้าไปเป็แก้วที่สาม ร่างกายจึงค่อยๆโยกขยับไปตามจังหวะเสียงเพลง แต่ยังคงนั่งอยู่ที่โต๊ะไม่ได้ลุกไปร่วมกับคนอื่นๆหน้าฟลอร์
เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ของเหลวที่ดื่มเข้าไปย่อมมีมากขึ้นฉัน้าเข้าห้องน้ำ แต่เพราะตอนนี้เริ่มรู้สึกได้ถึงความเมา หลังลุกขึ้นยืนจึงเกิดอาการเซไปมาจนโฮสต์ต้องเอื้อมมือมาจับประคองแขน
“้าให้ผมช่วยไหมครับ?”
เขาถามและเฝ้ารอคำสั่งอย่างตั้งใจแต่สปิริตฉันมีสูงเกินไปจึงยกมือโบกพร้อมส่ายหน้าปฏิเสธ ทำท่าจะเดินออกจากโต๊ะแต่ลืมไปว่าตัวเองไม่รู้ทางเลยต้องหันกลับมาขอความช่วยเหลืออย่างเลี่ยงไม่ได้
“ห้องน้ำไปทางไหน?”
เสียงอ้อแอ้ที่หลุดออกจากริมฝีปาก บ่งบอกได้เป็อย่างดีว่าตอนนี้ฉันกำลังเมามากไม่สามารถบังคับลิ้นให้ทำงานได้ตามปกติ
“ให้ผมพาคุณไปจะดีกว่านะครับ”
ไม่พูดเปล่า ร่างสูงหยัดกายลุกขึ้นโอบประคองฉันเดินโซซัดโซเซเข้ามาในซอยแคบๆไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาพาฉันไปเข้าห้องน้ำจริงไหม เพราะสิ่งที่ดื่มเข้าไปมีฤทธิ์แรงมากเท่าที่นับได้เหมือนจะแค่สามถึงสี่แก้วเท่านั้นแต่ทำไมสติฉันพร่าเลือนเหมือนดื่มเข้าไปเป็ขวดๆ
ร่างกายเริ่มร้อนระอุขึ้นเรื่อยๆทั้งที่บรรยากาศรอบข้างกำลังเย็นสบาย ลำคอเกิดอาการแห้งผาก ลมหายใจติดขัด และเสียววูบวาบบริเวณจุดกระสันกลางลำตัวเรี่ยวแรงแทบไม่มีพยุงตัวเองให้ก้าวเดิน
การเคลื่อนไหวทั้งหมดถูกหยุดลงหน้าห้องห้องหนึ่งมือหนาพยายามควานหาบางสิ่งอยู่นานสองนานก่อนเสียงจิ๊ปากคล้ายไม่พอใจอะไรบางอย่างจะดังขึ้นในลำคอ
“ยืนรอตรงนี้นะเด็กดีเดี๋ยวผมจะรีบกลับมา”
เขาจับฉันให้ยืนพิงกับบานประตูเอาไว้จากนั้นจึงหันหลังกึ่งวิ่งกึ่งเดินกลับไปทางเก่า ก็อยากเป็เด็กดีว่านอนสอนง่ายอยู่หรอกนะแต่เพราะของเหลวในกระเพาะปัสสาวะต่างหากที่มันดื้อไม่ยอมเชื่อฟังจ่ออยู่ปากทางพร้อมพังประตูทะลักออกมา หากช้ากว่านี้เขื่อนได้แตกที่นครนิวยอร์กแน่
ฉันพยายามเปิดประตูบานที่อยู่ด้านหลังแต่มันไม่ออกจึงฝืนพยุงตัวเองเดินต่อไปข้างหน้าด้วยความทุลักทุเล ไล่เปิดประตูทุกบานเพราะ้าหาห้องน้ำกระทั่งเจอเข้ากับสิ่งที่้า