ตอนที่10 วิถีลูกผู้ชาย
ผม ไอ้ดิว ไอ้นาท และไอ้บอลเพื่อนร่วมสถาบันนั่งรออยู่ภายในรถยนต์บริเวณหน้าโรงเรียนซึ่งเป็คู่อริกันมาอย่างยาวนานหลังจากเมื่อวานไอ้เบลเพื่อนห้องเดียวกับผมโดนแก๊งนักเรียนนักเลงของสถาบันแห่งนี้ลอบทำร้ายจนอาการสาหัสปางตายนอนพักรักษาตัวอยู่โรงพยาบาล
“ใช่ไอ้พวกนั้นไหมวะ”
ผมหันไปถามไอ้ดิวที่นั่งอยู่เบาะหน้าคู่กับผม
“ไอ้เสื้อดำหัวเกรียนๆนั่นแหละไอ้เจย์กูจำหน้าแมร่งได้ไม่ลืม”
ไอ้นาทที่อยู่ในเหตุการณ์เมื่อวานตอนไอ้เบลโดนยำส่งเสียงมาจากเบาะหลัง
“ดีงั้นกูจะขับรถตามมันไปก่อนพอได้จังหวะค่อยเล่นมัน”
ผมหรี่ตามองตามหลังโจทย์ของไอ้เบลซึ่งกำลังขี่รถมอเตอร์ไซด์ซ้อนท้ายเพื่อนของมันออกมาจากรั้วโรงเรียนประมาณสามถึงสี่คัน
“หกต่อสี่ มึงว่าพวกเราจะไหวปะวะไอ้เจย์”
ไอ้ดิวทำหน้าตาเจื่อนๆต่างจากก่อนออกมาที่โคตรห้าวราวกับคนละคน
“ไอ้พวกสวะแค่ไม่กี่คนไม่พอขี้ตีนกูหรอกสัส! ปอดแหกก็กลับบ้านไปก่อนเลย”
ผมลืมบอกไปว่าตอนเด็กๆ พ่อชอบให้ผมไปซ้อมมวยไทยกับอารักษ์เพื่อนของพ่อที่เป็เ้าของค่ายมวยแห่งหนึ่งเป็ประจำ
“กูก็แค่ถาเฉยๆ”
ไอ้ดิวหน้าหดเหลือสองนิ้วเมื่อโดนผมด่าต่อหน้า
“ไอ้เจย์มันนักมวยเก่ามึงลืมไปแล้วหรอไอ้ดิว”
ไอ้บอลพูดเสริมขึ้นมาพร้อมกับยื่นไม้เบสบอลส่งมาให้ไอ้ดิวพอดีกับจังหวะที่ไอ้พวกอริของผมพากันเลี้ยวรถเข้าไปในซอยเปลี่ยวพอดี
“มึงล่ะเอาอะไรไอ้เจย์ มีด ไม้หน้าสามหรือะเิปิงปอง”
“เอาไม้มาให้กูส่วนะเิมึงก็เอาติดไปด้วยเผื่อฉุนเฉิน”
“ได้”
“พวกมึงเตรียมตัวกันไว้ให้ดีนะพอกูขับรถเบียดพวกมันเสร็จกูจอดรถปุ๊บ ไอ้ดิวมึงปาะเิปิงปองเปิดก่อนเลยแล้วก็เล่นงานพวกมันให้อ่วม แก้แค้นให้ไอ้เบล”
ผมหันไปวางแผนกับไอ้ดิวและไอ้บอล
“ส่วนไอ้หัวเกรียนเดี๋ยวกูเอง มึงระวังหลังให้กูด้วยไอ้นาท”
“จัดไป”
จากนั้นผมก็ขับรถยนต์เข้าไปเบียดรถมอเตอร์ไซด์ของหนึ่งในพวกมันทันทีไอ้พวกนั้นร้องเอะอะโวยวายเมื่อรถมอเตอร์ไซด์คันหนึ่งที่โดนผมเบียดร่วงลงไปข้างทางพอผมจอดรถยนต์ได้ไอ้ดิวก็ปาะเิปิงปองเข้าไปในกลุ่มของพวกมันที่จอดรถช่วยเพื่อนอยู่
ตูม!
เสียงะเิดังสนั่น บางคนปอดแหกหน่อยก็วิ่งหนีหน้าตาตื่นไปคนละทิศละทางแต่เป้าหมายของผมคือไอ้หัวเกรียนที่ดูจะเป็หัวโจกในกลุ่ม ผมถือไม้วิ่งตรงปรี่เข้าไปหามันทันทีพร้อมกับเงื้อไม้ในมือหวดไปอย่างแรงเสียงของแข็งกระทบกับเนื้อดังแน่นๆ ตามมาด้วยเสียงร้องด้วยความเ็ป เืสดๆสีแดงฉานไหลอาบหน้า
“โอ้ย เหี้ย”
ไอ้หัวเกรียนโดนผมฟาดเข้าหัวเต็มๆเกิดการตะลุมบอนกันขึ้นระหว่างผมกับพวกมันอีกสามคนที่พอมีสติคว้ามีดออกมาจากเบาะรถมอเตอร์ไซด์อาศัยที่ผมมีเชิงมวยดีกว่าพวกมันเลยโดนไม้หน้าสามในมือไปคนละแผลสองแผล ส่วนผมก็พลาดท่าโดนหมัดหนึ่งในพวกมันฟาดปากไปทีเหมือนกัน
“เฮ้ย หนีไปตั้งหลักก่อนโว้ย”พวกมันต่างพากันวิ่งหนีหัวซุกหัวซุนกระจัดกระจายกันไปหมดจนเหลือแค่พวกผมสี่คน
“สะใจชิบหายเลยวะไอ้เจย์”
ไอ้บอลหันมามองผมราวกับเป็ฮีโร่
“ไปโวย รีบขึ้นรถ”
ผมร้องบอกไอ้บอลกับไอ้ดิวจากนั้นพวกเราก็แยกย้ายกลับบ้านใครบ้านมัน
11K
![[MHA] ก็แค่คนไร้ค่า (Omegaveres)](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1641032252_94992900.webp)
