ตอนที่ 1 ลู่เสวี่ยเอ๋อ
" ตุ๊ปป "
" ว้ายยยย !! "
" อ้าวเวรละทับใครเข้าให้ละวะเนี๊ยเรากำลังปฏิบัติภารกิจพิเศษเข้าแทรกซึมเข้าฐานลับของผู้ก่อการร้ายที่ใหญ่ที่สุดในโลกอยู่ อยู่ดีๆเราก็โดนสายฟ้าแปลกประหลาดผ่าเข้ามาที่ร่างกายตัวเราแล้วที่นี้มันที่ไหนกัน "
.................................................................
" ร.อ วิณไทย กล้าหาญ หรือ" โจ" ซึ่งเพื่อนๆจะเรียกกันด้วยชื่อนี้ อดีตของ ร.อ วิณไทย นั้นเป็เด็กกำพร้า หลวงตาคง แห่งวัดพุทไธศวรรย์ จ.พระนครศรีอยุธยา นำมาเลี้ยงดูั้แ่ยังเป็ทารกแรกเกิด ซึ่งไม่มีใครทราบที่ไปที่มาเป็อย่างไร โดยหลวงตาคง ได้เลี้ยงดูและประสิทธิประสาทวิชาคาธา อาคมต่างๆมากมาย ทั้งสอนการใช้ดาบโดยแฉพาะวิชาดาบสองมือและอาวุธต่างๆมากมายทั้งวิชามัดหมวยของวัดพุทไธสวรรย์และได้ยังร่ำเรียนวิชาตีดาบจากครูตีดาบชื่อดังแห่งหมู่บ้านอรัญญิก และยังเรียนรู้ตำรับตำราสมุนไพรมากมาย หลวงตาคง ยังให้ ร.อ วิณไทย อาบน้ำว่านแช่ร่างกายั้แ่ยังเด็กพออายุครบก็ทำการสักยันต์นำ้มันล่องหน เช่นยันต์คงกระพันชาตรี ฟันแทงไม่เข้ายันต์เสน่ห์ เมตตามหานิยม ยันต์ป้องกันภูตผีปีศาจ แก้อาถรรพ์ ป้องกันอันตรายเสริมโชคลาภ โดยหลวงตาคงเป็ผู้สักยันต์ให้ด้วยตัวท่านเอง ''
................................................................
" ตุ๊ปป "
" ว้ายยยย !! "
" อ้าวเวรละทับใครเข้าให้ละวะเนี๊ยะเรากำลังปฏิบัตภารกิจพิเศษแทรกซึมฐานลับผู้ก่อการร้ายที่ใหญ่ที่สุดในโลก อยู่ดีๆเราก็โดนสายฟ้าแปลกประหลาดผ่าเข้ามาที่ร่างกายของเรา เออ..ขอโทษครับคุณผู้หญิง.อะ ว๊าว ผู้หญิงอะไรสวยงามขนาดนี้สวยกว่าญาญา งดงามยิ่งกว่าใบเฟิร์น สูงยาวเข่าดียิ่งกว่ายังกับใหม่ดาวิกา ตูดเป็ตูดนมเป็นม ปากนิดจมูกหน่อยปากหนิเป็กระจั๊บ ผิวขาวราวกระต่ายป่า โอ้ว มาย ก๊อด "
" เฮย ! แกเป็ใครวะดูแต่งตัวยังกับขอทาน สกปรกหน้าตาดำม่อมแมมไปไกลๆ เลยไอ้ขอทาน แล้วถุงผ้ากับหีบอะไรอยู่ด้านหลังแล้วนั่นอีกไอ้ท่อนเหล็กรูปร่างหน้าตาแปลกประหลาดแล้วยังผลไม้รูปร่างพิลึกที่หน้าอกอีกมันจะกินได้รึเปล่าวะ ไ
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า หัวหน้าสติมันคงไม่สมประกอบไปไกลๆ เลยไอ้บ้าไอ้สวะขอทานเ้าอย่ามาแส่เรืองคนอื่นแล้วจะหาว่าข้าไม่เตือน "
" ซิ พวกแกสิบ้าปัญญาอ่อนมาหาว่าข้าเป็สวะขอทานนี้เขาเรียกว่าชุดหน่วยรบพิเศษโว้ย.ไอ้ท่อนเหล็กนี้ปืนนะรู้จักหมัยปืนนะ.ไอ้ที่รูปร่างพึลึกแบบเนี๊ยเข้าเรียกว่าะเิน้อยหน่ามึงจะแดกสักลูกหมัย ไอ้พวกเวรพวกมึงนั่นแหละแต่งตัวแปลกประหลาดยังกับพวกที่แสดงหนังจีนกำลังภายใน รึว่าพวกมันแต่งชุดแฟนซีไปงานเลี้ยงกันวะแต่เอ๊ะ ! พวกมันกำลังตามจับผู้หญิงคนนั้นนี้หว่า แต่ช่างมันเหอะวะเื่ของคนอื่นเราอย่ายุ่งดีกว่าดีไม่ดีอาจเป็เร่ื่องผัวเมียทะเลาะกันก็ได้ "
" ท่านจอมยุทธ ท่านจอมยุทธ กรุณาช่ายข้าด้วยท่านจอมยุทธ "
" เฮย ! ไอ้สวะขอทานเ้าอย่ามายุงเื่ของคนอื่น องค์หญิงตามพวกข้ามาดีกว่า องค์หญิงไปต้องตามพวกข้าไปเป็ชายาอีกคนขององค์จักรพรรดิแห่งอาณาจักรทพอสูรัทิศประจิมของข้าดีกว่า ทหารองครักษ์และผู้ติดตามขององค์หญิงก็ถูกพวกเราสังหารทิ้งจนหมดแล้ว "
" เฮ้ย ! "
" พวกเ้าปล่อยผู้หญิงเดี๋ยวนี้ ข้าชายชาติทหารไม่มีทางให้ใครจับและทำร้ายผู้หญิงต่อหน้าต่อตาข้าเป็อันขาด "
"ซิ ซะ ไอ้สวะขอทานร่างกายพิการไม่มีขั่นยุทธไดๆเช่นเ้าคิดช่วยสาวงาม ช่างไม่เจียมเนื้อเจียมตัวเสียบ้างเลย พวกเราจัดการไอ้สวะขอทานนี้ก่อนแล้วค่อยจัดการองค์หญิงที่หลัง "
" ได้ขอรับท่านหัวหน้าแค่ไอ้สวะพิการคนเดียวแค่ข้าคนเดียวก็สามมารสังหารมันได้แล้ว ตายซะไอ้สวะพิการ ''ทักษะยุทธค่ายกลมีดบินกระบวนทัพเล็ก''แกตายแส่เื่ชาวบ้านดีนักตายซะ...
" ปัง "
" อุ๊ยโทษที มือมันลั่น ข้าไม่ได้ตั้งใจ "
"เฮ้ย ! พวกเราระวังตัวมันมีวิชาดัชนีที่แปลกประหลาดยิ่งนัก มันทั้งรวดเร็วและส่งเสียงร้องคำรามน่ากลัวมาก พวกเรารีบกางค่ายกลม่านเกราะคุ้มกันเร็ว "
'' ปั้ง ปั้งง ปั้งง ปั้งงง "
" ตายเรียบ.หมดโม่เลย แต่มันว่าอะไรวะว่ากางเกาะคุ้มกันอะไรวะ.แต่ช่างมันเถอะลูกปืนเราไวกว่าม่านเกราะคุ้มกันของพวกมันอีก คุณผู้หญิงเป็อย่างไรบ้าง อ๊ะ ! คุณได้รับาเ็ที่ขาอยู่นี้มาเดี๋ยวผมทำแผลที่ได้รับาเ็ให้ "
'' ไม่เป็ไรท่านผู้มีพระคุณข้าขอขอบคุณท่านมากาแเล็กน้อยแค่นี้เดี๋ยวข้าใส่ยาที่เตรียมมาในแหวนมิติเองได้ "
'' เออ ว่าแต่คุณผู้หญิงเป็ใครมาจากไหนมาทำอะไรอยู่ในป่าแห่งนี้แล้วทำไมจึงถูกทำร้ายและถูกตามจับได้ละครับ "
" ท่านผู้มีพระคุณ ตัวข้ามีชื่อว่า "ลู่เสวี่ยเอ๋อ'' เป็องค์หญิงแห่งอณาจักรเทพอสูรัทิศอุดร ข้ากับเหล่าหารราชองครักษ์และผู้ติดตามเป็ขบวนที่ต้องพาข้าไปอภิเษกสมรสกับองค์รัชทายาทแห่งอณาจักรเทพอสูรัทิศบูรพา การอภิเษกสมรสครั้งนี้เพื่อเชื่อมสัมพันธไมตรีระหว่างอณาจักรทั้งสองแต่ระหว่างทางพวกข้าทั้งหมดถูกนักฆ่าซุ่มสังหาร พวกมันนั้นมาจากอณาจักรัเทพอสูรทิศประจิม เพื่อจะทำลายการอภิเษกสมรสครั้งนี้เพื่อป้องกันอณาจักรทั้งสองเป็พันธมิตรกัน "
'' อ้อ เป็เช่นนี้นี้เอง องค์หญิงข้าว่าเราอย่าอยู่ทีนี้นานไปมากกว่านี้เลย ที่นี้ไม่คอยปลอดภัยมากนัก ข้าว่าเรารีบไปจากที่นี้กันก่อนดีกว่าเดี๋ยวพวกมันตามมาอีกแล้วเื่ยุ่งวุนวายก็จะเยอะตามไปด้วย แต่ก่อนที่พวกเราจะไปข้าขอเก็บกระบี่และดาบของพวกมือสังหารนี้ก่อน ถ้าข้าเอากลับไปขายที่บ้านของข้าคงขายได้เงินเยอะแน่ ๆ "
" มั๊บบ มั๊บบ "
" อ้า ใส่กระเป๋าทหารไม่ได้ ดาบและกระบี่พวกนี้มันยาวไป "
" ท่านผู้มีพระคุณ ถ้าท่านไม่มีแหวนมิติท่านก็เอาแหวนมิติมาจากพวกนักฆ่าที่ท่านสังหารไปก็ได้ ถ้าเ้าของแหวนมิติตายแล้วพันธสัญญาระหว่างแหวนมิติกับเ้าของแหวนมิติก็จะสิ้นสุดลง ท่านผู้มีพระคุณเราต้องรีบไปจากที่นี้กันแล้วกลิ่นคาวเืรุ่นแรงมากพวกถ้าพวกสัตว์อสูรมาแล้วเราจะหนีไม่ทัน..
.'' อ้า ขอบคุณองค์หญิงลู่เสวี่ยเอ๋อ ข้าขอเรียกเ้าว่าแม่นางเสวี่ยเอ๋อเเล้วกันนะ ข้าแต่เราคงหลงเข้ามาในยุคจีนโบราณเป็แน่เพราะไอ้สายฟ้าแปลประหลาดนั้นผ่าใส่ร่างกายข้า จึงทำให้ข้ามาโผล่ยังสถานที่แปลกประหลาดแบบนี้ มีทั้งพวกมีวรยุทธ มีทั้งการต่อสู้ที่แปลกประหลาด แต่ช่างเถอะเก็บสินาพวกนี้ไปก่อน งั้นแหวนมิติพวกนี้ข้าขอทั้งหมดแล้วกัน "
" มั๊บบ มั๊บบบ "
" อโหสิแล้วกันเพื่อน เออ แม่นางเสวี่ยเอ๋อ ข้าได้แหวนมิตินี้มาแล้วข้าจะต้องทำอย่างไรต่อกับแหวนมิติพวกนี้ต่อดี "
" ท่านผู้มีพระคุณท่านต้องทำพันธสัญญาเืกับแหวนมิติเหล่านี้ก่อน แล้วท่านก็ต้องหยดเืของท่านลงไปในแหวนมิตินี้เพื่อทำพันธสัญญาระหว่างแหวนมิติกับเืของท่าน "
" อ๋อ เป็แแบบนี้นี้เอง จึก แหมะๆ หยดเืมันทุกวงนี้เลย แม่นางเสวี่ยเอ๋อ ตอนนี้เราต้องหนีพวกมันให้ไกลกว่านี้แล้ว แล้วพวกเราจะไปทางไหนกันดีละแม่นางเสวี่ยเอ๋อ "
'' ท่านผู้มีพระคุณเราต้องไปทางนีั้นเ้าคะ เราต้องไปทางทิศเหนือเพื่อที่ข้าจะสามารถกลับไปยังอณาจักรเทพอสูรัทิศอุดรได้ พวกเราต้องรีบไปกันแล้วเ้าค่ะ
" โอ้ยยย ! "
" แม่นางเสวี่ยเอ๋อ ท่านยังได้รับาเ็ที่ขาอยู่นี้ ให้ข้าแบกหรืออุ้มท่านไปดีกว่า "
" พรึ๊บบบ "
" ว๊ายยย ! "
" ท่านผู้มีพระคุณปล่อยข้าลงเถิด ชายหญิงไม่ควรใกล้ชิดกันและแตะเนื้อต้องตัวกันไม่ได้มันผิดประเพณีนะเ้าค่ะ คนที่ถ้าจะถูกเนื้อต้องตัวกันได้ต้องเป็แต่งงานกันแล้วเท่านั้นนะเ้าค่ะคุณชาย "
"อ้า ได้สิ ถ้าอย่างนั้นข้าจะตบแต่งเ้าเป็ภรรยาเป็ฮูหยินของข้าเลย แต่ตอนนี้เ้าต้องเลิกคิดเื่นี้เสียก่อนเ้ายังาเ็แบบนี้ให้ข้าอุ้มเ้าไปดีกว่าถ้าเราเดินทางไปแบบนี้พวกมือสังหารที่เหลืออยู่คงตามเราทันแน่. ( อิิ อิ อิ ร่างกายแม่นางเสวี่ยเอ๋อ ช่างนุ่มนิ่มเสียจริง กลิ่นกายก็ช่างหอมสดชื่นเป็ธรรมชาติมากช่างแตกต่างจากผู้หญิงจากโลกที่เราจากมายิ่งนักทั้งผ่าตัดเสริมเติมแต่ง ฉีดไอ้นู้นนี้นั้นเข้าร่างกายและสารพัดนำ้หอมที่ฉีดพ่น เฮ้อ พูดแล้วขนลุกสู้องค์หญิงของเราก็ไม่ได้) "
" ท่านผู็มีพระคุณปล่อยข้าลงเถิด ช่างหน้าอายยิ่งนัก แล้วทำไมข้าต้องหน้าแดงขนาดนี้ด้วย แต่เขาพูดจริงรึเปล่าที่จะให้เราเป็ฮูหยินของเขา และเรายังไม่รู้จักท่านผู้มีพระคุณเลย เขานั้นมาจากที่ไหนเป็คนดีรึคนร้าย เรายังไม่รู้ที่ไปที่มาของเขาเลยอีกทั้งหน้าตาเขาเป็แบบใหนเรายังไม่รู้ไม่เห็นหน้าตาที่แท้จริงของผู้มีพระคุณเลย ดูจากการแต่งตัวก็ช่างแปลกประหลาดยิ่งนัก การพูดการจาของเขาก็แปลกประหลาดยิ่งกว่า บางคำที่เขาพูดข้าก็ไม่เข้าใจ ผู้มีพระคุณเขามาจากไหนนะรึว่าเขาไม่ได้มาจากทวีปัฟ้าของเรา รึเขามาจากทวีปอื่น จะมาจากทวีีปเทพอสูรัแดง หรือทวีปเทพอสูรัครามกันนะ รึท่านผู้มีพระคุณจะเป็เทพเซียนมาจากทวีปเทพอสูรัทองอันห่างไกลกันนะ แต่ก็ช่างเถิดยังไงเขาก็เป็ผู้มีพระคุณที่ได้ช่วยเหลือชิวิตข้าไว้ ถ้าเขาอยากให้เราแต่งงานด้วยเราก็เพียงมอบทรัพย์สินเงินทองหรือตำแหน่งขุนนางในอณาจักรเทพอสูรัทิศอุดรให้เขาเท่านั้นก็คงจะพอ ถ้าเขาเป็คนดีจริง ๆ ข้าก็จะยอมแต่งงานกับเขาถ้าเขา้าจริงๆ เพื่อที่จะทดแทนพระคุณที่เขาช่วยเหลือชีวิตข้าไว้ในครั้งนี้ ดีกว่าไปเป็ชายาอีกคนของจักรพรรดิเฒ่ามากตันหาของอณาจักรเทพัทิศประจิมนั้น "
" เออ แม่นางเสวี่ยเอ๋อ ท่านกำลังคิดสิ่งไดอยู่หรือ รึว่าคิดเื่ที่จะต้องแต่งงานกับข้า ท่านไม่ต้องนำเื่ที่ข้าพูดมาคิดมาใส่ใจ ข้านั้นเพียงพูดแค่เล่นก็เท่านั้น "
" ฮึ คนบ้าเื่แบบนี้ใครเขาเอามาพูดเล่นกัน แต่ช่างเถิด เราเป็ถึงองค์หญิงแห่งอณาจักรเทพอสูรัทิศอุดร ถ้าใครรู้เื่ที่เขาอุ้มเราและแต๊ะต้องตัวเราเข้าจะทำให้ตัวเราและอณาจักรของเราเสื่อมเสียชื่อเสียงก็เป็ได้ มีเพียงตัวข้าและท่านผู้มีพระคุณเท่านั้นที่รู้เื่เหล่านี้ ถ้าตัวเราและท่านผูู้มีพระคุณไม่พูดก็คงไม่มีใครรู้รื่องนี้ได้ "
" เออ แม่นางเสวี่ยเอ๋อเราก็เดินทางหลบหนีมากันก็ไกลมากแล้ว ข้าว่าเราควรหาที่พักผ่อนก่อนดีกว่า บริเวณหุบเข้าด้านหน้านั้นไม่เป็ที่สังเกตุและค่อนข้างแห้งแล้ง กันดาร มีป่าอยู่เล็กน้อย พวกมันคงไม่คิดว่าเราจะหลบหนีไปซ่อนตัวอยู่ที่แห้งแล้งแบบนั้นแน่ เราไปหลบซ่อนตัวที่นั้นกันดีกว่า บริเวณนั้นมีป่าไม้และยังมีกระท่อมร้างอยู่ด้วย และยังมีลำธารสายเล็กไหลผ่านด้วยแม่นางเสวี่ยเอ๋อ "