โรงขยะสยองขวัญ

    บทนำ

    ตอนนี้ที่หลังโรงเรียน มีเด็กกลุ่มหนึ่งกำลังเล่นแข่งแบดมินตันกันอย่างสนุกสนานเด็กกลุ่มนี้ประกอบด้วย วรงค์(รงค์) โตมอน(โต)และไชยศ(ยศ)

     “เฮ้ย! ไอ้โตเอามาเล่นมั่งดิ!”

    “เออๆก็ได้ โตพูดพร้อมกับโยนไม้แบดมินตันให้กับยศมาเลยไอ้รงค์วันนี้มึงได้เลี้ยงข้าวพวกกูแน่”

    “อย่ามามั่วผลยังไม่ออกเลย มึงอย่าพึ่งพูด”

    “ไอ้โตคอยดูให้ดีวันนี้พวกเราจะได้กินข้าวฟรี!!” ยศบอกกับโต

    ผ่านไปได้ซักพัก ยศที่มีทักษะทางด้านกีฬาก็เป็๲ฝ่ายชนะ

    “โฮ่! ไรวะ!แข่งทีไรไม่มีใครเอาชนะมึงได้ทุกที” รงค์พูด

    “ก็กูบอกแล้วว่าวันนี้กูกับไอ้โตจะมีคนเลี้ยงข้าว”ยศบอกอย่างร่าเริง

    “เออๆ เดี๋ยวเก็บของเสร็จกูจะพาพวกมึงไปดินเนอร์ที่ตลาด โอเคไม๊?”

    “เย้!! โอเคเลย!งั้นรีบเก็บของกันจะได้รีบไป ลูกแบดหายไปไหนวะ?”

    “กูเหมือนเห็นมันตกอยู่แถวๆโรงขยะนะ”โตบอก

    “ทำไมไปอยู่ตรงนั้นวะ ไอ้โตมึงไปเก็บมาดิ” รงค์พูด หลังจากที่พยายามยัดไม้แบดลงกระเป๋าสะพาย

    “ไม่เอาหรอกกูกลัวผีนี่ก็ใกล้มืดแล้วด้วย” โตบอก

     “ผงผีอะไรของมึงวะเออๆ เดี๋ยวกูไปเก็บเองก็ได้” รงค์พูด ในขณะที่เดินบ่นไปด้วย กลัวอะไรไม่เข้าท่าผีมีที่ไหนกัน แต่แล้วรงค์ก็เห็นอะไรสีขาวคล้ายๆลูกแบดตกอยู่ที่หน้าโรงขยะ ตกอยู่ตรงนี้เองรงค์เก็บมันขึ้นมาและกำลังจะเดินกลับไปหาเพื่อนๆทั้งสอง ทว่าเด็กหนุ่มกลับเห็นเงาสีดำๆคล้ายคนเดินผ่านเข้าไปทางด้านหลังโรงขยะ รงค์รีบหันกลับไปมองแต่ก็ไม่พบอะไรมีเพียงแต่ความว่างเปล่า เด็กหนุ่มคิดที่จะเดินตามเข้าไป แต่เพื่อนของเขาก็เรียกเขาไว้ซะก่อน

    “ไอ้รงค์ มัวทำไรอยู่วะเดี๋ยวก็มืดซะก่อนอดไปตลาดกันพอดี” เพื่อนของเขาบ่นในขณะที่รงค์เงียบเสียงไป

    จนโตและยศสงสัยว่าเพื่อนเป็๲อะไร จึงถามขึ้น“มีอะไรรึเปล่าวะ?ทำไมอยู่ๆเงียบไป?”

    “เดี๋ยว!! ตอนถึงตลาดกูจะเล่าให้ฟัง”

     เมื่อเด็กทั้งสามมาถึงที่ตลาดรงค์จึงเริ่มเล่าเ๱ื่๵๹ที่เขาเจอมาเมื่อนี้ให้เพื่อนฟัง หลังจากที่รงค์เล่าจบ

    โตก็พูดขึ้น “กูว่าผีแน่ๆเลยวะ พวกมึงเคยได้ยินเ๹ื่๪๫ที่เค้าลือกันปะที่ว่า เมื่อประมาณ 5ปีที่แล้ว มีนักเรียนหญิงถูกฆ่าแล้วฝังศพไว้ในปูนด้านหลังโรงขยะแล้วทุกคืนยามที่เดินตรวจรอบโรงเรียนจะต้องได้ยินเสียงร้องไห้ของเด็กผู้หญิงดังมาจากด้านหลังโรงขยะบอกใครเขาก็ไม่เชื่อ จนวันหนึ่งครูใหญ่มาเจอเหตุการณ์แบบนี้ด้วยตัวเอง หลังจากที่เอาถุงขยะลงมาทิ้งนั่นล่ะผู้คนในโรงเรียนถึงเริ่มเชื่อหลังจากนั้นก็มีคนในโรงเรียนเริ่มเห็น๭ิญญา๟เด็กนักเรียนผู้หญิงเดินหายเข้าไปในโรงขยะในเวลาพลบค่ำไม่ก็ได้ยินเสียงกรีดร้องขอความช่วยเหลือ จนครูในโรงเรียนต้องขอให้ครูใหญ่ทุบโรงขยะเก่าทิ้งก็พบว่ามีศพลักษณะคล้ายเด็กนักเรียนผู้หญิงถูกฝังอยู่ในปูนทางด้านหลังโรงขยะครูใหญ่ก็เลยเรียกตำรวจมาตรวจสอบและได้เรียกญาติมารับไปทำตามประเพณี หลังจากนั้นก็ไม่มีใครได้ยินหรือเห็นอะไรอีกเลยผ่านไปประมาณ 2 เดือน ครูใหญ่ก็ให้สร้างโรงขยะขึ้นมาใหม่โดยยังคงเป็๞จุดเดียวกะโรงขยะเก่า”

    พอฟังเพื่อนเล่าจบ ยศก็พูดขึ้นว่า “น่าสงสารวะแต่เ๱ื่๵๹มันก็นานมาแล้ว ป่านนี้เด็กนักเรียนหญิงคนนั้นคงไปเกิดใหม่แล้วล่ะ”

    แต่รงค์ที่ยังหน้าซีดอยู่จนเพื่อนๆรู้สึกเป็๞ห่วงเอางี้! เดี๋ยวพรุ่งนี้ตอนเลิกเรียนเราไปดูให้แน่ใจเลย ว่าเงาที่ไอ้รงค์เห็นคืออะไร…

    วันต่อมา……หลังเลิกเรียน เด็กๆคนอื่นต่างทยอยกันกลับบ้านแต่ โต ยศ และรงค์ กลับมุ่งหน้าเดินไปที่โรงขยะทางด้านหลังของโรงเรียนตอนนี้เป็๲เวลาใกล้พลบค่ำและฝนก็ทำท่าว่าจะตก แต่เด็กทั้งสามคนก็ยังมุ่งมั่นที่จะเดินไปให้ถึงโรงขยะโดยไม่สนใจสภาพอากาศแม้แต่น้อย และในที่สุดเด็กหนุ่มทั้งสามคนก็มาหยุดอยู่ที่ด้านหน้าโรงขยะซึ่งในขณะนี้เงียบเชียบ ไร้ซึ่งผู้คน

    “ไอ้ยศกูว่ากลับเถอะบรรยากาศดูวังเวงยังไงไม่รู้”รงค์และโตบอก

    “มาถึงที่แล้ว รีบกลับไปไหน หรือ พวกมึงกลัวหะไอ้โต!ไอ้รงค์!” ยศพูดพร้อมยิ้มหวานให้

     “กลัวดิหรือมึงไม่กลัวเงาที่ไอ้รงค์เห็นเมื่อวานอาจจะเป็๞๭ิญญา๟ของเด็กนักเรียนหญิงคนนั้นก็ได้” โตบอก

    “วิญญง…๥ิญญา๸…ที่ไหนมี กูไม่กลัวหรอก… งั้นมึงก็เดินไปดูทางด้านหลังโรงขยะเองเลยไอ้ยศ!” รงค์กะโตท้า

    “เออๆ ก็ได้วะ กูไม่เห็นจะกลัวเลย…” ยศพูดในขณะที่เดินอ้อมไปทางด้านหลังโรงขยะ

    โดยที่รงค์และโตยืนรออยู่ด้านนอกไม่ตามเข้าไปด้วยฟ้าร้องขึ้นมาอีกครั้ง แต่ยศที่หายเข้าไปนานจนเพื่อนๆที่รออยู่ด้านนอกสงสัย

    “ไม่ไหวแล้วโว้ย!! ฝนก็จะตกอยู่แล้วทำไมไอ้ยศเข้าไปนานงี้วะ กูว่าเดี๋ยวกูเข้าไปตามดีกว่า ไอ้รงค์!! มึงรอนี่” โตพูดพร้อมกับลุกขึ้นยืน แต่ถูกเพื่อนฉุดมือเอาไว้ก่อน

    “โต!! มึงแน่ใจนะว่าจะเข้าไป?? รงค์ถาม แต่เมื่อเห็นท่าทางทีมั่นใจของเพื่อนก็เข้าใจทันที งั้นกูไปด้วย!!...”

    ไอ้ยศอยู่ไหนวะ!! เรียกก็ไม่ตอบหรือเปลี่ยนใจแอบวิ่งหนีกลับไปแล้วแต่เมื่อเด็กทั้งสองเดินอ้อมมาถึงด้านหลังก็เห็นว่ามีมือปริศนายื่นออกมาจากกำแพงจับแขนของยศไว้อีกทั้งยังยื่นหน้าทะลุกำแพงออกมายิ้มหวานให้กับเด็กทั้งสามและตามมาด้วยเสียงกรีดร้องพอตั้งสติได้ยศที่ถูกจับแขนก็พยายามสะบัดให้หลุดจากมือนั้น เหมือนโชคจะเข้าข้าง ในที่สุดยศก็สะบัดมือนั่นจนหลุดพร้อมกับกระชากเพื่อนทั้งสองที่ตอนนี้ยืนแข็งเป็๞หุ่นให้รีบวิ่งออกจากตรงนั้น….และหลังจากนั้นเด็กทั้งสามก็ไม่มีใครกล้าเข้าไปเล่นแถวๆบริเวณโรงขยะนั้นอีกเลย!!!