ตอนที่แปด พูดถึงโจโฉ โจโฉก็มา
หากจะกล่าวบทไปถึงโจโฉนั้นนับว่าเป็ผ็มีชื่อเสียงในประวัติศาสตร์อย่างยิ่งทั้งละคร งิ้ว นิยาย การ์ตูนต่างๆกล่าวถึงจอมคนผู้นี้อยู่ทั้งสิ้น
หากเป็เกมส์คงกล่าวได้ว่าโจโฉคือตัวละครที่เรียกว่ามีค่าสถานะสูงทุกด้านไม่มีจดุอ่อนจนสงสัยว่าจะเป็ลูกรักของผู้ผลิตเกมส์หรือเปล่าด้วยซ้ำ
ผมไม่ใช่คนที่เย่อหยิ่งจนคิดว่าตนเองสามารถเก่งกว่ายอดคนทางประวัติศาสตร์
แต่ผมได้ยิ้มกล่าวตอบไปต่ออัจฉริยะแห่งยุคตรงหน้าอย่างไม่หวาดกลัว
“โอ้ ท่านนี้หรือคือโจโฉตอนที่วัยหนุ่มได้ร่วมขโมยเ้าสาวกับอ้วนเสี้ยวเปิ่นชู มาเถอะเราจะเจรจาด้วย”
ผมรู้สึกมีความมั่นใจอย่างเต็มที่เพราะผมมีสติปัญญาจากสมุดเล่มแดงที่รวบรวมแิทั้งชีวิตของท่านเหมาไท่จู่
ผู้ทีบยืนอยู่บนบ่าของั์ก็มองเห็นได้ไกลเทียบเท่ากับั์บ้าง
มันคือพลังที่ผมเอามาใช้เป็ทุนรอนในการต่อกรกับพวกยอดคนแห่งยุคพวกนี้
ว่าต่อให้พวกเขาเป็
ยอดคนแห่งยุค
มากแค่ไหน
แต่กล่าวถึงที่สุดพวกเขาคือ
ศักดินาล้าหลัง
สิ่งของเก่าแิเก่าเหลาเหย่ที่จะโดนทำลายในที่สุดเมื่ออยู่ต่อหน้าหลักการที่ทันสมัยจากสมุดเล่มแดงของท่านเหมาไท่จู่ที่ผมได้เล่าเรียนมาั้แ่เด็ก
ผลแพ้ชนะนั้นเห็นกันชัดอยู่แล้วจากการที่ท่านเหมาไท่จู่บอกว่าพวกเราจะชนะในที่สุด
แบบแผนเก่าต้องโดนแบบแผนใหม่ลบล้างไป
มันคือเื่ธรรมดาสามัญเหลือเกินที่ทำให้ผมมั่นใจในการต่อกรกับยอดคนแห่งยุคที่อยู่ตรงหน้า
ซึ่งการกล่าววาจาของผมที่กล่าวถึงการไปลักพาตัวเ้าสาวของเขากับอ้วนเสี้ยวตอนยังวัยรุ่นอยู่ก็ทำให้กับบุรุษอัจฉริยะอย่างโจโฉที่ผ่านาโจรโพกผ้าเหลืองมาแล้วถึงกับหน้าแดงซ่านขึ้นมาเล็กน้อยเมื่อเจอผมกล่าวเื่เล็กน้อยเช่นนี้ขึ้นมา
“อีกอย่างท่านเข้าใจผิดข้าหวังดีต่อพวกท่าน หากให้ข้าสอบสวนเองขึ้นมาเื่เช่นนี้ข้ายังสอบสวนเจอ ท่านจะมั่นใจได้อีกหรือว่าตนเองไม่ได้กระทำความผิดซุกซ่อนอะไรเอาไว้อีก?”
ผมกล่าวอย่างอ่อนโยนแต่ทำให้โจโฉที่พูดจาฉาดฉานถึงกับเงียบเสียงไปสิ้นวาจาไปอยู่พักหนึ่งเมื่อโดนเปิดโปงถึงเื่น่าอายตอนวัยรุ่น
“ข้าคิดจะทำคุณแต่กลับได้บาป โดนผู้อื่นเคียดแค้นเป็ขุนนางตงฉินยาก เป็คนดีกลับยากยิ่งกว่าเฮ้อ”
ผมถอนหายใจท่ามกลางสายตาที่จ้องมองอยู่ของทุกคน
21K
