เมื่อทุกคนเปลี่ยนอาชีพ: สัตว์อัญเชิญของข้าล้วนเป็นขนาดยักษ์!

        “มัง... มังกรยักษ์?!”

        หัวหน้ากลุ่มไฮยีน่ามองดูสิ่งมีชีวิตขนาดมหึมาเบื้องหน้ารู้สึกราวกับวิญญาณจะแข็งตาย

        สัตว์เลี้ยงตัวเล็กๆที่ไม่น่าสนใจนั่น กลับกลายเป็นมังกรยักษ์ผู้สูงศักดิ์อย่างนั้นหรือ?

        บ้าไปแล้ว!

        นี่มัน….อย่างน้อยที่สุดก็ต้องเป็นสัตว์อสูรเทวะเลยนะ!แต่กลายเป็นว่าก่อนหน้านี้มีคนอุ้มมันไว้ในอ้อมอกราวกับสัตว์เลี้ยง?

        หัวหน้ากลุ่มไฮยีน่าไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งเขาจะได้เห็นมังกรยักษ์จากตระกูลสัตว์อสูรเทวะด้วยตาตัวเองแถมยังโชคร้ายที่ต้องมาเป็นศัตรูกับมังกรตัวนี้อีก

        บัดซบเอ๊ย!นี่เขาเคยทำกรรมอะไรไว้มากแค่ไหน ถึงได้รับผลกรรมแบบนี้?

        ส่วนอีกด้านหนึ่งลูกน้องอีกสามคนของกลุ่มไฮยีน่าตกใจจนตัวสั่นเทา ล้มลงไปกองกับพื้นในทันที

        บัดซบ!

        ทำไมสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวอย่างมังกรยักษ์ถึงมาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ได้?

        เมื่อครู่เพียงลมกระโชกแรงที่เกิดจากการกระพือปีกทั้งสองข้างของมังกรพวกเขาทั้งสามคนก็ได้รับบาดเจ็บไม่น้อย

        ในขณะนี้

        สี่คนในกลุ่มไฮยีน่าต่างเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

        บนต้นไม้ใหญ่

        “นี่มัน...”

        ซือถูอวี้มองสิ่งที่เกิดขึ้นเบื้องหน้าและถึงกับตะลึงงันไปทั้งตัว

        สิ่งมีชีวิตขนาดมหึมาที่มีความยาวเกินห้าเมตรปรากฏขึ้นตรงหน้าเธอในพริบตา

        กรงเล็บมังกรอันทรงพลังเขาอันน่าเกรงขาม ปีกขนาดมหึมาที่กว้างกว่าเจ็ดเมตร...

        ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนย้ำเตือนเธอว่านี่คือสัตว์เทพที่หลุดออกมาจากตำนาน

        มังกรยักษ์!

        ซือถูอวี้ไม่เคยคิดเลยว่าปิงชิงที่เธอเคยอุ้มเป็นสัตว์เลี้ยงมาตลอดจะกลายเป็นมังกรยักษ์ในบรรดาสัตว์เทพ

        นี่มันราวกับนิทานปรัมปรา!!

        ในขณะเดียวกัน

        “โฮก!”

        เสียงคำรามของมังกรอันสูงส่งดังก้องปิงชิงที่เต็มไปด้วยพละกำลังเตรียมใช้ลมหายใจเยือกแข็งเพื่อเปิดฉากการต่อสู้ครั้งแรกของมันอย่างสมบูรณ์แบบ

        ในชั่วพริบตา

        พลังน้ำแข็งอันมหาศาลรวมตัวกันในปากของปิงชิงก่อตัวเป็นก้อนพลังงานเยือกแข็งสีน้ำเงินเข้มที่แผ่คลื่นพลังงานอันน่าสะพรึงกลัว

        โครมครืน!

        เมื่อพลังงานสะสมถึงขีดสุดปิงชิงก็หันปากมังกรไปเล็กน้อยลูกบอลพลังงานสีน้ำเงินเข้มกลายเป็นลำแสงพุ่งเข้าใส่สี่คนในกลุ่มไฮยีน่า

        ตูม!

        เสียงระเบิดดังกึกก้องกระแสพลังงานอันบ้าคลั่งกระจายออกไปทุกทิศทางในทันที

        เพียงพริบตาเดียวบริเวณที่ลมหายใจเยือกแข็งพุ่งเข้าใส่ก็เกิดเป็นร่องลึกยาว

        นอกจากหัวหน้ากลุ่มไฮยีน่าแล้วลูกน้องอีกสามคนที่อยู่ตรงกลางร่องลึกยังไม่ทันได้ส่งเสียงกรีดร้องก็ถูกพลังงานอันบ้าคลั่งฉีกกระชากจนขาดเป็นชิ้นๆ

        “แข็งแกร่งมาก!”

        หวังเฉินกำหมัดแน่นดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น เมื่อเห็นพลังทำลายล้างของลมหายใจเยือกแข็ง

        สังหารผู้เปลี่ยนอาชีพขั้นแรกเลเวล40สามคนในการโจมตีครั้งเดียว!

        พลังของปิงชิงน้อยไม่ทำให้เขาผิดหวังจริงๆ

        ส่วนอีกด้านหนึ่งหัวหน้ากลุ่มไฮยีน่าที่รอดชีวิตมาได้เห็นเพื่อนร่วมทีมสามคนของเขาตายอย่างอนาถถึงกับตัวสั่นงันงก

        พลังของการโจมตีครั้งนี้น่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว!

        เขารู้ดีว่าหากเมื่อครู่นี้เขาหลบไม่ทันตัวเขาเองก็คงถูกสังหารในทันที

        นี่คือพลังของมังกรยักษ์สัตว์เทพหรือ?นี่มันเกินกว่ามาตรฐานไปมากแล้ว!

        พักใหญ่ๆหัวหน้ากลุ่มไฮยีน่าจึงได้สติกลับคืนมาแต่ดวงตาของเขาก็ยังคงเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ

        นี่ไม่ใช่สิ่งที่ผู้เปลี่ยนอาชีพขั้นสองอย่างเขาสามารถรับมือได้แน่นอน

        ด้วยความหวาดกลัวในใจหัวหน้ากลุ่มไฮยีน่าค่อยๆ ถอยหลังไปอย่างเงียบๆ พยายามหลบหนี

        แต่ทันทีที่เขาขยับตัวเขาก็เห็นดวงตาสีน้ำเงินเข้มทรงอำนาจคู่หนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้า

        ตุบ!

        หัวหน้ากลุ่มไฮยีน่าไม่ลังเลแม้แต่น้อยเข่าทรุดลงกับพื้นทันที ค้อมศีรษะลงกับพื้นอย่างบ้าคลั่งต่อปิงชิง

        “ผมผิดไปแล้ว!”

        “ผมมันตาบอด ผมยินดีจ่ายทุกอย่าง ขอเพียงพวกคุณไว้ชีวิตผม!”

        ตอนนี้หัวหน้ากลุ่มไฮยีน่าโขกศีรษะลงกับพื้นราวกับตำข้าวสาร

        ศักดิ์ศรี?

        หน้าตา?

        เงินทอง?

        ในเวลานี้ในใจของหัวหน้ากลุ่มไฮยีน่าไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าชีวิตของตัวเอง

        เขาตอนนี้รู้สึกเสียใจเพียงอย่างเดียวว่าทำไมเขาถึงได้ตาบอดถึงเพียงนี้ถึงได้คิดว่าชายหนุ่มผู้มีมังกรยักษ์เป็นสัตว์เลี้ยงนั้นเป็นเพียงแกะอ้วน!

        “บัดซบ!”

        “วันนี้ถ้ารอดไปได้ ฉันจะต้องหนีให้ห่างจากเมืองตงหลิงและเทือกเขาสรรพสัตว์ให้ไกลที่สุด!”

        หัวหน้ากลุ่มไฮยีน่าคิดในใจอย่างหงุดหงิดและยังคงโขกศีรษะต่อไป พร้อมกับร้องขอความเมตตาเสียงดัง

        “ผมมันตาบอด ได้ล่วงเกินพวกคุณไปแล้ว นี่คือทรัพย์สินทั้งหมดที่ผมมีผมยินดีใช้พวกมันแลกกับชีวิตของผม”

        ระหว่างที่พูดหัวหน้ากลุ่มไฮยีน่าก็หยิบของมีค่าทั้งหมดออกมา

        ชีวิตน้อยๆของเขาตอนนี้ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของชายหนุ่มรูปงามคนนั้นเพียงคนเดียว

        ตอนนี้เขารู้สึกได้ถึงความรู้สึกของผู้ที่ถูกกลุ่มไฮยีน่าฆ่าตายเมื่อครั้งก่อน

        “โฮก โฮก?”

        ตอนนี้ปิงชิงก็มองไปที่หวังเฉินดวงตาคู่โตเหมือนอัญมณีของมันแฝงด้วยความรู้สึกผิดเล็กน้อย

        สีหน้าของมันดูเหมือนว่าของเล่นของมันกำลังจะถูกแย่งไป

        บนต้นไม้ใหญ่

        หวังเฉินยิ้มออกมาเมื่อเห็นภาพนั้น

        เจ้าปิงชิงน้อยนี่ช่างมีนิสัยขี้เล่นเสียจริง

        ในฐานะเจ้านายจะไปแย่งของเล่นของมันได้อย่างไรกัน

        “แกไปเล่นสนุกเถอะ แต่อย่าให้แตกเสียหายเหมือนสามตัวก่อนหน้านี้ก็พอ”

        “เจ้าตัวนี้มีค่ามากมายนัก ขนมที่แกอยากกินหลังจากนี้ล้วนต้องแลกมาด้วยหัวของมัน”

        หวังเฉินยิ้มและสั่งปิงชิงจากนั้นก็หันไปมองซือถูอวี้

        ส่วนหัวหน้ากลุ่มไฮยีน่าน่ะหรือ?

        ข้อเสนอของเขานั้นหวังเฉินไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย

        เอาเงินมาซื้อชีวิต?

        ฮ่า!

        นักล่าค่าหัวที่ดีมีเพียงนักล่าค่าหัวที่ตายแล้วเท่านั้นแหละ!

        “ไอ้เด็กบัดซบ!”

        “ฉันขอสาปแช่งแกให้ตายอย่างอนาถ!”

        เมื่อเห็นหวังเฉินไม่สนใจเขาเลยหัวหน้ากลุ่มไฮยีน่าก็รู้สึกว่าหัวใจของเขาจมดิ่งลงสู่ห้วงลึกเขาโกรธจัดจนสบถออกมา

        สบถพลางเขาก็กำดาบยาวแน่นและพยายามลุกขึ้นยืน

        “ไอ้พวกสารเลว คิดจะรุมกินโต๊ะฉันงั้นเหรอ!”

        “คิดจะฆ่าฉัน พวกแกก็ต้องจ่ายค่าตอบแทน!”

        เมื่อรู้ว่าวันนี้คงไม่รอดหัวหน้ากลุ่มไฮยีน่าก็เกิดความบ้าคลั่งขึ้น เขาวางแผนจะสู้ตาย

        แม้ว่ามังกรยักษ์ตรงหน้าจะเป็นสิ่งมีชีวิตในตำนานแต่มันก็ไม่ได้ใหญ่โตเหมือนในตำนาน เห็นได้ชัดว่ายังอยู่ในวัยเยาว์

        ถ้าโชคดีหัวหน้ากลุ่มไฮยีน่าก็รู้สึกว่าเขาอาจจะรอดชีวิตไปได้

        แต่...

        ทันทีที่ความคิดนี้ผุดขึ้นในใจเงาสีดำขนาดใหญ่ก็ปกคลุมอยู่เหนือตัวเขา

        ปิงชิงกระพือปีกพุ่งเข้าหาเขาในพริบตา จากนั้นกรงเล็บมังกรขนาดเท่าหินโม่ก็ตบเข้าใส่

        จัดการตบหน้าหัวหน้ากลุ่มไฮยีนาไปเต็มแรง!

        ปัง!

        หัวหน้ากลุ่มไฮยีน่ายังไม่ทันได้ตอบสนองร่างกายของเขาก็ถูกพลังอันมหาศาลเข้าปะทะ

        ร่างกายของเขาหมุนคว้างกลางอากาศ

        ตูม!

        ภายใต้พลังอันแข็งแกร่งนี้เขาพุ่งชนกำแพงหินโดยตรง และฝังเข้าไปในนั้นทั้งตัว

        “ผัวะ!”

        หัวหน้ากลุ่มไฮยีน่าพ่นเลือดออกมาคำโตหลังจากการโจมตีครั้งนี้ เขากระดูกซี่โครงหักไปอย่างน้อยสิบเจ็ดถึงสิบแปดซี่

        และตรงที่เขาเคยยืนอยู่มังกรเหมันต์ปิงชิงก็กำลังขยับกรงเล็บมังกรอย่างตื่นเต้นราวกับกำลังสนุกกับการเล่น

        เมื่อเห็นฉากนี้หวังเฉินก็สงบนิ่งและไว้อาลัยให้กับหัวหน้ากลุ่มไฮยีน่าเป็นเวลาหนึ่งวินาทีในใจ

        ผู้เปลี่ยนอาชีพขั้นสองเลเวล50น่าจะทำให้ปิงชิงได้ออกกำลังกายบ้างใช่ไหมล่ะ?

        หวังเฉินคิดในใจพลางตบไหล่ซือถูอวี้ที่ยังคงตกอยู่ในภวังค์

        “เฮ้ ได้สติหน่อย!”

        “ตอนนี้เธอเชื่อแล้วใช่ไหมล่ะว่าที่ฉันพูดไปก่อนหน้านี้เป็นเรื่องจริง?”

        ตอนนี้ซือถูอวี้ที่ตกใจตื่นด้วยเสียงก็หันหน้าไปมองหวังเฉิน

        ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อและตกตะลึง