นายตัวป่วนกับก๊วนออนไลน์ (BEO)

    บทที่ 7

    ณ ประเทศจีน กรุงปักกิ่ง บริษัทชิงต้า คอมปานี“คุณจาง ตอนนี้เราจะทำยังไงดีครับ เกิดเรื่องผิดพลาดไปแล้ว ตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่มหาบัคของเกมด้วยซ้ำไป”ชายหนุ่มท่าทางกระวนกระวายถามเพื่อนด้านข้าง“คุณหลี่ใจเย็นๆก่อนนะคะ ตอนนี้หัวหน้ากำลังคุยกับผู้บริหารอยู่ แล้วอีกอย่างคุณก็เป็นคนพบปัญหาของบัคตัวนี้ ถึงมันจะช้าเกินไปแต่คุณก็ทำสุดความสามารถแล้ว หัวหน้าไม่โทษคุณหรอกค่ะ” หญิงสาวปลอบใจชาวหนุ่มที่กำลังเคร่งเครียด“แต่บัคมันกลับทำให้เพลเยอร์คนนั้นได้รับทั้งไอเทมในตำนาน ได้ทำพันธสัญญากับ1ใน7บาป หนึ่งในบอสสูงสุดของเกมตั้งแต่เกมยังไม่เปิดตัวเป็นทางการเลยนะครับ”“บัคแค่พาเพลเยอร์ไปเกิดอยู่ผิดที่กลางป่าดำมรณะแค่นั้นเอง ที่เหลือเป็นความสามารถของผู้ชายคนนั้น บวกกับดวงล้วนๆเลยต่างหากล่ะคะคุณหลี่ นั่น!หัวหน้ากลับมาแล้ว”“จางซาน หลี่ซื่อ ทั้งสองคนไม่ต้องกังวลไปนะ ตอนนี้ขอให้แก้บัคส่วนของการLog in และLog outก่อน ทางด้านเพลเยอร์คนนั้นทาง GM (Game Master) กำลังตรวจสอบอย่างละเอียดว่ามีการผิดกฎหรือไม่ ถ้าไม่ผิดกฎ GMก็จะใส่เควส หรืออีเวนท์เข้ามาเพื่อปรับสมดุลของเกมอีกที” หัวหน้าทีมโปรแกรมเมอร์ได้อธิบายการแก้ปัญหาต่างๆให้ลูกน้องได้สบายใจ“การLog inเข้าเกมนั้นต้องแก้แน่นอนอยู่แล้ว แต่การLog outต้องแก้ด้วยเหรอครับ?” หลี่ซื่อโปรแกรมเมอร์หนุ่มยังคงสงสัยอยู่“มันก็ต้องแก้ไขสิ! ตอนนี้เพลเยอร์คนนั้นเปิด Status  Window ไม่ได้ แล้วจะกดปุ่มLog outออกจากเกมได้ยังไงล่ะ! ไปทำงานได้แล้ว อีกไม่กี่ชั่วโมงก็เช้าแล้ว รีบทำให้เสร็จก่อนเซิร์ฟเวอร์เปิดตอน8โมงเช้าล่ะ” หัวหน้าโปรแกรมเมอร์กลับมาหงุดหงิดอีกครั้ง จากการพักผ่อนน้อยมาหลายคืน “กา...กา...กา..กา...” เสียงอีกาค่อยๆดังขึ้นมาเรื่อยๆ เหมือนกับว่าพวกมันจะมาชุมนุมกันที่ถ้ำแห่งหนึ่ง“หาวววววว เสียงเอะอะแต่เช้าเลยนะ” เคออสตื่นขึ้นมาหลังจากได้ยินเสียงอีกาที่ค่อนข้างดัง อยู่ใกล้ๆกับเขา“ตื่นสักทีนะ เจ้ามนุษย์สกปรก” เสียงอีกาสาวที่คุ้นเคยเข้ามากวนประสาทชายหนุ่มตั้งแต่เช้า“นี่เจ๊ เรียกกันดีๆหน่อยสิ ยังไงเราก็เป็นเพื่อนกันแล้วนะ ฉันชื่อเอก เอ้ย! ชื่อเคออส” ชายหนุ่มแนะนำตัวกับอีกาสาวอย่าเป็นทางการ“ใครอยากรู้จักชื่อของเจ้ากัน! หึ! ข้าคือ หนึ่งใน Seven Deadly Sins เหล่าจอมทัพอสูรผู้ยิ่งใหญ่ นามของข้าคือ บาปแห่งอัตตา ราเวน่า จงจำใส่สมองของเจ้าซะ เจ้ามนุษย์” อีกาสาวนามว่าราเวน่าได้แนะนำตัวในที่สุด“เอ่อคือ ราเวน่า เท่าที่ฉันรู้มาบาปแห่งอัตตาเป็นตำแหน่งของลูซิเฟอร์ไม่ใช่เหรอ?” ชายหนุ่มเคยดูภาพยนตร์เกี่ยวกับเรื่องของบาป7ประการมาบ้าง แต่ก็ไม่เข้าใจว่าเกี่ยวข้องกับอีกาสาวตรงไหน“ข้าคือผู้สืบทอดนามต่อจากท่านลูซิเฟอร์ หลังจากการดับสูญไปในสงครามเมื่อหมื่นปีก่อน และที่สำคัญที่สุด เจ้ามนุษย์! จงเรียกข้าว่าท่านหญิง ห้ามเอ่ยนามอันสูงส่งของข้าตรงๆ เข้าใจหรือไม่”“โธ่เอ้ย...ราเวน่าฉันนึกว่าเราเป็นเพื่อนกันซะอีก”เคออสทำหน้าเศร้าๆ“ข้าไม่ใช่เพื่อนของเจ้า! หึ!” ราเวน่าตะคอกใส่ชายหนุ่มเสียงดังแล้วสะบัดหน้าไปทางอื่น“จ้าๆๆ แล้วแต่เธอละกัน ว่าแต่เธอเรียกเพื่อนมาทำไมตั้งมากมายเนี่ย”“เหล่าสาวกของข้า มาเพื่อส่งข้าก่อนออกเดินทาง” ราเวน่ามองกวาดสายตาไปยังเหล่าอีกามากมายภายในถ้ำ“ออกเดินทางเหรอ? เธอจะไปที่ไหนล่ะ” เคออสรู้สึกเหงาขึ้นมาเล็กน้อยที่ต้องแยกทางจากเพื่อนใหม่ตัวน้อย“ข้าก็จะไปกับเจ้ายังไงล่ะ เจ้ามนุษย์!”“เอ๋!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!” เคออสร้องลั่นด้วยความประหลาดใจสุดๆ ณ ป่าดำมรณะ บริเวณเนินเขาแห่งหนึ่งในเวลาเช้าตรู่ที่อากาศสดใส การเดินทางท่ามกลางป่าไม้เขียวขจีอุดมสมบูรณ์ ไม่ว่าใครก็ชอบเดินทางในบรรยากาศแบบนี้ คงจะรู้สึกสดชื่น ปลอดโปร่งแน่ๆ ยกเว้นก็แต่ใครบางคน“นี่เธอจะเกาะอยู่บนหัวของฉันไปอีกนานเท่าไรเนี่ย มันหนักนะ” เคออสบ่นออกมาเล็กน้อย“เจ้าคนต่ำต้อย จงยินดีเสียเถิดที่ได้เป็นพาหนะให้แก่ข้าผู้ยิ่งใหญ่ และข้าก็บอกเจ้าไปหลายครั้งแล้ว ให้เรียกว่าว่าท่านหญิง” ราเวน่าเชิดหน้าชูคอขึ้นอย่างภาคภูมิใจ “อ่า...คร้าบๆๆ  ท่านหญิง” เคออสต้องยอมอย่างเสียไม่ได้ การเดินทางเป็นไปอย่างราบรื่นตั้งแต่ออกจากถ้ำใต้หน้าผา โดยมีราเวน่าเป็นผู้นำทาง จนกระทั่งมาถึงอาณาเขตป่าที่มีเจ้าถิ่นปกครองอยู่“นี่! เจ้าน่ะ เดินให้ระวังหน่อยสิ เดี๋ยวเจ้าหมีนั่นก็ได้ยินเอาหรอก” อีกาสาวที่เกาะอยู่บนหัวของเคออสสั่งเสียงเบา“ฉันก็เดินระวังอยู่ แต่เธอแน่ใจได้ยังไงว่าแถวนี้มีหมีอยู่น่ะ?” เคออสทั้งเดิน และสอบถามอย่างแผ่วเบา“ข้าอยู่ที่นี่มาหลายพันปี ข้ารู้จักทุกซอกทุกมุมของป่านี้ดี ที่สำคัญประสาทสัมผัสของข้ายังเฉียบคมอยู่ จึงสัมผัสได้ว่าเจ้าหมีนั่นอยู่ไม่ไกล ถ้าไม่ติดว่าต้องมากับเจ้า ข้าบินผ่านไปได้อย่างสบายอยู่แล้ว ฮ่ะ!นั่นมัน! ” พูดจบราเวน่าก็สัมผัสได้ถึงบางอย่าง“เป็นอะไรไปราเวน่า หมีเหรอ เธอเห็นหมีเหรอ! ไหนมันอยู่ไหน” เคออสหันมองไปรอบตัวเพื่อหาความผิดปกติ“ไปทางขวา วิ่งไปทางขวาเดี๋ยวนี้” ราเวน่ารีบสั่งชายหนุ่มทันที แล้วเขาก็รีบวิ่งหน้าตั้งโดยไม่หันมามองข้างหลังสักนิด เสียงของระบบดังขึ้นมาในหัวของเคออส ‘Dark Spike Bear King มอนสเตอร์แรงค์ King เลเวล 60 เข้าจู่โจม’เคออสได้ยินเสียงแจ้งเตือนแล้ว ถึงแม้ว่าจะยังไม่เห็นตัวเจ้าหมีนั่น เขาก็ยังวิ่งตรงไปตามทางที่ราเวน่าบอก จนกระทั่งเขาได้ยินเสียงน้ำตกใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ใบหน้าเริ่มสัมผัสได้ถึงละอองน้ำเย็นปะทะใบหน้า “ราเวน่า ด้านหน้าเป็นน้ำตก จะทำไงดี” เคออสถามอีกาสาว แต่ขาก็ยังวิ่งไปไม่หยุด“ก็กระโดดลงไปสิ ด้านล่างเป็นน้ำลึก และไม่มีสัตว์ร้าย อย่าได้ใจเสาะ” ราเวน่าสั่งอีกครั้ง“โฮกกกกกกก” เสียงคำรามของหมียักษ์ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ“เอาว่ะ โดดก็โดด ย้ากกกกก!” เคออสเร่งความเร็วไปจนถึงขอบผา แล้วกระโดดลงไปทันทีเมื่อเคออสกระโดดลงไปจากหน้าผาสูง เขาก็เห็นสายน้ำตกขนาดยักษ์มวลน้ำมหาศาล ด้านล่างเป็นสระขนาดใหญ่มาก มันควรถูกเรียกว่าทะเลสาบขนาดย่อมมากกว่า สมองของชายหนุ่มประมวลผลได้ว่า “โคตรสูงเลยว่ะ ตายแน่เลยตู” แต่ก็ด้วยเคราะห์ซ้ำกรรมซัด ด้านล่างปรากฏปลาขนาดยักษ์กระโดดพุ่งออกมาเหนือน้ำ อ้าปากกว้างที่เต็มไปด้วยคมเขี้ยวมากมาย พร้อมเสียงแจ้งเตือนของระบบ‘Dark Piranha King มอนสเตอร์แรงค์ King เลเวล70 ปรากฏตัว เข้าจู่โจม’ ด้านราเวน่านั้นเธอบินตามมาตั้งแต่ตอนที่เคออสร่วงลงมาแล้ว แม้ว่าเธอยังต้องการปิดบังความลับหลายอย่างเอาไว้ด้วยความหยิ่งทะนงในศักดิ์ศรี แต่ด้วยเหตุการณ์ที่คาดไม่ถึงเมื่อราชันย์ปิรันย่าปรากฏตัว เธอจำเป็นต้องทำบางสิ่งเพื่อช่วยชีวิตเคออส ดวงตาของเธอเปล่งแสงสีแดงสว่างจ้า ขณะที่กำลังตกจากที่สูง เคออสยังไม่ทันได้ตกใจปลายักษ์ที่พุ่งขึ้นมาด้วยซ้ำ ภาพนิมิตก็ปรากฏขึ้นในการรับรู้ของชายหนุ่ม ภาพของดาบคาตานะหรือดาบซามูไรของญี่ปุ่น มันมีสีดำสนิทตลอดทั้งเล่ม ตั้งแต่ด้ามดาบ จนถึงใบดาบ เรืองแสงสว่างสีม่วงเข้มดูทรงพลัง พร้อมกับเสียงของราเวน่าดังขึ้นในหัวสมองของชายหนุ่ม‘จงขับขานนามแห่งศาสตราพันธสัญญา....’