แก้วนพคุณ

        พริมาได้ยินข่าวมาว่าพลอยใสแวะไปหาคเชนทร์ที่ห้องเรียนเขา บ่อยๆ และดูเหมือนชายหนุ่มจะออกไปไหนมาไหนกับสาวเจ้าอยู่ประจำจนหลายคนเข้าใจว่าสองคนนั่นน่าจะคบหาดูใจกัน

        “ตกลงนี่เขาทิ้งเธอแล้วเหรอ?”ศศิธรถามพริมาในวันหนึ่ง ช่วงหลังๆ มาพอทำใจได้ว่าพริมาไม่น่าจะเล่นด้วยจากสาวน้อยคนสวยที่หล่อนหลงรัก ศศิธรก็ลดขั้นพริมาเหลือแค่ ”เพื่อน” แทนและพอเป็นเพื่อนก็ไม่ต้องมาสร้างภาพอะไรมากมาย เห็นว่าสาวน้อยไม่เข้าใจคำถามศศิธรจึงควักรูปในมือถือที่ถ่ายติดคเชนทร์กับพลอยใสมาให้ดู มีทั้งรูปซ้อนมอเตอร์ไซค์รูปที่ถ่าย      ริมสนามฟุตบอลและอีกหลายรูปที่สองคนนั้นอยู่ด้วยกัน

        “ก็อย่างว่า...เธอเลือกรุ่นพี่อีกคน ที่ขาวๆ ใสๆนี่นะ ก็หล่อดีแหละ   แต่ฉันว่าชอบแบบพี่ตุลย์มากกว่า อยู่ด้วยแล้วสบายใจหล่อ คุยเก่ง อารมณ์ดี เข้าถึงง่าย...แต่ก็อย่างว่าแหละผู้หญิงบางคนก็ชอบผู้ชายน่าค้นหา”ศศิธรเดาเรื่องไปเรื่อย หล่อนเห็นนพคุณอยู่กับพริมาบ่อยๆ และบางทีก็จับมือกันด้วยไม่ใช่แค่หล่อนที่เห็น แต่เพื่อนๆ หลายคนก็เห็น

        “แต่ดูพี่เขาขี้หึงนะ ฉันไม่ชอบผู้ชายขี้หึง...ความจริงก็ไม่ชอบผู้ชายล่ะฮ่าๆๆ” ศศิธรหัวเราะขำกับความคิดของตัวเองพริมาสงสัยว่าคเชนทร์กับพลอยใสไปคบกันตอนไหนหล่อนตกข่าวอะไรไป หรือว่าสาวที่คเชนทร์คุยด้วยบ่อยๆในไลน์ที่แม่หล่อนชอบแซวที่แท้แล้วคือพลอยใส…

         วันนี้เป็นวันสอบวันสุดท้าย...สอบเสร็จปีหน้าพริมาก็จะขึ้นม.5 แล้ว       และนพคุณวันนี้เขาจะอยู่โรงเรียนนี้เป็นวันสุดท้ายเหมือนกันพริมาใจหาย ถึงจะอยู่บ้านเดียวกัน แต่บางครั้งหล่อนก็อยากเห็นนพคุณเวลาอยู่ที่โรงเรียน

        “เดี๋ยวแวะห้องน้ำก่อนนะ แล้วไปกันเลย”ยามาหันไปบอกเพื่อนๆ วันนี้หล่อนจะเลี้ยงพริมา มาริสาและศศิธร ยามาได้เงินเดือนจากการช่วยภารดีทำบัญชีตอนนี้หล่อนเริ่มมีเงินเก็บบ้างพอสมควร

        “ฉลองสอบเสร็จแล้วกินฟรีแบบนี้มันแสนสบายใจโว้ย”ศศิธรเดินนำเข้าห้องน้ำไปก่อนแล้ว มาริสากับพริมายืนรออยู่หน้าห้องน้ำ ในห้องน้ำ   จึงมีแต่ยามากับศศิธร สักพักพริมาได้ยินเสียงดังออกมาจากในห้องน้ำ     สาวน้อยสบตากับมาริสา หล่อนจำได้ว่าเป็นเสียงเพื่อนรักของหล่อนนั่นเองเหมือนยามาจะกำลังทะเลาะกับใครสักคน...มีเด็กผู้หญิงวิ่งสวนออกมาและในมือถือโทรศัพท์...หล่อนกำลังโทรหาใครสักคนพริมากับมาริสารีบตามเข้าไปในห้องน้ำ

        “เธอพูดอะไร? ฉันไม่เคยเลียนแบบอะไรเธออย่าหลงตัวเองให้มากนักเลย” พลอยใสกำลังเถียงกลับอย่างลอยหน้าลอยตา พริมาไม่เคยเห็นท่าทางแบบนี้ของเพื่อนร่วมห้องคนนี้มาก่อน

        “มันหลายครั้งแล้วนะพลอย...เธอมีอะไรก็พูดออกมาตรงๆเลย     เป็นอะไรนักหนากับฉันเนี้ย” ยามาพูดอย่างเหนื่อยใจหล่อนเบื่อทะเลาะกับเพื่อนคนนี้เต็มทนแล้ว...ความจริงอย่างพลอยใสจะเรียกว่าเพื่อนของหล่อนก็คงไม่ถูก

        “ก็บอกแล้วไง ฉันจะไปอะไรกับเธอฉันไม่มีพวกพ้องเยอะแยะ     แบบเธอด้วยซ้ำจะให้ไปสู้รบปรบมือกับเธอได้ยังไง?”พูดแล้วพลอยใสก็ปรายตามามองพริมากับมาริสาถ้าตาไม่ฝาดพริมาเห็นหล่อนเหยียดปากอย่างรังเกียจ
                “หรือเธอแค้นใจที่พี่เชนชอบฉัน?” พลอยใสเรียกคเชนทร์ด้วยสรรพนามที่ยามาเรียกอยู่ประจำพริมาอดสงสัยไม่ได้ว่าหล่อนตั้งใจเรียกแบบนั้นหรือเปล่า

        “ตามสบายเลยพลอยฉันไม่สนใจหรอกว่าไอ้เชนมันจะชอบใคร     มันจะชอบเธอก็เรื่องของมัน...มันเลือกแล้วอย่าเอาฉันเข้าไปเกี่ยว” ยามาบอกเสียงเย็น

        “เธอบอกว่าไม่ชอบแต่ก็ยังคอยอ่อยเขาอยู่นี่เอาสัญญาเก่าๆ นั่นมาอ้าง...สัญญาทาสบ้าบออะไรนั่นน่ะ” พลอยใสยิ้มหยันหล่อนทำท่าเหมือนรู้ทันยามา

        “ฉันจะบอกเธอเป็นครั้งสุดท้ายนะฉันรู้จักไอ้เชนมาก่อนเธอเป็นปี ถึงตอนนี้ฉันไม่รู้นะว่าสนิทกับมันมากกว่าเธอหรือเปล่าแต่เธอก็ควรจะไว้ใจแฟนตัวเองและเอาเวลาไปดูแลความรักของตัวเองดีกว่าที่จะมาระรานคนอื่นและถ้าที่เธอไม่ชอบฉัน เพราะไอ้เชนมันสนิทกับฉันเธอควรจะทำใจนะว่าในชีวิตไอ้เชนน่ะมันไม่ได้มีแค่เธอ มันต้องมีพี่ มีเพื่อนหรือมีคนอื่นอีกหลายคน” พริมาแปลกใจที่เห็นยามาใจเย็นกว่าปกติ

        “ฉันเบื่อแล้ว” อยู่ๆ พลอยใสพูดโพร่งออกมาจนยามาที่กำลังจะเดินออกจากห้องน้ำชะงักฝีเท้า

        “อะไรนะ?”ยามาไม่เข้าใจว่าพลอยใสหมายความว่าอย่างไร

        “ฉันไม่เอาแล้ว...เธอเอาคืนไปเถอะผู้ชายอะไรน่าเบื่อจะตาย        นึกว่าจะมีดีกว่านี้ซะอีกที่แท้ก็น่าเบื่อ”พริมาเอามือปิดปากหล่อนนึกไม่ถึงว่า   พลอยใสจะเป็นคนแบบนี้

        “ฉันจะบอกอะไรให้นะ...หมอนั่นน่ะจูบห่วยลีลาสู้แฟนคนเก่าๆ    ของฉันยังไม่ได้เลย” พลอยใสยิ้มเยาะ คราวนี้สลับกันเป็นมาริสาที่เอามือปิดปากและถ้ามีอีกสองมือหล่อนอยากเอาปิดหูด้วย แต่เพราะเป็นห่วงเพื่อนหล่อนถึงไม่เดินหนีไปจากตรงนี้และไม่มีใครคาดคิดยามากระโจนใส่พลอยใส เหตุการณ์เกิดขึ้นเร็วมาก จนพริมามองไม่ทันแต่เพื่อนรักหล่อนกำลังดึงผมพลอยใส และเพราะพลอยใสกำลังตกใจ หล่อนจึงไม่ทันตั้งตัวมีเสียงวิ่งดังมาจากภายนอก คเชนทร์นั่นเอง เขามาได้อย่างไรนะ?พริมาเห็นคนที่วิ่งตามคเชนทร์มา...เด็กผู้หญิงที่วิ่งสวนไปในตอนแรกนั่นเอง หล่อนเป็นเพื่อนในห้องและเป็นเพื่อนสนิทพลอยใสพริมาจำได้...กัลยา เพื่อนของพลอยใสน่าจะโทรไปตามคเชนทร์และตอนนี้เด็กหนุ่มกำลังอยู่ในวงในของสองสาวที่กำลังตบตีกันดูจากตรงนี้ยามามีทักษะเหนือชั้นกว่ามาก หรือเพราะหล่อนชอบไปซ้อมมวยบ่อยๆที่ค่ายมวยพี่อำนาจกันนะ พริมาอึ้งกับท่าทางที่ดู “เป็นมวย” ของเพื่อน

        “แกไม่ต้องมายุ่งเลยนะไอ้เชนฉันเหลือทนกับมันมานานแล้ว” ยามา หันไปตวาดคเชนทร์ที่ตอนนี้กำลังจับหล่อนไว้ด้วยแรงทั้งหมดของเขาคเชนทร์แปลกใจ...พอยัยปลาดุกฟูโมโหเรี่ยวแรงของหล่อนเยอะกว่าปกติหลายเท่าและอีกมือของเขาก็ต้องคอยกันระวังไม่ให้พลอยใสเข้ามาด้วยเหมือนกันเขาสงสัยพวกนี้ทะเลาะอะไรกันนะ?

        “ลูกแก้วช่วยจับเพื่อนหน่อย”คเชนทร์หันมาบอกพริมาที่ยืนเก้ๆ กังๆ อยู่อย่างไม่รู้จะทำอย่างไรพอคเชนทร์บอกนั่นแหละพริมาถึงรู้สึกตัวหล่อนเข้าไปช่วยเขาจับเพื่อนรักไว้จังหวะนั้นเองที่พลอยใสหลุดเข้ามาตบหน้ายามาจนเสียงดังสนั่น พริมาที่ยืนอยู่ตกใจมาริสาเองก็อุทานออกมาเช่นกัน แต่ยามากลับนิ่ง หล่อนก้าวสามขุมเตะเข้าไปเกือบถึงก้านคอ...ถ้าไม่ถูกคเชนทร์ดึงไว้เสียก่อนหน้าแข้งยามาจึงฟาดแค่ต้นแขนพลอยใส ฝ่ายนั้นน่าจะนึกไม่ถึงว่าคู่ตบเป็นมวยหล่อนกุมต้นแขนร้องเสียงหลง

        “พี่ตุลย์...ช่วยพลอยด้วย”พลอยใสร้องให้คเชนทร์ช่วย เพราะดูท่าว่ายามาจะเป็นมวยและถ้าต้องต่อยมวยหล่อนคงสู้ไม่ได้ ยามากำลังจะเข้าไปซ้ำ คเชนทร์ผลักหล่อนออกไปก่อนเพราะเขาต้องเข้าไปจับพลอยใส จัดการสองคนคงไม่ไหว เขาต้องจัดการทีละคนและเอาคนที่แรงน้อยน่าจะดีกว่า ยามาล้มกระเด็น...หล่อนตกใจ นี่ไอ้หน้ามีผลักหล่อน?ยามาเห็นสีหน้าพลอยใส ยัยนั่นกำลังยิ้มเยาะอยู่ ฮึ! สีหน้าของผู้ชนะ คเชนทร์ดูจะตกใจมากกว่า      เขาไม่ได้ตั้งใจจะผลักให้ยามาล้ม แต่จะดันให้พวกหล่อนแยกออกจากกันพลอยใสเห็นจังหวะหล่อนจะเข้าซ้ำไปอีกแล้ว คราวนี้คเชนทร์เอาตัวเข้าขวาง หล่อนจึงตีโดนเขาและดูเหมือนพลอยใสจะไม่สนใจที่จะหยุดด้วยว่าจะตีโดนใคร...สักหมัดสองหมัดน่าจะโดนยัยปลาทูบ้างแหละ

        “พอแล้วพลอย! เลิกบ้าซะที” คเชนทร์ตวาดพลอยใสเสียงดัง       เด็กสาวชะงักทันทีหล่อนดูตกใจไม่น้อย เพราะไม่เคยเห็นคเชนทร์โกรธใครขนาดนี้มาก่อนยามาที่ตอนนี้ยืนนิ่ง หล่อนจ้องหน้าคเชนทร์อยู่ และพริมาตาไม่ฝาด ตอนนี้เพื่อนรักของหล่อนกำลังร้องไห้ยามายกมือขึ้นเช็ดน้ำตาและหันหลังวิ่งออกไปจากห้องน้ำทันทีพริมากับมาริสาวิ่งตามเพื่อนไป ก่อนไป    พริมาหันมามองคเชนทร์...และเขาเห็นสาวน้อยทำปากยื่นอย่างขัดใจ

        “พวกนี้น่ะมันอันธพาลนะพี่เชน มันรุมพลอย...ไม่เชื่อถามฟางดูสิ”พลอยใสพยักพเยิดไปทางเพื่อนหล่อน...คนที่วิ่งไปตามคเชนทร์มาที่ห้องน้ำ

        “ใช่ค่ะ ฟางเห็นมันมากันหลายคนเลยรีบไปตามพี่ตุลย์มานี่แหละ” กัลยาหรือฟางเป็นคนยืนยันหนักแน่น

        “พวกนี้น่ะหาเรื่องพลอยบอกว่าพลอยน่ะแย่งพี่เชนไป ทำให้พวกเขาไม่สนิทกันเหมือนเมื่อก่อน และยังบอกว่าเพราะพลอยพี่เชนถึงติดแฟนมากกว่าเพื่อน”คเชนทร์ยืนฟังอย่างเงียบๆ

        “พลอยอาจจะเข้าใจอะไรผิดนะ”

        “นี่พี่เชนเข้าข้างพวกนั้นเหรอคะพลอยไม่ได้โกหกนะ พี่เชนก็เห็น    ยัยปลาทูน่ะเข้ามาตบพลอยก่อน”พลอยใสพูดจริงเรื่องที่ว่ายามาเข้ามาทำร้ายหล่อนก่อน

        “และพลอยก็ตบกลับไปแล้ว” คเชนทร์เริ่มเหนื่อย

        “มันจะเตะก้านคอพลอยนะ!” พลอยใสตวาดลั่น คเชนทร์เลิกคิ้ว    อืม...นี่เขามองอะไรผิดไปสินะคราวนี้เขาพลาดจริงๆ อุตส่าห์ทระนงตัวว่ารู้จักผู้หญิงดี แต่ผู้หญิงที่หลอกเก่งกว่าพวกพี่สาวเขาก็ยังมีและเขาได้เจอ        กับตัวเอง...ตัวเป็นๆ

        “พี่รู้จักพวกลูกแก้วกับปลาทูมานานแล้วนะพลอยพวกนั้นไม่หาเรื่องทะเลาะกับใคร”

        “นี่พี่เชนเข้าข้างมันเหรอ?ดีเลยถ้างั้นเราเลิกกัน” พลอยใสได้โอกาส หล่อนเบื่อเรื่องนี้เต็มทนเหมือนกันคบกับคเชนทร์มันก็ดีในช่วงแรกๆ ที่ใครๆ ก็สนใจแต่คนที่หล่อนอยากให้สนใจกลับไม่แยแส ยามาไม่แม้แต่จะมองมาด้วยซ้ำแถมผู้ชายที่หล่อนเลือกคบ เขากลับพูดถึงแต่พวกพริมาและยามาตลอดเวลา...น่าเบื่อ!

        “ฉันเบื่อแล้ว”

        “อะไรนะ?”

        “ฉันไม่เอาแล้ว...เธอเอาคืนไปเถอะ ผู้ชายอะไรน่าเบื่อจะตาย        นึกว่าจะมีดีกว่านี้ซะอีก ที่แท้ก็น่าเบื่อฉันจะบอกอะไรให้นะ...หมอนั่นน่ะจูบห่วย ลีลาสู้แฟนคนเก่าๆของฉันยังไม่ได้เลย” เสียงสนทนาที่ผ่านไปหลายนาทีก่อนดังขึ้นจากมุมหนึ่งของห้องน้ำศศิธรยิ้มกริ่มเดินออกมาจากห้องน้ำห้องในสุด ในมือหล่อนถือโทรศัพท์มือถือชูให้คนที่อยู่ในห้องหายสงสัยว่าเสียงนั้นมาจากไหนกัลยากับพลอยใสหน้าถอดสี หล่อนไม่คิดว่าจะมีใครอยู่ในนี้อีกแต่ศศิธรอยู่ในนี้ตลอดและหล่อนได้คลิปเด็ด! ทั้งภาพและเสียงงานนี้เอาไปขายไอ้ยศคงได้เงินมากอยู่

        “พี่เชน...”

        “พอเถอะพลอย อย่างที่พลอยพูดนั่นแหละเราควรจะเลิกคบกันได้แล้ว พี่ผิดเองแหละพลอย...ทุกเรื่องเลย”คเชนทร์ถอนหายใจ เขาเดินออกไปแล้ว ทิ้งพลอยใสไว้ให้ยืนนิ่งอยู่อย่างนั้น ศศิธรรีบวิ่งตามออกไปหล่อนต้องระวัง...ลับตาคนแม่พลอยใสใจขุ่นร้ายจะตายเดี๋ยวจะชวนเพื่อนมาตบแย่งคลิปในมือถือ...กันพอดีค่าขนมเดือนนี้ของหล่อน