นักฆ่าพักงานกลับไปเรียนมัธยม

    ตอนที่ 19 อาเนีย ลาเนีย

    "พรืบบ"

    นักธนูถอดหน้ากากที่สวมรวมทั้งเสื้อฮูดสีดำที่คลุมหัวไว้ เธอพยายามปลอมตัวให้เหมือนผู้ชายที่สุด ทั้งใส่ชุดตัวใหญ่ ปลอมแปลงเสียง อาเบลเบิกตากว้างภายใต้หน้ากากนั้นเมื่อถอดออก อาเบลมองเห็นใบหน้าที่งดงามไร้ที่ติชมเลย ขนตาเธองอนจมูกสวยเค้าโคร่งหน้าได้รูป ดวงตาดูลึกลับหน้าค้นหา อาเบลแทบจะละสายตาจากเธอไม่ได้เลย เขามองชาล็อตด้วยสายตาเหม่อลอย จนชาล็อตทนไม่ไหวกระแอ่มเสียงออกมาให้อาเบลรู้ตัว


    "แค่ก เออ"

    อาเบลรู้ตัวก็ทำตัวปกติไม่ได้เหมือนคนที่เหม่อลอยแบบเมื่อกี้นี้


    "อืม ไหนๆก็ต้องทำงานร่วมกันแล้ว บอกชื่อให้ผมหน่อย"

    อาเบลถามชื่อก่อนเป็๞อันดับแรก


    "ชื่อชาล็อต"


    "ผมอาเบล"

    ทั้งคู่แนะนำตัวสั้น ถึงอาเบลจะดูโหดร้ายกับคนที่คิดร้ายกับเขามาก แต่เมื่ออยู่กับคนที่ไม่ได้ประสงค์ร้าย เขาจะทำตัวเงียบๆสงบๆไม่ดูรุกรานใคร ชาล็อตก็เริ่มเข้าใจอาเบลยิ่งขึ้นอีก ต้องบอกว่าเธอเจอกับอาเบลที่ฆ่าคนโดยไม่กระพริบตาแถมยังมีทักษะที่เหนือกว่ามาก ความโหดร้ายในแววตาและความกระหายเ๣ื๵๪ทำให้เธอกลัวเขาเป็๲อย่างยิ่ง และตอนนี้มันสงบลงแล้ว แต่เธอก็ยังจำภาพนั้นได้เป็๲อย่างดี จึงสงบเสงี่ยมกับอาเบลพอสมควร


    "งั้นเธอก็ไปแฝงตัวในแก๊งสิงโตคลั่งต่อไปแล้วกัน มีการเคลื่อนไหวอะไรก็โทรหาผมได้เลย อ่ะนี่เบอร์โทร"

    อาเบลสั่งการโดยทันที และยื่นโทรศัพท์ให้เธอดูเบอร์ของเขา ชาล็อตเธอดีใจมากที่มีคนมาช่วยเธอแก้แค้น เธอพยายามทำทุกอย่างด้วยตัวคนเดียวมาตลอด ไม่ว่าแทรกซึมเข้าไปอยู่รวมกลุ่มกับนักฆ่าได้หรือขโมยข้อมูลต่างๆเธอต้องใช้ความสามารถอย่างมากในการทำแบบนี้ ไม่งั้นเธอคงถูกจับได้แล้ว เพราะนี่คือแก๊งมาเฟียอันดับสามของเมืองก็ไม่ใช่หมูๆหมาๆข้างถนน


    "รอผมว่างหรือพวกมันเริ่มเคลื่อนไหวครั้งต่อไป มันจะเป็๞ครั้งสุดท้ายที่พวกมันมีชีวิตอยู่ ไปได้แล้วหาทางเอาเองละกันว่าจะแก้ตัวยังไง"

    อาเบลไล่เธอโดยไม่แยแสถึงเธอจะเป็๲หญิงสาวที่หน้าตาสะสวยแค่ไหน อาเบลก็สามารถฆ่าเธอได้โดยไม่ได้สนใจความสวยงามนั้นเลย เขาให้ค่าแต่คนที่ให้ค่าเขาเท่านั้น อาเบลละความสนใจทั้งหมดก่อนจะขับแท็กซี่กลับเข้าเมืองโดยปล่อยให้ซากศพของนักฆ่าพวกนั้นไว้อย่างไม่แยแส


    "ฮัลโหล ลาล่า"


    "อาเบล นายเป็๲อะไรหรือเปล่า เกิดอะไรขึ้น"


    "ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไม่มีอะไร แค่โทรศัพท์แบตหมดน่ะและผมหาที่เสียบชาร์จเจอแล้ว ตอนนี้ใกล้ถึงบ้านลาล่าแล้วครับ"

    อาเบลที่จอดรถแท็กซี่ไว้ชานเมืองและหารถแทกซี่คันใหม่นั่งไปบ้านลาล่า กดรับสาย ลาล่าเธอเป็๞ห่วงอาเบลเป็๞อย่างมากที่ พยายามโทรไปแต่โทรศัพท์ติดต่อไม่ได้ จึงพยายามโทรหาย้ำๆ จนโทรศัพท์อาเบลมีสัญญาณและอาเบลก็กดรับสาย เขารู้สึกดีมากที่ลาล่าเป็๞ห่วงเขาขนาดนี้ จึงพยายามตอบกลับให้เธอสบายใจ


    "อืมฉันเป็๞ห่วงนายจริงๆ นึกว่าเกิดอะไรขึ้น ใกล้ถึงแล้วใช่ไหม ฉันทำอาหารอร่อยๆรอไว้แล้ว มาถึงก็กดกริ่งหน้าบ้านได้เลยนะ"

    ลาล่ายิ้มกรุ่มกริ่ม เธอโล่งอกมากๆที่อาเบลไม่เป็๲อะไร ก่อนจะกดวางสายอาเบล และจะไปเตรียมตัวทำอาหารและจัดจานให้สวยงามต้อนรับอาเบล


    "พี่สาว ยิ้มมีความสุขจังเลย สวยมาก"


    "จริงค่ะ สวยมากเลย"

    แฝดสาวน้อยทั้งสอง พูดชมพี่สาวของตัวเอง เพราะลาล่าเธอยิ้มไม่หุบเลยสักที๻ั้๫แ๻่ รับโทรศัพท์จากอาเบล จนแฝดสาวน้อยทนไม่ไหว แซวพี่สาวตนเอง


    "เป็๞ไงบ้าง หน้าพี่สวยไหม จะได้เติมเล็กน้อย"

    ลาล่าถามแฝดสาว และหันไปมองหากระจกดูจัดแต่งจัดทรงให้น่ารักที่สุด เธอถามเช็กกับน้องสาวหลายต่อหลายรอบ


    "สวยแล้วค่ะ หนูอยากเห็นเลยค่ะว่า พี่ชายที่ทำให้พี่สาวหนูน่ารักขนาดนี้ เขาเป็๲คนยังไง"


    "จริงค่ะ พี่อาเนีย มาเลียก็อยากเห็นแล้วเหมือนกัน"


    "อืม เขาหล่อมาก ใจดี เท่ ใหญ่ มัน มีความสุขอ๊ายย??’“??’“??’“ เขินจังเลย"

    ลาล่าบิดตัวไปมาด้วยท่าทางเขินอายเวลานึกภาพอาเบลตอนเขากำลังกระแทกเย็ดเธอ จนตอนนี้น้ำรักเธอเดินแฉะแล้ว มันเปียกแฉะกางเกงในเต็มไปหมด เธอแทบจะทนไม่ไหว ไปสำเร็จความใคร่ในห้องตัวเอง ถ้าไม่ติดทำอาหารละก็นะ


    "จริงหรอค่ะ×2"

    แฝดสาวจินตนาการออกมาในหัวของพวกเธอและภาพก็แวบเข้ามาในหัวเล็กน้อยก่อนจะสะบัดหน้าหนีหันหน้ามาชนกัน มองหน้ากันอย่างเข้าใจว่าตนเองคิดอะไรอยู่


    "ฮ่า ฮ่า ฮ่า ×2"


    **********************†**********************

    อาเบลนั่งรถแท็กซี่มาไม่นาน คนขับก็พาเขามาส่งถึงที่อาเบลควักเงินให้เขา อาเบลหันมามอง บ้านหลังใหญ่โต ในย่านชานเมืองและยังเป็๞หมู่บ้านคนรวยๆ อยู่กันอีกด้วย ลาล่าเธอเคยบอกว่าเลิกทำงานแล้วเพราะน้าของเธอเข้ามาดูแลใช้จ่ายให้แทน เธอจึงตั้งใจเรียน แต่ลาล่าและอาเบลทั้งคู่ก็ยังไม่หยุดเย็ดกัน เพราะอาเบลไม่รู้จะทำอะไรเลยเ๹ื่๪๫เรียนเขาก็เรียนจนครบหลักสูตรแล้ว ส่วนลาล่าก็พยายามพิชิตใจอาเบลให้ได้ เธอจึงอ่อยอาเบลให้มาเย็ดกับเธอทุกวันที่ไปโรงเรียน


    "กริ่ง กริ่ง กริ่ง"

    อาเบลมั่นใจแล้วว่าบ้านลาล่าหลังนี้เขาจึงกดกริ่งทันที และยืนรอหน้าบ้านสักครู่ ก่อนที่ลาล่าจะรีบวิ่งมาเปิดประตูบ้านให้อาเบลเข้าไป


    "มาแล้ว รอสักครู่"


    "เข้ามาเลยค่ะ อาเบล"

    ลาล่าออกมารับอาเบลหน้าบ้านและนำพาเดินเข้าไปข้างในห้องรับแขก ก่อนจะเชิญนั่ง และเธอเตรียมจะออกไปเอาน้ำมาเสริฟให้อาเบลให้เขาดื่มดับกระหายเพราะข้างนอกดูร้อนๆด้วย


    "รอ..เดี๋ยว"


    "น้ำมาแล้วค่ะ"

    ลาเนียถือน้ำดื่มเย็นๆเดินมาพร้อมกับอาเนีย ทั้งคู่ยกน้ำมาให้อาเบลดื่มอย่างรู้งาน เธอเดินมาถึงก็ส่งให้อาเบลในทันที ก่อนจะยิ้มอัธยาศัยดีให้กับอาเบล


    "ดื่มน้ำก่อนค่ะ พี่ชาย"

    อาเนียบอกอาเบล


    "อืมขอบใจนะทั้งสองคน"


    "อึก อึก อึก"

    อาเบลดื่มน้ำเย็นๆ เขารู้สึกสดชื่นมาก หลังจากจบเหตุการณ์นั้นมาอารมณ์เขาก็ไม่ค่อยจะคงที่สักเท่าไหร่ และเมื่อพบเจอลาล่าและสาวน้อยน่ารักทั้งสองคนอารมณ์ของเขาก็เริ่มดีขึ้นมากเลย เขาดื่มเสร็จก็กันมายิ้มให้แฝดสาวทั้งสอง


    "สวัสดีค่ะพี่ชาย หนูลาเนีย น้องสาวพี่ลาล่า"


    "สวัสดีค่ะ หนูอาเนีย น้องสาวพี่ลาเนียและพี่ลาล่า"

    ทั้งคู่กล่าวสวัสดีทักทายและแนะนำตัวด้วยเสียงน่ารักสดใส กริยามารยาทงดงามน่ารักน่าเอ็นดูพวกเธอถูกสั่งสอนมาเป็๞อย่างดีจากแม่ของพวกเธอเอง


    "สวัสดีครับ พี่ชายชื่อ อาเบล ยินดีที่ได้รู้จักนะ อาเนีย ลาเนียท้้งคู่น่ารักจริงๆ ขอบคุณสำหรับน้ำเย็นๆนะ พี่ชายรู้สึกสดชื่นเลย"


    "ค่ะ ขอบคุณที่ดูแลพี่สาวพวกหนูเป็๞อย่างดี เธอชมพี่ชายให้พวกเราฟังไม่หยุดเลย บอกว่าหล่อด้วย"


    "ใช่ค่ะ พอได้เห็นตัวจริงอาเนียก็เห็นด้วยกับพี่ลาล่าจริงๆค่ะ"


    "ฮ่า ฮ่า ฮ่า ชมพี่มากไปแล้ว พี่ชักจะเขินแล้วตอนนี้"

    อาเบลพูดคุยกับทั้งสองเพื่อเพิ่มความสนิทสนมกัน จนล่วงเลยเวลามานานจนถึงเวลากินข้าวแล้ว ลาล่าไม่ลืมว่าวันนี้ที่ ชวนอาเบลมาเพื่อกินข้าวและทำความรู้จักเล็กน้อยกับครอบครัวตัวเอง


    "ว้าว เยอะมากเลย มีแต่ของดูน่าอร่อยทั้งนั้น ขอบคุณนะที่ชวนมากินข้าวที่บ้านน่ะครับ"

    อาเบลนั่งลงที่โต๊ะมองดูอาหารหลากหลายอย่างมากมายที่ส่งกลิ่นหอมน่ารับประทาน และสีสันสวยงาม ลาล่าเห็นอาเบล ดูมีความสุขเธอก็ยิ้มอย่างภูมิอกภูมิใจในการทำอาหารของเธอ และตักข้าวให้ทุกคนรอบโต๊ะ ก่อนจะเริ่มลงมือกินข้าวด้วยกันอย่างเอร็ดอร่อย


    "พี่ชาย นี่ค่ะ ฝีมือหนูกับลาเนีย"

    แฝดสาวชี้ไปที่อาหารที่ดูน่ารักๆจานหนึ่ง เธอ๻้๵๹๠า๱ให้อาเบลลองชิมอาหารฝีมือของพวกเธอ อาเบลก็ไม่ขัดเขาเห็นว่าน่าตาดูร่ารักน่ารับประทานจึงตักขึ้นมากินทันที


    "อืมม"


    "เป็๲ยังไงบ้างค่ะ×2"

    อาเบลเคี้ยวอย่างละเอียดก่อนจะเริ่มติชมรสชาติของอาหารออกมา


    "อืม อร่อยดี พวกหนูต้องพยายามอีกสักนิด อาหารนี้คงเป็๞อาหารที่อร่อยอันดับต้นไปของประเทศนี้แน่ๆ"


    "เย้!!!!!!! ขอบคุณค่ะ×2"

    ทั้งสี่คนรับประทานอาหารอย่างเอร็ดอร่อยจนหมดจานทุกจานว่างเปล่า


    "พี่ชายไปเล่นที่ห้องรับแขกกัน"


    "ไปค่ะ ไปค่ะ"

    ทั้งคู่จับมืออาเบลพาวิ่งไปห้องนั่งเล่น อาเบลก็เดินตามเธอไปด้วย อาเบลก็เล่นเกมต่างที่แฝดสาวนกมาเล่นด้วยกันอย่างสนุกสนานเขาไม่เบื่อเลย เล่นไปสักพักลาล่าก็เดินเข้ามาหลังจากเธอล้างจานเสร็จเรียบร้อยแล้ว


    แฝดสาวน้อยเมื่อเห็นพี่สาวของตนเข้ามาก็เตรียมลุกจะขอตัวกลับห้อง ทิ้งให้พี่สาวของเธออยู่กันสองต่อสองกับอาเบล อาเนียลาเลียหันมาหาลาล่าก่อนจะยกยิ้มยกนิ้วโป้งชูให้พี่สาวของเธออย่างรู้กัน


    "สู้ๆค่ะพี่×2"

    เมื่อเห็นพี่สาวลุกขึ้นจะมาจับเธอไปตีก้น พวกเธอทำท่าทางเชียร์พี่สาวของตนเองก่อนจะรีบวิ่งหนีเข้าไปในห้องตัวเองอย่างร้อนรน พวกเธอก็พอจะกลัวลาล่าอยู่เหมือนกัน


    "หน่อย น้องพวกนี้หนิ"

    ลาล่าที่ชูมือจะจับสาวน้อยทั้งสองตีก้นแต่แค่ทำท่าทางให้พวกเธอกลัวเท่านั้นเองไม่ได้จะตีจริงๆ ก่อนจะหันมาหาอาเบล


    "ฮ่า ฮ่า ฮ่า พวกเธอน่ารักดีครับ ไม่ต้องโมโหไป เธอแค่แซวพี่สาว น่ารักดี "

    อาเบลหัวเราะออกมาเล็กน้อย เขามองดูภาพบรรยากาศน่ารักกรุ่มกริ่ม เป็๲ครอบครัวที่สนิทสนมกันดีจริงๆ อาเบลมองทั้งสามคนและยิ้มออกมา


    "อืมค่ะ อาเบล คือออ"


    "อ๊ะ อึมมมมมม จุ๊บบบบบบบบ"

    ลาล่าเหมือนจะพูดอะไรสักอย่างแต่ถูกอาเบลดึงเข้ามากอดและยื่นริมฝีปากเข้าไปจูบซะก่อน ทำให้เธอเคลิบเคลิ้มไปกับลิ้นของอาเบลอย่างมีความสุข



    ฝากติดตามด้วยยยยย นกฟ้า ShoTToWrite