เวลาล่วงเลยมาถึง่เย็น...
กิ่งแก้วตั้งใจทำอาหารรอสามีที่กำลังจะกลับมาจากที่ทำงาน เธออยากสานสัมพันธ์และใกล้ชิดกับเขามากขึ้น เผื่อว่าในหัวจะได้เลิกคิดเื่อย่างว่ากับชายอื่นเสียที ตลอดหลายวันที่ผ่านมานี้กิ่งแก้วใช้เวลาอาบน้ำนานมากขึ้นกว่าเดิม ฝักบัวที่เต็มไปด้วยแรงดันน้ำสูง มันมักจะให้ความรู้สึกดีอยู่เสมอเมื่อเคลื่อนไหวไปในจุดที่ถูกต้อง
“คุณนายคะ คุณท่านโทรมาบอกว่าคืนนี้คุณท่านไม่ได้กลับบ้านนะคะ”
“…..”
กิ่งแก้วแน่นิ่งไปสักพัก
เธอวางมีดและอุปกรณ์ทุกอย่างในครัวก่อนจะหันมาพยักหน้าให้สาวใช้ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่อะไรหลายๆอย่างไม่ได้ดั่งใจ เพราะภรรยาสาวตั้งใจยึดมั่นความสัมพันธ์อยู่ฝ่ายเดียวตลอดเวลา หลังจากที่กิ่งแก้วรับประทานอาหารคนเดียวบนโต๊ะได้สักพัก เธอก็หยิบขวดไวน์และแก้วออกไปนั่งดื่มเงียบๆในซุ้มโค้งกลางสวน
ไอ้ดอนเห็นทุกอย่างั้แ่ต้น มันรอให้คุณนายกระดกไวน์ไปสามแก้ว จากนั้นจึงค่อยๆปรากฎตัวราวกับว่าเป็เื่บังเอิญ
“อ้าว ดอน…มาทำอะไรดึกดื่นขนาดนี้จ๊ะ”
“ผมเห็นแสงไฟในซุ้มเปิดน่ะะครับ เลยนึกว่าแม่บ้านลืมปิด ถ้าอย่างนั้น…”
“เดี๋ยวสิ เธอช่วย…มาดื่มเป็เพื่อนฉันได้หรือเปล่า”
ตอนแรกไอ้ดอนก็ทำท่าจะปฏิเสธ แต่กิ่งแก้วก็สั่งให้มันมานั่งบนโต๊ะด้วยจนได้ เธอรินไวน์ราคาแพงให้คนสวนในแก้วของตัวเอง ก่อนจะยกให้มันจิบโดยไม่รีรอ คนสวนเห็นท่าทางเมามายเล็กน้อยมันก็ยิ้มมุมปาก จากนั้นไม่นานทั้งคู่ก็นั่งดื่มด้วยกัน และใช้แก้วใบเดียวสลับกันจิบไปมาโดยไม่มีความรังเกียจใดๆ
ไวน์แดงหายไปได้ครึ่งขวดตามกาลเวลา
และตอนนี้ใบหน้าของคุณนายสาวก็แดงได้ที่ เธอเป็คนคออ่อนแต่ก็ฝืนตัวเองเพื่อให้ลืมเื่ราววันนี้ กิ่งแก้วเล่าให้คนสวนฟังว่าเย็นนี้เธอตั้งใจจะรื้อฟื้นความสัมพันธ์กับสามี สาวใหญ่บรรยายชีวิตรักอันแสนเหงาหงอยมาตลอดหลายปีด้วยความเมามาย ไอ้ดอนนั่งฟังและใช้มือลูบััเรือนร่างให้กำลังใจเป็บาง่
แต่พอมันเห็นกิ่งแก้วเริ่มเมาและพูดจาไม่เป็ประโยค มันจึงเริ่มลูบไล้ผิวเนียนนุ่มอย่างมีนัยยะมากกว่าเดิม!
“คุณท่านตั้งใจทำงานก็เพื่อคุณนายนะครับ”
“ฉ…ฉันรู้ แต่…ฉันเองก็มีบางอย่างที่้ามากกว่านั้น”
“อะไรหรอครับ”
“…..เื่นั้น”
“บางอย่างที่คุณนาย้า ผมพอจะช่วยได้หรือเปล่า”
“…..”
คำถามนั้นทำให้กิ่งแก้วเงียบสนิท เธอจ้องมองเข้าไปในดวงตาของคนสวน ก่อนจะรู้สึกร้อนผ่าวไปทั่วร่าง สายตาของไอ้ดอนจ้องเข้ามาในตัวของเธอราวกับทะลุปรุโปร่งมาถึงด้านในจิตใจ มือหนาสากกร้านที่ผ่านการจับเสียมจับจอบมานานกำลังลูบไล้หัวไหล่เบาหวิวจนขุนลุกชูชัน
กิ่งแก้วเหมือนตกอยู่ในภวังค์ อยู่ๆร่องสวาทของเธอก็กระสันขึ้นมารุนแรง!
“ร…เื่น้น ดอนช่วยไม่ได้หรอกจ๊ะ”
“น่าเสียดายจังเลยนะครับ”
ตอนนี้คุณนายสาวรู้ตัวแล้วว่าเธอเมาไวน์เกินไป
กิ่งแก้วกล่าวขอบใจคนสวนที่นั่งเป็เพื่อนมาเกือบหนึ่งชั่วโมง ร่างอวบอิ่มเดินนวยนาดโซเซกลับเข้าไปในคฤหาสน์ แต่ความร้อนวูบวาบกลับทำให้เธอตรงดิ่งเข้าไปในห้องครัวยามดึก ภรรยาสาวไม่ได้ขึ้นไปบนห้องนอนเพื่อรอสามีกลับห้อง แต่เลือกที่จะหยิบแตงกวาในห้องครัวขึ้นมามองด้วยดวงตาหวานเยิ้มแทน!
25K
