ทันทีที่เฉินหยวนก้าวลงสู่แผ่นดินโลกภายนอก เสียงสะท้อนแ่เบาจากฟากฟ้าดังขึ้น...
“ผู้ไร้ชื่อ...ผู้ไร้พลัง...ผู้ไร้เต๋า
เ้าผู้ฝ่าฝืนแนวทางแห่ง์
จงลบตัวตนของตนเสีย
มิฉะนั้น...เ้าคือภัยต่อความเป็ระเบียบของโลก”
เสียงนั้นมิได้เปล่งออกจากปากใคร
แต่แทรกซึมเข้าทุกสรรพสิ่ง – ทะลวงจิตสำนึกของทุกผู้ฝึกตนในรัศมีพันลี้
แม้แต่ทหารเวรของนครศักดิ์สิทธิ์ด้านล่างยังรู้สึกได้ว่า… “บางสิ่งผิดปกติ กำลังเกิดขึ้นบนท้องฟ้า”
เฉินหยวนยืนกลางอากาศนิ่ง ไม่ตอบ ไม่หลบ
เขาหลับตาลง…แล้วเปิดขึ้นอีกครั้ง
ในดวงตาของเขา ไม่มีแสงแห่งท้าทาย
มีเพียง “ความสงบ” ของผู้ที่ไม่ยอมให้ฟ้ากำหนดตัวตนเขา
จู่ ๆ พื้นฟ้าเหนือเขาก็เกิดรอยร้าวบาง ๆ คล้ายกระจก
เจตจำนงของฟ้าที่กำลังพยายาม "ตราหน้า" เขา
พลัน สะท้อนกลับ ราวกับถูกเต๋าที่ไม่สามารถเข้าถึงได้ “ตีกลับไปยังตัวมันเอง”
เสียงหนึ่งในหอชะตาฟ้าะโลั่น:
“เป็ไปไม่ได้! เจตจำนงของฟ้าถูกปฏิเสธกลับงั้นหรือ?!
เขาทำได้อย่างไร…?”
ผู้มีตำแหน่งสูงจากสำนักใหญ่หลายแห่ง
รวมถึง “อ๋องเต๋าแห่งดินแดนฟ้าไกล” ปรากฏตัวพร้อม ๆ กัน
พวกเขาต่างััถึงความสั่นคลอนของแนวเต๋า
บางคนขมวดคิ้ว
บางคนแสยะยิ้ม
และบางคน…เริ่มหวาดกลัว
“หากชายผู้นั้นปล่อยให้เติบโต…โลกจะไม่เป็เช่นเดิมอีกต่อไป”
เพื่อหยุดเฉินหยวน ฟ้าเรียก "ผู้แทนเจตจำนงแห่ง์" ลงมา
เป็ชายในชุดขาว ผู้ไม่มีนาม แต่รัศมีของเขาห่อหุ้มด้วยเจตจำนงของกฎ
ทุกย่างก้าวทำให้พื้นดินเรียงตัวตามเจตนา
คำพูดของเขา…คือกฎใหม่
“ข้าจะถามเ้าเพียงครั้งเดียว —
เ้าคือผู้ที่ไม่ยอมรับเต๋าของโลกนี้ใช่หรือไม่?”
เฉินหยวนพยักหน้า
“ข้าไม่ปฏิเสธฟ้า…แต่ข้าไม่จำเป็ต้องรับมันเช่นกัน”
ชายในชุดขาวฟาดฝ่ามือหนึ่ง — เจตจำนงแห่งเต๋ารวม 81 ชนิด
รวมเป็กระบวนท่าที่สามารถปราบเซียนจักรพรรดิได้ภายในกระบวนเดียว
แต่มัน…หยุดลงห่างจากเฉินหยวนแค่ครึ่งก้าว
“เ้าทำอะไร…?”
ผู้แทนฟ้าถามอย่างไม่เข้าใจ
พลังของเขาหยุดไหล
เต๋าในร่างเขาสั่นะเื…ราวกับไม่รู้ว่าควรจะทำหน้าที่อะไร
เฉินหยวนตอบเพียงเบา ๆ
“ข้า…ไม่มีเต๋าใดให้เ้าต่อสู้ด้วย”
“เพราะข้า…ไม่ใช่สิ่งที่เต๋าของเ้าเข้าใจ”
แม้จะยังไม่ถึงขั้นประมือโดยตรง
แต่การที่ “เจตจำนงแห่งฟ้า” ถูกทำให้สับสน
ถือเป็การ “โจมตีต่อระเบียบ” ครั้งแรกอย่างสมบูรณ์
ณ ที่ไกลออกไปบนฟากฟ้าชั้นบนสุด
มีเสียงคร่ำครวญเก่าแก่เล็ดลอดจากเมฆสีดำอมเทา
“เจตจำนงที่โลกไม่รับ…กำลังกลายเป็ ‘เจตจำนงที่ฟ้าไม่อาจหักได้’…”
เฉินหยวนยืนอยู่กลางเวหา
โลกทั้งใบเงียบลงราวกับหยุดหายใจ
เขาไม่ได้ชนะด้วยพลัง ไม่ได้โจมตีด้วยเวท
แต่ด้วย “เจตจำนง” เพียงอย่างเดียว…ก็เพียงพอที่จะ สะท้านระเบียบ
และนี่…คือก้าวแรกของ เจตจำนงใหม่ ที่จะ ไม่ยอมให้ใครกำหนด