“นิน เดี๋ยวคืนนี้ฉันออกไปงานวันเกิดเพื่อนนะ” อุ้มบอก
“เออไปเลย เที่ยวให้สนุกนะ”
“แกออกไปกับฉันไหม”
“ไม่เอาอ่ะ ฉันี้เีพรุ่งนี้มีเรียนเช้า” ฉันบอกปัดคำเชิญของอุ้ม
“แกไปด้วยกันเหอะ ไปเปิดหูเปิดตาหน่อย นี่พวกเราปี 1 เทอม 2 แล้วแกยังไม่เคยไปเที่ยวเลยนะ”
“...”
“ลืมไอ้กายไปได้แล้ว ไปเจอคนอื่นบ้าง แถมเพื่อนฉันวันนี้วันเกิดมัน มันเลี้ยงนะเว้ย”
“อ่ะก็ได้ แต่แค่คืนนี้คืนเดียวนะ” ฉันรับปากอุ้มเพื่อตัดรำคาญ จริงๆฉันไม่ใช่คนกลางคืนและไม่ชอบออกไปเที่ยวตอนดึก อาจจะเป็เพราะฉันค่อนข้างเก็บตัวบวกกับี้เีละมั้ง
ณ ร้าน Now You See Me
“ปะ นินเข้าไปในร้านกัน” หลังจากจอดรถเสร็จ อุ้มก็ดึงฉันเข้าไปในร้าน
“เชนอยู่ไหนวะ” อุ้มพาฉันเบียดเสียดผู้คนเข้าไปในร้าน เรามาถึงค่อนข้างที่จะเลท คนส่วนใหญ่เริ่มที่จะทรงตัวกันไม่อยู่แล้ว
“อ่ะเจอแล้วเ้าของวันเกิด”
“ว่างายยยอุ้มม” หนุ่มหน้าตี๋ท่าทางเ้าชู้เข้ามาทักทายอุ้ม ดูแล้วเขาค่อนข้างที่จะเมา ทรงตัวแทบไม่อยู่เลยด้วยซ้ำ
“สุขสันต์วันเกิดนะเว้ย เออแล้วนี่เพื่อนเราชื่อนิน”
“สุขสันต์วันเกิดนะจ้ะ^^” ฉันบอกไปตามมารยาทไม่ได้สนใจอะไรมากนัก แต่ทว่าเ้าของวันเกิดกลับเดินเข้ามาใกล้ฉันกระซิบที่ข้างหูฉันเบาๆว่า…
“ขอบคุณนะคร้าบบบ” …หนุ่มเ้าของวันเกิดยิ้มให้ แล้วเดินจากไป
ฉันยืนหน้าแดงอยู่ตรงนั้นทำอะไรไม่ถูก ตอนที่เขากระซิบข้างหูฉัน ริมฝีปากของเขาบังเอิญแตะเข้าที่หูของฉันเบาๆ มันเป็ััที่ฉันยังจำได้จนถึงทุกวันนี้…
“เป็ไงนิน เพื่อนฉันน่ารักมั้ย” อุ้มถาม
“เหอะ ดูแล้วเ้าชู้แน่นอนทรงนี้” ฉันตอบ
“ไม่ม้าง แกคิดไปเองเปล่า”
“ไม่ ฉันมั่นใจว่ามันเ้าชู้และฉันไม่มีวันเอาผู้ชายแบบนี้มาเป็แฟนแน่นอน”
แล้วค่ำคืนนั้นฉันก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของเ้าของวันเกิดอีกเลย
170
![อันธพาลแห่งตระกูลเคานต์ [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1778747351_39381022.webp)
